casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.456 items

   

Rian Treanor
ATAXIA
Breakcore - Glitch / IDM
27/05/2019 : Rian Treanor - ATAXIA
Planet Mu  Planet Mu
27/05/2019, Dimi Brands

Als er, naast het geluid van doedelzakken, muzikaal iets is waar ik een uiterst hardnekkige hekel aan heb, dan is het globaal gezien wel songs die té vol zitten, oftewel te druk klinken.

Ter illustratie noem ik graag als voorbeeld het Neue Deutsche Welle hitje ‘Codo’ van DÖF: ruimtegeluidjes, een boosaardige stem, een verteller en een vrouwenkoortje lopen elkaar voortdurend voor de voeten, en hoewel ik als kind redelijk dol was op dit nummer grijp ik me heden ten dage bij de haren wanneer het nummer reeds in de verte te bespeuren valt.

Het is misschien ook de reden waarom het breakcore genre nooit helemaal tot mij doorgedrongen is. Want als er een genre bekend staat als “enorm druk” dan is het wel deze van de hak op de tak springende elektronica. Dat op zijn beurt dan weer zodanig over the top is, dat het net weer leuk wordt. Venetian Snares, nog steeds de belangrijkste naam uit het genre, leerde ik gelukkig wel op het juiste moment kennen, en weet me nog steeds te bekoren. Toen ik het genre een beetje verder wou uitspitten kende mijn zoektocht al vrij snel een abrupt einde. Ik herinner me een album van Shitmat dat ik zodanig puberaal vond, dat ik het vergroten van dit genre in mijn collectie niet bepaald als een must meer zag.

Maar wanneer een breakcore album onze redactie bereikt, is er toch steeds een gezonde interesse aanwezig om de draad terug op te pikken.

Deze bespreking leest nu reeds zeer contradictorisch, maar laat ons maar stellen dat dit ook van het breakcore genre gezegd kan worden: hoe anders noem je dansmuziek waarop het haast onmogelijk dansen is?

Rian Treanor is een nieuwe naam op het belangrijke Planet Mu label van Mike Paradinas (alias μ-Ziq). Ook hij heeft oog voor deze contradictie: de titel van zijn debuut Ataxia laat zich immers vertalen als “het verlies van volledige controle over lichamelijke bewegingen” en verwijst naar zijn muziek die naar eigen zeggen “bedoeld is om het lichaam van mensen onvoorspelbare manieren te laten bewegen”.

Het eerste titelloze nummer waarbij een computerstem een soort van vervoegingen ten berde brengt, is misschien niet bijster origineel, maar in combinatie met de hortende en stotende ritmes is het wel degelijk efficiënt. Wanneer sex, piss en shit hun opwachting maken in de woordenrij, loert het puberale om de hoek, maar Treanor maakt het wat dat betreft gelukkig niet al te gortig.

Een puur breakcore album kunnen we Ataxia bezwaarlijk noemen. Akkoord, de nummers durven serieus van de hak op de tak springen, toch zijn de bassen beduidend minder zwaar en laat Treanor ze ook eerder sporadisch toe dan we doorgaans in het genre gewoon zijn. Liever parkeren we Treanor in hetzelfde straatje als dat van Aphex Twin, luister maar eens naar ‘ATAXIA_C1’, dat ons spontaan aan ‘Bucephalus Bouncing Ball’ deed denken, terug te vinden op Aphex Twins Come To Daddy EP (1997).

Ook het feit dat Treanor opgroeide in Sheffield drukt zijn stempel. Alle artiesten uit deze Britse stad benadrukken dit, niet verwonderlijk als je weet welk een belangrijke rol deze stad reeds speelde in de muziekgeschiedenis. De invloeden van Treanor gaan dan ook van Cabaret Voltaire naar het WARP-label en terug: industrial, synthpop, bleep, extreme computer muziek en speed garage vormen allemaal een belangrijke voedingsbodem voor de geluiden op ATAXIA.

Zo lijkt de vrouwenstem die “good news for you” meldt tijdens ‘ATAXIA_B2’ weggeknipt uit een UK garage plaat, in een extreem verknipte vorm uiteraard. Major Lazer voor gevorderden. Het soort nummer dat je ofwel fantastisch vindt of waar je horendol van wordt. Een middenweg hebben we zelfs na lang zoeken helaas niet gevonden.

Een soortgelijke werkwijze horen we tijdens de cut-up track ‘ATAXIA_D3’. “People don’t understand people’ klinkt het hier, het ‘B2’ nummer vonden we erg goed, maar de bedoeling van ‘D3’ gaat ons verstand helaas te boven wegens net iets te loungy.

Hoewel het muzikaal op Ataxia wat mij betreft nog redelijk meevalt is druk een stempel die ook op Rian Treanor zelve past, getuige hiervan zijn de andere projecten waarbij hij nog betrokken is: naast muzikant is hij ook nog visueel artiest, is hij in de weer met installaties en heeft hij er al tal van zeer uiteenlopende samenwerkingen opzitten. Zoals bijvoorbeeld met Nakul Krishnamurthy, waar ze samen de gelijkenissen tussen Indische klassieke muziek en elektronische muziek onderzochten of de samenwerking met improv saxofonist Karl D’Silva.

Planet Mu bewijst nog steeds neus te hebben voor aanstormend experimenteel elektronisch talent, want onder deze noemen mogen we Rian Treanor beslist plaatsen.

Rian Treanor

Dimi Brands
27/05/2019

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 22/11/2020 : Welle:Erdball goes classic

Het is een eerder opmerkelijk maar ook bijzonder goed initiatief gebleken: de Gothic meets Klassik-concerten die al sinds een paar jaar in Leipzig doorgaan. Daarop worden bekende groepen uit het genre uitgenodigd om hun nummers uit te voeren, begeleid door een klassiek orkest. Grote namen als VNV Nation, Lord of the Lost, Anne Clark, Blutengel ...

lees meer...
NIEUWS 22/11/2020 : De Delvers fluisteren obsessief de nummers van Siglo XX

De Delvers eren Siglo XX. Wel, het was niet helemaal hun eigen initiatief. Bart Doumen van Into The Dark had een aantal groepen gevraagd om eens wat nummers van Siglo XX onder handen te nemen, en volgens eigen recept op te dienen. Naast De Delvers hebben ook The Arch, Struggler en Xtort zich aan de oefening geleend. De Delvers zagen het evenwel ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2020 : The Unquiet Grave 2020

Kent u de compilatiereeks “The Unquiet Grave” nog? Ooit vrij makkelijk in Europa verkrijgbaar maar tegenwoordig zijn producten van het Amerikaanse Cleopatra label hier bij ons zeer schaars, of omzeggens onvindbaar. Schande, want er verschijnen best nog wel leuke releases op het label. Cleopatra is ook het label van vermaarde boxen ...

lees meer...
NIEUWS 19/11/2020 : Bijbels zeemonster volgens Therion!

De trots van Zweden op het gebied van symphonic metal presenteert op 22 januari 2021 haar 17de studioalbum. U raadde het al, het gaat hier over Therion. Het nieuwe album zal ‘Leviathan’ heten, het zeemonster waarvan ook sprake in de Bijbel. Therion begon als death metal band anno 1991 met het album ‘Of Darkness …’. ...

lees meer...
NIEUWS 19/11/2020 : The Breath Of Life pakt uit met “Sparks Around Us”

The Breath Of Life, Belgisch langst meedraaiend gothic rock / heavenly voices groep zat niet stil tijdens de lockdown. Hun nieuwe album “Sparks Around Us” is een feit en dus kan de mooie stem van Isabelle Dekeyser met 11 nagelnieuwe nummers uw lockdown woonkamer weer met mooie muziekjes verfraaien. De cd is uit bij Wool E Discs ...

lees meer...
INTERVIEW : We Are Ooh People - Het was een bewuste keuze om in de schaduw te blijven en te sluimeren als een duister beest, groeiend en wachtend op de ideale biotoop om na lang broeden uit de krochten van de duisternis naar boven te kruipen.

Het zijn 5 Bruggelingen die eerder al een aantal EP’s hebben uitgebracht. En daarmee onder onze radar zijn gebleven . Een volwaardig album was nodig, en vooral de verpakking er rond, om nu wel onze aandacht te trekken. Met analoge synths en een traditioneel rock-instrumentarium hebben ze de outer space even ontvlucht om de mensheid ...

lees meer...
INTERVIEW : PSY'AVIAH & GNY - Uit teleurstellingen of crisissen borrelen soms creatieve ideeën op.

'The Earth Keeps Spinning, Without Being Noticed' is het resultaat van een merkwaardige samenwerking. GNY alias Gwenny Cooman maakt al sinds jaar en dag foto's van desolate steden en ingetogen natuur. Eerder dit jaar kon ze met haar werk exposeren onder de noemer 'Steden schuilen niet wanneer het regent'. Ze nodigde zowaar ...