casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.889 items

   

Verzamelaar
The Rough Guide To Avant-Garde Japan
Avant-Garde - Experimental - Jazz
10/04/2021 : Verzamelaar - The Rough Guide To Avant-Garde Japan
World Music Network  World Music Network
10/04/2021, Dimi Brands

Een mens moet prioriteiten stellen in het leven. Toen Jan Denolet besloot om niet alleen de pijp maar ook de pen aan Maarten te geven en bijgevolg zijn schrijfwerkzaamheden bij Dark Entries te stoppen konden we, hoe jammer we het ook vonden, daar alleen maar begrip voor opbrengen.

Vooral voor ondergetekende een jammere zaak, want naast een full time toffe peer zagen we in de heer Deno ook iemand met een gelijklopende muzikale smaak waarbij we elkaar in het geven van tips perfect wisten aan te vullen.

Toen we de vraag kregen of iemand via ‘s mans naam een stukje wilden schrijven over een fijne compilatie die hij onlangs op de kop wist te tikken, gaven we maar wat graag terug toegang tot onze website aan deze verloren zoon.

Doch, zo meldde hij er bij, graag had hij ook eens het oordeel van iemand anders en van mij in het bijzonder gelezen over deze verzameling deviante Japanse muziekjes. Aangezien hij een extra exemplaar besteld had kreeg ik zo een onverwacht verjaardagsgeschenkje van onze Antwerpse vriend. Eentje waar dan wel een bijkomende opdracht aan mocht vasthangen, wat in dit geval allesbehalve een reden tot klagen mocht inhouden.

Graag begin ik dan ook met de woorden die Jan zelf voor deze compilatie veil had:

De Rough Guides reeks heeft zojuist een compilatie uitgebracht die zich richt op Japanse avant-garde... Ik had wel wat verwachtingen die me mijn ongelijk bewezen. In plaats van elektronica en avant-pop heb ik een diepe duik genomen in de Japanse compromisloze manier waarop ze (inderdaad) elektronica, avant-pop, jazz, cabaret (of is het Noh, of beide?) doen samensmelten, folksongs, traditionele instrumenten, (neo)klassiek,... tot hun eigen cocktail van dit alles... Verwacht wonderlijke klanken en structuren (als die er zijn, soms) die -durf ik te zeggen- alleen Japanse artiesten zouden verzinnen. Liefhebbers van het middelmatige doen dan ook beter een stap opzij. Liefhebbers van uitdagende geluidsavonturen daarentegen doen beter een paar passen terug, maken eerst wat snelheid alvorens hier volop in te duiken!

Ik was al bekend met de non-conformistische koto-virtuoos Michiyo Yagi en misschien wel de Japanse avant-pop koningin (sinds haar 80’s band After Dinner ophield te dwalen op de grens van hoe muziek zou moeten klinken) Haco (check die naam!), die 2/3 van de Japanse avantpop supergroep Hoahio (check die naam!) vormen en deel uitmaakten van Otomo Yoshihide’s (check die naam!) toerende geluidscircus Japanorama...

In feit wordt deze compilatie afgesloten met een bewerking van een van de vele improvisaties uit een Japanorama uitvoering, waarbij verschillende bijdragers naast elkaar worden geplaatst. Zoals getuige in Gent zo’n 20 jaar geleden, opende deze muziek mijn oren en zette mijn vooroordelen over muziek weer op nul... Sterker nog, het wist ze allemaal uit... En dat is precies wat ik voor je wens, na het beluisteren van dit stukje “earcandy.

Hoe krijg je 377.915 vierkante kilometer aan mogelijkheden op één enkel schijfje van 75 minuten gepropt.

Laat uw boeken over kansberekening, statistiek en andere hoogdravendheid maar in de kast en breek er het hoofd niet over, het antwoord is uiteraard: niet.

Lovenswaardig zijn alle compilaties die trachten muziek van een land, een genre of iets makkelijker van een bepaalde band in kaart te brengen. Maar steevast vallen er gaten te bespeuren, dat is gezien de beperktheid van zo’n schijfje een onoverkoombaar feit.

Daarom zijn we ook zo blij met een reeks als ‘The Rough Guide’, zoals de naam suggereert een ruwe schets die niet pretendeert volledig te zijn maar die zoals een het goede gids betaamt oog heeft voor de dingen die je niet mag missen maar ook niet nalaat om net zozeer de minder belichte pareltjes in zijstraatjes onder de aandacht te brengen.

Zo mochten we dankzij de reeks die als sublabel van het World Music Network al een goede 25 jaar lopende is auditieve uitstapjes maken van West-Afrika naar Turkse café’s, brachten we bezoekjes aan Balkan-zigeuners en konden we ons verder verdiepen in de Afrobeat. Wereldmuziek (mijn god, wat gruwel ik van die term) maar dan zonder het wollige imago dat er steevast mee gepaard gaat, dat zijn deze Rough Guides in een notendop.

Dit nieuwe deel in de inmiddels immens uitpuilende reeks belooft sowieso zijn heil te zoeken in broeierige zijstraatjes want de Japanse avant-garde is een draak met ontelbaar veel koppen.

Een genre dat op zich niet echt als eenduidig genre aan te duiden valt, maar eerder een samenvloeisel is van een verzameling aan niet-conventionele geluiden, dan kan je verwachten dat je je aan een hoogst eigenzinnige en al even gevarieerde compilatie mag verwachten.

Net zoals de heer Denolet denk ik bij de Japanse underground vooral aan de industriële/noise kant van het verhaal, wereldwijd vermaard onder de naam Japanoise waarvan Merzbow ongetwijfeld de bekendste verspreider is. Persoonlijk zie ik het dan ook als een gemiste kans dat dit genre op deze compilatie niet aan bod komt, maar ik heb er alle begrip voor dat men een zo breed mogelijk publiek wil aanspreken.

De 14 nummers die men wist te verzamelen mogen dan wel van een ander kaliber zijn, toch zijn ze op hun beurt iedere keer weer verrassend genoeg om het gemis aan geluidsterrorisme perfect op te vangen.

Elk nummer afzonderlijk onder de loep noemen zou ons te ver leiden, maar graag lichten we graag de volgende hoogtepunten voor u uit:

De koto-virtuoos Michiyo Yagi laat in ‘Rouge’ traditionele Oosterse klanken en Westerse meer popgerichte geluiden samengaan, aanvankelijk lijkt het vrij gewoontjes maar halverwege het nummer worden we echt bij de les geroepen en gaat deze dame over tot het soort ketelmuziek (in de positieve zin van het woord) die ons nog het meest doet denken aan een Japanse variant op Einstürzende Neubauten.

Onze educatieve taak indachtig geven we nog graag mee dat de koto een Japans snaarinstrument (zither) is dat oorspronkelijk afkomstig is uit China. Wat de piano voor de Westerse muziek betekent, dat is de koto voor de Japanse muziek wat belangrijkheid betreft.

De blues van Masanori Oishi (‘Syracuse Blues’) combineert klassieke muziek met een soortement dronkemansgebral, de sake was duidelijk van een goed jaar.

Haco (ooit ook nog lid van Acid Mothers Temple & The Melting Paraiso UFO), waarover Jan het ook had en waarvan ik enkel kan beamen dat ze verder uit te checken valt, brengt met ‘Over The Unfinished Bridge’ een van de meest popgerichte nummers op deze compilatie, en naar goede Japanse gewoonte betekent dat dat er dan zo een beetje van alles (pop, rock, psychedelica,...) in een pot gesmeten wordt en men dan wel ziet wat er uitkomt (zie bijvoorbeeld ook Pizzicato Five), in dit geval een uiterst geslaagd huwelijk.

Over de Aziatische eetgewoonten en al de rariteiten op dat vlak valt veel te zeggen denken we bij een naam als Cockroach Eater (‘Kyogen Qabbalah’). Net als aan het eten is het aan ‘s mans stem altijd een beetje wennen, evenzo aan de dwarse ritmes die via een op hol geslagen fluit in het rond vliegen.

De focus op deze compilatie ligt vooral op jazz, en dit in zijn vele varianten. Zo brengt Jittyaku Orchestra (‘Suwarikomo Koko e’) chaotische jazz in beste John Zorn (Naked City: check die naam!) traditie. Emiko Voice (‘Sanosa’) doet haar naam alle eer aan en brengt wondermooi betoverende vocale jazz. Voor hen voor wie het niet geschift genoeg kan zijn is er Shun Sakai & The Long Goodbye (‘Sukanpo no Sakukoro, Bengawan Solo, Kanpyo): een doldwaze achtbaan van chanson en cabaret. De Japanse Dresden Dolls? Het heeft er alleszins veel van weg.

Ook het door Jan vermelde Japanorama (‘Ensemble One’) spreekt enorm tot de verbeelding en spoort aan waarvoor dit soort compilaties in wezen bedoeld zijn.

Onze reis doorheen het gigantische land van de Rijzende Zon mag met deze 14 nummers dan wel beknopt van aard zijn, de aanzet is gegeven om ons verder hierin te verdiepen. Eenieder die gebeten is door de (Japanse) muzikale microbe zal na deze boeiende kennismaking immers als vanzelf dit terrein verder uitspitten. Waarvoor dank dus, mister Denolet!

Omdat het traditioneel te noemen is dat Jan en ik tips uitwisselen vroeg ik hem in het kader van deze Japanse uitstap de in mijn ogen retorische vraag of hij vertrouwd was met de films van de legendarische regisseur Akira Kurosawa. Wat tot mijn opperste verbazing dus niet het geval bleek te zijn. Vandaar afsluitend dan ook mijn vraag: is dit culturele gemis ondertussen van de baan, makker?

Dimi Brands
10/04/2021

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 25/10/2021 : Enter the Batcave op Sinner’s Day!

Sinner’s Day komt nu wel zeer dichtbij, rep je dus voor een ticket, u krijgt er drie dagen van 30 oktober tem 1 november maar liefst 54 bands op twee podia. Als u het allemaal niet kunt bij houden kunt u ook de Sinner’s Day app installeren. Stel je eigen tijdstabel samen met deze app en de app laat je ook toe met vriendinnetjes ...

lees meer...
FOTO'S : Front 242 - @ Depot Leuven, 22/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Radical G - @ Depot Leuven, 22/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Flying Horseman en Peenoise (voorprogramma) - ...weer op de bühne én op de kaart met een geslaagde thuismatch...

Om redenen ons allen wel gekend moest de Antwerpse band Flying Horseman wachten om hun album Mothership, hun zesde album in een zo goed als vlekkeloze carrière, in levende lijve aan ons voor te stellen. Wanneer dat ook nog eens achter mijn hoek, in De Roma, gebeurt dan zeg ik geen nee… Tijdens gekeuvel met oude bekenden kwamen ...

lees meer...
NIEUWS 20/10/2021 : Sinner’ Day, zwart heeft veel tinten (deel 3 Allerheiligen)

Mijn persoonlijke voorkeuren voor de derde dag Sinner’s Day, we zitten immers in de laatste rechte lijn want nog 10 keer slapen en het is zover. Feest. Een ‘Alle Heiligen’ feesten mee op maandag 1 november in Heusden Zolder en wel op twee podia. Hopelijk hebt u dag 1 en dag 2 overleefd. Want ook op 1 november valt er één ...

lees meer...
INTERVIEW : WINTERSTILLE - Dit zijn twee tegenstrijdige aspecten van het individualisme: de belofte dat je alles in het leven kunt bereiken en de beschuldiging aan het individu als je dat niet kunt bereiken.

Eind oktober 2020 kwam ‘Puin van dromen’ uit, het debuut van Winterstille. De plaat biedt een mengeling van folk, chanson en gothic. Winterstille zal op 12 november zijn cd voorstellen in zaal De Krop in Kampenhout, en op 13 november het Porta Nigra Autumn Passage openen in Aarschot. Reden genoeg om eens dieper te graven naar de ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : 25 jaar Whispers In The Shadow: video voor 'Back To The Wound'

Whispers In The Shadow blaast 25 kaarsjes uit. In de afgelopen kwarteeuw hebben ze 10 platen uitgebracht. En dat willen ze in de kijker brengen door een uitstekende compilatie: 'Gilding the Lily - A Restrospective'. Daarop hebben ze niet enkel hun beste nummers verzameld, maar ze hebben ook verschillende nummers terug onder handen ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : A Slice Of Life: Coraline (The Foreing Resort Remix)

Hoe zat het weer met A Slice Of Life? Oh ja, ze hebben in 2018 een prachtig debuut uitgegeven: 'Restless'. We weten uit goede bron dat ze sindsdien heel wat nieuwe nummers geschreven hebben en zelfs dat ze aan een nieuwe plaat werken. In de tussentijd verrassen ze ons nu en dan met een remix uit hun debuut, zoals 'Sweet Sin' ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : Dark Entries zoekt vers bloed

Ware vampieren zijn wij, die in de duisternis jagen op warmbloedige wezens om onze dorst aan te laven… Yep, we zoeken naar vers bloed om ons magazine te versterken. Uiteraard gaat onze voorkeur hierbij uit naar jonge maagden, maar op onze leeftijd en met ons uiterlijk kunnen we niet al te veeleisend zijn. Je geslacht, leeftijd of uiterlijk ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Aksak Maboul - ...met een nostalgische sound tegelijk de toekomst in @ Het Bos, Antwerpen, 14 oktober 2021

Aksak Maboul is al sinds 1977 onder ons, maar heeft in die tussentijd slechts 4 albums uitgebracht. Een en ander heeft te maken met het feit dat oprichter (en enige oorspronkelijk lid) Marc Hollander daarnaast ook nog zijn label Crammed Disc (voor onze scène vooral bekend van Tuxedomoon) te runnen heeft. Crammed Discs is bekend om zijn ...

lees meer...
FOTO'S : Sovjet War - @ Depot Leuven, Breaking Barriers 09/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : GERT - Sinds 2019 zijn we officieel een Nederlandstalig DIY kleinpunk kwartet

Gert - ook bekend als Gert Kleinpunk - maakt al zeventien jaar muziek, maar heeft nog nooit een interview gegeven. Daar moest verandering in komen, vond Malcolm Nix, te meer daar Gert op 9 oktober op Breaking Barriers in Het Depot te Leuven speelt... Zo, eindelijk een interview met Gert, die ondertussen wel al ongeveer zeventien jaar een ...