casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.239 items

   

Swans
The Glowing Man
Experimental - Post Punk - Post Rock
22/02/2017 : Swans - The Glowing Man
Young God Records  Young God Records
22/02/2017, Dimi Brands

Twee albums die zo een beetje overal hun opwachting maakten in de jaarlijstjes van 2016 waren Skeleton Tree (Nick Cave & The Bad Seeds) en Blackstar (David Bowie). Bowie gaf zelf de pijp aan Maarten, en Cave verloor zijn zoon bij een ongeluk tijdens het rotsklimmen. De dood dus maar weer als hoofdingrediënt bij iedere terugblik. Om niet bepaald vrolijk van te worden, als je het ons vraagt. Waar we wel vrolijk van werden, en dit op het einde van het jaar (waardoor The Glowing Man te laat was voor ons eindejaarslijstje), was dat we promogewijs de laatste van Swans in de schoot geworpen kregen. Zoals u ongetwijfeld weet staan Michael Gira en de zijnen ook niet geboekstaafd als een “vrolijk orkestje”, de blijheid die we ervoeren had eerder betrekking op het feit dat Swans steeds maar weer garant staan voor kwalitatief hoogstaande platen.

Collega Kurt Ingels moest bij zijn review van The Seer denken aan Einstürzende Neubauten, een denkpiste die we alleen maar kunnen volgen.

En wie Neubauten zegt, zegt Blixa Bargeld, en wie Blixa zegt komt automatisch weer uit bij Nick Cave. Ook op The Glowing Man horen we de Neubauten sporen die onze Kurt hoorde op The Seer, maar ook horen we meermaals echo’s van opperkraai Cave terug, en dit zowel van de bezeten, ijlende ‘Mercy Seat’ Cave (luister maar eens naar de repetitieve mantra ‘The World Looks Red’) als van de onderhuids venijnige Murder Ballads Cave (‘When Will I Return?’).

Je kan over veel discussiëren, maar over het belang van Swans in de (rock)muziek zal weinig muziekliefhebber tegenspraak bieden. Hier zou ik dan ook nog een eindje over kunnen doorbomen, maar laat ons ons focussen op The Glowing Man, want ook aldaar valt een aardig woordje over te placeren.

Allereerst het feit dat The Glowing Man de trilogie die voorafgegaan werd door de albums The Seer (2012) en To Be Kind (2014) afsluit. Net als zijn twee voorgangers gaat het hier om een dubbelaar, goed voor twee uur muziek van de bovenste plank, uitgesmeerd over 8 (lange!) nummers.

“I’m leaving” klinkt het in opener ‘Cloud Of Forgetting’: Gira gaf al aan dat met The Glowing Man een hoofdstuk in het Swans tijdperk afgesloten zou worden; dit zou immers de laatste plaat van Swans worden, althans in de huidige bezetting.

Er staan trouwens nog voorbeelden van dit aangekondigde afscheid op The Glowing Man: een songtitel als ‘Finally, Peace’ is in deze veelzeggend, of de naam ‘Frankie M’ doen klinken als “requiem” in het gelijknamige nummer...

De duisternis in het hoofd van Gira is nog steeds een constante factor bij Swans, die zich ook laat vertalen in ‘s mans teksten. Opener ‘Cloud Of Forgetting’ houdt muzikaal het midden tussen een dreigend Nick Cave meets Tindersticks nummer, alwaar Gira zijn duivels gretig de vrije loop laat gaan. Degenen die zich nu al ongemakkelijk beginnen te voelen, maken al maar beter ruim baan, want dit was nog maar een soortement voorspel. De muzikale therapie neemt pas echt zijn aanvang in ‘Cloud Of Unknowing’: 25 repetitieve minuten, met gitaren die haast klinken als luchtsirenes en ritueel getinte klanken. Om kort te zijn: Swans gelijk we ze graag hebben: diepgravend, intens, meeslepend... Het soort groep waar je altijd al een beetje een ongemakkelijk, haast angstig gevoel bij hebt. Gira grijpt alles wat hij vinden kan met beide handen beet om tot verlossing te komen, gaande van tragere rustpunten, klokkengelui tot bezeten keelgezang. Noem het een voyeuristisch trekje van ons, maar wij smullen mee van op de eerste rij van deze therapie voor gevorderden. Gira noemt deze twee nummers gebeden, als een volleerd sjamaan lijkt hij in deze gebeden in contact te staan met alle werelden. Gira vindt zelf zijn heil eerder bij het boeddhisme, al lijkt ons het begrip zen voor Gira nogal utopisch.

“I am” gaat over in “I am not” wat dan weer navolging krijgt op het tweede schijfje tijdens titelnummer ‘The Glowing Man’ (“I am nothing, No-Thing Man!”). We hadden op voorhand al de waarschuwing geponeerd dat het oeuvre van Swans niet bekend staat om zijn frivoliteit.

‘The World Looks Red/The World Looks Black’ kennen jullie misschien van het gelijknamige nummer van Sonic Youth, terug te vinden op Confusion Is Sex uit 1983. De tekst van dit nummer was van de hand van Gira, nu dus voor het eerst terug te vinden op een van zijn eigenste platen. Meteen een van de weinige rustpuntjes op deze helse, twee uur durende rit. Deze vlieger gaat althans op voor het eerste deel van deze 14 minuten durende song, want het zouden Swans niet zijn, als in het tweede deel het tempo danig opgedreven wordt. Doseren dus die rustpunten, wil je zonder kleerscheuren de eindmeet halen!

‘People Like Us’, dat het eerste schijfje afsluit, omschrijft Gira zelf als een afscheidssong (evenals ‘Finally, Peace' dat terug te vinden is op het einde van het tweede schijfje). In deze song vallen geen doden maar toch valt deze country noir te catalogiseren onder de murder ballads, vooral door zijn broeierig sfeertje vol onderhuidse spanning.

Zoals het een elegie betaamt, schiet ‘Frankie M’ (ook weer goed voor twintig minuten opbouwend genieten) met een aanslepende klaagzang uit de startblokken. Deze intro duurt maar liefst acht minuten om over te gaan in een stevige rocker alwaar ook de strijkers hevig van jetje geven. Gira laat de naam van de protagonist uit deze song rijmen op de woorden “heroin, opium, methedrine en MDMA”, waardoor de doodsoorzaak zich al snel laat raden. Niet toevallig moesten we bij deze drugsopsomming denken aan de tekst van de Queens Of The Stone Age hit ‘Feel Good Hit Of The Summer’, ook muzikaal komt deze rechtdoorzee track in de buurt van het aangehaalde nummer.

Vrouwlief Jennifer Gira brengt met ‘When Will I Return’ een murder ballad ten beste, alwaar Nick Cave (ja, hij weer), een moord (excusez le mot) voor zou doen.

Net zoals wat Cave deed op de plaat Murder Ballads gaat er onder de onschuldige lieflijkheid van ‘When Will I Return’ een poel van verderf schuil. Jennifer vertelt het verhaal van een aangerande vrouw die, doordat ze geen zielenrust meer vinden kan, het recht in eigen hand neemt. Pittig detail: Michael Gira werd in het verleden al beticht van aanranding door Larkin Grimm, die samen met Gira in Angels Of Light speelt. Gira ontkende dit met klem, vrouwlief Jennifer nam het voorval ook met een korrel zout door de mentale gezondheid van Grimm in vraag te stellen, en daarenboven zegt over bewijzen te beschikken die Grimm’s verhaal betwisten.

‘The Glowing Man’, het sleutelnummer van deze dubbelaar, tekent meteen voor de langste speelduur (net geen 29 minuten) en gaat in zijn lange aanloop van start met chaotische (post)rock klanken, een haast ijlende Gira die er zowaar nog keelzang uitperst, om uiteindelijk te verworden tot het nummer dat Joy Division nooit gemaakt heeft, maar dat, moest Ian Curtis nog onder de levenden geweest zijn, een staaltje postpunk zou wezen alwaar hij ongetwijfeld voor verantwoordelijk was geweest. Alle Cave’s en Bowie’s ten spijt, in heel hun verzamelde werk vonden we geen enkel nummer dat kan tippen aan de intensiteit en duisternis van deze ‘The Glowing Man’. Als we ons, jaren later nog 1 nummer zullen herinneren van het muziekjaar 2016, laat het dan alstublieft dit zijn!

En dan is er ‘Finally, Peace’, ook voor Michael Gira en zijn Swans, die na deze tour de force van wat rust mogen genieten. The Glowing Man zal ten huize (db) nog vaak uit de kast komen, want op een wereld als deze is er nood aan Swans!

Swans

Dimi Brands
22/02/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 26/05/2020 : Gothic Pogo Festival zorgt online voor vermaak!

Zoals het Wave Gotik Treffen gaat ook het Gothic Pogo Festival dat naar traditie simultaan in Leipzig plaatsvindt dit jaar niet door. De reden is genoegzaam gekend; corona inderdaad. Maar geen nood. Men wil nu het festival tot bij ons brengen door vanaf vrijdag 29 mei, 19u00 een live stream op te zetten en dit tot en met zondagnacht 31 mei, ...

lees meer...
NIEUWS 26/05/2020 : 'Alles in Allem' komt uit voor 40 jaar Einstürzende Neubauten

Einstürzende Neubauten heeft een nieuwe plaat uit: 'Alles in Allem'. De plaat komt uit bij de veertigste verjaardag van de groep, die in de donkere kelders van West-Berlijn ontstond in 1980. De tournee voor de plaat is evenwel verzet naar 2021 omwille van redenen die u zelf wel kunt raden. De plaat is opnieuw gebaseerd op het ...

lees meer...
NIEUWS 26/05/2020 : 'Obsidian' van Paradise Lost is nu reeds succesplaat

'Obsidian', de zonet verschenen nieuwe plaat van Paradise Lost, is nu reeds een succes. De plaat zit in de hitlijsten in zowel Duitsland als het Verenigd Koninkrijk en is dan ook een mooie staaltje metal vermengd met gothic rock invloeden. De nieuwe single, die samen met de nieuwe plaat uitgegeven is, is 'Darker Thoughts'. ...

lees meer...
NIEUWS 26/05/2020 : Psy'Aviah covert 'Insomnia' van Faithless

Yves Schelpe van Psy'Aviah staat nooit stil. Zonet heeft hij een voorproefje van de binnenkort - 5 juni - te verschijnen ep 'Train Of Thought' uitgebracht. 'Train Of Thought' is natuurlijk afkomstig uit de verleden jaar verschenen plaat 'Soul Searching'. Een aanvullend nummer op die ep is niets minder dan een cover ...

lees meer...
NIEUWS 21/05/2020 : Nieuw album op komst voor Twice A Man

Ze zijn nooit voor 1 gat te vangen geweest, die Zweden van Twice A Man. Al sedert 1981 opgericht uit de assen van Cosmic Overdose en daarbij zowat pioniers van de elektronische pop/rock-bands uit eigen streek. Volgend jaar vieren ze dus hun 40-jarig bestaan, een tijdspanne van 4 decennia waarin ze ondertussen reeds 20 albums opnamen en composities ...

lees meer...
INTERVIEW : LAIBACH - Toen ze Laibach verboden, zegden we: ‘geweldig, laten we verder gaan’!

Onlangs bracht Laibach een uitgebreide box ‘Laibach Revisited’ uit, een heruitgave van hun titelloze debuutplaat uit 1985, aangevuld met vernieuwde opnames van de nummers en een aantal essays over de rol van Laibach in het Joegoslavië en de Sloveense deelrepubliek in de jaren 80. We hebben Laibach al verschillende keren kunnen ...