casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.868 items

   

The Cure
4:13 Dream
New wave
01/11/2008 : The Cure - 4:13 Dream

01/11/2008, Kurt Ingels

Een album van een groep met naam en faam bespreken is geen sinecure. Een album uitbrengen voor een groep mét naam en faam die teert op een grote schare hondstrouwe fans en reeds een handvol wereldplaten op z’n naam heeft evenmin. Toch is The Cure één van de weinige groepen die er nog altijd in slaagt me naar de cd-winkel te doen hollen om zo vlug als mogelijk hun nieuwe plaat aan een luisterbeurt te kunnen onderwerpen. Uiteraard naar de winkel, ik ben niet van de download en opportunistische ‘free buyers’ generatie en voor auditieve kunst dient, zoals voor alles in dit leven, te worden betaald. Nieuwsgierig ging het album met de wat vreemde titel “4:13 Dream” de cd-speler in die het blinkende gave schijfje gulzig naar binnenslikte alsof ie wou zeggen, hier heb ik potentieel wat lekkers. Een eerste luisterbeurt liet me evenwel met zeer dubieuze en niet meteen te duiden gevoelens achter. Wat ik had gehoord was wel degelijk The Cure, Robert Smith kan z’n typische stemgeluid immers niet zomaar maskeren, maar vooral een soort licht experimentele indie rock / pop plaat die er niet in was geslaagd m’n keel dicht te nijpen of m’n onderbuik ongecontroleerd te laten samen trekken. Iets wat je van The Cure toch altijd wel een beetje verwacht. Zou deze “4:13 Dream” na het vorige album “The Cure” ook uitdraaien op een teleurstelling? Een tweede, derde, vierde,… luisterbeurt dan maar, dat ben ik, Robbert Smith en z’n kompanen wel verschuldigd vooraleer me aan de schrijftafel te zetten. En jawel, langzaam maar zeker en luisterbeurt na luisterbeurt ontpopt dit, in eerste instantie vrij moeilijk toegankelijke album, meer een meer tot een typische en gedreven Cure schijf. Een beetje een ruwe parel maar soms ook emotievol en dromerig. Een album dat groeit en da’s altijd een goed teken. Enig nadeel, een mens dient enige moeite voor te doen om in het geluid en de sfeer te komen van het album en da’s in tijden van goedkope oppervlakkigheid nog verre van een evidentie. De meningen over deze “4:13 Dream” zullen dan ook verdeeld zijn. Maar da’s op zich misschien ook weer een goede zaak. Wie moeite neemt ontdekt al gauw dat de opener “Underneath The Stars” een pracht staaltje is van op muzikaal onderlegde emotie balanceren, een nummer dat best ook op zeg maar “Disintegration” had gekund. “The Only One” is op zich een leuke alternatieve popriedel zoals The Cure en alleen The Cure die weet te brengen. Tussen bittere ernst en plagerige vrolijkheid. “The Reason Why” gaat verder op dit elan, huppelend op een dreigende bas, zwaar op de maag, maar toch met voldoende meezing potentieel en best een leuk en ietwat ongewoon Cure refreintje. “Freakshow” verscheen eerder al als singel en doet mij een beetje aan een minder oppervlakkige singel als “Hot Hot Hot” denken zonder de trompetjes of nog een “Never Enough”. Niet meteen mijn favoriete Cure muzieksfeer. Gelukkig gaat “Siren Song” de meer ingetogen en melancholische kant op, met een nogal minimaal instrumentarium. Iets wat trouwens geldt voor dit hele album, want de synths zijn slechts sporadisch en op de achtergrond af en toe duidelijk aanwezig. Toch is “Siren Song” een sterk nummer al heeft het een aantal luisterbeurten nodig om tot z’n volle recht te komen. Rocken doen we op “The Real Snow White”, maar dan wel in een klein donker kamertje. Want het nummer ademt iets bevreemdend en claustrofobisch dat niet meteen valt te definiëren. Dit kan allicht alleen The Cure, indie rock, die net dat stapje verder gaat. In dat kamertje is allicht ook “The Hungry Ghost” aanwezig die zowat alle energie uit onze lijven vreet. ‘The price we pay for happiness …’ klinkt het ergens. Alweer datzelfde zwaar beladen gevoel dat door gitaren drums en bas uit de de boksen wordt getoverd. “Switch” opent met een metal riff, ‘goth’ betert, en is wellicht het meest recht toe recht aan rock nummer op dit nieuwe album. Al blijft het wel The Cure en daardoor emotioneel ook zeer intens. Een andere eerder verschenen singel dan “The Prefect Boy”, een nummer dat ik live al de moeite vond en ook de studioversie wist me als één van de weinige nummers op dit album al van bij de eerste luisterbeurt te bekoren. Samen met “Underneath The Stars” is dit misschien het meest typische Cure nummer, als we dat al mogen zeggen van een groep met zo’n uitgebreid en divers oeuvre als The Cure Geeft. “This Here And Now With You” is muzikaal een beetje het buitenbeentje, meer elektronische gimmick, maar die paar intense luisterbeurten leren me dat dit geluid, dat lekker aanzwelt, misschien wel het geactualiseerde jaren ’80 geluid is dat The Cure op albums als “Faith” of “Pornography” in z’n minimale verpakking al wist te brengen. “Sleep When I’m Dead”, de derde een laatste vooraf verschenen singel, geen evidente singel keuze denk ik dan, maar ook dit nummer is zo’n groeier en bloeier, al zat er hier wat mij betreft en zeker als singel toch wel wat meer in! Doe mij dan maar “The Scream” dat mijmerend aanvangt en zich lichtjes experimenteel een weg baant naar de onderbuik en aanzwelt tot een waar ‘oorgasme’. “4:13 Dream” sluit af met het toepasselijke “It’s Over” dat zelfs een zekere punk gedrevenheid incarneert en er misschien in slaagt de notoire Robert Smith fan tot een potje headbangen of pogoën te motiveren. Wie weet. Van mij en zeker op mijn leeftijd had het iets rustiger gemogen. Hard gekookt, deze “It’s Over” en eerlijkheidshalve denk ik dat dit album bij mij vaak na “The Scream” zal stoppen. Maar voor wie The Cure echt eens wil horen rocken op leeftijd… veel jongelui kunnen er nog een puntje aan zuigen. Samenvattend, 13 nummers. U zult ze ongetwijfeld niet allemaal even goed vinden al zijn ze alle 13 wel voldoende coherent om naast elkaar op één album te prijken. Echte uitschieters of nummers die The Cure naar de voorste regionen van de hitparades moeten schieten zijn er evenmin. Maar da’s voor muziekliefhebbers en Cure fans uiteraard geen must. Wie “4:13 Dream” evenwel een kans geeft (en misschien wel een paar herkansingen) zal in z’n totaliteit zeker niet het beste Cure album maar toch een degelijk album ontdekken dat met recht en rede The Cure stempel mag dragen. Het moet niet allemaal voorgekauwd zijn. Zonder zichzelf te herhalen is dit toch weer typisch The Cure. Een uniek geluid van een unieke groep.

[KI]

http://www.thecure.com

Geffen Records

Kurt Ingels
01/11/2008

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : Wülf 7 - @ Porta Nigra, 18/09/2021 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 22/09/2021 : I.M. Richard H.Kirk

De pionier van de dadaïstische elektronica is niet meer. Richard Harold Kirk overleed op 21 september 2021 op de leeftijd van 65. Doodsoorzaak onbekend. Bezieler van experimentele avant-garde en industriële elektronische geluiden. Revolutionair uitvinder van de elektropunk vanuit Sheffield. Eerder uit verveling dan uit idealisme. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Nacht van de Experimentele Film rond icoon Nico - OFFoff Artcinema te gast in Brusselse AB, 16 september 2021

Zoals aangekondigd maakte Dark Entries in hoofde van ondergetekende haar (of is het zijn?) opwachting op de Nacht van de Experimentele Film, de welke door OFFoff Cinema deze keer in de Brusselse AB georganiseerd werd… Niét in de AB-Club, zoals ondergetekende eerst dacht, maar wel degelijk in de grote zaal… Deze editie ...

lees meer...
NIEUWS 21/09/2021 : Sinner’s Day brengt het onderschatte BFG nog eens onder de aandacht!

Wie zegt u BFG (ook wel B.F.G. of B F G, of,...)? Inderdaad, u zult al tot boven het middel in de postpunk en gothic rock drek moeten zitten als u met deze groep bekend bent. Geen erg want het soort drek waarover ik het hier graag heb is net als een modderbadje, helend en verkwikkend. BFG dus. De band werd in 1985 te Manchester geformeerd ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Thorn In My Side, 18/09 - Gezellig festival maar gelukkig niet in bikini

Zenuwachtig gaf organisator Kris afgelopen zaterdag de briefing van het Thorn In My Side-festival in Tildonk. Het was namelijk de allereerste editie van het festival en dat werd grotendeels aangedreven door zijn passie voor The Smiths. Ik was er geheel toevallig beland, maar deel hier graag mijn ervaring met u. Het festival werd geopend ...

lees meer...
NIEUWS 21/09/2021 : Bereid je voor op 'Existence Is Futile' van Cradle of Filth

Ook Cradle of Filth heeft zich tijdens de lockdown koest gehouden, maar reken maar dat dit de stilte voor de storm was. Hun nieuwe plaat zal 'Existence Is Futile' heten en komt op 22 oktober uit. En er wordt naar uitgekeken, want de vorige platen van Cradle of Filth - 'Hammer Of The Witches' en vooral 'Cryptoriana. The ...

lees meer...
NIEUWS 21/09/2021 : CasiNoir met Clan of Xymox en The Arch

Nu het nachtleven terug op gang komt vond The Arch het tijd om nog eens een feestje op te zetten. Dat doen ze op 16 oktober in Het Casino in Sint-Niklaas. Uiteraard zal The Arch - vaderlandse new wave-trots sinds 1986 - er zelf optreden, maar om zeker te zijn dat u komt hebben ze ook Clan Of Xymox uitgenodigd, eveneens een new wave-topper ...

lees meer...
INTERVIEW : HANTE - Ik maakte me los van de druk die je als artiest hebt om een bepaald type publiek aan te spreken, om dansvloerhits te scheppen

Minimal wave, of synth wave indien u wil, is helemaal in. Denk aan Zanias, Selofan, Kaelan Mikla, Lebanon Hanover, NNHMN... En laat ons vooral de twee projecten van Hélène De Thoury niet vergeten, die allebei tot de toppers in dit genre behoren: het duo Minuit Machine en haar soloproject Hante. De eerste groep heeft twee ep's ...

lees meer...
NIEUWS 19/09/2021 : Solidariteit met de gevangengenomen Wit-Russische fantasy folkgroep Irdorath

In Wit-Rusland treedt het regime van president Loekasjenko hard op tegen dissidenten. Aanleiding zijn de verkiezingen van augustus 2020 waarin Loekasjenko met een monsterscore van 80% herverkozen werd. Volgens de oppositie en vele (internationale) waarnemers werden de verkiezingen vervalst, en er volgden maanden van massale protesten in 'de ...

lees meer...
INTERVIEW : SOVJET WAR - De eerste Punkgolf was een magische tijd, dat blijkt echt wanneer we samen weer wat herinneringen ophalen uit die tijd.

Jammer maar helaas, Breaking Barriers moest dit jaar zijn internationale affiche afzeggen omdat de Russische feministische punkgroep Pussy Riot zijn Europese tournee afgelaste. Er volgt wel een kleiner evenement met enkel Belgische groepen. Sovjet War - punkveteranen uit het begin van de jaren 80 - zijn er de topact, aangevuld met Gert (Kleinpunk). ...

lees meer...
FOTO'S : Praga Khan - @ Rock Monsieur Hamont, 11/09/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Red Zebra - @ Rock Monsieur Hamont, 11/09/2021 door Luc Luyten