casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.355 items

   

Verzamelaar
Belgian Nuggets 90s-00s Vol. 2
Alternative Rock - Dreampop - Electro - Garagerock - Indie - Pop - Psychobilly - Rock - Trip Hop
05/06/2018 : Verzamelaar - Belgian Nuggets 90s-00s Vol. 2
Mayway Records  Mayway Records
05/06/2018, Dimi Brands

De muzikale roeiers op de hoes bevaren een wel zeer bescheiden waterplas. Nogal tegenstrijdig in vergelijking met de overvolle zee met (al dan niet) vergeten Belpoppareltjes van de afgelopen 2 decennia waaruit het Kortrijkse MayWay label er maar liefst 20 weet op te vissen, en dit slechts zes maanden na dit al eens gedaan te hebben voor het eerste deel van deze vruchtbare reeks.

Eerder was er al de gesmaakte Bel 80 en 90 reeks, maar deze Nuggets gaat eerder voor de minder voor de hand liggende keuzes.

Onze obese medemens kent het begrip ‘nuggets’ misschien alleen maar als zijnde een frituursnack, muzikale fijnproevers weten dat deze term ook een andere lading dekken kan.

Onze favoriete nugget sinds halverwege de jaren 90 heet nog altijd De Bossen. Als deze naam valt word ik altijd lyrisch, maar ik zal het hier proberen zo kort mogelijk te houden (de 19 andere bands verdienen immers ook wel een woordje).

De Bossen, afgeleid van de Vlaamse tv serie De Bossen Van Vlaanderen, volg ik al van in het begin en zijn sinds jaren ook goede vrienden van ondergetekende. In het jaar 1998 scoorden ze hoge ogen bij de Debuutrock wedstrijd, wat hen een bescheiden Studio Brussel-hitje (‘Speed Queen’) opleverde, maar ook een platencontract bij het pas opgestarte Kinky Star label. The Girl Collection, hun debuutplaat, wordt de eerste signing op het Gentse label. Een label dat pas in de startblokken staat gaat helaas ook gepaard met de nodige kinderziekten. De Bossen mochten dit aan den lijve ondervinden, waardoor de echte doorbraak er nooit echt van kwam. Tot in den treure omschreven als “de Belgische Dead Moon”, en hoewel vaak in het voorprogramma van deze legendarische Amerikanen, hebben we slechts zelden een band gehoord die zovele invloeden in zijn muziek kon mengen. Zanger Wim de Beuckelaer, waarlijk een wandelende muziekencyclopedie ontpopte zich doorheen de jaren voor mij als zijnde een muzikale mentor. Leuk dan ook om te lezen op zijn Facebook pagina, dat hij via mijn recensies nog steeds nieuwe dingen leert kennen.

Het nummer ‘G-Shirt’, een wild om zich heen schoppende garagerocker, gaat over het t-shirt van Wims grootvader, of hoe rock ‘n’ roll een kledingstuk kan zijn, en dat zonder H&M marketingstunt.

Een compilatie die dit super sympathieke trio onder de aandacht brengt, kan bij mij simpelweg weinig verkeerd doen.

Verder in de categorie al dan niet rammelende, maar zeer stevige gitaarmuziek: Barbie Bangkok, van stevige poten en oren voorziene gitaarrock die het met zijn psychedelische poprock die het best omschreven kan worden als een kruising tussen Soulwax en Queens Of The Stone Age het wist te schoppen tot de finale van Humo’s Rock Rally 2004.

“Moeder waarom leven wij?” horen we passeren in de tekst, de band zou er in 2012 het bijltje bij neerleggen, waarna de verschillende bandleden aan de slag gingen bij acts als Sioen, Tjens Matic en An Pierlé & White Velvet. Vuige garagerock in de stijl van een band als The Datsuns krijgen we van Black Shark.

Uit het West Vlaamse Tielt komt Basics, een band met twee bassisten (meteen de link naar de groepsnaam) en cellist, die wel heel erg aan The Cramps doen denken. En net als bij de Cramps is ook tijdens ‘Psychosomatic Heartcrush’ ook Elvis niet ver weg.

Party At Vanzetti’s, met in de gelederen Bart Vanneste, beter gekend onder zijn alter ego Freddy De Vadder, de man die van mening is dat zijn dialect humoristisch is. Zijn muzikale activiteiten weten me beter te amuseren. Niet verwonderlijk als je weet dat Vanneste hier een zwaar alcoholische cocktail serveert met een wel zeer zware Gun Club afdronk.

Teruggeblikt naar het vorige decennium, de (door sommigen geliefde, door anderen verguisde) 80s doen we met Vive La Fête (‘Douze Novembre’) en Simi Nah (‘Je Joue Le Jeu InGénu’).

Hoewel de groep van Danny Mommens (zie ook The SeXmachines, terug te vinden op het eerste deel van Belgian Nuggets, en later ook dEUS -eveneens terug te vinden op deel 1) en Els Pynoo heel wat fans heeft in het donkere genre, heb ik van in het begin een godsgloeiende hekel aan deze groep gehad.

Simi Nah, ook geen onbekende bij de Dark Entries lezer, ligt in hetzelfde muzikale vaarwater, maar mevrouw Simi vinden wij nog een sympathieke madam.

Nog spek voor de Dark Entries bek: het Leuvense Confuse The Cat. Zanger Geert Plessers was in het verleden nog actief in het sterk gesmaakte Reiziger. Het album We Can Do It uit 2006 waarop het hier aanwezige ‘The Deepest Blue’ prijkt, was een soort van ultieme chemotherapie voor Plessers die in die periode tegen kanker streed. Dat dit gebeurt volgens het postpunk recept van bands als The Sound en The Chameleons, is iets waar onze lezers ongetwijfeld oren naar hebben.

De Legende, met Elvis Peeters (Aroma Di Amore) en Geert Corbeels (Men 2nd), is ook al lang geen onbekende meer. ‘Ten Dans’ laat horen waarom men wel eens spreekt van de Belgische Gavin Friday & The Man Seezer wanneer men het over beide heren heeft.

Hoewel de reeks een goudmijn is voor obscure schattengravers, prijken ook op deze editie enkele grote(re) namen. We hadden het al over Vive La Fête, maar ook Lunascape, de trippop act met ex-Hooverphonic zangeres Kyoko Baertsoen, is geen onbekende meer.

‘Dream Scenario’ van laatstgenoemde laat horen waarom we Kyoko tot een van de betere zangeressen van ons land mogen rekenen. In een interview dat we vorig jaar met haar hadden naar aanleiding van haar eerste soloplaat, wist ze ons te vertellen dat ze een grote fan is van Sinead O’Connor. Het nummer in kwestie zet dit nog maar eens in de verf, en dat mag je als een huizenhoog compliment beschouwen, Kyoko!

Daan (Stuyven) verwierf voornamelijk solo naambekendheid. Singles als ‘Housewife’ en ‘Icon’ konden op heel wat bijval rekenen, maar mij hebben ze nooit weten te bekoren. Wat ik van zijn imago ook kan zeggen. Daarvoor was Stuyven actief in tal van bands, zoals Running Cow, Volt en het bekendere Dead Man Ray. Uit de prima debuutplaat ‘Berchem’ koos men voor het beste nummer: ‘Copy Of 78’. ‘Chemical’ en ‘Beegee’, de twee andere singles van de plaat deden het goed op Studio Brussel, maar ‘Copy Of 78’ kreeg nooit echt de aandacht die het verdiende.

Ook gezegend met de nodige naambekendheid is Delavega. Op ‘Nostalgia’ doen ze iets dat heel erg doet denken aan de Moby ten tijde van succesalbum Play, tot het includeren van wat lijkt op gesampelde bluesnegers toe.

We verplaatsen ons even terug naar de jaren 90, richting Gent, om een broeierige jazzy nachtclub met een bezoek te vereren. De kans dat we er de excentriekelingen van Stuffed Babies On Wheels op het podium aldaar zullen aantreffen, schatten we niet gering in.

Het meest exclusieve nummer op Belgian Nuggets komt van het mysterieuze project Sunday Afternoon Soundsystem featuring Sue Daniels.

Sue Daniels is eigenlijk een synoniem voor de extreem verlegen artiest Patrick Daniels. Hij is een singer-songwriter die echter ook beïnvloed is door de electronica van bijvoorbeeld Aphex Twin.

Hij bezorgde ooit een demo aan Stef Kamil Carlens (Zita Swoon, ex-dEUS) die deze op zijn beurt doorspeelde aan Rudy Trouvé (Gore Slut, The Love Substitutes, en nog tal van projecten, eveneens ex-dEUS). Trouvé stimuleerde Daniels om verder te werken en nam een album (Paris) op, waarvoor Trouvé enkele bevriende muzikanten optrommelde.

De single ‘Constant Raving’ die we terughoren op deze compilatie, werd opgepikt door Studio Brussel en introverte Daniels gaf welgeteld 1 interview aan de radiozender, om vervolgens terug in de zelfgekozen anonimiteit te verdwijnen.

‘Constant Raving’ is wat ons betreft het soort nummer waarmee studenten in een kunstzinnige studierichting waarschijnlijk graag mee pochen, maar waar wij het warm noch koud van krijgen.

Een gevoel dat we ook ervaren bij de indie ballad ‘Bones’ van The Germans en ‘Birdsong’ van Sugar Kane. Helaas geen verwijzing naar Sonic Youth of Darling Nikkie zo u wil bij deze laatste, doch een melancholische popsong die snaren raakt, maar dus niet de onze.

Het spreekwoord heeft de stad Keulen gekozen als het gaat over verrassende donder, maar een zeer aangename verrassing op deze compilatie komt deze keer uit Wallonië, voor ons Vlamingen nog iets te veel onontgonnen muziekgebied.

Piano Club featuring Catherine De Biasio bewijzen met ‘Across The Street’ nog maar eens wat een zonde dit is. Samen brengen ze immers een met synthpop gepimpte versie van Cocteau Twins ten gehore, met tal van verrassende wendingen doorheen het nummer.

Ook de indietronic donderwolk die zich situeert in Gent en zich Paper Fox laat noemen (‘Wonderful’) beschouwen wij als een van de prijsbeesten op deze compilatie. Voor een groot deel verantwoordelijk hiervoor is de wel zeer aangename stem van zangeres Rein De Paepe.

Nog zo een straffe vocaliste vinden we Charlotte Nuytens die we terugvinden bij het Kortrijkse Red Elmo (‘And In Your Head’).

Een majestueuze compilatie als deze Belgian Nuggets mag, nee moet, afgesloten worden door een grote meneer. Die wist men te vinden in de gedaante van geniale gek Mauro Pawlowski (hier met zijn begeleidingsgroep The Grooms -’The Unreachable’), de man die sinds het door ons geadoreerde Evil Superstars weinig tot niets fouts kan doen.

Deze nuggets smaken naar meer, en dat er meer is, dat zullen ze daar in Kortrijk maar al te goed weten. Toch kunnen we het niet nalaten om ons geld in te zetten op toppertjes als Nemo, Vandal X, Perverted, Flipo Mancini, Needle And The Pain Reaction, The Romans, ....

Dimi Brands
05/06/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gothic rockers der lage landen verenigt u! The Wake komt met nieuw album “Perfumes And Fripperies”

Liefhebbers en liefhebsters van gothic rock opgelet! Het Amerikaanse The Wake (opgericht in 1986 in Columbus USA), één van de meest onderschatte old school gothic rock bands van de tweede golf, pakt tegen Halloween uit met een nagelnieuw album, “Perfumes And Fripperies” waarvan het nummer “Hammer Hall” ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Dead Can Dance op tournee, twee data in Antwerpen

Dead Can Dance kan er prat op gaan zowat op zijn eentje de neoklassieke variant op darkwave te hebben uitgevonden. Ze zijn de onbetwiste pioniers in het genre, die intussen veel navolging heeft gekregen. Lisa Gerrard en Brendan Perry hebben in 2019 een zeer succesvolle tournee gemaakt na de uitgave van 'Dionysus', en ze willen dat ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gratis download van Zauber

U houdt van sterk georkestreerde electro? Dan hopen we dat u al gehoord hebt van Zauber, het electroproject van Fransman Ludovic Dhenry. Zauber geeft een nummer gratis weg via bandcamp, een voorafname op de nieuwe plaat waar Zauber momenteel aan werkt. Het is niet het enige waar Ludovic zich momenteel mee bezig is. De nieuwe plaat van Exponentia ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Abstrackt Black: Dat we moesten sterven

In principe ging op 19 september onze Dark Entries Night door met De Delvers en Abstrackt Black, in de Kinky Star te Gent. Voorlopig gaat deze concertenreeks helaas niet door, maar dat betekent nog niet dat de groepen zelf niets meer van zich laten horen. Abstrackt Black bracht een paar dagen geleden bijvoorbeeld nog een nummer uit: 'Dat ...

lees meer...
INTERVIEW : HUGS OF THE SKY (finalist Humo's Rock Rally 2020) - Na wat research staan we nog harder te popelen om Andrew Eldritch te ontmoeten.

Na het horen van hun laatste album Virtual Lullaby Circus tipten we hen reeds als favorieten in de momenteel lopende Humo’s Rock Rally. En zie, we hadden het maar weer eens bij het rechte eind: kwaliteit komt altijd bovendrijven en bijgevolg stootte het Limburgse Hugs Of The Sky door tot de finale van dit prestigieuze concours. Even ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2020 : Athamay geeft een teken van leven...

'Wie?' hoor ik u al denken. Athamay, een groepje dat in de tweede helft van de jaren 90 via het Britse Nightbreed label wat furore genoot met donkere gotisch aandoende electro fetish muziek die de wereld van de bdsm celebreerde. De groep scoorde ook bij ons een paar eenvoudige maar doeltreffende hitjes als “Domination” ...

lees meer...
INTERVIEW : RAYA SCHADUWJAAGSTER - Ik ben echt een dummie als het aankomt op mediteren en ademen.

Onlangs, tijdens volle maan, volgend op Lugghnasadh bracht Sven Visterin (Ernst H. Störzhendr/The Horny Hour (Radio Centraal)) in samenwerking met Sombre Soniks de compilatie The Central Throne uit. Het is een album dat gaat over hartcoherentie. Bij een album dat ademhalingsoefeningen moet begeleiden denken wij spontaan aan het soort ...