‘t Is maar hoe je het bekijkt: op de voorkant van het vijfde deel uit de Nordic Flore Series van de Zweed Varg (Jonas Rönnberg- dus niet Varg Vikernes van Burzum, mocht u dit denken) twee politieagenten in gevechtsuitrusting voor brandende barricades. Op de achterkant het Britse echtpaar Charles en Diana die op hun huwelijksdag het publiek groeten.

Tiens, ik zie enkel twee gigantische gele bollen als waren het twee new beat buttons waarvan de smileys ontbreken, zie ik u al denken.

Inderdaad, in kleine lettertjes kunnen we lezen wat deze twee esthetische ondingen aan het oog onttrekken.

Net zoals de hoes dit doet, durft de muziek op deze dubbele vinyl ons ook bij wijlen op het verkeerde been te zetten.

Een beetje een constante bij het Posh Isolation label, dat er maar steeds weer in slaagt om avontuurlijke platen van een zeer hoog niveau aan de man te brengen.

Eerste opvallende feit wanneer ons oog over de tracklist glijdt is dat Varg op dit vijfde deel zijn heil heeft gezocht bij sociale media en communicatiemiddelen. (‘Rush/Tinder’, ‘Rush/Wickr’, ‘Archive 2 “Dm Excerpts Between @skaeliptom & @chloewise_”’ en wat ons betreft de op 1 na origineelste songtitel van het jaar: ‘(+46) Placing My Iphone X Facing Up To See When U Answer My Texts’.

Voor wat wij de nummer 1 vinden wat betreft meest originele songtitel van het jaar, moet u het niet ver gaan zoeken, want deze prijkt ook tussen de 14 hier gepresenteerde titels: ‘Archive 1 “Spit Sugar Free Red Bull Into My Mouth”’.

Iedere plaatkant opent op een soortgelijke manier: een vrouwenstem draagt een tekst voor tegen een achtergrond die we voor het gemak onder ambient klasseren.

Of het nu gaat om Morning Star (‘Music For Breakups’), AnnaMelina (‘Stonewall Poem’) of Chloe Wise (‘Archive 1’ en ‘Archive 2’ -voor de volledige titel zie hierboven), steeds hebben we te maken met smachtend voorgedragen lappen tekst, die onze gedachten haast automatisch bij de film Paris, Texas (denk aan de scène met de telefoonconversatie) brengt.

Laat ons echter beginnen bij het begin: ‘Music For Breakups’ waarin de ons volstrekt onbekende Morning Star middels haar stem toont hoe verleidelijk melancholie kan zijn. Wanneer het verwachtingen scheppen betreft, hebben we hier al meteen te maken met een hoofdvogel. De muziek om uw lief de deur te wijzen die volgt verraadt psychedelische geluidsvlagen die ons nog het meest doen denken aan een jamsessie tussen Pink Floyd en The Orb.

Onnodig om erbij te vermelden dat een niet gering te noemen hoeveelheid hallucinogene genotsmiddelen eveneens present tekenen.

We hadden het al over het zetten op verkeerde benen: ‘Rush/Tinder’ is al meteen van dat. Want haast leken we te verdwalen in de dikke drugswalmen van zijn voorganger of deze strakke track weet meteen met twee handen ons het rechte pad te wijzen. Minimal techno met een uiterst efficiënte werking. Hoewel spacy geluidjes ook hier zorgen voor een knipoog naar psychedelische oorden, blijft Varg stoïcijns focussen op de beat. Na een kort interlude (‘Vanity Lights (First Crush)’) gaat de afsluiter van de A-kant ‘(+46) Placing My Iphone X Facing Up To See When U Answer My Texts’) de ingeslagen minimal techno lustig verder.

AnnaMelina draagt ‘Stonewall Poem’ voor, en laat hierbij minder emotie toe. Het heeft zelfs iets akeligs. Een complete omschakeling krijgen we echter niet, want de minimal techno trein spoort lustig verder tijdens ‘U Control The Ocean (Second Crush)’. De cadans die van dit nummer uitgaat rechtvaardigt deze beeldspraak ten volle.

Maar ook deze trein kan ontsporen, zo leert ons ‘OND_F.T.P.’ dat ons in grimmige atmosferen katapulteert. Hortend en stotend laat de beat zich gedijen terwijl tegen een dreigende achtergrond tal van machines sputteren dat het geen naam heeft.

Het is zo een van die nummers die het levende bewijs vormen waarom wij zo dol zijn op het Posh Isolation label. Het is echter niet enkel dit nummer, heel het album onderstreept dit met een dikke alcoholstift.

Zoals bij elke release op Posh Isolation is de nodige participatie van de luisteraar vereist. Dit klinkt u misschien vermoeiend in de oren, zeker tijdens een tropische zomer als heden ten dage. Laat het u niet beletten deze vuistdikke aanrader een kans te geven, want ook los van elkaar bevat ieder nummer afzonderlijk over genoeg kwaliteiten om op zichzelf overeind te blijven.

‘Love Economy/Anti Police Music’ bijvoorbeeld is dan weer zeer fijne ambient die qua sfeer een synopsis van al het voorgaande in zich lijkt mee te dragen.

We hadden het al over de leuke titel ‘Archive 1 “Spit Sugar Free Red Bull Into My Mouth”’. Ieder heeft recht op zijn fetisj. Hier ontpopt Chloe Wise zich als een verleidelijke yogi en zelfs zonder begeleidende beelden van een nauw aansluitend stretchpakje is de associatie met seks alhier enorm tastbaar. Droom echter niet te ver weg, want tussen het gebiedende verzoek om in en uit te ademen propt deze verraderlijke verleidster minder eerbare opdrachten zoals het geven van onze wachtwoorden tot de opdracht om te beginnen kettingroken. Hoe moeilijk het ook is, blijf dus steeds bij de les!

‘Blue Line 2 (112 Fridhemsplan’), een samenwerking met AnnaMelina en Vanity Productions, treint weer vrolijk verder. Deze keer zelfs een atmosferisch house station passerend. Deep house à la façon de Posh Isolation. We zeiden al meermaals iets over op het verkeerde been gezet te worden; gooi dus bij het lezen van deze omschrijving ook alvast uw eigen verwachtingen in het bagagerek.

‘Rush/Wickr’ doet ook denken aan een kwalitatieve house deun. Als wij zelfs vergevingsgezind zijn wat betreft irritante kermistoeters die tijdens dit nummer de kop opduiken, moeten we er geen tekeningetje bij maken hoe hoog we de artiest Varg aanschrijven.

Na 3 plaatkanten waar waarlijk niets op aan te merken valt, durft de pessimist in ons opduiken en stellen dat het alleen maar bergafwaarts kan vanaf nu.

Zelfs al moest hij gelijk krijgen, dan nog zouden we over de ganse lijn niet mogen klagen. Maar ook de afsluitende 3 nummers van deze zowel letterlijk als figuurlijk imposant te noemen dubbelaar verdrijven de zwartkijker al snel naar andere oorden. Meer zelfs, dit slot is zo goed dat het de gedroomde finale van dit vijfde deel vormt, en bombardeert Varg hiermee tot leverancier van één van dé platen van 2018.

De aanpak van Varg doet ons terugdenken aan de 90er jaren, toen acts als Autechre, Boards Of Canada en DJ Shadow ijverig buiten genrelijntjes gingen kleuren om tot een zeer boeiend eindresultaat te komen. Het afsluitende ‘Final Crush (For 940524)’ op dit album is heerlijk stuiterende IDM doorspekt met stemsamples in geheel deze sfeer.

‘t Is maar hoe je het bekijkt, maar wanneer wij zeggen dat deze plaat een absolute topper is, dulden we van uw kant geen tegenspraak!

Varg

Dimi Brands
29/07/2018