casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.646 items

   

Vidna Obmana & Serge Devadder
The Shape Of Solitude
Ambient - Avant-Garde
05/01/2021 : Vidna Obmana & Serge Devadder - The Shape Of Solitude
Zoharum  Zoharum
05/01/2021, Dimi Brands

Suite for electric guitar, atmospheres & recycling is de ondertitel waarmee veel, zo niet alles over dit oorspronkelijk in 1999 verschenen album gezegd wordt. Inderdaad, de zoveelste Vidna Obmana reissue op Zoharum, en aangezien we nog wat gaten op te vullen hebben uit het rijke oeuvre van Dirk Serries hoort u ons alleszins niet klagen wat dat betreft!

Met de toevoeging van gitarist Serge Devadder zijn het de snaren die spreken op dit album. Vidna Obmana is Servisch voor gezichtsbedrog en Serries weet deze term daadwerkelijk in zijn muziek te laten doorsijpelen.

The Shape Of Solitude markeert nog maar eens het constante streven van Serries naar experimenten en het uitbreiden van zijn oeuvre met nieuwe combinaties. Vidna Obmana is dan ook door veel meer beïnvloed dan alleen de ambient muziek waar hij voor stond. Serries gelooft in muziek die verder gaat dan classificatie en dat ook het genre waarin hij opereerde veel meer kon gebruiken dan de standaardbenaderingen (check wat dat betreft zeker ook eens zijn A New Wave Of Jazz label).

Anders dan het publiek te geven wat ze verwachten neemt deze samenwerking de taak op zich om het publiek te leiden. Langs platgetreden paden kan gewenning optreden, onontgonnen wegen bieden nieuwe inzichten.

De bron voor alle stukken op dit album was de gitaar. Devadders toch al verwrongen riffs werden nog verder omgebogen door Vidna Obmana’s toverkunsten (elektronica, loops en effecten) in de studio. Ook het tempo van het album is geen voorgesneden kost: een stuk dissonante muziek van buitenaf gevolgd door iets warms en mysterieus in een harde studiomutilatie van weer een andere verwrongen gitaarloop... De muziek vraagt en klaagt, en kan enkel aangevuld worden door de luisteraar zelf.

De taal die op het eerste nummer ‘When A Dead Tree Sings’ weerklinkt lijkt op het typische melancholische geluid van de saz (ofte bağlama), het Turkse snaarinstrument waarvan de klanken me steevast doen terugdenken aan de keren dat ik met eigen ogen de Bosporus mocht aanschouwen. Eenzelfde typisch weemoedige klank bepaalt het nummer, dat gaandeweg stevig in dreiging toeneemt.

Het getokkel doet je zonder moeite wegdromen waarna je in de tijd belandt dat de wereld nog geen groot dorp was en je vol verbazing deze exotische klanken waarneemt.

Wanneer hier al even hypnotiserende soundscapes aan toegevoegd worden (‘Evening Prophecy’) is de toon voor het verdere verloop van het album gezet.

Mogen we The Shape Of Solitude dan zien als een filosofische plaat? Wel, aangezien verwondering een eerste vereiste voor filosofie is, schromen we niet om hier met ja op te antwoorden. Maar ook voor wie hier niet voor open staat, valt er gelukkig nog voldoende moois te rapen. De muziek is immers net zo interessant als het proces waarmee het tot stand is gekomen. De ene keer klinkt het scherp en ondoordringbaar, dan weer diep en sereen. The Shape Of Solitude is een succesvol experiment in het gebruik van klankkleuren en geluiden om stemmingen en gevoelens weer te geven die door de meeste muzikanten worden vermeden. Wie wil genieten met volle teugen is er het breed uitgesponnen ‘A Stinging Memory Of Shared Skin’.

Nu, we vertellen wat wij horen in deze klanken. Zoals reeds aangehaald is het perfect mogelijk dat u met iets compleet anders op de proppen komt.

Het feit dat na ettelijke luisterbeurten onze mindset onveranderd bleef zou kunnen betekenen dat onze invulling als passend gezien kan worden. Maar evenzeer zou het kunnen beduiden dat het brein zoals u weet enorm makkelijk conditioneerbaar is.

Wat uw eigen invulling ook moge wezen is eigenlijk van ondergeschikt belang. De muziek laat voldoende ruimte voor interpretatie zonder te pretenderen dat er slechts eentje de juiste is. Misschien een aanrader voor al wie in 2020 zo graag zijn grote gelijk wou halen middels het eeuwige laatste woord, want zo waren er wel heel wat.

Vidna Obmana

Serge Devadder

Dimi Brands
05/01/2021

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Euphemia Rise presenteert eerste EP.

Farewell To Greatness is de eerste officiële EP van het Belgische project Euphemia Rise. We berichtten reeds dat de man hierachter Wim Lankriet is, zie ook Syrenomelia. De EP is meteen een introductie van de ambitie die Lankriet naar voor wil schuiven: een meer experimentele benadering van alternatieve rock brengen en op die manier, ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Mildreda tekent bij Dependent!

Jan Dewulf is een bezige bij. Zijn gothic rock project Your Life On Hold doet het flink bij cult label Solar Lodge en de Oostendenaar pakt met Mildreda, zowat het eerste electro project van deze veelzijdige muzikant (meneer De Wulf was een jochie van 16 toen hij het uit de ondergrond stampte), binnenkort uit met een album bij, jawel, Dependent. Dependent ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Cover 'Forever Young' kondigt nieuw Blutengel-album aan

De lockdown is geen reden voor Blutengel om het werk neer te leggen. Ze lieten verschillende keren van zich horen, onder meer door een samenwerking met Massive Ego en door het zijproject van meesterbrein Chris Pohl: She Hates Emotions. Dat project wou reeds de voorliefde van Pohl voor de wave uit de jaren 80 uitdrukken, maar nu betuigt ook ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Dirk Scheuber verlaat Project Pitchfork

Het komt niet helemaal onverwacht. Dirk Scheuber verlaat Project Pitchfork. Hij stond samen met zanger Peter Spilles aan de basis van de groep in 1989 in Hamburg, maar heeft al sinds 2016 een soloproject onder de naam Scheuber. Daar scoort hij op dit moment goed mee, onder meer met de huidige plaat 'Numb'. Bovendien was het duidelijk ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : The Ultimate Dreamers lossen tweede video

Het leek er lang op dat The Ultimate Dreamers een van de vele vergeten new wavegroepen uit de jaren 80 zouden blijven. Ze bestonden van 1986 tot 1990 en onder hun gelederen vonden we onder meer Frédéric Cotton, thans bekend als de organisator van de Fantastique.Nights-concerten en de Club New Wave-fuiven. We hadden er geen idee ...

lees meer...
INTERVIEW : WÜLF7 - We verdienen deze aarde niet en ik ben ervan overtuigd dat we haar verder gaan vernielen.

Wie zijn electro graag compromisloos hard heeft, als een avalanche van harde beats zonder rustpauze en zonder tragere stukken, moet beslist zijn oor lenen aan WÜLF7. Dit duo begon in 2019 en bracht al snel de ep 'The Night Of The Wolves' uit, met een veelbelovende mix van EBM en dark electro die ze 'Dark Electro Body Melancholic' ...

lees meer...
INTERVIEW : EPICA - Epica blijft schitteren: tijd voor ‘Omega’!

Het laatste epos van Epica ligt me nog vers in het geheugen en schuift met de regelmaat van de klok die cd-speler binnen. ‘The Holographic Principle’ weet je wel? Een monumentaal werk. Toch enige vrees: hier kunnen ze nooit niet meer ‘over’. Wat dan? Tot ik wat songs hoorde van hun 8ste studioalbum, ‘Omega’, ...