casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.088 items

   

Verzamelaar
Specta Machina: A Sound Anthology Of Occult Phenomena 1920-2017 Vol.1
Spoken word - Veldopnames
02/09/2019 : Verzamelaar - Specta Machina: A Sound Anthology Of Occult Phenomena 1920-2017 Vol.1
Sub Rosa
02/09/2019, Dimi Brands

Onlangs mochten we een reissue van het Brusselse Sub Rosa label ontvangen van de twee Mongoolse omaatjes Tatiana Dordzhieva en Maria Beltsykova.

Voor muzikale wereldreizigers beslist een boeiende ontdekking, maar iets waar de gemiddelde Dark Entries lezer niet van wakker ligt.

Dit in tegenstelling tot een andere fraaie lp op dit label die onze redactie bereikte, die alleen al thematisch, meer naar ons doelpubliek gericht is.

En wat meer is, het betreft het eerste deel van wat een trilogie zal worden.

Spectra Machine: A Sound Anthology Of Occult Phenomena 1920-2017 vat al mooi samen aan wat je je op dit eerste deel kan verwachten: een bloemlezing uit zeldzame documenten die betrekking hebben op zogenaamde occulte fenomenen waarvan de meeste daarbovenop nog eens ontleend zijn aan vrij onbekende bronnen.

In de loop van drie delen volgt deze serie een audiogeschiedenis der parapsychologie door allereerst spiritualisme en huizen waar het spookt onder de loep te nemen (deel 1)en verder nog muzikale mediums (deel 2) en ervaringen van buitenzintuiglijke waarnemingen (helderziendheid, psychokinese,...) en elektronische stemfenomenen (deel 3).

Luisteren naar dit rariteitenkabinet is als reizen met een ware teletijdmachine waarbij we als eerste landen in Londen, en dit op 14 mei 1930 om te luisteren naar een uiteenzetting over spiritualisme door Arthur Conan Doyle (de literatuurliefhebbers onder ons weten dat dit de schrijver is van Sherlock Holmes).

Spiritualisme, afgeleid van het latijnse spiritus (geest), komt in drie domeinen voor: het filosofische, het theologische en het occulte. In de filosofie is het een weinig gebruikt synoniem van ontologisch of metafysisch idealisme. In de theologie is het de grondhouding die een direct contact tussen de ziel en God als primair ziet, zonder tussenkomst van bemiddelende figuren, teksten of rituelen. Als occulte term is spiritualisme een synoniem van spiritisme. (= een geloof dat stelt dat de mens na zijn dood als geest voortbestaat, en dan in staat is om met andere, nog levende mensen te communiceren. Deze communicatie gaat meestal via de tussenkomst van een medium. Spiritisme gaat ervan uit dat de dood geen wezenlijke verandering in de geest van de mens teweegbrengt. Door de dood scheiden lichaam en geest zich weliswaar, maar terwijl het lichaam achterblijft, leeft de geest verder.)

Verwar deze term dus niet met spiritualiteit, dat duidt op een innerlijke ervaring van (religieuze) zingeving en meestal geen rechtstreeks verband houdt met spiritualisme.

Doyle verloor zijn vrouw en in 1918 zijn zoon die deel uitmaakte van het Britse leger. Hierdoor en nog andere sterfgevallen in zijn familie kreeg hij aan het einde van de Eerste Wereldoorlog een depressie en raakte hij steeds meer in de ban van het spiritisme. Hij schreef over dit onderwerp boeken (The Coming of the Fairies (1921)) en gaf lezingen. Hij was blijkbaar volledig overtuigd van het bestaan van elfen door de foto’s van de Cottingley Fairies die in die tijd werden gepubliceerd. Hij reproduceerde deze in zijn boek, samen met theorieën over de aard en het bestaan van elfen.

We blijven nog even in Londen, en gaan op bezoek bij trance medium Gladys Osborne Leonard. In het jaar 1932 laat ze ons kennismaken met de Feda, de geest van een oude Indiase vrouw die via Leonard spreekt.

Ook in Londen, een jaar later, blijven we in trance, met Rudi Schneider. Ook de beroemde ontsnappingsmeester Harry Houdini was in de ban van het spiritisme, en dit na de dood van zijn moeder. Alhier horen we zijn laatste seance in 1936.

Houdini moest echter al snel vaststellen dat alle seances die hij in dat verband bijwoonde, ordinaire goochelshows waren. Omdat hij aan het begin van zijn carrière ook weleens optredens als zogenaamde “helderziende” had gedaan, was Houdini uitstekend op de hoogte van de trucs die dergelijke artiesten gebruiken. Vanaf de jaren 20 zocht hij steeds vaker de publiciteit om de praktijken van spiritistische fraudeurs aan de kaak te stellen. De ontmaskering van Margery was daarvan de spectaculairste.

Ondertussen bleef hij de mogelijkheid om werkelijk contact met de doden te leggen, serieus overwegen. Met een aantal van zijn vrienden sprak Houdini in de jaren 1910 af dat elk van hen na hun overlijden een tevoren afgesproken boodschap zou overseinen aan de op aarde achtergeblevenen. Diverse van deze vrienden overleden in de jaren daarna. Houdini ontving nooit een boodschap.

Houdini’s belangstelling voor spiritisme bracht hem in 1919 in contact met Arthur Conan Doyle (hij weer). Evenals Houdini was Doyle dus geïnteresseerd in de mogelijkheid om te communiceren met de doden, maar in tegenstelling tot Houdini was Doyle op dit gebied uitgesproken goedgelovig. De vriendschap die tussen beiden opbloeide liep uiteindelijk een fikse deuk op door een poging van Doyles echtgenote Jean om Houdini in contact te brengen met diens overleden moeder. In een via Lady Doyle door automatisch schrift tot stand gekomen boodschap zou de geest van Houdini’s moeder onder meer een christelijk kruis en een aantal in vloeiend Engels gestelde, liefhebbende algemeenheden hebben doorgeseind. Uit Houdini’s geschokte reactie tijdens deze seance maakte Doyle op dat de sceptische boeienkoning eindelijk overtuigd was geraakt van de mogelijkheden van spiritisme. Houdini liet later in een brief aan Doyle weten dat zijn verbazing vooral was gewekt doordat zijn uiterst gelovige, joodse moeder een christelijk kruis zou hebben getekend. Ook beschouwde hij het vloeiende Engels waarin de boodschappen waren gesteld als een aanwijzing dat hier geen werkelijk contact met zijn overleden moeder was geweest: die beheerste nauwelijks Engels. Ook was Houdini teleurgesteld dat zijn moeder niets over haar verjaardag had gezegd – de seance had namelijk toevalligerwijs op die datum plaatsgevonden. Doyle is er altijd van overtuigd gebleven dat Houdini zelf over bovennatuurlijke gaven beschikte, en dat zijn halsstarrigheid een manier was om dat te verbergen. Na Houdini’s dood werden vele pogingen ondernomen om via een seance met hem in contact te treden. Overtuigend resultaat bleef uit, terwijl Houdini tijdens zijn leven nota bene had gezegd: “Als er één persoon in staat is om na de dood door te komen, dan ben ik het wel!.”

Ook tot de verbeelding sprekend is het Engelse stemmedium Leslie Flint. Dit is een medium dat het fysische fenomeen van de directe stem kan produceren die van een overledene zou zijn, die ontstaat in de nabijheid van het medium, maar niet door hem uitgesproken wordt. Een wetenschappelijke verklaring voor het ontstaan van directe onafhankelijke stemmen is er niet. Wel is er een vage uitleg dat uit het lichaam van het medium een ijle etherische stof treedt, die met de naam ectoplasma wordt aangeduid. Ook het ectoplasma van de aanwezigen kan zich daarbij voegen om het vermogen te versterken.

Hier horen we een opname uit 1962 waar Flint de stem van Oscar Wilde naar ons toe brengt. Dat het fenomeen niet alleen altijd al tot de verbeelding gesproken heeft, maar ook een steeds groter publiek weet te bereiken, kunnen we leren uit het laatste nummer op de A-kant (die zich toelegt op het fenomeen van mediums en seances) dat een seance op de Franse radio laat horen, anno 1976.

De B-kant laat ons kennismaken met plaatsen en huizen waar het “spookt”. Je denkt dan meteen aan klopgeesten, waarvan enkele (en we moeten zeggen, er zitten er tussen met een goed gevoel voor ritme!) voorbeelden de revue passeren. Te oordelen aan deze plaat lijkt het dat dit fenomeen vooral populair was eind jaren 60 tot eind jaren 70.

In 1967 bijvoorbeeld, in een advocatenkantoor in het Beierse Rosenheim alwaar een reeks moeilijk verklaarbare gebeurtenissen plaatsvond. De voorvallen vormen een van de best onderzochte gevallen van vermeende klopgeesten, en werden toentertijd uitvoerig door de internationale pers beschreven. Ondanks een grondig wetenschappelijk onderzoek werd er nooit een afdoende verklaring voor gevonden.

Het begon allemaal met problemen met de telefoonverbinding: de gesprekken werden voortdurend onderbroken, en soms rinkelden de telefoons ondanks een verbroken verbinding. De bureauleider meldde dit aan de firma Siemens die de telefoons had vervaardigd en liet ze de bekabeling onderzoeken, echter zonder resultaat. De telefoons werden door apparaten van de Deutsche Bundespost met meettoestellen vervangen. De meters meldden evenwel oproepen terwijl er niemand getelefoneerd had. De tl-verlichting, die zich op twee en een halve meter hoogte bevond, ging stuk en bleek bij nader inzien 90° gedraaid te zijn, ondanks de afwezigheid van sporen van manipulatie. Meerdere werknemers van het advocatenkantoor gewaagden van luide klopgeluiden, de fotokopieermachine begon inkt te spuiten en de zekeringen sprongen zonder aantoonbare reden. Binnen vijf weken tijd werd het nummer 0119, toentertijd de sprekende klok, 500 tot 600 keer vanuit het kantoor gebeld. De technische dienst van de stad Rosenheim onder leiding van Paul Brunner installeerde permanente spanningsmeters in het kantoor, en men ging ervan uit dat hier van een stroomstoring sprake was. Echter vielen de tl-buizen op de grond, en toen deze door gloeilampen vervangen waren, explodeerden die geregeld. Op 11 december 1967 begonnen daarenboven kaders aan de wand rond te draaien. Er bestaat een video-opname van een dezer kaders die 120° om zijn as draait.

Het Institut für Grenzgebiete der Psychologie und Psychohygiene uit Freiburg im Breisgau, onder leiding van Hans Bender, begon reeds op 1 december 1967 een onderzoek. Het viel de onderzoekers op dat alle fenomenen zich enkel voordeden wanneer de toen negentienjarige stagiaire Annemarie Schaberl op kantoor aanwezig was. Een medewerkster van Bender had opgemerkt dat gloeilampen begonnen te slingeren wanneer zij eronderdoor liep. Toen Annemarie voor enkele dagen met vakantie werd gestuurd verdwenen de verschijnselen als bij toverslag, en kwamen meteen terug toen ze opnieuw op kantoor postvatte. Annemarie bleek onder extreme stress te staan, uiterst prikkelbaar te zijn en moeilijk met frustraties om te kunnen gaan. Op 18 januari 1968 werd zij ontslagen, en de klopgeest van Rosenheim verdween met haar. Gedurende korte tijd zouden de fenomenen nog bij haar nieuwe werkgever opgedoken zijn. Het verschijnsel kreeg zeer veel aandacht in de media, en een veertigtal betrokken mensen werd uiteindelijk onderzocht.

Naast klopgeesten maken we hier ook kennis met het Franse jongentje Dominique en zijn “sprekende muur” (1973) en zijn we getuige van een exorcisme.

De bezetene in kwestie is de Duitse Anneliese Michel (1952-1976). Ze groeide op in een katholiek milieu en stond bekend als lief en vrolijk. Op haar zestiende werd ze opgenomen in het ziekenhuis na een aantal black-outs en werd door medici epilepsie als diagnose gesteld. Na een tijdje begon ze depressief en vreemd gedrag te vertonen, waaronder het vermijden van afbeeldingen van Christus. In de jaren daarop ging haar toestand sterk achteruit. Daarbij begon ze demonische schepselen waar te nemen met verschillende uitspraken. Na een periode weigerde ze al het voedsel dat haar werd voorgezet. In plaats daarvan dronk ze haar eigen urine en begon ze dode vogels, vliegen en spinnen te eten. Uiteindelijk stierf ze op 23-jarige leeftijd aan een longontsteking in combinatie met ernstige ondervoeding en uitdroging. Nadat alle medische hulp die was ingeroepen niet bleek te werken, werd de hulp van twee priesters ingeroepen voor een exorcisme als laatste toevlucht, maar dit mocht ook niet baten.

Haar ouders en de priesters werden veroordeeld tot nalatigheid en kregen zes maanden gevangenisstraf en drie jaar voorwaardelijk. In 1978 werd het lichaam van Michel opgegraven, nadat een non bekendmaakte dat ze in een visioen had gezien dat Michels lichaam niet wilde ontbinden. De ouders van Michel lieten haar lichaam uit de grond halen, onder het mom dat ze haar een mooie doodskist wilden geven in plaats van het goedkope exemplaar dat ze bij haar overlijden hadden uitgekozen. In werkelijkheid wilden ze bewijzen dat hun dochter werkelijk bezeten was geweest. Maar toen haar stoffelijke resten van de ene kist naar de andere werden verplaatst, bleek dat er wel degelijk een normaal ontbindingsproces had plaatsgevonden.

Er bestaan drie films die enigszins gebaseerd zijn op de gebeurtenissen rondom het leven van Michel: The Exorcism Of Emily Rose (2005), Requiem (2006) en Anneliese: The Exorcist Tapes (2011).

Jack Sutton maakt tijdens een trance in het Engelse Norfolk contact met de geesten van 3 dode piloten die nog ronddwalen op het vliegveld van RAF Bircham Newton.

De geluidskwaliteit van sommige opnames is niet je dat, wat niet verwonderlijk is wanneer je weet hoe ver ze teruggaan in de tijd. Maar dit alles is boeiend genoeg om dit niet als een struikelblok te ervaren. Deze plaat heeft dan ook voornamelijk een geschiedkundige verdienste, en slaag ten volle in dit opzet.

Wanneer de overige twee delen uitgebracht zullen worden is ons nog niet bekend gemaakt. Ook al is het luistergenot bij dit soort verzamelaars quasi nihil, toch zijn dit van die uitgaves die je blindelings blijft volgen. Want dat dit een leuk hebbeding is, vooral ook omdat het zo een fraai vormgegeven uitgave (rijk gedocumenteerd en geïllustreerd!) betreft, daar mag geen twijfel over bestaan.

Wie geïnteresseerd is in deze materie en dit verder wil uitpluizen raden we verder ook nog de cd box Okkulte Stimmen -Mediale Musik: A Recording Of Unseen Intelligences 1905-2007 (2007) op het Duitse Supposé label aan, al zijn wij ook razend benieuwd naar de twee delen die nog in deze reeks zullen verschijnen.

Dimi Brands
02/09/2019

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 27/02/2020 : Zachery Allan Starky (ZAS) verzoent postpunk en techno!

Kan dat dan? Wel deze Amerikaan is al jaren actief in de ondergrond van New York, ondermeer als dj. Hij analyseert de scene zeer scherp en na heel wat productiewerk pakt hij binnenkort uit met zijn debuutplaat “Fear City”die een hedendaags muzikaal beeld moet geven van de grootstad New York anno 2020. De eerste singel “No ...

lees meer...
NIEUWS 27/02/2020 : Last call voor Porta Nigra... en meer festival plezier!

In onze scene bestaat er niet zoiets als een festivalseizoen. Gans het jaar vieren we feest. Zo kunt u straks, op vrijdag 6 en zaterdag 7 maart voor twee dagen in Aartschot terecht voor Porta Nigra. Twee dagen, waarbij Dark Entries onder andere uitkijkt naar de passages van Rosa Crux, Ordo Rosarius Equilibrio, Siglo XX en een herrezen The ...

lees meer...
NIEUWS 27/02/2020 : Dark Entries geeft 5 vrijkaarten weg voor de New Wave Club Class-X Party in Aarschot

Het is een jaarlijkse traditie, de New Wave Club Class-X in de stadsfeestzaal van Aarschot. Dj Wildhoney zal je er trakteren op de beste plaatjes in meer dan 40 jaar new wave. Het feestje gaat door op zaterdag 7 maart. En Dark Entries mag 5 vrijkaarten weggeven. Niet zomaar, hé, je moet een vraag beantwoorden. Welk instrument speelde ...

lees meer...
NIEUWS 26/02/2020 : 'Het lijkt wel vrede'-tour van Gert Kleinpunk

Gert Kleinpunk - de tegendraadse troubadour uit Leuven - heeft een nieuwe ep afgewerkt, en die heet net zoals de optredens die hij al meer dan 30 jaar organiseert: 'Het lijkt wel vrede'. Daarop staan alweer 8 scherpe en rake liederen over de toestand van de maatschappij, over de achteruitgang van het milieu, over de corruptie van de ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 19/02/2020 : The Epic Apocalypse Tour

EPICA en Apocalyptica bundelen de krachten voor een tournee die alle monden zal doen open vallen. De twee groepen kondigen 'The Epic Apocalypse Tour' aan, die tot groot jolijt van de Belgische fans ook langskomt in de Ancienne Belgique, en dat op vrijdag 4 december. De Nederlanders van EPICA staan al bijna twee decennia aan de ...

lees meer...
INTERVIEW : ORDO ROSARIUS EQUILIBRIO - Evenementen zoals Porta Nigra zijn noodzakelijk!

Met Let’s Play (Two Girls & A Goat) leverde Ordo Rosarius Equilibrio wederom een ijzersterk album af. Frontman Tomas Petterson omschreef het zelfs als zijnde “de finale versie van zijn project.” Binnen enkele maanden keren de Zweden terug naar Aarschot alwaar ze het Porta Nigra festival mogen afsluiten. Voer genoeg ...