casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.913 items

   

The Hare And The Moon
Wood Witch
Dark Folk / Apocalyptic Folk - Ethereal / Heavenly Voices - Ritual
15/09/2015 : The Hare And The Moon - Wood Witch
Reverb Worship  Reverb Worship
15/09/2015, Dimi Brands

2015 blijkt een vruchtbaar jaar te zijn voor The Hare And The Moon. Eerder dit jaar was er al de prima samenwerking met Kentin Jivek (The Haunted Cabaret).

Het lange wachten van de fans van dit mysterieus dark folk gezelschap (The Grey Malkin dateert van 2005 alweer) wordt dus dubbel en dik beloond.

In mijn recensie van het eerder genoemde The Haunted Cabaret, nam ik jullie ter illustratie mee naar een sprookjesbos, alwaar trollen en andere duistere wezens ons een avondje grimmig vertier bezorgden.

Voor deze Wood Witch zou ik op het zelfde elan verder kunnen gaan, en trekken we de deur van de sinistere kroeg waar we ons bevonden achter ons dicht, en wagen we ons nog dieper het nachtelijke bos in.

Wanneer je op het punt gekomen bent dat de duisternis meer angst dan moed in de schoenen schuift, en je bijna niet meer verder durft, meen je in de verte een lichtpuntje waar te nemen en raap je het laatste restantje durf dat nog in je zit bij elkaar en besluit toch eens een kijkje te gaan nemen.

Gaandeweg breidt het licht zich verder uit, en eens je naderbij bent, kan je vanachter een struikje, veilig verborgen, een groot vuur zien branden, waar enkele gedaanten in lange gewaden cirkelgewijs rond zitten.

Je moet niet lang nadenken, om te beseffen dat je hier te maken hebt met heksen, en de combinatie van hun gezang en het knetterende vuur maken je hoofd lichter...

Voila, zijn jullie mee op deze trip? Ik mag het hopen, want The Hare And The Moon heeft met deze Wood Witch een dijk van een album afgeleverd, een trip waar ik jullie graag bij vergezel.

Dit is immers een flinke verzameling songs geworden, 16 tracks in totaal goed voor 79 minuten luisterplezier.

Verrassend voor deze heksen, is dat het hier niet rechtstreeks gaat om esoterische, zweverige onderwerpen zoals vaak het geval is, ook al klinkt het op het eerste gehoor zo.

Neen, The Hare And The Moon brengt hier voornamelijk murder ballads, veelal oude traditionals, maar ook teksten van poëten zoals John Masefield (‘The Bard Of Eve’), Ralph Vaughan Williams (‘O Taste And See’) en William Blake (‘The Dream’), de instrumentatie lijkt met opzet zeer spaarzaam en repetitief gebracht, en bijgevolg kan de ijle zang die hier ten gehore gebracht wordt aanzien worden als een instrument op zichzelf.

En deze muzikale benadering doet deze gruwelijke songs alle eer aan, meer nog dan andere artiesten reeds deden bij hun invulling van deze oude traditionals (die meestal in de americana-hoek terug te vinden zijn).

Deze zweverige aanpak legt immers de griezelige ondertoon van deze songs helemaal bloot en is een zeer interessante benadering.

The Hare And The Moon hult zich nog altijd in mysterie, het is hun goed recht, de vraag van wie die hemelse vrouwenstem is, die verantwoordelijk is voor deze prachtige ijle klanken, moeten we tot nader order dus nog steeds schuldig blijven. Aangevuld met instrumenten zoals onder andere cello, klarinet, fluit, harp en viool weten ze een zeer mooi klankenpalet te schilderen.

Opener ‘The Midnight Folk’ roept de sfeer van het eerder genoemde bos op door middel van vogelgeluiden, die gezelschap krijgen van harpgetokkel, ‘The Bard Of Eve’ opent met de samenzang der verzamelde heksen, bombastisch getrommel valt in, en dan die zweverige zang waar we zo lyrisch van worden.

Onder de vele traditionals willen we even stilstaan bij ‘Reynardine’ eerder al opgenomen door Fairport Convention (op het essentiële Liege & Lief), dat van origine een Engelse ballade is uit het Victoriaanse tijdperk, waarin verhaalt wordt over Ranordine (oftewel Reynardine), een bandiet die een jonge vrouw schaakt, verleid en ontvoerd. De song eindigt met een waarschuwing naar jonge vrouwen ten opzichte van vreemde mannen.

De link naar Reinaert de Vos is hier ook van toepassing, Reynardine bezat in de Ierse folklore bovennatuurlijke krachten, hier was hij immers een fee die zich kon veranderen in vos, wat hem de naam Reynardine opleverde, wat wij vos noemen, heet in het Frans dan ook 'renard', en de legende van de mens die door bovennatuurlijke krachten kan transformeren in een beest kan ook doorgetrokken worden naar de legendes over weerwolven... Toch was deze benadering niet van toepassing op de traditional, maar stippen we toch even aan, als interessant zijnde.

Ook ‘The Erl King’ passeert, een figuur die hier zeker niet misstaat, want de Koning Der Elfen kan alleen maar goedkeurend toeknikken bij al deze muzikale pracht en elfengezang. Maar laat je niet misleiden door de lieflijke klank van het woord elfenkoning, want de Scandinavische vertaling van ‘elverkongens datter’ betekende ‘dochter van de elvenkoning’, die verantwoordelijk was voor mensen te strikken om haar eigen verlangens en lusten te bevredigen, alsook om wraak te nemen. In de Amerikaanse taal kreeg deze verklaring navolging en werd de Erl King omschreven als een bebaarde reus of goblin die kinderen naar het rijk der doden lokte.

Een andere alternatieve verklaring luidt dat de Erl uit Erl King, afgeleid is van Herla King, een figuur in de Engelse middeleeuwse folklore, aangepast als Herlequin, Hellequin in Middeleeuws Frankrijk, oorspronkelijk leider van de Wilde Jacht, in het Frans gekend als Maisnie Hellequin (huishouden van Hellequin, en als zodanig uiteindelijk identiek aan Wodan) maar opieuw ten tonele gevoerd als een soortement duivel in de loop der Middeleeuwen (en overigens in de 16de eeuw ook de oorsprong van het harlekijns-figuur).

Interessant, met het oog op The Hare And The Moon is de Duitse benadering van het woord, alwaar de naam opnieuw geïnterpreteerd en geassocieerd werd met Erle, de naam van de els-boom (wat wijst op een geest die in het bos rondspookt). Deze vorm is nu vooral bekend vanwege de ballade van Johann Wolfgang von Goethe (en muzikale adaptatie van Schubert), ‘Erlkönig uit 1782. In dit verband wordt de term soms ook weergegeven in het Engels als The Erl King.

Een zeer veelzijdig figuur dus, en liefhebbers van folklore en mythologie hebben aan Wood Witch dan ook een flinke kluif om hun leergierigheid op bot te vieren.

‘The Great Silkie Of Sule Skerry is een traditionele folk song uit Orkney (Schotland) en is een klaagzang van een vrouw die niet weet wie de vader van haar kind is. Een man komt bij haar om te vertellen dat hij de vader is, en dat hij een Silkie is, een Schots mythologisch figuur, dat in zee een zeehond is, maar eens aan land in een mens transformeert. Hij neemt zijn zoon, en geeft haar een beurs vol goud, en voorspelt dat ze een schutter zal trouwen, die zowel hem als hun zoon zal neerschieten. Ook dit nummer is al meermaals onder handen genomen in het verleden, door onder andere Angelo Branduardi, Steeleye Span, als de Engelse folkrockband Trees, om er maar een paar te noemen.

En ook dit zijn maar een paar voorbeelden, van de interessante achtergrondgeschiedenissen van deze songs, alwaar je je intellectuele lusten volop op kan botvieren.

Op ‘The Willow Tree’ mag Tony Wakeford zijn stem lenen, Tony is dezer dagen ook een druk in de weer zijnd man, zo mag je je binnenkort nog aan een recensie verwachten van een album waar hij ook een serieuze vinger in de pap te brokken had.

Volledig bevredigd, zowel op muzikaal als op intellectueel vlak, laat Wood Witch ons woordeloos achter.

Een groep die de nostalgicus in ons mijmerend doet terugdenken aan het ijle, melancholische werk van This Mortal Coil, maar ook aan het bombastische medievalfetisjisme van The Moon Lay Hidden Beneath A Cloud, en recenter aan het occulte van het sublieme Sabbath Assembly, en dit alles naadloos combineert en er zo iets volledig eigenzinnigs van brouwt, doet ons hart een tikje sneller slaan.

Ik had me voorgenomen, bij aanvang van mijn ‘recensenten-carriëre’ GEEN 10 te geven, aangezien perfectie niet bestaat (tenzij het gaat om ‘de banaan’ van The Velvet Underground bijvoorbeeld), maar na het plezier dat me al ten deel is gevallen, na tal van luisterbeurten van deze plaat, sta ik daar mooi te blinken met mijn principes en kan ik niet anders, dan dit een welverdiende dikke 10 te geven.

Tot nu toe, de plaat van het jaar, en men zal straf uit de hoek moeten komen om hier nog verandering in te doen brengen.

The Hare And The Moon (Facebook)

Dimi Brands
15/09/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 07/12/2021 : Gedenk Mortemia!

Na elf jaar stilte is de Noorse multi-instrumentalist, producer en artiest Morten Veland (ex-Tristania, Sirenia) terug met zijn soloproject Mortemia. En met een gloednieuw concept. ‘The Pandemic Pandemonium Sessions’ is een serie goth metal liedjes die elke maand op het internet losgelaten worden. Fijn om weten, telkens met een ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2021 : Sygo Cries is klaar met “Talking About Walls”

Enige tijd geleden al stelden we hier bij Dark Entries de echte hergeboorte of definitieve herstart van de cold wave / post punk formatie Sygo Cries voor. Eén van de vele projecten van Mika Goedrijk die vooral bekendheid geniet met het industrial tribal techno project This Morn’Omina, maar ook eerder actief was met Nebula-H en ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2021 : Brandende nachten in Kroatië: Ewiniar

Samen met je partner muziek maken, dat is inderdaad fantastisch (trust me, I know). En zo dachten Marin and Katarina Tramontana uit Split (Kroatië) er ook over. Onder de bandnaam Ewiniar brengt dit duo u het stevige debuutalbum ‘Burning the Night’. De negen tracks op dit album baden ergens tussen goth rock en metal. Zelf was ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2021 : Nieuw album van Michael J Sheehy op Bandcamp Friday...

Bandcamp Friday is er weer…!! U weet wel, uw geliefde artiesten genieten een hoger percentage van de opbrengst indien u hun materiaal via Bandcamp op een vrijdag koopt… Deze vrijdag vragen we even uw aandacht voor het nieuwe album van Michael J Sheehy (Dream City Film Club, Miraculous Mule, United Sounds of Joy, solo), The ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2021 : Sinner’s Day 2022 al in volle voorbereiding

Misschien hebt u de editie van dit jaar nog niet helemaal verteerd, toch pakt de Sinner’s Day organisatie nu al uit met een reeks nieuwe namen! Zo werden recent aan de affiche toegevoegd; The Birthday Massacre, The Exploited, Actors, Zware Machine, NOYCE™ (met een exclusief verjaardagsconcert voor België), Tiny Magnetic Pets, ...

lees meer...
FOTO'S : The Breath of Life - @ Wool-E Fest: Belgian underground music, 27/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Enzo Kreft - @ Wool-E Fest: Belgian underground music, 27/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Ultimate Dreamers - @ Wool-E Fest: Belgian underground music, 27/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Porta Nigra Autumn Passage (13/11/2021, JH De Klinker, Aarschot) - Koud vlees en powernoise.

“Zie mij hier nu staan”, verzuchtte Xavier Kruth tijdens het laatste nummer van zijn band Winterstille (met ook Dark Entries collega Gerry Croon in de gelederen). Exact hetzelfde idee hadden we toen we dat moment ons als koopwaar door middel van een barcode moesten laten scannen om de ‘zwarte poort’ van Aarschot ...

lees meer...
INTERVIEW : WHISPERS IN THE SHADOW - Ik ben geen conservatieve songwriter en ik ben niet geïnteresseerd in de status-quo. Ik ben geïnteresseerd in vooruitgang.

Whispers In The Shadow bestaat 25 jaar, en dat mag gevierd worden. Er komt een nieuwe verzamelaar uit, 'Gilding The Lily', die gedeeltelijk bestaat uit nieuwe opnames van de beste nummers uit de afgelopen kwarteeuw. En dat de groep een serieuze evolutie heeft doorgemaakt in die periode, kunt u lezen in het gesprek dat we met frontman ...