casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.032 items

   

Rian Treanor
ATAXIA
Breakcore - Glitch / IDM
27/05/2019 : Rian Treanor - ATAXIA
Planet Mu  Planet Mu
27/05/2019, Dimi Brands

Als er, naast het geluid van doedelzakken, muzikaal iets is waar ik een uiterst hardnekkige hekel aan heb, dan is het globaal gezien wel songs die té vol zitten, oftewel te druk klinken.

Ter illustratie noem ik graag als voorbeeld het Neue Deutsche Welle hitje ‘Codo’ van DÖF: ruimtegeluidjes, een boosaardige stem, een verteller en een vrouwenkoortje lopen elkaar voortdurend voor de voeten, en hoewel ik als kind redelijk dol was op dit nummer grijp ik me heden ten dage bij de haren wanneer het nummer reeds in de verte te bespeuren valt.

Het is misschien ook de reden waarom het breakcore genre nooit helemaal tot mij doorgedrongen is. Want als er een genre bekend staat als “enorm druk” dan is het wel deze van de hak op de tak springende elektronica. Dat op zijn beurt dan weer zodanig over the top is, dat het net weer leuk wordt. Venetian Snares, nog steeds de belangrijkste naam uit het genre, leerde ik gelukkig wel op het juiste moment kennen, en weet me nog steeds te bekoren. Toen ik het genre een beetje verder wou uitspitten kende mijn zoektocht al vrij snel een abrupt einde. Ik herinner me een album van Shitmat dat ik zodanig puberaal vond, dat ik het vergroten van dit genre in mijn collectie niet bepaald als een must meer zag.

Maar wanneer een breakcore album onze redactie bereikt, is er toch steeds een gezonde interesse aanwezig om de draad terug op te pikken.

Deze bespreking leest nu reeds zeer contradictorisch, maar laat ons maar stellen dat dit ook van het breakcore genre gezegd kan worden: hoe anders noem je dansmuziek waarop het haast onmogelijk dansen is?

Rian Treanor is een nieuwe naam op het belangrijke Planet Mu label van Mike Paradinas (alias μ-Ziq). Ook hij heeft oog voor deze contradictie: de titel van zijn debuut Ataxia laat zich immers vertalen als “het verlies van volledige controle over lichamelijke bewegingen” en verwijst naar zijn muziek die naar eigen zeggen “bedoeld is om het lichaam van mensen onvoorspelbare manieren te laten bewegen”.

Het eerste titelloze nummer waarbij een computerstem een soort van vervoegingen ten berde brengt, is misschien niet bijster origineel, maar in combinatie met de hortende en stotende ritmes is het wel degelijk efficiënt. Wanneer sex, piss en shit hun opwachting maken in de woordenrij, loert het puberale om de hoek, maar Treanor maakt het wat dat betreft gelukkig niet al te gortig.

Een puur breakcore album kunnen we Ataxia bezwaarlijk noemen. Akkoord, de nummers durven serieus van de hak op de tak springen, toch zijn de bassen beduidend minder zwaar en laat Treanor ze ook eerder sporadisch toe dan we doorgaans in het genre gewoon zijn. Liever parkeren we Treanor in hetzelfde straatje als dat van Aphex Twin, luister maar eens naar ‘ATAXIA_C1’, dat ons spontaan aan ‘Bucephalus Bouncing Ball’ deed denken, terug te vinden op Aphex Twins Come To Daddy EP (1997).

Ook het feit dat Treanor opgroeide in Sheffield drukt zijn stempel. Alle artiesten uit deze Britse stad benadrukken dit, niet verwonderlijk als je weet welk een belangrijke rol deze stad reeds speelde in de muziekgeschiedenis. De invloeden van Treanor gaan dan ook van Cabaret Voltaire naar het WARP-label en terug: industrial, synthpop, bleep, extreme computer muziek en speed garage vormen allemaal een belangrijke voedingsbodem voor de geluiden op ATAXIA.

Zo lijkt de vrouwenstem die “good news for you” meldt tijdens ‘ATAXIA_B2’ weggeknipt uit een UK garage plaat, in een extreem verknipte vorm uiteraard. Major Lazer voor gevorderden. Het soort nummer dat je ofwel fantastisch vindt of waar je horendol van wordt. Een middenweg hebben we zelfs na lang zoeken helaas niet gevonden.

Een soortgelijke werkwijze horen we tijdens de cut-up track ‘ATAXIA_D3’. “People don’t understand people’ klinkt het hier, het ‘B2’ nummer vonden we erg goed, maar de bedoeling van ‘D3’ gaat ons verstand helaas te boven wegens net iets te loungy.

Hoewel het muzikaal op Ataxia wat mij betreft nog redelijk meevalt is druk een stempel die ook op Rian Treanor zelve past, getuige hiervan zijn de andere projecten waarbij hij nog betrokken is: naast muzikant is hij ook nog visueel artiest, is hij in de weer met installaties en heeft hij er al tal van zeer uiteenlopende samenwerkingen opzitten. Zoals bijvoorbeeld met Nakul Krishnamurthy, waar ze samen de gelijkenissen tussen Indische klassieke muziek en elektronische muziek onderzochten of de samenwerking met improv saxofonist Karl D’Silva.

Planet Mu bewijst nog steeds neus te hebben voor aanstormend experimenteel elektronisch talent, want onder deze noemen mogen we Rian Treanor beslist plaatsen.

Rian Treanor

Dimi Brands
27/05/2019

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/01/2020 : Psy'Aviah gaat elektro-akoestisch in Wetteren

Hun optreden in Antwerpen dat gepland stond op donderdag 27 februari gaat helaas niet door, maar niet getreurd: op zaterdag 21 maart brengt Psy'Aviah een exclusieve, ingetogen elektro-akoestische set in De Corridor in Wetteren. Het optreden vormt het sluitstuk van het evenement 'De aarde draait. Maar niemand die het ziet.', ofwel ...

lees meer...
FOTO'S : DaGeist - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Arch - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Der Himmel Über Berlin - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 19/01/2020 : Fetish Café presents: optredens van PreEmptive Strike 0.1, IC 434 en Degenerated Sequences

Er werd reeds gewag van gemaakt in onze reviews van de meest recente releases van PreEmptive Strike 0.1 en Degenerated Sequences, maar bij deze vermelden we het ook hier: op zaterdag 29 februari kan u beide Griekse electro-acts, alsook onze eigenste IC 434 live aanschouwen in het Fetish Café (Kleine Pieter Potstraat 8, 2000 Antwerpen). ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek

Plan K is een zaal die met geschiedenis beladen is. 40 jaar na het optreden van Joy Division in deze zaal wordt een speciale avond gehouden, die slechts voor weinigen bestemd is. Op 17 januari 1980 speelde de groep rond Ian Curtis hier immers voor de tweede en laatste keer. Een van de aanwezigen was Philippe Carly, die foto’s nam van ...

lees meer...
NIEUWS 18/01/2020 : Vinyl met Valentijn: de 'Dreamweb'-trilogie van mind.in.a.box

Kent u mind.in.a.box nog? Dit Oostenrijkse duo was in 2004 dé beste nieuwkomer in de electro/synthop-scene. Hun debuut 'Lost Alone' was zo vernieuwend, gevarieerd en emotioneel dat het recht door het hart van elke rivethead ging en ook de daaropvolgende albums 'Dreamweb' en 'Crossroads' konden op lovende recensies ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2020 : Icy Cold Records en Dark Entries hebben nieuwjaarsgeschenkjes voor u! Week 2!

Vanaf 11 januari geven we u, beste lezer, de kans om 5 weken lang een album uit het labelrooster van het Icy Cold label te winnen! U stuurt gewoon uw antwoord op de prijsvraag binnen de vooropgestelde termijn naar kurt.ingels(at)darkentries(dot)be en als u gelukt hebt, is het album van u! De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2020 : Vierde studioalbum van Snakeskin (zijproject Tilo Wolff)!

Vorig jaar trakteerde Lacrimosa zijn fans nog op een tijdreis en de belofte dat er aan een nieuw Lacrimosa-album getimmerd wordt. Voor het zijproject van frontman Tilo Wolff, Snakeskin, kent het geduldig wachten een einde. Het is alweer vier jaren geleden dat het gesmaakte ‘Tunes for my Santiméa’ losgelaten werd. Op 7 ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Onstuimige jeugd (Restless Youth) - Tentoonstelling in het Huis van de Europese geschiedenis

Het huis van de Europese geschiedenis opende in 2017 zijn deuren. Dit initiatief van het Europees Parlement wil een overzicht geven van de laatste twee eeuwen in de Europese geschiedenis. Naast een zeer uitgebreide permanente tentoonstelling is er ook ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen, en de tentoonstelling die momenteel loopt is ‘Onstuimige ...

lees meer...
INTERVIEW : THIBAULT VIAENE (CONSOULING SOUNDS) - Gent haalt zijn sterkte uit zijn compactheid.

Als er het afgelopen jaar een Belgisch label was dat van zich liet spreken dan was het wel het Gentse Consouling Sounds. Niet alleen dankzij enkele zeer sterke releases (Empusae, Vandal X, Monnik, Bolt Ruin,...), ook het prestigieuze project Consouling in Residence sprak tot de verbeelding. De eerste dag van het jaar is dan ook het perfecte ...

lees meer...
INTERVIEW : EMPUSAE - Eén ding weet ik zeker, ik stop nooit met componeren.

Ook in 2019 mochten we muzikaal gezien fier zijn op onze Belgische landgenoten. Een release die er voor mij persoonlijk uitsprong was Iter In Tenebris van Empusae. Een artiest die steevast garant staat voor torenhoge kwaliteit wist op dit album dat een onderdeel was van het prestigieuze Consouling In Residence concept zichzelf zowaar te overtreffen. Kortom, ...