casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.636 items

   

White Hills & Der Blutharsch And The Infinite Church Of The Leading Hand
Desire
Krautrock - Psychedelic - Spacerock
10/05/2018 : White Hills & Der Blutharsch And The Infinite Church Of The Leading Hand - Desire
Ván Records  Ván Records
10/05/2018, Henk Vereecken

Ik kan het nog steeds niet nalaten te wijzen op het verleden van deze band rond de Oostenrijker Albin Julius (echte naam Albin Martinek), de man achter Der Blutharsch And The Infinite Church Of The Leading Hand. Tot 10 jaar geleden maakte de man als Der Blutharsch nog neofolk en over the top bombastische martial industrial die zo een beetje een afkooksel was van Laibach en Autopsia. Voor Der Blutharsch oogstte hij trouwens veel roem in de zwarte scene als de helft van het martial medieval project The Moon Lay Hidden Beneath A Cloud.

Maar met de naamsverandering (of uitbreiding) van Der Blutharsch naar Der Blutharsch And The Infinite Church Of The Leading Hand kwam ook een complete stijlwissel en het hol bombast van zijn martial werd ingeruild voor naar de sixties en seventies lonkende spacerock, acid rock en zwaar psychedelische krautrock die veel dichter stond bij Hawkwind of Jefferson Airplane dan bij Laibach en volgelingen. En we zijn nu al – als ik goed geteld heb – aan de elfde release in de nieuwe stijl inclusief materiaal in samenwerking met andere acts zoals Aluk Todolo (post blackmetal krautrock), Josef Dvorak & Fuckhead, het Brusselse Wolvennest (met leden van La Muerte en Mongolito) en nu dus White Hills.

White Hills zijn dan weer een heavy space rock band uit New York die in wisselende bezetting sinds 2003 een onoverzichtelijke stroom van een 15-tal studio-albums uitbracht naast nog een aantal cdr’s, live albums en talloze samenwerkingen met geestesgenoten als Gnod, Farflung en The Heads. Naar eigen zeggen zijn ze ‘fuzzed out motorik psychedelic goth punks’ met roots in dystopisch futurisme. Ook White Hills laten zich inspireren door psychedelic rock en krautrock bands zoals Hawkwind, Can en Pink Floyd en evenals Der Blutharsch And The Infinite Church Of The Leading Hand die ik al bezig zag in Het Bos (Antwerpen), zijn ze live erg sterk, zoals ik al mocht getuigen in de al even Antwerpse Trix.

"Desire" is met zijn vijf tracks van 4 à 5 minuten eigenlijk een EP of mini-album met 23 minuten speelduur en komt ook uit op zwart of lila-rood vinyl met een groef op slechts een kant van de plaat. Der Blutharsch zangeres Marthynna haalt op dit eigenlijk te korte plaatje weer het beste in zich naar boven. De samenwerking leverde een zweverig psychedelisch keyboardgeladen meesterwerkje op dat je spontaan associeert met dikke dampen hasj of ander THC-houdend spul. Groovy basslijnen, psychedelische gitaarklanken en theremin-achtige spacey geluidjes maken de ervaring compleet.

De laatste track "Lover" met een overmaat aan groovy en zweverig psychedelisch keyboardwerk is mijn absolute favoriet maar het ganse mini-album biedt een zeer boeiende luisterervaring voor de liefhebber van psychedelic rock, acid rock, spacerock en aanverwanten. Elementen van post punk zitten er ook nog in, maar diegenen die het nog steeds niet kunnen verwerken dat Albin Julius hippie is geworden, kunnen deze kelk toch maar beter aan zich voorbij laten gaan.

Website Der Blutharsch

Facebook Der Blutharsch

Bandcamp Der Blutharsch

Facebook White Hills

Bandcamp White Hills

Henk Vereecken
10/05/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 26/02/2021 : Hoe zou het zijn met... Absolute Body Control

Dirk Ivens laat de afgelopen tijd niet alleen met Dive van zich horen. (Dive, dat met 'Where Do We Go From Here?' één van de beste platen van 2019 uitbracht, aldus de Dark Enries redactie.) Neen, Ivens grijpt ook terug naar zijn allereerste project: Absolute Body Control, de electrogroep die hij in 1979 al oprichtte, ...

lees meer...
NIEUWS 26/02/2021 : Bysmarque & SnowWhyte verwerken science fiction-reeks

Bysmarque & SnowWhyte ontstonden uit de assen van de dark metal groep Arcane Rain, als zangeres Mel en toetsenist Roman besluiten om met hun tweeën een nieuw project op te zetten. De groep maakt een mix van electro en synthpop, wat in 2019 tot het aangename debuut 'Once Upon A Time' leidde. Maar voor hun laatste werk - de ...

lees meer...
NIEUWS 25/02/2021 : Livestream Mr. Hurley & die Pulveraffen

Met pijn in ons hart missen we allemaal de grote festivals en de leuke concerten. We snakken naar livemuziek en liters bier! Maar ja, als surrogaat stemmen we dan allemaal af op live concerten die via het internet worden gestreamd... De mensen die nu al een jaar dromen van stampen in de modder op het Heidnisches Dorf raad ik dan ook aan ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : WÜLF7 - We verdienen deze aarde niet en ik ben ervan overtuigd dat we haar verder gaan vernielen.

Wie zijn electro graag compromisloos hard heeft, als een avalanche van harde beats zonder rustpauze en zonder tragere stukken, moet beslist zijn oor lenen aan WÜLF7. Dit duo begon in 2019 en bracht al snel de ep 'The Night Of The Wolves' uit, met een veelbelovende mix van EBM en dark electro die ze 'Dark Electro Body Melancholic' ...

lees meer...
NIEUWS 23/02/2021 : Miel Noir brengt allereerste videoclip en heeft nog meer nieuws in petto.

BOEM PAUKESLAG! Het is zoals u misschien weet vandaag 125 jaar geleden dat de belangrijke modernistische dichter Paul van Ostaijen werd geboren. Wij betrekken zijn legendarische opener van zijn gelijknamige gedicht echter voor het heugelijke nieuws dat de allereerste videoclip van Dark Entries favorieten Miel Noir een feit is. Het ...

lees meer...
NIEUWS 22/02/2021 : Inanis Yoake in een gulle bui.

U kon het reeds lezen: ons neofolk minnend hart sloeg een tikkeltje sneller na het horen van In A Summer’s Silence, het debuut van Inanis Yoake. Dit duo bestaande uit de Italiaan Simone Skelton en de Japanse Risa Hara ging aan de slag met onder andere Tony Wakeford (Sol Invictus) en Lloyd James (Naevus) op dit album, dat een vlaag ...

lees meer...
INTERVIEW : EPICA - Epica blijft schitteren: tijd voor ‘Omega’!

Het laatste epos van Epica ligt me nog vers in het geheugen en schuift met de regelmaat van de klok die cd-speler binnen. ‘The Holographic Principle’ weet je wel? Een monumentaal werk. Toch enige vrees: hier kunnen ze nooit niet meer ‘over’. Wat dan? Tot ik wat songs hoorde van hun 8ste studioalbum, ‘Omega’, ...