casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

9.063 items

   

Stavros Gasparatos
Expanded Piano [Performed live at Empac, NY]
Neoklassiek
12/11/2015 : Stavros Gasparatos - Expanded Piano [Performed live at Empac, NY]
Ad Noiseam  Ad Noiseam
12/11/2015, Peter De Koning

Zelden zo'n mooie reverb gehoord op een piano als op de eerste track van deze cd!

Deze vaststelling moesten we even kwijt vooraleer we de rest van onze ongezouten mening op uw wereld loslaten...

Een piano prepareren, rechtstreeks op de snaren tokkelen, strijken, elektronica bevestigen,... het zijn intussen al lang geen nieuwe concepten meer. Bartók begreep reeds in de 19de eeuw dat de piano bovenal een percussieinstrument is. John Cage gebruikte vislijnen om de snaren te buigen. Stockhausen droeg zijn spelers op om wanten te dragen en op All tomorrow's parties van The Velvet Underground horen we John Cale paperclips op de snaren schuiven. Ook experimenten met het synthetiseren van de klank horen we reeds vele decennia, ook in popmuziek. Jawel, u hoort wel degelijk distortion op de klank van onze vaderlandse An Pierlé.

Niks nieuws onder de zon dus, maar wel nog steeds niet de norm. Bovendien doet Stavros Gasparatos een stevige duit in het historische zakje. Vooreerst bouwt hij volledig op zijn eentje een bergje mooie gelaagde nummers op. We zien in de cd-hoes niet welke programma's er op de laptop staan, maar vermoedelijk bestaat een deel van het computerwerk uit live filtering en looping.

Gasparatos ontleedt de klank van de piano maximaal door er een dubbel dozijn aan microfoons in te plaatsen. Contactelementen vangen de extra vibraties van de klankkast op. Jammer genoeg waren we niet op het live-optreden in het Empac in New York waarvan deze cd een weergave is. Het idee dat 24 microfoons op 24 posities boven het publiek werden geplaatst om zo het gevoel te geven 'in' de piano te zitten moet bijna orgastisch voelen.

Ondanks het grote elektronische gehalte van de muziek is het duidelijk een menselijk wezen dat deze stukken uitvoert. Het is altijd weer verrassend hoeveel meer gevoel er in een eenvoudige melodie kan zitten indien deze door een echte pianist wordt gespeeld en niet door een sequencer (en geloof ons, wij zijn normaal echt wel gek op autistisch correcte muziek). Elk zichzelf respecterend muziekprogramma heeft een ingebouwde humanizefunctie, die er vanzelfsprekend niks van bakt. Ik stel voor Stavros Gasparatos' hersengolven om te zetten in een algoritme want hij bespeelt zijn instrument met een meesterlijke expressie. Het is waarlijk muzikale poëzie.

De sfeer van de nummers is geweldig. Is het niet de minimalistische melodie die je doet wegdeemsteren in zoete melancholie, dan is het wel de opgewekte drone, de bijzondere geluiden of het meeslepende ritme. Er zijn bepaalde stukken die echt raken tot in de moleculen van de ziel. Enkele melodieën zijn bij momenten wel behoorlijk cliché en ook -wat me soms echt stoort- nogal salonfähig. Het is een wensdroom dat een man als Gasparatos ooit de krachten zou bundelen met helden zoals Wim Mertens of Steve Reich. Deze opmerking doet echter geen afbreuk aan het feit dat het globale effect van het werk geweldig is. Ook hield hij veel rekening met de spanningsboog gedurende het werk / het concert. De perstekst heeft het over het esthetische concept dat het narratieve een stuk verdrukt, maar daar ben ik het absoluut mee oneens. Wie de vorige cd van deze componist, 7, kent, zal hier een inderdaad ander en experimenteler geluid horen maar zal anderzijds ook de weemoed en de sfeer herkennen. Er worden wel degelijk verhalen verteld, alleen zijn ze voorzien van een grillige kader.

Mijn eigen liefde voor de piano is oneindig groot. Het gebeurt niet vaak dat er aan mijn favoriete instrument zoveel eer wordt betoond als tijdens deze opname. We hopen oprecht dat we deze man ook in onze buurt aan het werk kunnen zien in een deftige zaal.

Persoonlijke favorieten zijn het eerste en het laatste nummer. Ze vatten perfect het verloop van zacht naar hard samen en geven een mooie blik op beide uitersten van deze cd. Dit werk is een pak beter dan uw gemiddelde experimentele cd. Echt.

Peter De Koning
12/11/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 25/05/2022 : Crooniek moet kiezen tussen Goed en Kwaad

Crooniek heeft zijn eerste cd uit: 'Trail of Time'. Tenminste als enkel Crooniek, want eerder al bracht het blazersensemble uit Kampenhout cd's uit met Olivier & Crooniek, en als onderdeel van Winterstille. Crooniek is een ensemble dat verbonden is aan Gerry Croon, redacteur bij Dark Entries. Gerry schrijft graag arrangementen ...

lees meer...
INTERVIEW : Dubbelinterview met Feralia Planitia en Das Auge - ...dankzij onze overlappende smaak in muziek zijn we goed bevriend geraakt; muziek was onze cement, zeg maar…

Indien de naam Feralia Planitia, soloproject van Simona Dellamorte, u nog niks zegt dan verwijs ik u graag door naar de recensie van diens debuut EP (uitgebracht in 2021 door Desert Island Music) op deze site. Na dit dubbelinterview met Das Auge, soloproject van Hans Plasma, zal ze voor u nadien alvast geen onbekende meer zijn. Samen met de ...

lees meer...
NIEUWS 24/05/2022 : The Cure live in een doosje

Terwijl u en ik nog altijd wachten op de al ‘eeuwen’ (nu, zo lijkt het wel) nieuw albums van meneer Smith en de zijnen komt er alweer een heuse box. Ditmaal worden live opnames uit de jaren 70, 80 en 90 gepresenteerd, goed voor 6 cd’s en 54 nummers. Al komen sommige nummers, die steevast al decennia de The Cure set halen, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Breaking Barriers: Pussy Riot, Hägar The Womb & Hetze - Punk is niet dood, of toch niet als het van Pussy Riot afhangt.

Pussy Riot is vandaag weer razend relevant. Sinds hun ontstaan voert Pussy Riot een kruistocht tegen Poetin, waardoor ze ook op de harde wijze konden kennismaken met het Russische repressieapparaat. Nu Rusland een ‘speciale militaire operatie’ begonnen is in Oekraïne, is de repressie tegenover andersdenkenden nog toegenomen. ...

lees meer...
NIEUWS 23/05/2022 : Kill Shelter brengt single uit met Agent Side Grinder

Het was al een tijdje rustig rond Agent Side Grinder. Iets wat Pete Burns ook is opgevallen. Pete Burns is dan ook de andere ik van Kill Shelter. Die laatste naam is geen onbekende meer, nooit vies geweest van enige samenwerkingen en vaak werkzaam als producer voor tal van bands. Kill Shelter mag een identiteit hebben die vaak weerkeert. ...

lees meer...
NIEUWS 23/05/2022 : Vaselyne covert op Shame EP

En dat is niets om ook maar een klein greintje schaamte voor te kennen, want schaamte is de schaduw van de liefde. Vaselyne, het buiten proporties aanstekelijke duo met Yvette Winkler en Frank Weyzig bereidt zich voor op een album dat er tegen 3 juni staat aan te komen. The Sea Says mag alvast iets zijn om naar uit te kijken. Getuige daarvan ...

lees meer...
FOTO'S : Pussy Riot - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Hägar The Womb - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Hetze - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 21/05/2022 : ‘Black Planet’: Nieuw boek over de opkomst van The Sisters of Mercy!

The Sisters Of Mercy zijn ongetwijfeld een van de meest invloedrijke bands van de zwarte scene. Nu verschijnt "Black Planet", een nieuw boek over de opkomst van de band. Weeral een boek hoor ik je zetten? Klopt, dit is zeker niet het eerste. Deze ‘Black Planet’ staat bol met interviews die een nieuw licht werpen op de ...

lees meer...
INTERVIEW : PUSSY RIOT - Helaas begreep iedereen pas hoe Poetin is toen hij in Oekraïne een oorlog begon.

Pussy Riot haalt weer het wereldnieuws. Maria Oljochina - een van de leden van Pussy Riot die in 2012 tot twee jaar werkkamp veroordeeld werd na een subversief optreden in de Christus Verlosserkathedraal in Moskou - is samen met haar vriendin in het geniep uit Rusland gevlucht. Dit betekent ook dat ze kan deelnemen aan de huidige tournee, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Dead Can Dance - ...Return of the Dancing Dead... Dead Can Dance in de Stadsschouwburg, Antwerpen, 20 april 2022

Het was geleden van in 2005 dat ondergetekende Dead Can Dance nog in levende lijve had gezien. De doortocht in 2013, in Vorst ‘Galmpaleis’ Nationaal -prima livealbum, dat wel- had ik immers gemist, evenals het concert in Cirque Royal in 2019... Ook deze keer scheelde het niet veel, doordat DCD wegens de Covid-pandemie zich genoodzaakt ...