casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.091 items

   

Unzucht
Rosenkreuzer
Electro Rock - Gothic Rock - Metal
10/05/2014 : Unzucht - Rosenkreuzer
No Cut
10/05/2014, Peter De Koning

Unzucht, ik had er nog nooit eerder over gehoord, maar blijkbaar heb ik dat enkel aan mezelf te wijten. De cd-hoes komt getooid met een informatieve sticker waaruit blijkt dat één van de allerbelangrijkste magazines uit de scene dit muzikaal werkstuk heeft uitgeroepen tot Albumtipp. Op de sticker krijgen we meteen een tourschema mee dat doet vermoeden dat u als Duitser bijna in een grot moet kruipen om hen niet aan het werk te zien. Enig verder opzoekwerk leert ons dat de band ook de M’Era Luna Newcomer Award van 2010 heeft gewonnen. Zelfs Wikipedia heeft al een lemma met als titel Unzucht. Met veel nieuwsgierigheid schuiven we deze prille industriële gothrockgoden in onze cd-lade. Een eerste beluistering leverde niet veel enthousiasme op. We horen een minder energieke versie van KMDFM of Punish Yourself of een minder gedragen versie van Rammstein of Eisbrecher. Mossel, vis noch adelaar. Begint slecht, al slecht?

De cd begint alleszins heel goed. Rosenkreuzer is de titeltrack en tevens één van de meest elektronische. Er zit een enorme drive in deze song. De riff is eenvoudig, maar gelukkig wordt er af en toe gevarieerd en zijn er interessante breaks met ronduit industriële geluiden. De vocals zijn lekker agressief maar tevens is er aandacht voor harmonie De vertraging op het einde is meesterlijk gecomponeerd. Niks verkeerds over deze track. Jammer genoeg zal het ook één van de beste van de cd blijken.

Kind von Traurigkeit begint met een knappe sequens. De melodie evolueert mooi, maar de zang is te gewoontjes naar mijn persoonlijke smaak. Ik stel mezelf al voor dat een Peter Heppner dit zou zingen…

Triebwerk begint lekker ruw. Hier wordt echter het verschil tussen de rauwe ‘geschreeuwde’ vocals en de gezongen delen ietwat pijnlijk duidelijk. Stem is een kwestie van smaak maar ik vind echt dat de zang, hoewel technisch perfect, de muziek geen eer aandoet. De track begint ook ferm te vervelen na een tijd.

Nur die Ewigkeit is eerder typische elektrogoth – bijna synthpop. De lage zang is ditmaal wel effectief, maar wanneer de zanger het refrein hoger aanheft, spreekt het me niet aan. Ik weet echter ook dat mijn smaak niet altijd die van een ander is, en ik ben ervan overtuigd dat vele mensen dit net de mooiste plaat van de cd zullen vinden. De snelkoppeling naar het filmpje lijkt die hypothese te bevestigen. Wel mooi vind ik de tekst. Deze is oprecht melancholisch en kan beroeren.

Feuersturm incorporeert weer meer elektronica. Het refrein lijkt echter enorm hard op dat van de vorige songs. Wel heerlijk meezingbaar is de lijn ‘Feuersturm, Feuerherz, ich bin Liebe, ich bin Schmerz’. Grappig is ook dat je op dat moment ook op bijna exact hetzelfde ritme de volgende legendarische lijn kunt zingen: Give me money, give me sex, give me food and cigarettes’. Een beetje te veel naar de Prunes geluisterd, heren?

Zwischen den Welten is een oersaaie ballad. Die sla ik, mits uw permissie even over. Mooie break rond 2 minuten 30 wel. Mijn advies: samplen, tienmaal na elkaar plakken en daarnaar luisteren.

Een rondje rockerig beuken krijgen we met Das Dunkle Tier. Beetje te monotoon, geen slecht refreintje. Meer van hetzelfde wel, en zeker niet op het niveau van klassiekers in het genre. Dan liever een vuile Revolting Cocks in de plaats.

Verrassing! Een uitgesproken intro met sinusgeluidjes, die jammer genoeg daarna weer verdrinkt in de gitaren. Angst heeft echter nog leuke elementjes in petto: De drums zijn schaars en laten daardoor ruimte voor leuke geluidjes en effectjes. Het geheel werkt echter niet. Ik ben het nummer telkenmale heel snel beu. Een lichtpuntje is het eindstuk. Een melodieverandering ten goede en een mooie symfonische opbouw zorgen ervoor dat het nummer echt episch wordt. Een mooie piano-outro sluit af. Jammere zaak. Dit nummer heeft prachtige elementen, maar de weg ernaartoe is bij oersaai.

Der Untergang is knap werk. De riffs en ritmes zijn origineel en wispelturig. De vocals zijn boosaardig. De elektronica is overstuurd en zelfs een beetje LoFi. Het is sinds het eerste nummer geleden dat er nog eens wordt afgeweken van traditioneel singersongwritinggedoe geëxperimenteerd met structuren en geluiden. Het einde zou een intro kunnen zijn van een geslaagde dark ambient track. Dit is een nummer dat ik effectief nog ga opleggen.

Een covertje krijgen we met Entre dos Tierras van Heroes del Silencio. Unzucht slaagt erin een mooie intro te voorzien en meer vaart te creëren dan het origineel, maar het kan er hoe dan ook in geen lichtjaren aan tippen.

We sluiten af met de harmonische doch vervelende ballad Nymphonie. Positief puntje is de gitaar die lichtjes afwijkt van wat de meeste bands zouden doen en bij momenten licht dissonant lijkt te klinken. Het kan de boel echter niet redden.

Ik vind het wel een goede keuze om de luisteraar op het einde nog eens goed te laten zweten met Mit dir oder ohne dich. De snaredrum knalt het nummer snedig in gang. Een pianoriedeltje brengt ons een sprookjesachtig verhaal maar wordt gelukkig telkenmale weer snel opzijgedrukt door de gitaren. Meer zelfs, ze doen de break niet mooi op de manier van vier op vier maar op een moment dat je het minder verwacht. Jammer genoeg wordt dit nummer geplaagd door een langdradig tussenstuk dat, ook na het gooien met je cd-speler naar de muur, maar niet wil ophouden en het eindstuk blijkt te zijn. Er is weliswaar opbouw met dubbele basdrums en zo maar deze mislukte Lacrimosiaanse ballad-na-herrie is toch maar een sippe afsluiter.

Vind ik dit een goede cd? Dat is geen eenvoudige vraag. Als subjectieve luisteraar kan ik er, op enkele echt goede nummers na, moeilijk van genieten. Ik denk niet dat ik deze schijf nog vaak in mijn lade zal schuiven. Het bevat net iets te veel net-niet-momenten. De teksten zijn dan weer wel van een hoger niveau dan gemiddeld. Noch het genre, noch de stem liggen me echt, maar de cd’s van Rabia Sorda en BAK XIII, die ik enkele weken geleden mocht reviewen, deden me inzien dat ik, mits het afgooien van enkele oogkleppen, best nog kon genieten van de combinatie gitaar-elektro. Bij deze Unzucht lukt dat minder. Als muzikant hoor ik ook een knappe productie, technisch goede zang, goede composities, goede structuren, net voldoende variatie…. Hier werd wel degelijk hard aan gewerkt! Ik besef ook dat vele mensen dit wel graag gaan horen. Vandaar gooi ik het met mezelf op een compromis en geef ik een 7/10 met als tip: Beluister het vooral eens zelf als u van Neue Deutsche Härte houdt, mogelijk is dit voor u een 10. Indien u bent zoals mij en de ruis van een televisie oprecht interessant vindt, blijft u best weg van deze release.

Meer info vindt u op hun site.

Peter De Koning
10/05/2014

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 15/10/2018 : Eerste drie namen voor Black Easter zijn bekend.

Het jaar was nog maar net uit de startblokken, maar met het overlijden van onze goede vriend Ward De Prins hing er al meteen een pikzwarte wolk boven 2018. Ward was niet alleen een belangrijke persoon bij Peek-A-Boo, tevens organiseerde hij ook het Black Easter Festival, dat tot op heden reeds 2 maal had plaatsgevonden. Ter ere van ...

lees meer...
INTERVIEW : COPH NIA - In dit genre zijn er te veel artiesten die sombere, saaie live shows brengen.

Coph Nia gaf vorig jaar tijdens het verjaardagsfestival ter ere van 30 jaar Cold Meat Industry een verpletterend optreden dat door vele bezoekers als absoluut hoogtepunt ervaren werd. Onder deze bezoekers ook de organisatie van het Nederlandse Dwaalspoor en zij wilden maar wat graag dat de Zweed Mikael Aldén (of Aldenon Satorial ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Numan: de planeet zou het beter doen zonder ons

Bluedot lijkt wel een ideaal festival om Gary Numan uit te nodigen. Het festival draait rond wetenschap en is genoemd naar het blauwe puntje dat onze planeet in het universum vormt. Gary Numan heeft met 'Savage' een plaat gemaakt over hoe mensen proberen te overleven nadat de klimaatverandering alle mogelijke rampen op de mensheid ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Heruitgave van drie eerste Siglo XX-ep's

40 jaar Siglo XX moet gevierd worden. Met een uitzonderlijke reünietournee natuurlijk, maar ook een paar heruitgaven zullen niet misstaan. Het Leuvense Onderstroom specialiseert zich al jaren in heruitgaven van wavegrootheden en zijn uiteraard ideaal voor de klus. Zij brachten eerder de lp 'Siglo XX' uit, en brengen nu de drie ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Wavefest in Baroeg met Agent Side Grinder, Dive, Zanias...

Op 20 oktober kunt u in de Baroeg van Rotterdam terecht voor de vierde editie van Wavefest, en er staat heel wat moois op de affiche. Agent Side Grinder heeft een turbulente tijd gekend, met het - vriendschappelijk - vertrek van verschillende leden waaronder oorspronkelijk zanger Kristoffer Grip. De groep is nu herleid tot een trio, maar ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 09/10/2018 : Toekomstmuziek door VNV Nation

'No Future' zongen de punkers. VNV Nation is daar niet zo zeker van... Zij wachten geduldig op de toekomst, en vragen zich af wanneer die er dan eindelijk aankomt. Dat is natuurlijk verwarrend, want elke keer je denkt dat de toekomst er eindelijk is, verandert die in heden en al even snel in verleden. Alle existentiële twijfels ...

lees meer...
INTERVIEW : COCAINE PISS - Natuurlijk is iedereen vroeger en nu door de oldschool punk bands beοnvloed, maar ik denk dat het goed is ook te luisteren naar wat nu gebeurt.

Die punkgroepen klinken allemaal hetzelfde, ik heb het allemaal al eerder gehoord… Wie zo denkt, moet dringend eens naar Cocaine Piss luisteren, het bewijs dat er anno nu nog steeds vernieuwende dingen worden gemaakt in het genre. Cocaine Piss komt op 10 november naar het Breaking Barriers festival in Leuven, en Malcolm Nix nam in de ...

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Hertals Rock City, 22/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : UK Subs - @ Hertals Rock City, 22/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice Of Life - @ Dark Entries Night 24, 14/09/2018, door Yani Beel