casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.518 items

   

The Valerie Solanas
The Return Of Jesus Christ
Jazz - Prog - Rock
08/04/2019 : The Valerie Solanas - The Return Of Jesus Christ
Green L.F.ant Records  Green L.F.ant Records
08/04/2019, Dimi Brands

Een stijl plakken op The Valerie Solanas is onbegonnen werk. Doordat zanger Michaël Brijs naast de microfoon ook nog de dwarsfluit ter hand neemt denk je vrij snel aan Jethro Tull, daarenboven wagen de nummers van The Valerie Solanas zich al wel eens op de gevaarlijk gladde prog-weg (ik zeg gevaarlijk omdat het een weg is waar ik al meermaals over uitgegleden ben). Maar net zo zeer horen we het broeierige southern rock sfeertje zoals we dat kennen van bij een band als Drive-By Truckers. Althans, zo ervaren wij The Return Of Jesus Christ: een even boeiende als broeierige kruisbestuiving die we muzikaal gezien automatisch linken aan de bakermat van de groep: Antwerpen.

The Valerie Solanas draait ondertussen al 13 jaar mee. In 2006 verenigden Brijs, Filip Vandebril (bas), Diederik ‘Dmonkeyjazz’ Van Remoortere (drums) en Tom Tiest (gitaar) zich als The Crooney Tunes. Voor hun repertoire putten ze grotendeels uit de jazz- en croonertraditie, met occasioneel eigen nummers en moderne arrangementen. De covers evolueerden naar een barokke mix van pop, jazz, rock, country, swing en bigband: de band ging met een grotere bezetting werken en schreef arrangementen voor een driekoppige blazerssectie, The Hired Guns. In 2009 verscheen het eerste album Elevator Girl onder die nieuwe groepsnaam.

Toen de crooners verdwenen als inspiratiebron en plaats ruimden voor invloeden van Iggy Pop en Morphine tot Igor Stravinsky, Maurice Ravel, Charles Mingus, Eric Dolphy en Roland Kirk, maar steeds met de dwarsfluit als rode draad, herdoopten ze zichzelf tot The Valerie Solanas. Een belezen type als u daar weet natuurlijk dat dit de naam was van de feministe die in 1968 Andy Warhol drie kogels door het lijf joeg. Warhol overleefde de aanslag, maar herstelde echter nooit volledig van de verwondingen. Een eerste EP onder deze groepsnaam, Strange Going On, kwam eveneens uit in 2009. Deze EP ontstond uit de soundtrack die de Solanas creëerden in opdracht van het LaMPEKaP Collectief voor hun project “Het Raam” in 2012. Deze vzw is een collectief dat de grenzen aftast van film, installatie en theater. In “Het Raam” kon de toeschouwer een film noir-achtige thriller volgen op verschillende locaties op de Antwerpse Meir. Op voorhand gefilmde scènes werden geprojecteerd op blinde muren in het centrum van Antwerpen. Deze fictieve “ramen” gaven de toeschouwer zicht op een moordcomplot dat zich ontwikkelde. Frontman Brijs liet zich voor de compositie beïnvloeden door Angelo Badalamenti. Ondertussen werd Bert Lezy ingelijfd als vast grafisch vormgever bij de Solanas. Het gaat hier niet alleen om het artwork, want ook live is Lezy een vast lid die terwijl zijn makkers musiceren aan de slag gaat met doek en penseel.

In 2014 verscheen het tweede album Amazons. Twee jaar later (2016) volgde nog meer bevestiging in de vorm van hun derde, Voodoo Glue.

Netjes op dit elan voortgaand is er nu The Return Of Jesus Christ. De geloofsbelijdenis van The Valerie Solanas? Als extremistisch atheïst (geleend van schrijver/komiek Joost Van De Casteele: in niets geloven maar dan wel heel hard!) kunnen we gerust zijn, want prekerig wordt het nooit en uiteindelijk blijft Jezus vooral een (zoals ze het in Antwerpen zeggen) postuurke tegen de muur.

Belgische muzikanten lijken iets te hebben met huisvrouwen. Natuurlijk denk je dan aan (wat mij betreft vreselijke stinker) ‘Housewives’ van Daan, de Solanas doen diepgravender onderzoek en ontfermen zich over de ‘Lonely Housewives’. Een doelgroep die in hun leefwereld de toevlucht heeft gezocht in de armen van het al even Antwerpse Radio Minerva zo lijkt, of nee wacht even, dat is dat crooner verleden dat nog even listig de kop opsteekt.

Tijdens drie nummers (‘Masquerade’, ‘4th Dimension’ en ‘The Statuette’) maakt Lien De Greef (oftewel Lady Linn) haar opwachting om het duet aan te gaan met Brijs. De Solanas hebben duidelijk de juiste connecties, en ze weten hoe er mee om te springen.

The Return Of Jesus Christ is waarschijnlijk niet voor alle Dark Entries lezers weggelegd, maar eenieder met een gezonde interesse voor Belpop in het algemeen heeft aan dit kwartet een vette kluif. En over Belpop gesproken: kunnen we afspreken dat we in het volgende decennium op het nummer ‘I Can’t Grow Up’ terugkijken als een Belpop klassieker (met serieuze internationale ambities)? Want niet alleen de eindzin (“Let’s blend into Michael Jackson so we can heal the world.”) is geniaal, het is slechts de kers op een muzikaal perfect gebakken taart.

The Valerie Solanas

Dimi Brands
08/04/2019

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/04/2019 : Pasen dit jaar garantie voor een ei-vol weekend.

Het zal u niet ontgaan zijn dat de Paashaas dit jaar heel wat evenementen in België rondgestrooid heeft. In uw zoektocht naar de lekkerste eitjes helpen we u graag een handje middels dit beknopte overzicht. (vrijdag 19 april) In JH De Wommel kan je dit weekend drie dagen lang genieten van het beste wat het minimal wave genre te ...

lees meer...
NIEUWS 19/04/2019 : Met Dark Entries gratis naar Nederland!

Het duurde een beetje langer dan voorzien, maar binnenkort zal de vernieuwde locatie van de Maastrichtse club de Muziekgieterij dan toch de deuren openen. Voor het allerlaatste evenement in de ‘oude’ Muziekgieterij slaat men aldaar de handen ineen met Linke Soto en EPM Music om met een affiche voor de dag te komen die de liefhebbers ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2019 : Angels of Liberty leeft nog een beetje ....

18 april 2017 verliet bezieler en zanger Voe Saint-Claire van Angels Of Liberty ons... Veel te vroeg. De groep deed mijn gothic rock minnend hart weer sneller bonzen met het fantastische debuut “Pinnacle Of The Draco” (2012), oorspronkelijk uit op het eigen Secret Sin label, dat bol stond van de klassiekers. Tenminste, in een rechtvaardige ...

lees meer...
INTERVIEW : EVI VINE - Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…

Wie haar nog niet gespot had op Joy Division-tribute A Change of Speech… en haar eerste album …and so the morning comes gemist had, die kon Evi Vine in 2016 ontdekken op het Black Easter Festival in Antwerpen, waar ze haar tweede album Give Your Heart To The Hawks voor kwam stellen. Tijdens die editie speelden 2 artiesten het ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 14/04/2019 : Gedonder in Kinky Star.

Onlangs mochten wij tot onze grote vreugde kennismaken met het nieuwe Belgische duo La Merde. Hun eerste cassette Dood En De Merde liet een verpletterende indruk achter bij uw recensent van dienst die niet toevallig hoog oploopt met The Moon Lay Hidden Beneath A Cloud en soortgelijke “wereld-serpenten”, net het straatje waarin ...

lees meer...
FOTO'S : Doganov - @ FiNiX Hasselt

lees meer...
FOTO'S : Use Knife - @ FiNiX Hasselt

lees meer...
NIEUWS 13/04/2019 : Nieuwe single van Vlad in Tears!

Dringend tijd voor een nieuw album van Vlad in Tears? Correct! Maar nog even geduld. Pas tijdens komende herfst mag je de nieuweling ‘Dead Stories of Forsaken Lovers’ verwachten. Als je al is wil proeven, kan je hier de single ‘Born again’ beluisteren. Dit lied kwam tot stand in samenwerking met Lex (Megaherz) en Kris ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : RAMMSTEIN - Malcolm Nix verdedigt de nieuwe clip 'Deutschland'

Rammstein heeft een nieuwe plaat uitgebracht en dat was ondertussen ook al een tijdje geleden. De bandleden voelden dan ook goed aan dat het tijd was de eigen relevantie nog eens te bewijzen. Een band die zich met indrukwekkende visuals en inhoudelijke confrontaties op de voorgrond dringt, mag immers niet overkomen als een bende has-beens ...

lees meer...
FOTO'S : Persephone - @ A Mourning hall concert Gelsenkirchen

lees meer...
INTERVIEW : Trouwfe(e)st #3: ASHTORETH - Doordat er verschillende elementen in mijn muziek zitten weet ik mensen uit verschillende underground stromingen aan te spreken.

Als er een naam is binnen de Belgische underground waaraan je de laatste tijd onmogelijk ontsnappen kan, is het wel die van Ashtoreth. Hoewel Peter Verwimp nog maar enkele jaren onder deze noemer naam begon te maken in het dark ambient genre, wist hij zich al heel snel op te werken tot een naam om rekening mee te houden. Op de productiviteit ...