casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.902 items

   

Rome
A Passage To Rhodesia
Dark Folk / Apocalyptic Folk
04/05/2015 : Rome - A Passage To Rhodesia
Trisol  Trisol
04/05/2015, Xavier Kruth

In 1965 kondigde de Britse kolonie Zuid-Rhodesië haar onafhankelijkheid af, in een poging om de blanke dominantie te vrijwaren van een zwarte meerderheid. Aanvankelijk zocht de nieuwe staat nog aansluiting bij de Commonwealth of Nations, het gemenebest van voormalige Britse kolonies en mandaatgebieden, maar toen dit niet lukte - het Verenigd Koninkrijk eiste immers dat eerst de meerderheid gerespecteerd zou worden - werd het een onafhankelijke republiek in 1970, internationaal geïsoleerd omwille van het apartheidsregime dat er heerste.

Ook intern bestond er - uiteraard - oppositie. De zwarte meerderheid bevatte meer dan 90% van de bevolking en al sinds de jaren 60 waren er regelmatig gewelddadige onlusten tussen zwarte militanten en het apartheidsregime. Na de unilaterale onafhankelijkheidsverklaring van het blanke regime ontaarde dat in de ‘Bush War’ met de zwarte bewegingen ZANU - de beweging van Robert Mugabe - en ZAPU, die vanaf 1972 een intensieve burgeroorlog werd. Dat het er bij momenten bijzonder wreed en bloedig aan toe ging, kunt u zelf wel raden.

De zwarte bevrijdingsbewegingen werden gesteund door de Sovjetunie, China, Zambia (het vroegere Noord-Rhodesië) en de westerse wereld. Maar het is vooral de onafhankelijkheid van buurland Mozambique in 1975 - een jaar na de Anjerrevolutie in het koloniserende Portugal - dat de balans liet doorslaan. Het werd voor iedereen - zelfs voor de ideologische partners in Zuid-Afrika - duidelijk dat een blank minderheidsregime in Rhodesië onhoudbaar was.

Het blanke regime voerde onderhandelingen en deed toegevingen, maar het jarenlange repressieve beleid maakte het erg moeilijk om nog zwarte leiders te vinden die bereid waren een consensus te vinden. Toch werden in 1979 verkiezingen volgens een meerderheidsstelsel gevoerd, die leidden tot de benoeming van bischop Muzorewa als eerste zwarte president. Aangezien ZANU en ZAPU niet aan de verkiezingen deelnamen woedde de oorlog in alle hevigheid voort.

In 1980 - na het Landcaster Court Agreement dat een eind maakte aan de burgeroorlog - werden opnieuw verkiezingen gehouden. Die werden gewonnen door Robert Mugabe, die naar verluid toen al begonnen was met het systematisch vervalsen van verkiezingen en het intimideren van tegenstanders. Het apartheidsregime was voorbij en op 18 april 1980 werd de Republiek Zimbabwe uitgeroepen.

En zo komen we tot het nieuwe werk van Rome, dat over Rhodesië gaat ten tijde van de burgeroorlog. Eerder had Jérôme Reuter al cd’s gemaakt met onderwerpen als vluchtelingen uit de Spaanse burgeroorlog - Flowers In Exile, wellicht de beste Rome-cd ooit - of allerhande anarchistische opstanden - de Die Æsthetik der Herrschaftsfreiheit-trilogie. Verrassend genoeg kiest onze linkse rakker nu om het verhaal te vertellen vanuit de optiek van blanke veteranen uit Rhodesië.

‘Indien we kijken naar wat vandaag als blanke onwetendheid wordt bestempeld, dan moeten we toch inzien dat hun onwetendheid eerder stamde uit afstand dan uit een aangeboren racisme of idiotie. Ondanks al hun misdaden waren de blanke Rhodesiërs geen racistische klootzakken of harteloze wezens, ook al institutionaliseerde hun systeem discriminatie en uitbuiting. Een enquête uit 1969 toonde dat 61% van de blanken ermee instemden om zwarten progressief te integreren in alle aspecten van het Europese economische en politieke leven. 45% dacht dat een meerderheidssysteem onontkomelijk was.’, zo schrijft Reuter in de inleiding tot de cd.

Er worden op verschillende plaatsen opnames met getuigenissen van veteranen opgenomen, en uiteraard heeft boekenworm Reuter de cd ook doorspekt met een hoop citaten van schrijvers en dichters als George Orwell, Joseph Conrad, T.S. Eliot, Jean-Paul Sartre en vele anderen. Het overheersend gevoel is er één van twijfels, schaamte en spijt, door mensen die goed beseften dat het blanke minderheidsregime ten dode opgeschreven was. Spijt dat ze geloofd hebben in het waanbeeld dat hen sinds hun jeugd werd ingeprent, van een Europees land met een Afrikaanse meerderheid. Spijt van een burgeroorlog die langs beide kanten gepaard ging met onmenselijke misdaden.

En dus is ‘A Passage To Rhodesia’ een van melancholie doordrenkte neofolk-plaat die we nu reeds een klassieker kunnen noemen. Warme gitaren, percussie, samenzang, samples… ‘Hate Us And See If We Mind’ - ook te horen uit de gelijknamige single uit 2013 - zegt de essentie: ‘We could never have won this, we were fighting blind. Now we all but conquered fate, so hate us and see if we mind’. Ook ‘A Country Denied’ - een hoogtepunt - gaat op hetzelfde stramien voort, en eigenlijk geldt dit de hele cd.

Reuter maakt gebruik van Afrikaanse referenties in de teksten - leeuwen, luipaarden en krokodillen komen regelmatig voor - alsook in de muziek, met bijvoorbeeld het gebruik van Afrikaanse xylofoons. In ‘In A Wilderness Of Spite’ zien we de rivier Aeeth - een onbestaande stroom waarnaar regelmatig verwezen werd in Die Æsthetik der Herrschaftsfreiheit - opnieuw opdagen, als het graf van Rhodesië. En het slotnummer ‘The Past Is Another Country’ gaat zelfs gepaard met een onschuldig kinderkoor.

De cd gaat niet in op wat achteraf gebeurde. Hoewel het apartheidsregime per definitie verwerpelijk was en gedoemd om te verdwijnen, heeft het bewind onder Robert Mugabe - die op 91 jaar al 35 jaar aan de macht is - een bijzonder slechte reputatie. Mugabes troepen richten tussen 1982 en 1986 verschillende slachtpartijen aan in Matabeleland - waarbij naar schatting 20.000 doden vielen - in een poging om een rivaliserende militie uit te roeien. De landhervormingen draaiden uit op een fiasco dat Zimbabwe economisch aan de grond bracht. Er was sprake van frequente intimidatie en geweld ten aanzien van oppositie- en vakbondsleden, homo’s, et cetera.

Reuter leert ons dat de zaken nooit zwart-wit zijn. Eerder dan een belerende cd te maken, maakt hij een cd waarin menselijke twijfels en paradoxen centraal staan. Twijfels en paradoxen die hoogst noodzakelijk zijn om de geschiedenis grondig te bestuderen. En dus is ‘A Passage To Rhodesia’ alweer een grand cru plaat van Rome, warm en melancholisch. Over een moeilijk thema, dat zeker, maar ook erg genietbaar voor mensen die gewoon van de menselijke emotie willen genieten die de cd uitstraalt.

Rome (facebook)

Xavier Kruth
04/05/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 24/11/2021 : Zaterdag Wool-E Fest in Magasin 4

Het regent afgelastingen van concerten, al is dit gelukkig nog niet overal. Optredens mogen immers nog steeds doorgaan mits er zowel naar een Covid Safe Ticket als naar het dragen van een mondmasker wordt gevraagd. En dat is het geval op Wool-E Fest, dat volgende zaterdag doorgaat in het Brusselse Magasin 4. Wool-E Fest, dat doorgaat op ...

lees meer...
NIEUWS 23/11/2021 : Amerikaanse gothic rock band The Wake gaat de remix toer op!

Na vele jaren wachten verscheen rond deze tijd vorig jaar het album “Perfumes And Fripperies” (klik hier voor de Dark Entries review) van deze Amerikaanse cult formatie. De groep gaat ondertussen weer live de hort op en om zich in de kijker te spelen, pakt de groep nu uit met de ep “Mixers And Elixirs” waarop de gothic ...

lees meer...
NIEUWS 22/11/2021 : Het Cold Transmission label heeft weer een paar leuke releases klaar!

Hopelijk liggen ze gauw op de redactietafel voor een kritische review hoor ik u al denken. Feit is dat Cold Transmission naarstig aan de weg blijft timmeren om minder gekende internationale post punk acts (en alles wat onder dat label vegeteert) tot bij ons in de woonkamer te brengen en dat alleen al verdient respect. Recent verscheen er nieuw ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2021 : 'Leidenschaft' van Lacrimosa voor onder de kerstboom?

Er werd een plaat van Lacrimosa beloofd voor 2020, maar er is de afgelopen twee jaar zoveel gebeurd dat we Tilo Wolff kunnen vergeven dat het wat langer geduurd heeft. Al sinds een paar dagen worden er evenwel steeds meer details bekend gemaakt over de nieuwe Lacrimosa. Deze komt op 24 december 2021 uit, net op tijd dus om het als kerstcadeau ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2021 : Dicentra Macrantha: een vernieuwend gothic rock project

Laten we er maar eens als bij de kippen bij zijn. Dicentra Macrantha is een nieuw project uit Leuven, dat net zijn eerste nummers uitgebracht heeft: 'Goddess' en 'Halloween'. Toch gaat het hier ook om een oude bekende. Krys Lunacy van Dicentra Macrantha is immers ook de man die rond 2011 de muziek van de batcave cultgroep The ...

lees meer...
FOTO'S : Winterkälte - @ Porta Nigra Autumn Passage, 13/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : DIVE - @ Porta Nigra Autumn Passage, 13/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Iszoloscope - @ Porta Nigra Autumn Passage, 13/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Porta Nigra Autumn Passage (13/11/2021, JH De Klinker, Aarschot) - Koud vlees en powernoise.

“Zie mij hier nu staan”, verzuchtte Xavier Kruth tijdens het laatste nummer van zijn band Winterstille (met ook Dark Entries collega Gerry Croon in de gelederen). Exact hetzelfde idee hadden we toen we dat moment ons als koopwaar door middel van een barcode moesten laten scannen om de ‘zwarte poort’ van Aarschot ...

lees meer...
INTERVIEW : WHISPERS IN THE SHADOW - Ik ben geen conservatieve songwriter en ik ben niet geïnteresseerd in de status-quo. Ik ben geïnteresseerd in vooruitgang.

Whispers In The Shadow bestaat 25 jaar, en dat mag gevierd worden. Er komt een nieuwe verzamelaar uit, 'Gilding The Lily', die gedeeltelijk bestaat uit nieuwe opnames van de beste nummers uit de afgelopen kwarteeuw. En dat de groep een serieuze evolutie heeft doorgemaakt in die periode, kunt u lezen in het gesprek dat we met frontman ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Sinner’s Day 30 oktober - 1 november, The Max Venues Heusden-Zolder - De eerste Sinner’s Day driedaagse deed even de mijnsite herleven. Het zag er nog een keer ‘zwart’ van het volk. Een eigenzinnige weergave van een beleving.

In covid tijden een onderneming als deze Sinner’s Day uit de grond stampen is geen evidentie. Dat bleek nog maar een keer uit het wegvallen van diverse groepen die vooral om die pandemie reden verstek gaven. Immers covid maakt een Europese toer op poten zetten, waarbij alle landen hun eigen covid ongemakken en dito regeltjes kennen, ...