casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.356 items

   

Slaves No More
The Unravelling
Experimental - Industrial - Soundscape
25/07/2020 : Slaves No More - The Unravelling
4iB Records  4iB Records
25/07/2020, Dimi Brands

Het weekend van 15-17 februari 2019 staat bij menig power electronics fan geboekstaafd als zijnde pikzwart. Twee absolute toppers (en beiden uit Groot-Brittanië) uit het genre besloten om er het bijltje bij neer te leggen. Het legendarische Sutcliffe Jügend dat al bijna 40 jaar een vaste waarde was en het jongere maar alom geprezen en beloftevolle Iron Fist Of The Sun besloten dit bewuste weekend om er de stekker uit te trekken.

U kon op Dark Entries reeds lezen dat de laatste stuiptrekkingen van Sutcliffe Jügend conform aan de lange looptijd van het project heel wat voeten in de aarde hadden. Zo verscheen er nog een lijvige 4CD-box (Relentless) en schonk men ons met The Deluge nog een album dat aangekondigd werd als de definitieve zwanenzang.

Voor buitenstaanders begon het hele Sutcliffe Jügend-verhaal haast soap-proporties aan te nemen, maar devote fans (waartoe we onszelf graag rekenen) herkenden hierin vooral de bedrijvigheid die eigen was aan het project dat halverwege de jaren 00 duidelijk zijn tweede adem teruggevonden had. Door stijlveranderingen door te voeren vond Sutcliffe Jügend niet alleen zichzelf terug uit, tevens zorgden ze album na album voor een cliffhanger waar menig scenarioschrijver een moord voor zou doen.

We gaan even terug in de tijd, naar het jaar 2016. Toen verscheen S L A V E S, een box die maar liefst zes (!!) album bevatte en waarbij zelfs de meest trouwe SJ-aanhanger op zijn minst gezegd met verbazing opgezadeld werd.

Het begrip slavernij, hoewel bij wet verboden over heel de wereld, schuilt in zowat ieder levend persoon op deze aardkloot, is het niet extrinsiek dan wel intrinsiek. Vanuit dit standpunt werden 56 nummers uitgebracht die meer dan zes uur lang het duo Tomkins-Taylor van zijn meest experimentele kant liet horen.

Niet veel later zou duidelijk worden dat S L A V E S een belangrijke rol zou spelen in de laatste levensfase van Sutcliffe Jügend, want hoewel men op de volgende albums nog wel als vanouds graag de kaart van compromisloze noise trokken, was er ook voor een meer experimentele aanpak steeds vaker sprake.

Niet lang na het aangekondigde einde wist Kevin Tomkins me te vertellen dat hij met Paul Taylor verder zouden gaan onder een nieuwe naam: Slaves No More.

Zoals u ziet wederom een verwijzing naar de eerder aangehaalde box, waarbij we meteen de vraag opwerpen of de naam Slaves No More duidt op een eventueel juk dat ervaren werd bij de verwachtingen die Sutcliffe Jügend doorgaans bij het publiek aanwezig waren.

Mocht dit het geval zijn, dan wordt dit door The Unravelling met verve afgeworpen. Voor wie zich na S L A V E S van de nodige tandprothesen heeft voorzien (ook wij beten er al eens een tandje op stuk) is alvast enige voorzichtigheid geboden: Slaves No More gaat verder het experimentele pad op, zodanig dat je best het verleden van beide heren niet als startpunt voor ogen houdt.

Toch kunnen vooral de laatste albums, en dan zeker The Deluge gelden als een leidraad voor de evolutie die het duo sinds hun wedergeboorte doormaakte. Het meest verrassende aan dit album was namelijk de zangstijl van Tomkins. Het krijsen en tieren maakte plaats voor parlando, wat geen inbreuk betekende op de akeligheid van de nummers. Ook met Slaves No More kiest men voor de aanpak die ook Japanse horror kenmerkt: in plaats van met bloederige taferelen voor de dag te komen, schildert men liever met unheimliche sferen.

En omdat beide heren het de laatste jaren graag omvangrijk zien ook hier weer breed uitgesmeerd over 2 cd’s, goed voor tien nummers die afklokken op twee uur.

De openers van beide schijfjes zijn meteen toonbeelden van de voorliefde voor de imposante composities waarin Tomkins en Taylor zo graag grossieren: ‘Crisis Of Faith’ (26 minuten) en ‘The Unravelling Dramaturge’ (20 minuten) zijn zeer moeilijk te doorploegen stukken geworden die zich qua toegankelijkheid verhouden als een Arabische schede tot de kloppende roede van Dries Van Langenhoven: laat maar aanrukken die betonboor, met andere woorden.

Maar voor de rest krijgen we dus, vergelijkbaar met The Deluge, een croonende Tomkins op ons bord. De big band begeleiding die vaak automatisch aan crooners gelinkt wordt, blijft gelukkig achterwege. Tomkins is dan ook geen Sinatra, eerder doet hij denken aan Scott Walker in een experimentele fase. Tijdens ‘Pig Christ’ en ‘Two Men In A Room’ durft hij als vanouds nog eens stevig van leer trekken, de razende man die tegen het oorverdovende gekletter van metalen industrial geluiden zijn duivels ontbindt vormen nog een vage verbinding met het muzikale verleden. Het zijn meteen onze twee favoriete nummers op deze dubbelaar die voor de rest bol staat van de bevreemdende soudscapes die zich niet van meet af aan blootgeven maar net daardoor nog meer weten te beklijven.

Het jarenlange schreeuwen is ongetwijfeld mede verantwoordelijk voor de grove korrel die de stem van Tomkins kenmerkt. Tevens zorgt dit er voor dat diens stem zich uitstekend leent voor deze nieuw aangemeten verhalende zangstijl.

Deze verderzetting van Sutcliffe Jügend zal menig fan van het eerste uur eventjes doen slikken. Of je het nu goed vindt of niet, je zal moeten beamen dat evolutie binnen een zo lang lopend project alleen maar een goede zaak is wat betreft het voorbestaan. Hoe hard we ook proberen om het verleden weg te denken, steeds weer komt het bovendrijven bij deze oude rotten: misschien dat ze net dat bedoelen met het slaafse aspect dat er aan verbonden is.

Om de soap compleet te maken bereikte ons niet lang na het verschijnen van The Unravelling het bericht dat er zelfs na zwanenzang The Deluge nog een dubbelaar van Sutcliffe Jügend zal uitkomen. Getiteld: Slaves No More. Verwarrend? We kunnen alvast meegeven dat het hier onuitgegeven werk bevat uit de periode tussen S L A V E S en het nieuwe project Slaves No More. Aanvankelijk was het de bedoeling om hier weer een zes albums tellende box van te maken, doch dit werd teruggeschroefd naar twee. Onze tandarts trekt alvast een streep door zijn rekening.

Dimi Brands
25/07/2020

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : Star-Industry - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dear Deer - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Larva - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gothic rockers der lage landen verenigt u! The Wake komt met nieuw album “Perfumes And Fripperies”

Liefhebbers en liefhebsters van gothic rock opgelet! Het Amerikaanse The Wake (opgericht in 1986 in Columbus USA), één van de meest onderschatte old school gothic rock bands van de tweede golf, pakt tegen Halloween uit met een nagelnieuw album, “Perfumes And Fripperies” waarvan het nummer “Hammer Hall” ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Dead Can Dance op tournee, twee data in Antwerpen

Dead Can Dance kan er prat op gaan zowat op zijn eentje de neoklassieke variant op darkwave te hebben uitgevonden. Ze zijn de onbetwiste pioniers in het genre, die intussen veel navolging heeft gekregen. Lisa Gerrard en Brendan Perry hebben in 2019 een zeer succesvolle tournee gemaakt na de uitgave van 'Dionysus', en ze willen dat ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gratis download van Zauber

U houdt van sterk georkestreerde electro? Dan hopen we dat u al gehoord hebt van Zauber, het electroproject van Fransman Ludovic Dhenry. Zauber geeft een nummer gratis weg via bandcamp, een voorafname op de nieuwe plaat waar Zauber momenteel aan werkt. Het is niet het enige waar Ludovic zich momenteel mee bezig is. De nieuwe plaat van Exponentia ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Abstrackt Black: Dat we moesten sterven

In principe ging op 19 september onze Dark Entries Night door met De Delvers en Abstrackt Black, in de Kinky Star te Gent. Voorlopig gaat deze concertenreeks helaas niet door, maar dat betekent nog niet dat de groepen zelf niets meer van zich laten horen. Abstrackt Black bracht een paar dagen geleden bijvoorbeeld nog een nummer uit: 'Dat ...

lees meer...
INTERVIEW : HUGS OF THE SKY (finalist Humo's Rock Rally 2020) - Na wat research staan we nog harder te popelen om Andrew Eldritch te ontmoeten.

Na het horen van hun laatste album Virtual Lullaby Circus tipten we hen reeds als favorieten in de momenteel lopende Humo’s Rock Rally. En zie, we hadden het maar weer eens bij het rechte eind: kwaliteit komt altijd bovendrijven en bijgevolg stootte het Limburgse Hugs Of The Sky door tot de finale van dit prestigieuze concours. Even ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2020 : Athamay geeft een teken van leven...

'Wie?' hoor ik u al denken. Athamay, een groepje dat in de tweede helft van de jaren 90 via het Britse Nightbreed label wat furore genoot met donkere gotisch aandoende electro fetish muziek die de wereld van de bdsm celebreerde. De groep scoorde ook bij ons een paar eenvoudige maar doeltreffende hitjes als “Domination” ...

lees meer...
INTERVIEW : RAYA SCHADUWJAAGSTER - Ik ben echt een dummie als het aankomt op mediteren en ademen.

Onlangs, tijdens volle maan, volgend op Lugghnasadh bracht Sven Visterin (Ernst H. Störzhendr/The Horny Hour (Radio Centraal)) in samenwerking met Sombre Soniks de compilatie The Central Throne uit. Het is een album dat gaat over hartcoherentie. Bij een album dat ademhalingsoefeningen moet begeleiden denken wij spontaan aan het soort ...