casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.168 items

   

Stavros Gasparatos
Expanded Piano [Performed live at Empac, NY]
Neoklassiek
12/11/2015 : Stavros Gasparatos - Expanded Piano [Performed live at Empac, NY]
Ad Noiseam  Ad Noiseam
12/11/2015, Peter De Koning

Zelden zo'n mooie reverb gehoord op een piano als op de eerste track van deze cd!

Deze vaststelling moesten we even kwijt vooraleer we de rest van onze ongezouten mening op uw wereld loslaten...

Een piano prepareren, rechtstreeks op de snaren tokkelen, strijken, elektronica bevestigen,... het zijn intussen al lang geen nieuwe concepten meer. Bartók begreep reeds in de 19de eeuw dat de piano bovenal een percussieinstrument is. John Cage gebruikte vislijnen om de snaren te buigen. Stockhausen droeg zijn spelers op om wanten te dragen en op All tomorrow's parties van The Velvet Underground horen we John Cale paperclips op de snaren schuiven. Ook experimenten met het synthetiseren van de klank horen we reeds vele decennia, ook in popmuziek. Jawel, u hoort wel degelijk distortion op de klank van onze vaderlandse An Pierlé.

Niks nieuws onder de zon dus, maar wel nog steeds niet de norm. Bovendien doet Stavros Gasparatos een stevige duit in het historische zakje. Vooreerst bouwt hij volledig op zijn eentje een bergje mooie gelaagde nummers op. We zien in de cd-hoes niet welke programma's er op de laptop staan, maar vermoedelijk bestaat een deel van het computerwerk uit live filtering en looping.

Gasparatos ontleedt de klank van de piano maximaal door er een dubbel dozijn aan microfoons in te plaatsen. Contactelementen vangen de extra vibraties van de klankkast op. Jammer genoeg waren we niet op het live-optreden in het Empac in New York waarvan deze cd een weergave is. Het idee dat 24 microfoons op 24 posities boven het publiek werden geplaatst om zo het gevoel te geven 'in' de piano te zitten moet bijna orgastisch voelen.

Ondanks het grote elektronische gehalte van de muziek is het duidelijk een menselijk wezen dat deze stukken uitvoert. Het is altijd weer verrassend hoeveel meer gevoel er in een eenvoudige melodie kan zitten indien deze door een echte pianist wordt gespeeld en niet door een sequencer (en geloof ons, wij zijn normaal echt wel gek op autistisch correcte muziek). Elk zichzelf respecterend muziekprogramma heeft een ingebouwde humanizefunctie, die er vanzelfsprekend niks van bakt. Ik stel voor Stavros Gasparatos' hersengolven om te zetten in een algoritme want hij bespeelt zijn instrument met een meesterlijke expressie. Het is waarlijk muzikale poëzie.

De sfeer van de nummers is geweldig. Is het niet de minimalistische melodie die je doet wegdeemsteren in zoete melancholie, dan is het wel de opgewekte drone, de bijzondere geluiden of het meeslepende ritme. Er zijn bepaalde stukken die echt raken tot in de moleculen van de ziel. Enkele melodieën zijn bij momenten wel behoorlijk cliché en ook -wat me soms echt stoort- nogal salonfähig. Het is een wensdroom dat een man als Gasparatos ooit de krachten zou bundelen met helden zoals Wim Mertens of Steve Reich. Deze opmerking doet echter geen afbreuk aan het feit dat het globale effect van het werk geweldig is. Ook hield hij veel rekening met de spanningsboog gedurende het werk / het concert. De perstekst heeft het over het esthetische concept dat het narratieve een stuk verdrukt, maar daar ben ik het absoluut mee oneens. Wie de vorige cd van deze componist, 7, kent, zal hier een inderdaad ander en experimenteler geluid horen maar zal anderzijds ook de weemoed en de sfeer herkennen. Er worden wel degelijk verhalen verteld, alleen zijn ze voorzien van een grillige kader.

Mijn eigen liefde voor de piano is oneindig groot. Het gebeurt niet vaak dat er aan mijn favoriete instrument zoveel eer wordt betoond als tijdens deze opname. We hopen oprecht dat we deze man ook in onze buurt aan het werk kunnen zien in een deftige zaal.

Persoonlijke favorieten zijn het eerste en het laatste nummer. Ze vatten perfect het verloop van zacht naar hard samen en geven een mooie blik op beide uitersten van deze cd. Dit werk is een pak beter dan uw gemiddelde experimentele cd. Echt.

Peter De Koning
12/11/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 08/04/2020 : Sheffield Tape Archive: onze boeiende ontdekking op Bandcamp.

Al zoekend naar een geluidsfragment voor bij een recensie te plaatsen moeten wij ons als muziekredactie vaak in allerlei bochten wringen, willen we juridisch gezien geen blauwtje lopen met de geplaatste content. Deze zoektocht levert zo nu en dan ook een heuse ontdekking op. Zo botsten we onlangs op de Bandcamp pagina Sheffield Tape Archive. Industriestad ...

lees meer...
NIEUWS 07/04/2020 : Donderdag 'The Isolation Session' van Palais Ideal

De Eindhoofse postpunkgroep Palais Ideal zal ons komende donderdag trakteren op een kort quarantaineconcert, dat ze passend 'The Isolation Session' hebben gedoopt. Dit in samenwerking met de Effenaar, de legendarische concertzaal uit Eindhoven. Palais Ideal verraste ons vorig jaar met hun tweede cd 'Pressure Points'. Voor de ...

lees meer...
NIEUWS 07/04/2020 : Zondag livestream festival van Gothicat

We hadden al optredens, dj-sets, radioprogramma's... maar een festival in coronatijden hadden we nog niet gezien. Gothicat, een bedrijf dat gothicgerelateerde spullen maakt met een poezentwist, weet dit toch te realiseren. Op zondag 12 april van 22 tot 24 uur zullen niet minder dan 34 groepen deelnemen aan het Gothicat festival. En er ...

lees meer...
NIEUWS 07/04/2020 : Debuut Star Industry binnenkort op vinyl

We schrijven 1997. 'Iron Dust Crush', het debuut van Star Industry komt uit op het door de groep zelf opgerichte Revelation Records. Het is een schot in de roos en wellicht tot op vandaag de meest succesvolle cd van de groep, vandaar ook heruitgaven in 1999 en in 2008 (in combinatie met de live-cd 'Black Angel White Devil'). ...

lees meer...
NIEUWS 05/04/2020 : Ah Cama-Sotz lost nieuwe remix.

Dansen op fuiven zit er momenteel niet in, maar dat u zich ook in uw woonkamer volledig kan smijten, daarvan zijn de talrijke live-streams op sociale media het levende bewijs. Ah Cama-Sotz levert alvast een stevige bijdrage met de remix van Inner Circle, die te beluisteren is op Soundcloud. Ah Cama-Sotz ziet optredens tijdens Forms ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : EXPONENTIA / ZAUBER / RESONANCE MAGNETIQUE - Ik beleef geen plezier aan buiten komen, in de zogenaamde ‘echte wereld’.

Ludovic Dhenry is een bezig bijtje. Zonet heeft hij de vijfde cd van zijn neoklassiek project Exponentia uitebracht. De eerste in vier jaar, maar dat ligt ook aan het feit dat hij tussendoor nog een electroproject heeft met Zauber, en ambiant industrial maakt als Résonance Magnétique. Wij vonden het tijd om alles nog eens op ...

lees meer...
INTERVIEW : KORINTHIANS - Iemand vertelde ons een tijd geleden: 'jullie hebben een probleem, je bent te poppy voor wave en te niche voor indie.'

Korinthians hebben hun debuut uit: ‘Chaos/Control’. We volgen de groep al langer, want eerder gaven ze al een ep en een single uit, en ze spelen ook al jaren live. We vroegen zanger Mattias De Backer uit over het debuut en de weg die de groep tot nu toe afgelegd heeft. Opgelet: Door de maatregelen om het Covid-19-virus tegen ...

lees meer...
FOTO'S : Siglo XX - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Rome - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Rose of Avalanche - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Porta Nigra 2020 Winter, Passage 2 (07/03/2020, Stadsfeestzaal, Aarschot) - Save the wave!

Vrijdag 6 maart was ik ook van de partij en meteen aangenaam verrast door de grote opkomst (ik weet het relatief, maar zeker in dit genre) voor lekkere curiositeiten als daar waren en zijn; Dead Man’s Hill, Rosa Crux, : Of The Wand And The Moon en Ordo Rosarius Equilibrio. U leest het allemaal in de vlotte pen van collega (db) die diezelfde ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Porta Nigra 2020 Winter, Passage 1 (06/03/2020, JH Klinker, Aarschot) - Everyone's a winner.

“Everyone’s a winner” zong Hot Chocolate ergens in de jaren 70, en deze zin konden we al voor aanvang gebruiken wanneer we de affiche voor de eerste dag van Porta Nigra in ogenschouw namen. De afgelopen editieis van dit fijne festival deed de wel zeer mager te noemen opkomst ons oprecht pijn. Even vreesden we zelfs dat ...