canli casino

Dark Entries Logo

6.854 items

   

Unzucht
Rosenkreuzer
Electro Rock - Gothic Rock - Metal
10/05/2014 : Unzucht - Rosenkreuzer
No Cut
10/05/2014, Peter De Koning

Unzucht, ik had er nog nooit eerder over gehoord, maar blijkbaar heb ik dat enkel aan mezelf te wijten. De cd-hoes komt getooid met een informatieve sticker waaruit blijkt dat één van de allerbelangrijkste magazines uit de scene dit muzikaal werkstuk heeft uitgeroepen tot Albumtipp. Op de sticker krijgen we meteen een tourschema mee dat doet vermoeden dat u als Duitser bijna in een grot moet kruipen om hen niet aan het werk te zien. Enig verder opzoekwerk leert ons dat de band ook de M’Era Luna Newcomer Award van 2010 heeft gewonnen. Zelfs Wikipedia heeft al een lemma met als titel Unzucht. Met veel nieuwsgierigheid schuiven we deze prille industriële gothrockgoden in onze cd-lade. Een eerste beluistering leverde niet veel enthousiasme op. We horen een minder energieke versie van KMDFM of Punish Yourself of een minder gedragen versie van Rammstein of Eisbrecher. Mossel, vis noch adelaar. Begint slecht, al slecht?

De cd begint alleszins heel goed. Rosenkreuzer is de titeltrack en tevens één van de meest elektronische. Er zit een enorme drive in deze song. De riff is eenvoudig, maar gelukkig wordt er af en toe gevarieerd en zijn er interessante breaks met ronduit industriële geluiden. De vocals zijn lekker agressief maar tevens is er aandacht voor harmonie De vertraging op het einde is meesterlijk gecomponeerd. Niks verkeerds over deze track. Jammer genoeg zal het ook één van de beste van de cd blijken.

Kind von Traurigkeit begint met een knappe sequens. De melodie evolueert mooi, maar de zang is te gewoontjes naar mijn persoonlijke smaak. Ik stel mezelf al voor dat een Peter Heppner dit zou zingen…

Triebwerk begint lekker ruw. Hier wordt echter het verschil tussen de rauwe ‘geschreeuwde’ vocals en de gezongen delen ietwat pijnlijk duidelijk. Stem is een kwestie van smaak maar ik vind echt dat de zang, hoewel technisch perfect, de muziek geen eer aandoet. De track begint ook ferm te vervelen na een tijd.

Nur die Ewigkeit is eerder typische elektrogoth – bijna synthpop. De lage zang is ditmaal wel effectief, maar wanneer de zanger het refrein hoger aanheft, spreekt het me niet aan. Ik weet echter ook dat mijn smaak niet altijd die van een ander is, en ik ben ervan overtuigd dat vele mensen dit net de mooiste plaat van de cd zullen vinden. De snelkoppeling naar het filmpje lijkt die hypothese te bevestigen. Wel mooi vind ik de tekst. Deze is oprecht melancholisch en kan beroeren.

Feuersturm incorporeert weer meer elektronica. Het refrein lijkt echter enorm hard op dat van de vorige songs. Wel heerlijk meezingbaar is de lijn ‘Feuersturm, Feuerherz, ich bin Liebe, ich bin Schmerz’. Grappig is ook dat je op dat moment ook op bijna exact hetzelfde ritme de volgende legendarische lijn kunt zingen: Give me money, give me sex, give me food and cigarettes’. Een beetje te veel naar de Prunes geluisterd, heren?

Zwischen den Welten is een oersaaie ballad. Die sla ik, mits uw permissie even over. Mooie break rond 2 minuten 30 wel. Mijn advies: samplen, tienmaal na elkaar plakken en daarnaar luisteren.

Een rondje rockerig beuken krijgen we met Das Dunkle Tier. Beetje te monotoon, geen slecht refreintje. Meer van hetzelfde wel, en zeker niet op het niveau van klassiekers in het genre. Dan liever een vuile Revolting Cocks in de plaats.

Verrassing! Een uitgesproken intro met sinusgeluidjes, die jammer genoeg daarna weer verdrinkt in de gitaren. Angst heeft echter nog leuke elementjes in petto: De drums zijn schaars en laten daardoor ruimte voor leuke geluidjes en effectjes. Het geheel werkt echter niet. Ik ben het nummer telkenmale heel snel beu. Een lichtpuntje is het eindstuk. Een melodieverandering ten goede en een mooie symfonische opbouw zorgen ervoor dat het nummer echt episch wordt. Een mooie piano-outro sluit af. Jammere zaak. Dit nummer heeft prachtige elementen, maar de weg ernaartoe is bij oersaai.

Der Untergang is knap werk. De riffs en ritmes zijn origineel en wispelturig. De vocals zijn boosaardig. De elektronica is overstuurd en zelfs een beetje LoFi. Het is sinds het eerste nummer geleden dat er nog eens wordt afgeweken van traditioneel singersongwritinggedoe geëxperimenteerd met structuren en geluiden. Het einde zou een intro kunnen zijn van een geslaagde dark ambient track. Dit is een nummer dat ik effectief nog ga opleggen.

Een covertje krijgen we met Entre dos Tierras van Heroes del Silencio. Unzucht slaagt erin een mooie intro te voorzien en meer vaart te creëren dan het origineel, maar het kan er hoe dan ook in geen lichtjaren aan tippen.

We sluiten af met de harmonische doch vervelende ballad Nymphonie. Positief puntje is de gitaar die lichtjes afwijkt van wat de meeste bands zouden doen en bij momenten licht dissonant lijkt te klinken. Het kan de boel echter niet redden.

Ik vind het wel een goede keuze om de luisteraar op het einde nog eens goed te laten zweten met Mit dir oder ohne dich. De snaredrum knalt het nummer snedig in gang. Een pianoriedeltje brengt ons een sprookjesachtig verhaal maar wordt gelukkig telkenmale weer snel opzijgedrukt door de gitaren. Meer zelfs, ze doen de break niet mooi op de manier van vier op vier maar op een moment dat je het minder verwacht. Jammer genoeg wordt dit nummer geplaagd door een langdradig tussenstuk dat, ook na het gooien met je cd-speler naar de muur, maar niet wil ophouden en het eindstuk blijkt te zijn. Er is weliswaar opbouw met dubbele basdrums en zo maar deze mislukte Lacrimosiaanse ballad-na-herrie is toch maar een sippe afsluiter.

Vind ik dit een goede cd? Dat is geen eenvoudige vraag. Als subjectieve luisteraar kan ik er, op enkele echt goede nummers na, moeilijk van genieten. Ik denk niet dat ik deze schijf nog vaak in mijn lade zal schuiven. Het bevat net iets te veel net-niet-momenten. De teksten zijn dan weer wel van een hoger niveau dan gemiddeld. Noch het genre, noch de stem liggen me echt, maar de cd’s van Rabia Sorda en BAK XIII, die ik enkele weken geleden mocht reviewen, deden me inzien dat ik, mits het afgooien van enkele oogkleppen, best nog kon genieten van de combinatie gitaar-elektro. Bij deze Unzucht lukt dat minder. Als muzikant hoor ik ook een knappe productie, technisch goede zang, goede composities, goede structuren, net voldoende variatie…. Hier werd wel degelijk hard aan gewerkt! Ik besef ook dat vele mensen dit wel graag gaan horen. Vandaar gooi ik het met mezelf op een compromis en geef ik een 7/10 met als tip: Beluister het vooral eens zelf als u van Neue Deutsche Härte houdt, mogelijk is dit voor u een 10. Indien u bent zoals mij en de ruis van een televisie oprecht interessant vindt, blijft u best weg van deze release.

Meer info vindt u op hun site.

Peter De Koning
10/05/2014

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 26/05/2018 : Siglo XX op Breaking Barriers

Yep, Siglo XX is aan een tweede jeugd begonnen. De groep maakte in de jaren 80 furore met hun cold wave, en het is geen klein wonder dat de groep vandaag weer optreedt. Oorspronkelijk gingen ze een exclusief reünieconcert op het WGT in Leipzig geven. Wij waren er en we hebben gezien dat het goed was. Het werd nog geheim gehouden tot na ...

lees meer...
NIEUWS 26/05/2018 : Fantastique Night XLXV: Xeno & Oaklander, Fasenuova en Frozen Nation

55 edities, dat is de teller voor de fantastique nights, en ze zijn nog niet van plan om er een eind aan te maken. Op 2 juni gaat de volgende editie door, en ze hebben weer een smakelijk programma samengesteld voor muzikale fijnproevers. Xeno & Oaklander zijn voer voor de liefhebbers van minimal wave. Het duo - afkomstig uit Brooklyn ...

lees meer...
FOTO'S : People @ WGT - @ WGT door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Chamelions Vox - @ WGT door Luc Luyten 21/05/2018

lees meer...
FOTO'S : Trisomie 21 - @ WGT door Luc Luyten 21/05/2018

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek

Een festival waar je lyrische boeken over kunt schrijven, dat is Leipzig, en veel meer. Ondanks bromberen die menen dat de affiche er dit jaar en ongetwijfeld ook volgend jaar en het jaar daarvoor weerom niet goed genoeg uitziet of uitzag zakten opnieuw dik 20000 discipelen af naar het oude Libni. Inderdaad we bezochten de tentoonstelling ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2018 - Alle kleuren zwart... (Xavier Kruth)

De 27ste editie al van het Wave-Gotik-Treffen, en hoewel ik de tel niet heb bijgehouden moet het zowat de tiende keer zijn dat ik er zelf aan deelneem. Na een lange tocht komen we de donderdag toe in Leipzig. Ik begin met het afzetten van mijn spullen aan het hotel en het afhalen van mijn bandje aan de Agra - de hoofdsite van het festival ...

lees meer...
NIEUWS 21/05/2018 : De dag des oordeels is terug

Zit u ook vol spanning te wachten op De dag des oordeels? We weten hoe het voelt, en we hebben goed nieuws. Na een pauze van verscheidene weken is uw favoriete post-punk en wave-radioprogramma terug. De afspraak is nog steeds: 22u maandagavond aftemmen op Radio VRD. 106,5 FM voor de leukste Limburgers en www.radiovrd.be voor wie livestream ...

lees meer...
NIEUWS 17/05/2018 : :Of The Wand And The Moon: morgen live in Brussel.

Terwijl momenteel de grote zwarte volksverhuizing richting Leipzig vertrokken is, moeten de thuisblijvers dit weekend gelukkig niet op hun honger blijven zitten. Zo stippen wij morgen het optreden van :Of The Wand And The Moon: in Brussel aan. Als een van de hoofdrolspelers in de dark folk scene heeft de sympathieke Deen Kim Larsen ons ...

lees meer...
NIEUWS 16/05/2018 : GuiK wil grenzen overschrijden.

Eenieder die vroeger wel eens een feestje meepikte in Waregem (Steeple) of Doornik (Le Coquin) zal kunnen bevestigen dat deze gretig bezocht werden door creaturen uit het noorden van Frankrijk (Le Nord-Pas de Calais, een landdeel waarover de rest van Frankrijk nogal lacherig over doet, kijk maar eens naar de cultfilm Bienvenue Chez Les Ch’tis). Maar ...

lees meer...
INTERVIEW : WHISPERS IN THE SHADOW - Ik heb geen grote hoop voor de mensheid meer.

Whispers In The Shadow heeft zich een naam gemaakt als leverancier van gothic rock geïnspireerd door occulte thema's. Na een pauze van vier jaar - de groep heeft weliswaar niet stilgezeten en zanger Ashley Dayour maakte een aantal platen met The Devil & The Universe en Near Earth Orbit - zijn ze terug in een merkwaardige gedaanteverwisseling. ...

lees meer...
INTERVIEW : SIGLO XX - In de verveling ontstaat creatieve rebellie, dat was het wel.

In 1978, toen punk eindelijk Belgisch Limburg had bereikt besluiten vijf vrienden; Antonio Palermo, Dirk Chauvaux, Erik Dries, Guido Bos en Klaas Hoogerwaard op een blauwe maandag een groepje op te richten. In 1984 stopte Guido er mee en waren ze nog met vier. Dat hun bandje van toen, Siglo XX, anno 2018 nog minstens een keer live op de planken ...