casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.411 items

   

Salò Salon
Culte Du Moi
Dark Ambient - Industrial - Power Electronics
03/08/2020 : Salò Salon - Culte Du Moi
L. White Records  L. White Records
03/08/2020, Dimi Brands

In veel gevallen heeft het begrip narcisme een negatieve bijklank. Terecht ook wel, want dit autistische trekje maakt velen, oh ironie, er niet mooier op. Toch stoort het ons geen enkele keer bij power elektronics en noise artiesten die maar wat graag -al dan niet gemeend- zwelgen in deze karaktertrek.

Het is misschien net doordat in dit geval niet de romantische ondertoon van het begrip doch eerder vanuit een nihilistisch en vaak ook een sociaal Darwinistisch wereldbeeld -ook hier: al dan niet gemeend- aan de oppervlakte komt, wat de slagkracht binnen het genre alleen maar ten goede komt.

Culte Du Moi, qua titel alvast een sterk staaltje van zelfverheerlijking, verwijst naar de titel van een trilogie van de Franse schrijver/politicus Auguste-Maurice Barrès (1862-1923).

Zijn werk werd gelinkt aan het symbolisme, een beweging die gelijkwaardig was aan de Britse esthetiek en het Italiaanse decadentisme (Barrès was een naaste medewerker van Gabriele d’Annunzio (bij de neofolkers wellicht gekend dankzij IANVA)). Zoals de naam van de trilogie suggereert verheerlijkten Barrès’ werken een humanistische liefde voor het zelf en flirtte hij ook in zijn jeugd met occulte mystiek. Barrès was een jeugdvriend van de occultist en dichter Stanislas de Guaita en op politiek vlak nam hij in de Dreyfus-affaire stelling tegen Emile Zola.

Tot zover het stukje geschiedenis, want terug in het heden constateren we dus dat Culte Du Moi het nieuwe album van Salò Salon betreft en die verwijst naar de cultus van het individu en haar relaties met vele vaste ideeën, ideologieën, pathologische collectieve structuren en vulgaire (innerlijke) instincten. Culte Du Moi is een pleidooi voor het militante ego, waarbij dreigende industrial/death industrial-ambient en power electronics het toepasselijke klanklandschap vormen.

We leerden Salò Salon enkele jaren geleden kennen als zijnde een frisse naam op het kwaliteitslabel White Ashes van Wappenbund.

Niet alleen rond Wappenbund maar ook rond het label is het na hun naar eigen zeggen allerlaatste concert (Trouwfest vorig jaar) zeer stil geworden, waardoor Julius Apostat (een duidelijk pseudoniem van de man achter Salò Salon) zich genoodzaakt zag op zoek te gaan naar een ander label. Onderdak werd gevonden bij L. White Records, een relatief klein label dat ons de laatste tijd meer wist te verrassen met kwalitatief sterke releases. Zo bracht Salò Salon er vorig jaar nog Conditio Humana uit, waarbij de handen in elkaar werden geslagen met het Britse Satori.

Je kan treuren dat het standaard artwork (in een dvd hoesje) minder fraai oogt dan de kunstzinnige vormgeving die White Ashes-materiaal kenmerkte, een eerste luisterbeurt leert meteen dat dit muggenzifterij blijkt te zijn. Inhoudelijk horen we immers een flinke stap voorwaarts wanneer we Culte Du Moi vergelijken met The Scent Of Voluntarism. Nochtans ook een sterk album, maar Culte Du Moi ligt duidelijk minder zwaar op de maag.

Waarmee we niet willen bedoelen dat Apostat plots kiest voor een toegankelijke laat staan softere aanpak, integendeel! (iets wat ons favoriete nummer van het album ‘All Things Are Nothing To Me’ ongetwijfeld duidelijk maakt.) Het nummer waarnaar we verwijzen bevat nog een nieuwigheid: het betreft hier het allereerste Salò Salon nummer waarvoor vocalen werden opgenomen.

Nee, dit staaltje eigenliefde belicht dit narcisme vanuit onze favoriete kant: boordevol haat en niet gespeend van de nodige pretentie. Pretentie mag dan wel bij velen ook een negatieve bijklank hebben, binnen dit genre vinden we het eerder een logisch gevolg, anders dan een struikelblok. Verder strooien we ook graag nog wat pluimen voor het efficiënte gebruik van samples, die mede maken dat we met Culte Du Moi een meer dan genietbaar album binnen het power electronics genre aangeboden krijgen.

Samen met dit album kregen we ook een exemplaar van ‘Der Solitär’ mee opgestuurd. Een nieuw tijdschrift dat uitgegeven wordt door Apostat, en dat als veelzeggende ondertitel ‘Periodikum für Anarchisch-pessimistische Betrachtungen’ draagt. Je kan je verdiepen in artikelen in het Engels en Duits van diverse schrijvers (waaronder ook Apostat, hier Julius Alan Nero) die handelen over items als pessimisme, individualisme, de mens versus politiek recht en antinatalisme.

Perfect leesvoer dus voor tijdens de beluistering van Culte Du Moi, neem dat van ons aan!

Dit tijdschrift dat verschijnt op 66 exemplaren kan je bekomen via deze website. Voor het album kan je terecht bij de onderstaande Bandcamp link.

Salò Salon

Dimi Brands
03/08/2020

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 25/10/2020 : Wardruna brengt titelnummer nieuwe plaat 'Kvitravn' uit

Wardruna, de Noorse dark folk groep die zich inspireert uit de Noorse mythologie en cultuur - inclusief het gebruik van traditionele instrumenten, brengt in januari 2021 een nieuwe plaat uit. Die zal 'Kvitravn' heten, wat zoveel betekent als 'Witte raaf'. 'Kvitraven' is ook een nummer op de plaat, en volgens de groep ...

lees meer...
NIEUWS 25/10/2020 : Welcome To The Necroclub

U bent hopelijk op de hoogte dat er een nieuwe lichting gothic rock is. The Black Caves uit Griekenland horen er zeker bij, ook al voegen ze een flinke scheut metal aan hun gothic rock toe. Zeer verdienstelijk is hun initiatief om verschillende gelijkgezinde groepen uit te nodigen op hun laatste single: 'Welcome To The Necroclub'. ...

lees meer...
NIEUWS 25/10/2020 : Elle Noir: The Day I Died

Elle Noir is een gothic zangeres uit Italië en een geschoolde sopraan. Over haar werk zegt ze: 'mijn innerlijke werelden zijn altijd autobiografisch, mijn nummers beleef ik altijd in de eerste persoon. Dood, psychische stoornissen en emotionele toestanden van onwennigheid zijn centrale thema's in wat ik schrijf.' Dat geldt ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 22/10/2020 : Trail of Tears: terug van weggeweest!

Mag er ook goed nieuws zijn? Na jaren afwezigheid is Trail Of Tears terug. Tijdens de periode 1996-1998 verschenen enkele interessante spelers op het toneel die het genre gothic metal een niveau hoger tilden. Denk aan Tristania, The Sins of thy Beloved en zeker ook Trail of Tears met het heerlijke ‘Disclosure in Red’. Zeven ...

lees meer...
NIEUWS 22/10/2020 : Geen livestream voor 40ste verjaardag Laibach

'Het doel van het coronavirus is om Laibach te verhinderen om zijn veertigste verjaardag te vieren', zo konden we onlangs lezen op de website van de Sloveense industrialmeesters. Ze hadden het nochtans groots gezien. Ze gingen een evenement van maar liefst zeven uur organiseren op een symbolische plek. De Delavski Dom Trbolvje is de ...

lees meer...
INTERVIEW : KREGEL - Ik denk dat we de zomerhit van Radio 2 niet gaan halen en ook over de Lage Landen Lijst heb ik zo mijn twijfels.

Omdat we ons bij Dark Entries niet graag uitspreken over een bepaald virus dat het hele doen en laten van de samenleving in zijn greep houdt roepen wij 2020 volmondig uit als het jaar van Kregel. Ze vieren dit jaar hun vierde verjaardag en zagen dit als het ideale moment om hun eerder opgenomen demo's voor het eerst op de grote wereld ...