casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.474 items

   

The Cure
4:13 Dream
New wave
01/11/2008 : The Cure - 4:13 Dream

01/11/2008, Kurt Ingels

Een album van een groep met naam en faam bespreken is geen sinecure. Een album uitbrengen voor een groep mét naam en faam die teert op een grote schare hondstrouwe fans en reeds een handvol wereldplaten op z’n naam heeft evenmin. Toch is The Cure één van de weinige groepen die er nog altijd in slaagt me naar de cd-winkel te doen hollen om zo vlug als mogelijk hun nieuwe plaat aan een luisterbeurt te kunnen onderwerpen. Uiteraard naar de winkel, ik ben niet van de download en opportunistische ‘free buyers’ generatie en voor auditieve kunst dient, zoals voor alles in dit leven, te worden betaald. Nieuwsgierig ging het album met de wat vreemde titel “4:13 Dream” de cd-speler in die het blinkende gave schijfje gulzig naar binnenslikte alsof ie wou zeggen, hier heb ik potentieel wat lekkers. Een eerste luisterbeurt liet me evenwel met zeer dubieuze en niet meteen te duiden gevoelens achter. Wat ik had gehoord was wel degelijk The Cure, Robert Smith kan z’n typische stemgeluid immers niet zomaar maskeren, maar vooral een soort licht experimentele indie rock / pop plaat die er niet in was geslaagd m’n keel dicht te nijpen of m’n onderbuik ongecontroleerd te laten samen trekken. Iets wat je van The Cure toch altijd wel een beetje verwacht. Zou deze “4:13 Dream” na het vorige album “The Cure” ook uitdraaien op een teleurstelling? Een tweede, derde, vierde,… luisterbeurt dan maar, dat ben ik, Robbert Smith en z’n kompanen wel verschuldigd vooraleer me aan de schrijftafel te zetten. En jawel, langzaam maar zeker en luisterbeurt na luisterbeurt ontpopt dit, in eerste instantie vrij moeilijk toegankelijke album, meer een meer tot een typische en gedreven Cure schijf. Een beetje een ruwe parel maar soms ook emotievol en dromerig. Een album dat groeit en da’s altijd een goed teken. Enig nadeel, een mens dient enige moeite voor te doen om in het geluid en de sfeer te komen van het album en da’s in tijden van goedkope oppervlakkigheid nog verre van een evidentie. De meningen over deze “4:13 Dream” zullen dan ook verdeeld zijn. Maar da’s op zich misschien ook weer een goede zaak. Wie moeite neemt ontdekt al gauw dat de opener “Underneath The Stars” een pracht staaltje is van op muzikaal onderlegde emotie balanceren, een nummer dat best ook op zeg maar “Disintegration” had gekund. “The Only One” is op zich een leuke alternatieve popriedel zoals The Cure en alleen The Cure die weet te brengen. Tussen bittere ernst en plagerige vrolijkheid. “The Reason Why” gaat verder op dit elan, huppelend op een dreigende bas, zwaar op de maag, maar toch met voldoende meezing potentieel en best een leuk en ietwat ongewoon Cure refreintje. “Freakshow” verscheen eerder al als singel en doet mij een beetje aan een minder oppervlakkige singel als “Hot Hot Hot” denken zonder de trompetjes of nog een “Never Enough”. Niet meteen mijn favoriete Cure muzieksfeer. Gelukkig gaat “Siren Song” de meer ingetogen en melancholische kant op, met een nogal minimaal instrumentarium. Iets wat trouwens geldt voor dit hele album, want de synths zijn slechts sporadisch en op de achtergrond af en toe duidelijk aanwezig. Toch is “Siren Song” een sterk nummer al heeft het een aantal luisterbeurten nodig om tot z’n volle recht te komen. Rocken doen we op “The Real Snow White”, maar dan wel in een klein donker kamertje. Want het nummer ademt iets bevreemdend en claustrofobisch dat niet meteen valt te definiëren. Dit kan allicht alleen The Cure, indie rock, die net dat stapje verder gaat. In dat kamertje is allicht ook “The Hungry Ghost” aanwezig die zowat alle energie uit onze lijven vreet. ‘The price we pay for happiness …’ klinkt het ergens. Alweer datzelfde zwaar beladen gevoel dat door gitaren drums en bas uit de de boksen wordt getoverd. “Switch” opent met een metal riff, ‘goth’ betert, en is wellicht het meest recht toe recht aan rock nummer op dit nieuwe album. Al blijft het wel The Cure en daardoor emotioneel ook zeer intens. Een andere eerder verschenen singel dan “The Prefect Boy”, een nummer dat ik live al de moeite vond en ook de studioversie wist me als één van de weinige nummers op dit album al van bij de eerste luisterbeurt te bekoren. Samen met “Underneath The Stars” is dit misschien het meest typische Cure nummer, als we dat al mogen zeggen van een groep met zo’n uitgebreid en divers oeuvre als The Cure Geeft. “This Here And Now With You” is muzikaal een beetje het buitenbeentje, meer elektronische gimmick, maar die paar intense luisterbeurten leren me dat dit geluid, dat lekker aanzwelt, misschien wel het geactualiseerde jaren ’80 geluid is dat The Cure op albums als “Faith” of “Pornography” in z’n minimale verpakking al wist te brengen. “Sleep When I’m Dead”, de derde een laatste vooraf verschenen singel, geen evidente singel keuze denk ik dan, maar ook dit nummer is zo’n groeier en bloeier, al zat er hier wat mij betreft en zeker als singel toch wel wat meer in! Doe mij dan maar “The Scream” dat mijmerend aanvangt en zich lichtjes experimenteel een weg baant naar de onderbuik en aanzwelt tot een waar ‘oorgasme’. “4:13 Dream” sluit af met het toepasselijke “It’s Over” dat zelfs een zekere punk gedrevenheid incarneert en er misschien in slaagt de notoire Robert Smith fan tot een potje headbangen of pogoën te motiveren. Wie weet. Van mij en zeker op mijn leeftijd had het iets rustiger gemogen. Hard gekookt, deze “It’s Over” en eerlijkheidshalve denk ik dat dit album bij mij vaak na “The Scream” zal stoppen. Maar voor wie The Cure echt eens wil horen rocken op leeftijd… veel jongelui kunnen er nog een puntje aan zuigen. Samenvattend, 13 nummers. U zult ze ongetwijfeld niet allemaal even goed vinden al zijn ze alle 13 wel voldoende coherent om naast elkaar op één album te prijken. Echte uitschieters of nummers die The Cure naar de voorste regionen van de hitparades moeten schieten zijn er evenmin. Maar da’s voor muziekliefhebbers en Cure fans uiteraard geen must. Wie “4:13 Dream” evenwel een kans geeft (en misschien wel een paar herkansingen) zal in z’n totaliteit zeker niet het beste Cure album maar toch een degelijk album ontdekken dat met recht en rede The Cure stempel mag dragen. Het moet niet allemaal voorgekauwd zijn. Zonder zichzelf te herhalen is dit toch weer typisch The Cure. Een uniek geluid van een unieke groep.

[KI]

http://www.thecure.com

Geffen Records

Kurt Ingels
01/11/2008

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 03/12/2020 : Dark Entries stelt voor; Cold Transmission

Er zijn labels, veel labels. Zeker in meer obscure genres waar de punk erfenis van een do it yourself mentaliteit nog overheerst. Het Duitse Cold Transmission label is zo’n label, opgericht door veertigers die vonden dat nieuwe, opkomende acts uit het post punk, dark wave, cold wave,... genres te weinig aan bod kwamen en boordnodig waren ...

lees meer...
NIEUWS 02/12/2020 : Maak postuum kennis met Dead Artist Syndrome…

Dead Artist Syndrome was het geesteskind van Brian Healy die in januari dit jaar het leven liet na een aanslepende ziekte. Bij het grasduinen op het web kwam ik bij zijn band terecht en het in 2018 heruitgegeven debuut “Prints Of Darkness", origineel uit 1990. Een album waarmee deze Amerikaan furore maakte in de goth rock scene ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2020 : Lacrimosa viert 30-jarig jubileum met box

Lacrimosa had ons in dit jubileumjaar - de groep bestaat in 2020 30 jaar - een nieuwe cd beloofd. Daarover is het oorverdovend stil. We hebben wel recht gehad op een wereldwijd online optreden. En Tilo Wolff wou in het eindejaarsperiode de fans nog even extra verwennen. Het zal wellicht enkel de echte fans aanspreken, want voor het kleinood ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2020 : 'Black Star' tweede video uit nieuwe Dive

Op 11 december komt de nieuwe Dive uit! Het belooft alweer een heerlijk donker en tormenterend werkje te worden. Om er zeker van te zijn dat u ook zo denkt, geeft Dirk Ivens - naast Dive ook actief bij The Klinik, Absolute Body Control en Sonar - een tweede video uit. Twee weken na 'Death Machine' moet deze 'Black Star' er ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2020 : Your Life On Hold oorlogszuchtig

En nu we toch bij Jan Dewulf aangekomen zijn... Zijn gothic rock project Your Life On Hold heeft ook een nieuwe single uit, alweer geplukt uit het gloednieuwe en uitstekende 'Echoes From The Bardo'. 'Let's Start A War' breekt met alle clichés over rockmuzikanten die tegen oorlog protesteren of popsterren die zich ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : THE BREATH OF LIFE - Neen, ik heb nooit overwogen om te stoppen met muziek maken, noch om lekkere speciale bieren te proeven.

The Breath Of Life blaast dit jaar 35 kaarsjes uit. En ze brengen een nieuwe cd uit. ‘Sparks Around Us’ bevat alweer 11 pareltjes, en we kunnen stellen dat deze tiende cd zich in het vervolg bevindt van de vorige platen, waaronder we geen enkele uitschuiver of zwakkere plaat tellen. Wel komt hij op een verrassend moment uit, namelijk ...

lees meer...
INTERVIEW : We Are Ooh People - Het was een bewuste keuze om in de schaduw te blijven en te sluimeren als een duister beest, groeiend en wachtend op de ideale biotoop om na lang broeden uit de krochten van de duisternis naar boven te kruipen.

Het zijn 5 Bruggelingen die eerder al een aantal EP’s hebben uitgebracht. En daarmee onder onze radar zijn gebleven . Een volwaardig album was nodig, en vooral de verpakking er rond, om nu wel onze aandacht te trekken. Met analoge synths en een traditioneel rock-instrumentarium hebben ze de outer space even ontvlucht om de mensheid ...