casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.163 items

   

Verzamelaar
Epicurean Escapism III
Dark Ambient - Experimental - Industrial - Noise - Ritual
04/10/2016 : Verzamelaar - Epicurean Escapism III
The Epicurean  The Epicurean
04/10/2016, Dimi Brands

Het Duitse The Epicurean label bundelt nogmaals de krachten met het Belgische Silken Tofu op het derde deel van de fijne compilatiereeks Epicurean Escapism. Uw culturele honger zal met deze compilatie zeker gestild worden, want het is er eentje die zich laat beluisteren, bekijken en zelfs lezen.

Het eerste schijfje bevat zeven verschillende artiesten, en aangezien we het over honger stillen hadden in de voorgaande zin, staat Sutcliffe Jügend al klaar met een ‘Amuse-Bouche’, in een restaurant waar deze heren de koks van dienst zijn, weet je meteen al wat je op je bord mag verwachten. De typische extreme sound hoor je ook hier terug, al hebben ze om hun bordje te kruiden elektronische klanken toegevoegd die lijken te zijn weggelopen uit de Galakthorrö stal. Een pittig extraatje die deze hap des te smakelijker maakt.

Zweden krijgt op deze verzamelaar het meeste aandacht, met de twee acts Alfarmania en Skin Area, die beiden ook tekenen voor de twee langste nummers op dit schijfje. Twee keer uitgesponnen, diep gravende industriële klanken die afklokken boven de tien minuten.

‘To The Master, A Long Goodnight’, is een van de laatste nummers van Lost Dominion Lost alwaar de betreurde John Murphy op te horen is. (zie ook All My Sins Remembered, de uitstekende compilatie ter nagedachtenis van deze grote meneer, tevens uitgebracht op The Epicurean.)

Nikolas Schreck, de frontman van Radio Werewolf klinkt op ‘Lord Sutekh’s Dream’ haast even vaudeville als Marc Almond, en combineert Europese neoklassieke met etnische Indiase muziek, zonder de Radio Werewolf stempel uit het oog te verliezen. Een vreemde eend in de bijt, dit nummer, maar dat maakt compilaties als deze net zo leuk.

Budrüs, uit Litouwen, brengt zijn poëzie vol overgave boven melancholische industriële klanklandschappen.

Bij het Duitse Gerechtigkeits Liga moet alles wat los en vast hangt er aan geloven, ‘23/7’ is het soort organisch klinkende industrial waar je ons ieder uur van de dag voor mag wakker maken.

Gezwind schakelen we over op de DVD, die zijn licht laat schijnen op de Zwitserse artiest Dave Phillips. Proceed With Inquiry kreeg deze beelddrager mee als titel, en is een goed gevuld schijfje geworden met videowerk, optredens als samenwerkingen.

Allereerst krijgen we zes clips van Phillips te zien. Dat Phillips het niet hoog opheeft met de mensheid, getuige de vele fouten die deze maakt en blijft maken (vervuiling, dierenmishandeling, en meer van dat fraais) komt al snel tot uiting in ‘Video Action’ dat expliciete beelden van dit alles toont, onderbroken door zwarte frames met daarin stellingnames, slogans en geweten schoppende boodschappen. Na slechts één clip was het al meteen liefde op het eerste gezicht. Nog meer dierenleed in ‘Threnody’ alwaar we beelden zien van de uitbraak van mond- en klauwzeer in Zuid-Korea, meer bepaald schrijnende beelden van een kraan die levende varkens in een massagraf duwt. Tengevolge van deze aandoening werden maar liefst 1,4 miljoen varkens levend begraven.

Dierproeven komen aan bod in de korte clipjes van ‘Rattus’ en ‘IV EA PE’.

Geen dieren bij ‘Daniel’ en ‘T.I.I.B.L.’, maar beelden van een onophoudelijk schuddend hoofd, als van een waanzinnige, met muzikale begeleiding die ons bij wijlen aan ons eigenste Club Moral deed denken.

Volgens de bio gebruikt Phillips geluid als een middel om primordiale emoties te activeren die anders verborgen blijven onder de puinhoop der beschaving, en meermaals krijgt hij de benaming geluidsactivist opgespeld.

Iets wat zeker ook tot uiting komt in de live performances, waarvan we op deze DVD tevens zes voorbeelden van te zien krijgen. De kwaliteit van de beelden van ‘Schimpfluch-Gruppe Paris is niet optimaal, maar moet daarom niet inboeten aan intensiteit. Schimpfluch-Gruppe bestond voor deze gelegenheid naast Phillips uit Rudolf Eb.er, en de performance die we hier zien stond ook bekend als ‘spastic food’ en ‘spaghetti action’, en dat is inderdaad wat je van dit stukje performance art mag verwachten. Met op de achtergrond een violiste laten beide heren laten om beurten hun hoofd in een bord spaghetti vallen, om uit te monden in complete chaos op het einde.

Op ‘Abolishing Religion’ (opname uit Tel Aviv, toch wel gedurfd met zo een titel), aanvankelijk is er niet zo veel te zien. Drie dames brengen een rituele mantra welke uitmondt in dezelfde drie dames die wild krijsend van jetje geven, als willen ze de Diamanda Galas zoals we ze altijd graag hoorde, naar de troon stoten.

Nog meer gekrijs krijg je op het opmerkelijke ‘Screamscape’ alwaar de toeschouwers gretig oordopjes in hun oren stoppen, niet verwonderlijk, als je even later ziet dat een deel van het publiek zich volledig laat gaan en uit hart en ziel een potje mee begint te brullen. Onder de aanwezigen ook de Japanse stemkunstenaar Keiji Haino.

Een man in bloot bovenlijf en rok en met bedekt hooft, ontbindt zijn duivels op de al even demonische death industrial klanken van ‘130731’, maar de meest tot de verbeelding sprekende opname is toch wel die van ‘Hole/Holy’, dat aanvangt met klokkengelui, en waar we een wit belicht doek te zien krijgen. Na verloop van tijd zien we twee monniken achter het doek plaatsnemen, de pijen uit te trekken, waarna het blijkt om een man en een vrouw te gaan, die naakt niet veel later uitvoerig de liefde bedrijven. Doordat je enkel de silhouetten van de twee ziet, zie je dan ook zowel alles als niets. Het meest aparte aan dit spektakel is echter niet hetgeen we hier te zien krijgen, maar de veelvoudige darmgeluiden die Phillips onder dit schouwspel steekt, als had hij teveel van de eerder vernoemde ‘Amuse-Bouches’ naar binnen gespeeld.

Na al dit moois kan je je ook nog vergapen aan 5 samenwerkingen alwaar artiesten als Remote-Control Rectum, Pakise Akin en Jan Van Hasselt, GX Jupitter-Larsen en Moju zorgden voor de visuele begeleiding van Phillips’ klanken.

Als dat allemaal nog niet genoeg is, mag je in het fraai vormgegeven boekje nog een essay van de hand van Uwe Schneider over Dave Phillips lezen, en heeft ieder nummer van de audio cd er een bladzijde met een fijne foto.

Doe dus iets aan dat gat in uw cultuur, en bestel snel deze alle zintuigen strelende compilatie waarvan er slechts 350 exemplaren voorhanden zijn.

Dave Phillips

Dimi Brands
04/10/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
INTERVIEW : SIEBEN - De Europese Unie is te verkiezen boven wat we dreigen te krijgen, nu we veinzen geen deel uit te maken van de wereld.

De Brexit laat de gemoederen weer oplaaien. Eén van de mensen die er niet over uitgeraasd raakt, is de Brit Matt Howden van Sieben. Dat heeft zelfs een prachtplaat opgeleverd met ‘Crumbs’, een verzameling nummers over de stand van zaken in de wereld. Een woedende plaat, aangelengd met een flinke portie humor. We deden een ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Aanstaande zaterdag Dwaalspoor.

Liefhebbers van een portie dark ambient, neofolk, death industrial, martial en meer van dit bombastische lekkers hebben al lang 17 november met dikke viltstift in hun agenda aangekruist. Dan kan u immers in het Nederlandse Alpen aan den Rijn genieten van de -helaas- laatste editie van het fijne festival Dwaalspoor. Op de affiche het Noorse ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Underviewer en the obsCURE in Retie

In de Stille Kempen hoeft het niet altijd rustig te blijven. Het is een organisatie als Dark Balloon gegund om op gepaste tijden de orde aldaar te verstoren. Een organisatie die er in slaagt gedurfd te programmeren in thuisbasis Retie. Zaterdag 17 november mag het JK2470 in Retie dan ook weer het heimat zijn voor twee uitzonderlijke ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Killing Joke en Tyske Ludder op W-fest

U dacht dat W-fest reeds alles had om te imponeren. Wel, het kan nog altijd beter. De afgelopen dagen werden nog twee kleppers aan de affiche toegevoegd. Killing Joke is een absolute klepper in het post-punk genre. Ze begonnen eind jaren 70 met de rauwe punk van 'Requiem', deden het later wat zachter aan en scoorden een wereldhit met ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Zaterdag So What Fest met Funeral Dress, Bollock Brothers en Sex Pistols Experience

So What Fest. Na een eerste editie verleden jaar, geven ze er ook dit jaar een lap op. Op zaterdag 17 november gaat de tweede editie door, en er is weer een keure aan punkgroepen uitgenodigd. Met zelfs een specialeke: Funeral Dress heeft aangekondigd een sabatical te nemen in 2019 en speelt zodoende voor de laatste keer in een club tot 2020 ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
FOTO'S : Theatre of Hate - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Tv Smith - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 13/11/2018 : Vrijdag Dark Entries Night met La Scaltra (gothic rock)

Op vrijdag 16 november gaat de 25ste Dark Entries Night door in de Gentse Kinky Star. En we breken daarbij de regels. Op de affiche staat uitzonderlijk slechts één groep en dan nog een buitenlandse, terwijl we doorgaans twee Belgische groepen programmeren. Verwacht van ons geen zure oprispingen over het behouden van onze tradities, ...

lees meer...
INTERVIEW : 40 JAAR THE NAMES - We hebben het geluk dat iedereen nog in leven is, in tegenstelling tot veel van onze vrienden bij Factory Records.

40 jaar new wave is ook 40 jaar The Names, de Belgische groep die het tot op Factory Records schopte en hits had met ‘Calcutta’ en ‘Nightshift’. De verjaardag wordt gevierd met een groots jubileumconcert met tal van verrassingen op 24 november in Drogenbos. Zanger Michel Sordinia tilde al een tip van de sluier op voor ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LENE LOVICH BAND, MORGAN KING, KIRSTEN MORRISON - 40 jaar Lucky Number, B52, 1/10/2018

40 jaar new wave. Aan het indrukwekkende lijstje namen van groepen die in 1978 gevormd zijn – we vermelden slechts The Cure, Bauhaus, DAF, OMD, Siglo XX, De Brassers, The Names, Clock DVA, Dead Kennedy’s, Echo & The Bunnymen en Minny Pops – voegen we graag Lene Lovich toe. De dame – intussen 68 – viert dit ...