casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

6.941 items

   

Verzamelaar
Belgian Nuggets 90s-00s Vol. 2
Alternative Rock - Dreampop - Electro - Garagerock - Indie - Pop - Psychobilly - Rock - Trip Hop
05/06/2018 : Verzamelaar - Belgian Nuggets 90s-00s Vol. 2
Mayway Records  Mayway Records
05/06/2018, Dimi Brands

De muzikale roeiers op de hoes bevaren een wel zeer bescheiden waterplas. Nogal tegenstrijdig in vergelijking met de overvolle zee met (al dan niet) vergeten Belpoppareltjes van de afgelopen 2 decennia waaruit het Kortrijkse MayWay label er maar liefst 20 weet op te vissen, en dit slechts zes maanden na dit al eens gedaan te hebben voor het eerste deel van deze vruchtbare reeks.

Eerder was er al de gesmaakte Bel 80 en 90 reeks, maar deze Nuggets gaat eerder voor de minder voor de hand liggende keuzes.

Onze obese medemens kent het begrip ‘nuggets’ misschien alleen maar als zijnde een frituursnack, muzikale fijnproevers weten dat deze term ook een andere lading dekken kan.

Onze favoriete nugget sinds halverwege de jaren 90 heet nog altijd De Bossen. Als deze naam valt word ik altijd lyrisch, maar ik zal het hier proberen zo kort mogelijk te houden (de 19 andere bands verdienen immers ook wel een woordje).

De Bossen, afgeleid van de Vlaamse tv serie De Bossen Van Vlaanderen, volg ik al van in het begin en zijn sinds jaren ook goede vrienden van ondergetekende. In het jaar 1998 scoorden ze hoge ogen bij de Debuutrock wedstrijd, wat hen een bescheiden Studio Brussel-hitje (‘Speed Queen’) opleverde, maar ook een platencontract bij het pas opgestarte Kinky Star label. The Girl Collection, hun debuutplaat, wordt de eerste signing op het Gentse label. Een label dat pas in de startblokken staat gaat helaas ook gepaard met de nodige kinderziekten. De Bossen mochten dit aan den lijve ondervinden, waardoor de echte doorbraak er nooit echt van kwam. Tot in den treure omschreven als “de Belgische Dead Moon”, en hoewel vaak in het voorprogramma van deze legendarische Amerikanen, hebben we slechts zelden een band gehoord die zovele invloeden in zijn muziek kon mengen. Zanger Wim de Beuckelaer, waarlijk een wandelende muziekencyclopedie ontpopte zich doorheen de jaren voor mij als zijnde een muzikale mentor. Leuk dan ook om te lezen op zijn Facebook pagina, dat hij via mijn recensies nog steeds nieuwe dingen leert kennen.

Het nummer ‘G-Shirt’, een wild om zich heen schoppende garagerocker, gaat over het t-shirt van Wims grootvader, of hoe rock ‘n’ roll een kledingstuk kan zijn, en dat zonder H&M marketingstunt.

Een compilatie die dit super sympathieke trio onder de aandacht brengt, kan bij mij simpelweg weinig verkeerd doen.

Verder in de categorie al dan niet rammelende, maar zeer stevige gitaarmuziek: Barbie Bangkok, van stevige poten en oren voorziene gitaarrock die het met zijn psychedelische poprock die het best omschreven kan worden als een kruising tussen Soulwax en Queens Of The Stone Age het wist te schoppen tot de finale van Humo’s Rock Rally 2004.

“Moeder waarom leven wij?” horen we passeren in de tekst, de band zou er in 2012 het bijltje bij neerleggen, waarna de verschillende bandleden aan de slag gingen bij acts als Sioen, Tjens Matic en An Pierlé & White Velvet. Vuige garagerock in de stijl van een band als The Datsuns krijgen we van Black Shark.

Uit het West Vlaamse Tielt komt Basics, een band met twee bassisten (meteen de link naar de groepsnaam) en cellist, die wel heel erg aan The Cramps doen denken. En net als bij de Cramps is ook tijdens ‘Psychosomatic Heartcrush’ ook Elvis niet ver weg.

Party At Vanzetti’s, met in de gelederen Bart Vanneste, beter gekend onder zijn alter ego Freddy De Vadder, de man die van mening is dat zijn dialect humoristisch is. Zijn muzikale activiteiten weten me beter te amuseren. Niet verwonderlijk als je weet dat Vanneste hier een zwaar alcoholische cocktail serveert met een wel zeer zware Gun Club afdronk.

Teruggeblikt naar het vorige decennium, de (door sommigen geliefde, door anderen verguisde) 80s doen we met Vive La Fête (‘Douze Novembre’) en Simi Nah (‘Je Joue Le Jeu InGénu’).

Hoewel de groep van Danny Mommens (zie ook The SeXmachines, terug te vinden op het eerste deel van Belgian Nuggets, en later ook dEUS -eveneens terug te vinden op deel 1) en Els Pynoo heel wat fans heeft in het donkere genre, heb ik van in het begin een godsgloeiende hekel aan deze groep gehad.

Simi Nah, ook geen onbekende bij de Dark Entries lezer, ligt in hetzelfde muzikale vaarwater, maar mevrouw Simi vinden wij nog een sympathieke madam.

Nog spek voor de Dark Entries bek: het Leuvense Confuse The Cat. Zanger Geert Plessers was in het verleden nog actief in het sterk gesmaakte Reiziger. Het album We Can Do It uit 2006 waarop het hier aanwezige ‘The Deepest Blue’ prijkt, was een soort van ultieme chemotherapie voor Plessers die in die periode tegen kanker streed. Dat dit gebeurt volgens het postpunk recept van bands als The Sound en The Chameleons, is iets waar onze lezers ongetwijfeld oren naar hebben.

De Legende, met Elvis Peeters (Aroma Di Amore) en Geert Corbeels (Men 2nd), is ook al lang geen onbekende meer. ‘Ten Dans’ laat horen waarom men wel eens spreekt van de Belgische Gavin Friday & The Man Seezer wanneer men het over beide heren heeft.

Hoewel de reeks een goudmijn is voor obscure schattengravers, prijken ook op deze editie enkele grote(re) namen. We hadden het al over Vive La Fête, maar ook Lunascape, de trippop act met ex-Hooverphonic zangeres Kyoko Baertsoen, is geen onbekende meer.

‘Dream Scenario’ van laatstgenoemde laat horen waarom we Kyoko tot een van de betere zangeressen van ons land mogen rekenen. In een interview dat we vorig jaar met haar hadden naar aanleiding van haar eerste soloplaat, wist ze ons te vertellen dat ze een grote fan is van Sinead O’Connor. Het nummer in kwestie zet dit nog maar eens in de verf, en dat mag je als een huizenhoog compliment beschouwen, Kyoko!

Daan (Stuyven) verwierf voornamelijk solo naambekendheid. Singles als ‘Housewife’ en ‘Icon’ konden op heel wat bijval rekenen, maar mij hebben ze nooit weten te bekoren. Wat ik van zijn imago ook kan zeggen. Daarvoor was Stuyven actief in tal van bands, zoals Running Cow, Volt en het bekendere Dead Man Ray. Uit de prima debuutplaat ‘Berchem’ koos men voor het beste nummer: ‘Copy Of 78’. ‘Chemical’ en ‘Beegee’, de twee andere singles van de plaat deden het goed op Studio Brussel, maar ‘Copy Of 78’ kreeg nooit echt de aandacht die het verdiende.

Ook gezegend met de nodige naambekendheid is Delavega. Op ‘Nostalgia’ doen ze iets dat heel erg doet denken aan de Moby ten tijde van succesalbum Play, tot het includeren van wat lijkt op gesampelde bluesnegers toe.

We verplaatsen ons even terug naar de jaren 90, richting Gent, om een broeierige jazzy nachtclub met een bezoek te vereren. De kans dat we er de excentriekelingen van Stuffed Babies On Wheels op het podium aldaar zullen aantreffen, schatten we niet gering in.

Het meest exclusieve nummer op Belgian Nuggets komt van het mysterieuze project Sunday Afternoon Soundsystem featuring Sue Daniels.

Sue Daniels is eigenlijk een synoniem voor de extreem verlegen artiest Patrick Daniels. Hij is een singer-songwriter die echter ook beïnvloed is door de electronica van bijvoorbeeld Aphex Twin.

Hij bezorgde ooit een demo aan Stef Kamil Carlens (Zita Swoon, ex-dEUS) die deze op zijn beurt doorspeelde aan Rudy Trouvé (Gore Slut, The Love Substitutes, en nog tal van projecten, eveneens ex-dEUS). Trouvé stimuleerde Daniels om verder te werken en nam een album (Paris) op, waarvoor Trouvé enkele bevriende muzikanten optrommelde.

De single ‘Constant Raving’ die we terughoren op deze compilatie, werd opgepikt door Studio Brussel en introverte Daniels gaf welgeteld 1 interview aan de radiozender, om vervolgens terug in de zelfgekozen anonimiteit te verdwijnen.

‘Constant Raving’ is wat ons betreft het soort nummer waarmee studenten in een kunstzinnige studierichting waarschijnlijk graag mee pochen, maar waar wij het warm noch koud van krijgen.

Een gevoel dat we ook ervaren bij de indie ballad ‘Bones’ van The Germans en ‘Birdsong’ van Sugar Kane. Helaas geen verwijzing naar Sonic Youth of Darling Nikkie zo u wil bij deze laatste, doch een melancholische popsong die snaren raakt, maar dus niet de onze.

Het spreekwoord heeft de stad Keulen gekozen als het gaat over verrassende donder, maar een zeer aangename verrassing op deze compilatie komt deze keer uit Wallonië, voor ons Vlamingen nog iets te veel onontgonnen muziekgebied.

Piano Club featuring Catherine De Biasio bewijzen met ‘Across The Street’ nog maar eens wat een zonde dit is. Samen brengen ze immers een met synthpop gepimpte versie van Cocteau Twins ten gehore, met tal van verrassende wendingen doorheen het nummer.

Ook de indietronic donderwolk die zich situeert in Gent en zich Paper Fox laat noemen (‘Wonderful’) beschouwen wij als een van de prijsbeesten op deze compilatie. Voor een groot deel verantwoordelijk hiervoor is de wel zeer aangename stem van zangeres Rein De Paepe.

Nog zo een straffe vocaliste vinden we Charlotte Nuytens die we terugvinden bij het Kortrijkse Red Elmo (‘And In Your Head’).

Een majestueuze compilatie als deze Belgian Nuggets mag, nee moet, afgesloten worden door een grote meneer. Die wist men te vinden in de gedaante van geniale gek Mauro Pawlowski (hier met zijn begeleidingsgroep The Grooms -’The Unreachable’), de man die sinds het door ons geadoreerde Evil Superstars weinig tot niets fouts kan doen.

Deze nuggets smaken naar meer, en dat er meer is, dat zullen ze daar in Kortrijk maar al te goed weten. Toch kunnen we het niet nalaten om ons geld in te zetten op toppertjes als Nemo, Vandal X, Perverted, Flipo Mancini, Needle And The Pain Reaction, The Romans, ....

Dimi Brands
05/06/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Mono Inc.: Long Live Death

‘Viva La Muerte!’ De leuze werd gelanceerd door de fascistische José Millán-Astray y Terreros, die het Spaanse vreemdelingenlegioen oprichtte tijdens de burgeroorlog in de jaren 30. Hij voegde er ook ‘dood aan de intelligentie’ toe (of dood aan de intelligentsia), om extra in de verf te zetten hoe sterk ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Ministry, Dimmu Borgir, Epica en Behemoth op het Alcatraz-festival

Al jaren staat het Alcatraz-festival in Kortrijk garant voor een keure aan metalgrootheden die het anders zo vrome en rustige West-Vlaanderen komen wakkerschudden. Ook dit jaar heeft het festival weer heel wat moois te bieden. Onder andere Ministry, Dimmu Borgir, Epica, Behemoth, Satyricon, Amorphis en Alestorm zullen er uw oren komen beschadigen. ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Katrina zonder W-aves op het W-festival

Het kan verkeren. Op minder dan een maand van het W-festival moet het Zweedse Secret Service afhaken. Ze stonden geprogrammeerd op zaterdag 18 augustus. Het W-festival maakt zijn reputatie verder waar en heeft prompt voor een vervanger van formaat gezorgd: Katrina, de voormalige zangeres van Katrina & The Waves. U zult op de zonneschijn ...

lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Morgan King: Janet & John

Wie de nieuwe single van Morgan King hoort zal, misschien niet meteen horen dat hij ooit één van de meest succesvolle houseproducers ter wereld was. Zijn wortels had hij evenwel in de new wave, en na zich in de jaren 90 een tijdje teruggetrokken te hebben uit de muziekwereld, is hij meer experimentele elektronische muziek beginnen ...

lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Theatre of Hate deelt live-versie van 'The Klan'

Theatre of Hate maakte begin jaren 80 furore met maatschappijkritische post-punk, destijds werd ook wel eens de term 'positive punk' gebruikt, maar die is wat in onbruik geraakt. Hoe dan ook, de groep bestaat nog steeds en Kirk Brandon en de zijnen treden - zeker sinds de uitgave van 'Kinshi' in 2016 - weer regelmatig op. Verleden ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : Antipole - Ik zou nog heel graag remixes willen maken voor She Past Away of Lebanon Hanover, maar ik twijfel of ze al ooit van Antipole hebben gehoord.

Het verhaal van hoe een eenmansband zich weet te integreren in de hedendaagse wereld van de postpunk. En daarbij vooral weet samen te werken met goeie vrienden. Antipole kwam voor het eerst in ons vizier door het album Northern Flux dat werd uitgebracht via het Franse Unknown Pleasures-label. Een album dat donkerheid met lichtheid wist ...

lees meer...
INTERVIEW : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.

Theatre of Hate heeft met 'Westworld' muziekgeschiedenis geschreven. Ze maakten postpunk met grauwe, rauwe nummers die niet bepaald overvloeiden van optimisme. De groep leefde een kort maar krachtig bestaan tot de groep overging in Spear of Destiny in 1982. Vandaag is het evenwel Theatre of Hate dat terug van zich laat horen. In 2016 ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : THE CURE - 40 jaar met de handjes in de lucht

The Cure bestaat 40 jaar, en dat werd verleden zaterdag met veel poeha gevierd in Londen. Fans van over de hele wereld hebben zich verzameld in Hyde Park om optredens te zien Editors, Goldfrapp, Interpol en nog wat andere namen, maar toch vooral om het twee uur durende concert mee te maken van het feestvarken zelf. Robert Smith had aangekondigd ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : ART ABSCONs (07-07-2018, The Secret Grove, Duisburg) - Wat ruist er door het Duisburgse struikgewas?

Het meest exclusieve concert waarover u op onze pagina’s lezen kunt, zal hoogstwaarschijnlijk de review zijn waar uw ogen momenteel over glijden. Een tijdje terug ontving ondergetekende namelijk op Facebook een privé bericht van Michael Tellbach, beter gekend als Art Abscons. Hij nodigde me uit voor een privé evenement ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Eisbrecher - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Marilyn Manson - @ Graspop door Luc Luyten, 23/06/2018