casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.638 items

   

The Sisters Of Mercy
“First And Last And Always” (vinyl box edition)
Gothic Rock
23/09/2015 : The Sisters Of Mercy - “First And Last And Always” (vinyl box edition)
Rhino  Rhino
23/09/2015, Kurt Ingels

Eerder dit jaar kondigden we bij Dark Entries al met veel zwier aan dat één van de meest legendarische gothic rock albums naar aanleiding van zijn 30ste verjaardag in de bloemen zou worden gezet! Een heuse verjaardagseditie in vinyl met bijhorende 12”’ schijfjes... En jawel, heden spinnen de vinylgroeven onder mijn pick up naald om deze klassiekers nogmaals vol door de huiskamer te jagen.

En ook al is het verrassingseffect na al die jaren flink zoek het effect blijft wel gewoon ‘wauw’... Het album “First And Last And Always” werd reeds in onze oud goud rubriek besproken en ook de zoveelste heruitgave kreeg al een review beurt. Ik graaf er eentje voor u op waarna ik me graag op de 3 vinyl bijlagen van deze gelimiteerde box werp!

Tja, in een rubriek met klassiekers mag deze oerplaat uit 1985 (da’s alweer 30 jaar geleden) niet ontbreken. Immers, klassiekers zijn voor de hand liggend en dat is deze “First And Last And Always” zonder meer, vandaar dat ik er bewust de ep “The Reptile House” (1983) niet heb uitgepikt al is die in cultkringen waar goede smaak primeert allicht even klassiek.

“First And Last And Always” dus, het was een titel als een self fulfilling profecy want The Sisters Of Mercy zouden, met alle respect, nadien nooit meer dé (The) Sisters Of Mercy zijn. Deze geniale plaat, ondertussen al een bijna oneindig aantal keer heruitgebracht, laat ons een groep horen die onheilszwanger Wagneriaans bombast in zijn mysterieuze poëtische aanpak en passionele overgave aan menselijke subversie en aberraties weet te lijmen aan melodie - denk aan het titelnummer - en donkere meezingrefreinen.

“First And Last And Always” schept op die manier een soort vrolijke duisternis, en is daardoor ook veel meer een ode aan de schaduwkanten van het leven, muziek die baadt in hoopvolle tristesse. Openen doen we met het lijflied van in een rode sport cabriolet cruisende goths bij ondergaande zon. “Black Planet”, een road movie die toont dat goth en glam niet eens zo ver uit elkaar liggen...”Walk Away” is zowaar feestelijk en stelt misschien wel de vriendschapsbanden binnen de groep op proef. Kenners weten dat de groep na dit album uit elkaar viel. Gitarist Wayne Hussey nam bassist Graig Adams onder de arm om samen op missie te gaan.

Dit verhaal is al honderden keren verteld dus ik ga meteen door naar het zinderende en ietwat hypnotiserende “No Time To Cry”, een meer introverte benadering van de nietsontziende ratrace zeg maar die plaats ruimt voor het meest zwierige nummer van de plaat “A Rock And A Hard Place”, een nummer dat op briljante wijze de katholieke opvoeding van Eldtrich koppelt aan zijn fascinatie voor meisjes van lichte zeden, tenminste dat is wat ik er van maak want de kracht van dit album ligt ook bij het oneindige aantal interpretatiemogelijkheden die aan elk nummer kunnen toegemeten worden.

Zo is dé album klassieker “Marian” voor velen, hoewel vrij wanhopig van opzet, het ultieme liefdesnummer terwijl Marian evengoed een religieuze symboliek in zich draagt... Liefde is verzuipen, oftewel de totale overgave die dan weer gelijk staat aan de dood, maar goed we gaan niet té filosofisch worden.

Op de B-zijde, voor alle duidelijkheid: we hebben het hier over een plaat, pakt het titelnummer zwierig en quasi vrolijk uit alsof het de luisteraar’s ijlende koortsdromen bij “Marian” wil doen vergeten. Hier is op zijn minst een straaltje zon van de partij al voorspelt de tekst ook een stevig en naderend onweer. “Possession” was het nummer dat me jaren geleden het meeste moeite kostte, lees toentertijd vond ik dit het minste nummer van het album maar met de jaren ben ik het steeds sterker gaan appreciëren. Het ligt eerder zwaar op de hand en de maag, mijmert en stelt vragen... Eldritch terug op zoek naar het kind in zichzelf, een onwerkelijke werkelijkheid ergens tussen droom en daad. Shake shake shake. Kippenvel, zoveel is zeker.

“Nine While Nine” zou evengoed een liefdesepos kunnen zijn, en eigenlijk zijn alle nummers op dit album dit, maar het ritme is traag, de ritmes bombastisch,...and I wait in vain... het nummer ademt met andere woorden existentiële vraagstelling, waar ga ik heen met de (levens)trein, met of zonder jou, ben ik het juiste spoor kwijt en wat is dan het juiste spoor... U merkt het, muziek die aanzet tot denken is anno 2015 zeer zeldzaam.

“Logic” mag nog eens drugs als escapisme promoten. We weten allemaal dat meneer Eldritch en wellicht ook de andere bandleden hun liefde voor het witte poeder (neen, geen poedersuiker) nooit onder stoelen of banken hebben gestoken. Als een pilletje tegen de levenspijn, of omwille van de kunst, wie zal het zeggen. We ronden af met naar mijn mening de beste slow ooit geschreven, een oprechte ode aan de onbekende ander, de mogelijke liefde... "Some Kind of Stanger” 30 jaar na datum word ik er nog altijd stil van. Wat een afsluiter en dat van een album waarop elk nummer zowat singelwaardig is. Een onmisbaar goth gevoel maakt zich van me meester. De sehnsucht van de vliegende hollander, de levenslustige passie van een kind dat de wereld en zichzelf ontdekt.

Existentialisme ten top maar verpakt in een warme, zwarte gothic mantel. Nog altijd even relevant als 30 jaar geleden. Onsterfelijk groots en spreek me vooral niet tegen.

Laat het ons nu ook een keer over de bijhorende 12” schijven hebben, maxi's noemde men die toen. Te beginnen bij “Body And Soul” dat eerder als een ep mag beschouwd. “Body And Soul”verscheen in 1984 en bevat 4 excellente nummers waarvan geen enkel het album haalde. Van het intens drammerige “Afterhours” tot de sensuele glam in “Body And Soul” ook hier is elk nummer schitterend en vooral telkens anders. Het meest bekende werd ongetwijfeld het dansbare “Body Electric’, het meest onderschatte Train”, evenzeer een dijk van een song die nu moeiteloos het singel niveau zou halen.

Met “Walk Away” verscheen het eerste nummer uit wereldplaat “First And Last And Always”, een nummer dat een iets meer toegankelijke Sisters laat horen, maar dat nog altijd naadloos z’n plaats verovert tussen de beste donkere popparels van de jaren 80. Een discobeat toegedekt met een gitaarnevel en meezingrefrein. Ook de B-kantjes, een beetje denigrerend voor de nummers “Poison Door” en “On The Wire”, zijn opnieuw klassiekers die perfect aansluiten bij de sfeer van “First And Last And Always” en gewoon een tweede A-kant vormen. Singelwaardig en met de fantastische zinsnede “I don’t sleep so I don’ dream so I don’ wake up frightened...’ uit “On The Wire”.

“No Time To Cry” tenslotte, ook al een klassieke song uit die wereldplaat diende vooral als bevestiging van het hoogtepunt in de carrière van de (originele) The Sisters Of Mercy en natuurlijk ook om bestaansrecht te geven aan het meest onderschatte nummer van de groep, de treurzang “Bury Me Deep” dat vergezeld gaat van wat mij betreft de mintste track van deze box “Bloodmoney”. Het minste nummer betekent hier in dit geval evenwel nog altijd gewoon goed.

Deze box voegt niets toe, maar brengt het klassieke album “First And Last And Always” en de erbij horende maxi’s op 180gr. stevig vinyl in hun oorspronkelijk versie, en authentieke layout, verzameld in een stevige glimmende zwarte box. Een cd versie komt er niet, u krijgt er wel een downloadcode bij om de hoogwaarde mp3’s kostenloos te downloaden zodat u ze op usb stick kunt meenemen in de wagen en lekker kunt cruisen bij deze kunstwerkjes. Dé muziek van een generatie, mijn generatie... “First And Last And Always”, ik beschik tevens reeds over een bijpassend T-shirt!

First Last And Always Side One 1. “Black Planet” 2. “Walk Away” 3. “No Time To Cry” 4. “A Rock And A Hard Place” 5. “Marian” Side Two 6. “First And Last And Always” 7. “Possession” 8. “Nine While Nine” 9. “Logic” 10. “Some Kind Of Stranger”

Body And Soul Side One 1. “Body And Soul” 2. “Body Electric” (1984 version) Side Two 3. “Train” 4. “Afterhours"

Walk Away Side One 1. “Walk Away” Side Two 2. “Poison Door” 3. “On The Wire”

No Time To Cry Side One 1. “No Time To Cry” Side Two 2. “Blood Money” 3. “Bury Me Deep”

The Sisters Of Mercy

Kurt Ingels
23/09/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 27/06/2019 : Angels Of Liberty geven nog één keer een teken van leven!

Er is leven na de dood, teminste als het van Angels Of Liberty afhangt. De groep rond Voe Saint-Clare die veel te snel het tijdelijke voor het eeuwige ruilde pakt op Secret Sin, het eigen label van de band, eind deze maand uit met “Servant Of The Grail”. “Innnana” werd reeds in 2017 als teaser vrij gegeven om het nieuwe ...

lees meer...
NIEUWS 27/06/2019 : KL Dark Records pakt uit met een tribute to And One

And One was ooit zeer populair in de scene met hun aanstekelijke en donkere electro pop /ebm, vooral nummers als “Techno Man”, “Metalhammer”, “Deutsmachine”, “Tanz Der Arroganz”,... deden menig donkere dansvloer in de jaren 90 vol lopen. Tegenwoordig is And One bij ons uit de picture verdwenen, ...

lees meer...
NIEUWS 25/06/2019 : Metropolis eert het nieuwe zwart

Dat er anno 2019 nog volop en wereldwijd donkere riedeltjes worden gefabriceerd, dat zu u moeten weten. Zeker als u Dark Entries leest. Het Amerikaanse Metropolis verzamelde nu 24 van de ze bekende en minder bekende nieuwkomers op één compilatie “Dark Nouveau”. De compilatie is enkel digitaal te koop en via onderstaand ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : MIREXXX (Dark Entries Night 29) - In de Indiase traditie is dit een periode van verval en achteruitgang: de Kali Yuga of ‘het ongelukkig tijdperk’.

Mirexxx heeft een nieuwe cd uit: ‘Vault’. Opnieuw krijgen we old school dark electro, maar anderzijds verschilt hun geluid danig van andere electrogroepen, onder meer omdat de basdrums niet prominent gebruikt worden en ze eerder hoge percussie en bliebjes gebruiken. De reacties op de nieuwe plaat waren uitstekend, en voor ons was ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 19/06/2019 : I.M. Nicky Hellemans (°1981-+2019)

Wanneer hier een in memoriam verschijnt handelt deze meestal over een muzikant. Doordat we met ons werk voor Dark Entries met vele muzikanten een sterke band kunnen ontwikkelen, komt het aan als zo iemand ons verlaat. Nog tastbaarder wordt deze pijn wanneer het zoals vandaag geen muzikant betreft (hoewel deze dame ook actief was in de ...

lees meer...
NIEUWS 19/06/2019 : Vrijdag Dark Entries Night met To Avoid (EBM), Dässwat zegt af

Deze vrijdag 21 juni gaat de volgende Dark Entries Night door. Het wordt een EBM-editie met To Avoid. To Avoid is een trio dat intussen al 21 jaar actief is. Ze hebben zich recent hervormd nadat hun stichter GrandT het voor bekeken had gezien. Verwacht je maar aan stevige beats van de oude school. Heel uitzonderlijk zal enkel To Avoid ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Trouwfe(e)st#3 - Eigenzinnigheid en serendipiteit

Trouwfe(e)st#3. Het is ondertussen al lang geen trouwfeest meer, maar de verjaardag van een trouwfeest. Toen Dimi en Sigrid twee jaar geleden in het huwelijksbootje stapten, vonden ze er immers – als liefhebbers van dark ambient en neofolk – niets beter op dan een aantal van hun lievelingsgroepen uit te nodigen om hun hoogdag te ...

lees meer...
INTERVIEW : TO AVOID (Dark Entries Night 28) - We hebben ons nooit kunnen verzoenen met het uiteengaan van To Avoid.

Pure, onversneden old school electro, iemand? Ok, we doen een aanbod: To Avoid brengt al 21 jaar EBM en treedt op vrijdag 21 juni op in de Kinky Star te Gent. Gratis bovendien, op een Dark Entries Night. We hadden een gezellige babbel met de drie heren, over het verleden maar vooral ook over de toekomst. Want To Avoid werkt aan nieuwe zaken ...