casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.667 items

   

Unzucht
Rosenkreuzer
Electro Rock - Gothic Rock - Metal
10/05/2014 : Unzucht - Rosenkreuzer
No Cut
10/05/2014, Peter De Koning

Unzucht, ik had er nog nooit eerder over gehoord, maar blijkbaar heb ik dat enkel aan mezelf te wijten. De cd-hoes komt getooid met een informatieve sticker waaruit blijkt dat één van de allerbelangrijkste magazines uit de scene dit muzikaal werkstuk heeft uitgeroepen tot Albumtipp. Op de sticker krijgen we meteen een tourschema mee dat doet vermoeden dat u als Duitser bijna in een grot moet kruipen om hen niet aan het werk te zien. Enig verder opzoekwerk leert ons dat de band ook de M’Era Luna Newcomer Award van 2010 heeft gewonnen. Zelfs Wikipedia heeft al een lemma met als titel Unzucht. Met veel nieuwsgierigheid schuiven we deze prille industriële gothrockgoden in onze cd-lade. Een eerste beluistering leverde niet veel enthousiasme op. We horen een minder energieke versie van KMDFM of Punish Yourself of een minder gedragen versie van Rammstein of Eisbrecher. Mossel, vis noch adelaar. Begint slecht, al slecht?

De cd begint alleszins heel goed. Rosenkreuzer is de titeltrack en tevens één van de meest elektronische. Er zit een enorme drive in deze song. De riff is eenvoudig, maar gelukkig wordt er af en toe gevarieerd en zijn er interessante breaks met ronduit industriële geluiden. De vocals zijn lekker agressief maar tevens is er aandacht voor harmonie De vertraging op het einde is meesterlijk gecomponeerd. Niks verkeerds over deze track. Jammer genoeg zal het ook één van de beste van de cd blijken.

Kind von Traurigkeit begint met een knappe sequens. De melodie evolueert mooi, maar de zang is te gewoontjes naar mijn persoonlijke smaak. Ik stel mezelf al voor dat een Peter Heppner dit zou zingen…

Triebwerk begint lekker ruw. Hier wordt echter het verschil tussen de rauwe ‘geschreeuwde’ vocals en de gezongen delen ietwat pijnlijk duidelijk. Stem is een kwestie van smaak maar ik vind echt dat de zang, hoewel technisch perfect, de muziek geen eer aandoet. De track begint ook ferm te vervelen na een tijd.

Nur die Ewigkeit is eerder typische elektrogoth – bijna synthpop. De lage zang is ditmaal wel effectief, maar wanneer de zanger het refrein hoger aanheft, spreekt het me niet aan. Ik weet echter ook dat mijn smaak niet altijd die van een ander is, en ik ben ervan overtuigd dat vele mensen dit net de mooiste plaat van de cd zullen vinden. De snelkoppeling naar het filmpje lijkt die hypothese te bevestigen. Wel mooi vind ik de tekst. Deze is oprecht melancholisch en kan beroeren.

Feuersturm incorporeert weer meer elektronica. Het refrein lijkt echter enorm hard op dat van de vorige songs. Wel heerlijk meezingbaar is de lijn ‘Feuersturm, Feuerherz, ich bin Liebe, ich bin Schmerz’. Grappig is ook dat je op dat moment ook op bijna exact hetzelfde ritme de volgende legendarische lijn kunt zingen: Give me money, give me sex, give me food and cigarettes’. Een beetje te veel naar de Prunes geluisterd, heren?

Zwischen den Welten is een oersaaie ballad. Die sla ik, mits uw permissie even over. Mooie break rond 2 minuten 30 wel. Mijn advies: samplen, tienmaal na elkaar plakken en daarnaar luisteren.

Een rondje rockerig beuken krijgen we met Das Dunkle Tier. Beetje te monotoon, geen slecht refreintje. Meer van hetzelfde wel, en zeker niet op het niveau van klassiekers in het genre. Dan liever een vuile Revolting Cocks in de plaats.

Verrassing! Een uitgesproken intro met sinusgeluidjes, die jammer genoeg daarna weer verdrinkt in de gitaren. Angst heeft echter nog leuke elementjes in petto: De drums zijn schaars en laten daardoor ruimte voor leuke geluidjes en effectjes. Het geheel werkt echter niet. Ik ben het nummer telkenmale heel snel beu. Een lichtpuntje is het eindstuk. Een melodieverandering ten goede en een mooie symfonische opbouw zorgen ervoor dat het nummer echt episch wordt. Een mooie piano-outro sluit af. Jammere zaak. Dit nummer heeft prachtige elementen, maar de weg ernaartoe is bij oersaai.

Der Untergang is knap werk. De riffs en ritmes zijn origineel en wispelturig. De vocals zijn boosaardig. De elektronica is overstuurd en zelfs een beetje LoFi. Het is sinds het eerste nummer geleden dat er nog eens wordt afgeweken van traditioneel singersongwritinggedoe geëxperimenteerd met structuren en geluiden. Het einde zou een intro kunnen zijn van een geslaagde dark ambient track. Dit is een nummer dat ik effectief nog ga opleggen.

Een covertje krijgen we met Entre dos Tierras van Heroes del Silencio. Unzucht slaagt erin een mooie intro te voorzien en meer vaart te creëren dan het origineel, maar het kan er hoe dan ook in geen lichtjaren aan tippen.

We sluiten af met de harmonische doch vervelende ballad Nymphonie. Positief puntje is de gitaar die lichtjes afwijkt van wat de meeste bands zouden doen en bij momenten licht dissonant lijkt te klinken. Het kan de boel echter niet redden.

Ik vind het wel een goede keuze om de luisteraar op het einde nog eens goed te laten zweten met Mit dir oder ohne dich. De snaredrum knalt het nummer snedig in gang. Een pianoriedeltje brengt ons een sprookjesachtig verhaal maar wordt gelukkig telkenmale weer snel opzijgedrukt door de gitaren. Meer zelfs, ze doen de break niet mooi op de manier van vier op vier maar op een moment dat je het minder verwacht. Jammer genoeg wordt dit nummer geplaagd door een langdradig tussenstuk dat, ook na het gooien met je cd-speler naar de muur, maar niet wil ophouden en het eindstuk blijkt te zijn. Er is weliswaar opbouw met dubbele basdrums en zo maar deze mislukte Lacrimosiaanse ballad-na-herrie is toch maar een sippe afsluiter.

Vind ik dit een goede cd? Dat is geen eenvoudige vraag. Als subjectieve luisteraar kan ik er, op enkele echt goede nummers na, moeilijk van genieten. Ik denk niet dat ik deze schijf nog vaak in mijn lade zal schuiven. Het bevat net iets te veel net-niet-momenten. De teksten zijn dan weer wel van een hoger niveau dan gemiddeld. Noch het genre, noch de stem liggen me echt, maar de cd’s van Rabia Sorda en BAK XIII, die ik enkele weken geleden mocht reviewen, deden me inzien dat ik, mits het afgooien van enkele oogkleppen, best nog kon genieten van de combinatie gitaar-elektro. Bij deze Unzucht lukt dat minder. Als muzikant hoor ik ook een knappe productie, technisch goede zang, goede composities, goede structuren, net voldoende variatie…. Hier werd wel degelijk hard aan gewerkt! Ik besef ook dat vele mensen dit wel graag gaan horen. Vandaar gooi ik het met mezelf op een compromis en geef ik een 7/10 met als tip: Beluister het vooral eens zelf als u van Neue Deutsche Härte houdt, mogelijk is dit voor u een 10. Indien u bent zoals mij en de ruis van een televisie oprecht interessant vindt, blijft u best weg van deze release.

Meer info vindt u op hun site.

Peter De Koning
10/05/2014

HomeContactSitemap
lees meer...
CONCERT BESPREKING : RAMMSTEIN - Een stadion in vuur en vlam

Rammstein, de band waarvan de groepsleden al eens graag met vuur spelen, trad deze woensdag op voor een uitverkocht Koning Boudewijnstadion. Uw reporter ter plekke was erbij en kwam er zonder brandwonden vanaf. Er was een massale toeloop voor de metalband uit Duitsland. Alle tickets vlogen in november vorige jaar reeds in minder dan een ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Timetable voor M'era Luna 2019

Zelf geven ze er niet zo heel veel ruchtbaarheid aan, maar dit jaar viert M’era Luna zijn inmiddels 20ste editie. De jaarlijkse traditie in volle zomertijd mag iedere keer dan weer een feestje zijn. Het feestje in eigen leefwereld, waar het vliegveld van het Duitse Hildesheim wordt omgetoverd tot het walhalla van de gothics en ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Dark Entries geeft weg: tickets Sewerfest.

Muzikale fijnproevers weten al langer dan vandaag dat JH De Wommel de place to be is om deviante muziekjes te ontdekken. Op de laatste dag van de zomervakantie slaan New Wave Top 100 en Pale Moon de handen in elkaar voor de tweede editie van Sewerfest. Vanaf 20 uur kan je er optredens meepikken van Diagnostic Error (EBM), Cojones Del ...

lees meer...
NIEUWS 01/07/2019 : Angels Of Liberty teaser!

De nieuwe, postume Angels Of Liberty, “Servant Of The Grail” is een feit. En ik ben redelijk enthousiast. Ik hoop binnenkort een review van dit album op deze site te kunnen presenteren maar wil u nu alvast laten kennis maken met “The Last Vampire”, het nummer dat dit album moet presenteren. En geloof me dit nummer doet ...

lees meer...
NIEUWS 29/06/2019 : Wir Kellerkinder - Everyday Is Halloween het eerste kinderboek voor kinderen opgescheept met gothic ouders!

Ik ken het, en allicht nog velen anderen met me. Ook al willen u en ik als notoire goths het eeuwige leven we worden ouder en daar komen dan - als je niet goed oplet - soms kinderen bij kijken. En die kijken met ouder worden wel eens raar op bij al dat zwart van mama of papa om van de muziek die soms door de woonkamer galmt nog maar te zwijgen. ...

lees meer...
NIEUWS 28/06/2019 : Zaterdag Dark Entries Night met Noire Antidote (witch house) en Mirexxx (dark electro)

Ze volgen elkaar in snel tempo op, de Dark Entries Nights, maar dat is uitzonderlijk. Zaterdag mogen we twee uitstekende elektronische groepen ontvangen die onlangs prachtplaten hebben uitgebracht. Noire Antidote komt uit Nederland en heeft zich in korte tijd opgewerkt tot één van de witch house-groepen die je moet gezien ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : MIREXXX (Dark Entries Night 29) - In de Indiase traditie is dit een periode van verval en achteruitgang: de Kali Yuga of ‘het ongelukkig tijdperk’.

Mirexxx heeft een nieuwe cd uit: ‘Vault’. Opnieuw krijgen we old school dark electro, maar anderzijds verschilt hun geluid danig van andere electrogroepen, onder meer omdat de basdrums niet prominent gebruikt worden en ze eerder hoge percussie en bliebjes gebruiken. De reacties op de nieuwe plaat waren uitstekend, en voor ons was ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten