casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.636 items

   

Rabia Sorda
Hotel Suicide
Electro Rock
02/04/2014 : Rabia Sorda - Hotel Suicide
Out Of Line  Out Of Line
02/04/2014, Peter De Koning

Rabia Sorda is een groep die vermoedelijk geen introductie meer behoeft. Meer zelfs, de kans is vrij groot dat u de rauwe energie van frontman Erk Aicrag reeds live mocht ervaren. Zowel als frontman van Hocico als in de hoedanigheid van singer-songwriter van Rabia Sorda teisterde hij wereldwijd donkere podia en dansvloeren.

Rabia Sorda is muzikaal gezien een fundamenteel andere band dan Hocico. De enige gelijkenis vinden we in de oerkracht en agressie die beide projecten uitademen. Hoewel dit niet de muziek is waar ondergetekende spontaan naar luistert, zijn we toch benieuwd hoe deze sterke liveband zichzelf vertaalt op glanzende schijf.

Hotel Suicide is gehuld in een mooi dubbel digipack. De fotocollage op de voorkant zal zijn fans hebben, maar komt toch wel enigszins onvolwassen over. Wel krijgen we een leuk boekje waarin we de teksten vinden. Dit zie je minder en minder bij hedendaagse uitgaves en is zeker een leuk cadeau voor de fans. Kamikazekaraoke!

Muzikaal krijgen we drie delen voorgeschoteld. De hoofdbrok bestaat uit de eerst cd met als titel Hotel Suicide. De tweede cd, Room 13, bevat remixen en een stapeltje live-opnames. Nogmaals, Rabia Sorda weet zijn fans te plezieren.

De cd opent sterk met Indestructible. Krachtige rockdrums die baden in de galm drijven dit elektronische bombast naar meerdere hoogtepunten. Symfonische strijkers versterken het effect. Ik krijg sinds lang nog eens het gevoel dat ik had toen ik voor de eerste keer bands alsTilt! of Flesh field hoorde. Enkele Numanesque 80’s-klanken besluiten dit pareltje.

Turbulence mikt op de dansvloer met een 4-to-the-floor-beat en een eenvoudige gitaarslag. Marilyn Manson en Rob Zombie zijn nooit ver weg. Het refrein is sterk en dwingt tot meezingen. Ook opvolger Deaf zet deze vibe voort en bruist van levenslust.

Abwesend begint een pak alternatiever met een originele drumpartij die je even op het verkeerde spoor zet. Daarna barst het nummer echter open met een poppy refrein. Voor mijn persoonlijke smaak is dit te vrolijk en te rock ’n roll. Je ziet er zo al koppels op swingen. Bovendien ervaar ik de totaalsound op dit nummer als overladen.

De titeltrack Hotel Suicide heeft dan weer een opbouw en structuur om u tegen te zeggen. Het refrein is catchy maar wel weer heel commercieel.

Dibujando el veneno dient zich aan met een hedendaags klankenpallet dat lekker buiten de lijntjes kleurt. Stiekem hoop ik dat de bronbestanden hiervan ooit in handen komen van een band als Talvekoidik of Architect. Ik hoor er al een remix in.

Eye M the blacksheep is naast de onvermijdelijke woordspeling van de plaat mogelijk ook de top 30-hit. Een polonaise lijkt nooit ver weg. Slecht is het zeker niet: de meezingbaarheidsfactor overtreft ruimschuits een derde van het repertoire van Belgische trots K3. Bovendien werd de plaat enorm knap afgewerkt. De shouts in het midden en het einde geven er een bijzondere opruiende toets aan. Gekende truc, maar wel geslaagd.

Minder melodie en minder elektronica krijgen we met Somewhere along the road. Een aanrader voor de headbangers en het pogogespuis onder onze lezers. De tempoverdubbeling van de drums met bijhorende screams zorgen op het einde even voor een heus metalfeestje. Laat alvast uw haar groeien (en nee, niet enkel naar één kant).

Heel verrassend is het nummer Marionette dat erop volgt. Dit is een uiterst elektronisch plaatje dat begint als een oude Apoptygma Berzerk maar door de drumkit met korte vocale elementjes en de brave, gevocode/getunede vocals evolueert als een R’n B-plaat om uiteindelijk af te sluiten als nu-metalhit. Erg afgelikt, belachelijk netjes maar wel goed gedaan. De melodie is knap, de productie zit snor en alweer is de opbouw heel goed. Jammer genoeg totaal mijn ding niet. Echt niet.

Abuse me en Killing words voelen jammer genoeg aan als vullertjes. Laatsgenoemde lied begint wel nog heerlijk atmosferisch, maar loopt daarna de kantjes van de clichés eraf.

Het einde mag plots weer wat elektronischer. Noviembre Arde had op een oude Zoth Ommog-verzamelaar kunnen staan. Heel atmosferisch met mooie glitchy elementjes.

We verhuizen even naar Room 13, de tweede cd. We openen met een sterk nummer: Morbid Circus. Deze track is absoluut geen vulling maar een volwaardig pareltje die ook op de eerste schijf had kunnen belanden. Two bullets bedient zich op het einde van een relatief griezelig synthlijntje, maar vind ik voor de rest oersaai.

De vijf remixen die erop volgen vallen enigszins tegen. Nochtans vist Rabia Sorda zijn werkvolk uit gezonde vijvers: niemand minder dan Aesthetic Perfection, Ost+Front, Formalin, Forgotten Sunrise en Terrolokaust mochten de bijl zetten in de tracks.

Hotel Suicide werd geclubt door Aesthetic Perfection. Hoewel ik deze band associeer met massa’s kracht en atmosfeer, halen ze ditmaal de sfeer wat uit het nummer. Wel leuk is de dubstepachtige break met daaropvolgend koortje. Dansbaar is het alleszins wel.

Tegen de verwachting in brengt Ost-Front het er beter vanaf. Ze verzwaren Indestructible met ruige gitaar en enorm diepe, drillende bassen. Genietbaar vind ik het niet, maar het is wel origineel.

Formalin slaagt er in Somewhere along the road te voorzien van meer energie dan het origineel. Opgejaagd en mogelijk de meest geslaagde remix. Niet beter dan het origineel maar op zijn minst wel een waardig alternatief.

Forgotten sunrise zoekt het in zweverige sferen maar laat de remix verdrinken in een oceaan van reverb. Wel moet ik toegeven dat de sound die ze hanteren op zijn minst origineel te noemen is. Enkele enorm harde elementen uit het origineel worden zodanig bewerkt dat ze bijna dromerig overkomen. Zelden gehoord en inspirerend. Tremelo’s (lees gorgelaars) op de stem plaatsen Erk even in een virtueel aquarium. Minnetjes voor beluisterbaarheid pur sang, maar vele plusjes voor originaliteit!

Terrolokaust voorziet deaf van een ebm-arrangement dat bijna 80’s aandoet. Nikst bijzonders en zeker niet op het niveau van hun eigen nummers.

Ten slotte krijgt u een deel van een optreden uit Leipzig. Het is te horen dat de opnames professioneel gebeurden en met veel oog voor detail werden opgepoetst. Ook hier levert Rabia Sorda geen half werk. Bovendien krijgen we wel degelijk een stuk van het livegevoel mee door ernaar te luisteren.

We besluiten dat dit een cd is waar enorm hard aan werd gewerkt. De nummers zijn goed, gevarieerd en knap opgebouwd. De productie vind ik vaak overladen. Je lijkt soms een overdosis frequenties te verwerken. Dit zal zeker niet ieders smaak zijn, maar voor wie van het genre houdt, kunnen we de cd alleen maar aanraden.

Meer info vindt u op de officiële site van de band.

Peter De Koning
02/04/2014

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 25/06/2019 : Metropolis eert het nieuwe zwart

Dat er anno 2019 nog volop en wereldwijd donkere riedeltjes worden gefabriceerd, dat zu u moeten weten. Zeker als u Dark Entries leest. Het Amerikaanse Metropolis verzamelde nu 24 van de ze bekende en minder bekende nieuwkomers op één compilatie “Dark Nouveau”. De compilatie is enkel digitaal te koop en via onderstaand ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : MIREXXX (Dark Entries Night 29) - In de Indiase traditie is dit een periode van verval en achteruitgang: de Kali Yuga of ‘het ongelukkig tijdperk’.

Mirexxx heeft een nieuwe cd uit: ‘Vault’. Opnieuw krijgen we old school dark electro, maar anderzijds verschilt hun geluid danig van andere electrogroepen, onder meer omdat de basdrums niet prominent gebruikt worden en ze eerder hoge percussie en bliebjes gebruiken. De reacties op de nieuwe plaat waren uitstekend, en voor ons was ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 19/06/2019 : I.M. Nicky Hellemans (°1981-+2019)

Wanneer hier een in memoriam verschijnt handelt deze meestal over een muzikant. Doordat we met ons werk voor Dark Entries met vele muzikanten een sterke band kunnen ontwikkelen, komt het aan als zo iemand ons verlaat. Nog tastbaarder wordt deze pijn wanneer het zoals vandaag geen muzikant betreft (hoewel deze dame ook actief was in de ...

lees meer...
NIEUWS 19/06/2019 : Vrijdag Dark Entries Night met To Avoid (EBM), Dässwat zegt af

Deze vrijdag 21 juni gaat de volgende Dark Entries Night door. Het wordt een EBM-editie met To Avoid. To Avoid is een trio dat intussen al 21 jaar actief is. Ze hebben zich recent hervormd nadat hun stichter GrandT het voor bekeken had gezien. Verwacht je maar aan stevige beats van de oude school. Heel uitzonderlijk zal enkel To Avoid ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Trouwfe(e)st#3 - Eigenzinnigheid en serendipiteit

Trouwfe(e)st#3. Het is ondertussen al lang geen trouwfeest meer, maar de verjaardag van een trouwfeest. Toen Dimi en Sigrid twee jaar geleden in het huwelijksbootje stapten, vonden ze er immers – als liefhebbers van dark ambient en neofolk – niets beter op dan een aantal van hun lievelingsgroepen uit te nodigen om hun hoogdag te ...

lees meer...
INTERVIEW : TO AVOID (Dark Entries Night 28) - We hebben ons nooit kunnen verzoenen met het uiteengaan van To Avoid.

Pure, onversneden old school electro, iemand? Ok, we doen een aanbod: To Avoid brengt al 21 jaar EBM en treedt op vrijdag 21 juni op in de Kinky Star te Gent. Gratis bovendien, op een Dark Entries Night. We hadden een gezellige babbel met de drie heren, over het verleden maar vooral ook over de toekomst. Want To Avoid werkt aan nieuwe zaken ...

lees meer...
NIEUWS 13/06/2019 : Trouwfest: gratis festival met onze goedkeuring.

U kon er onmogelijk naast kijken op onze site: ook dit jaar (aanstaande zaterdag meer bepaald) is er weer een editie van Trouwfest, het festival ter ere van de huwelijksverjaardag van ondergetekende. Nogmaals willen we, de misleidende titel van het evenement indachtig, benadrukken dat dit een openbaar evenement is waar iedereen welkom ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2019 : Een avondje met FolkWorld in België

Een beetje met de hulp van Dark Entries kunnen we het volgende evenement wel noemen. Toen de Duitse neofolk organisatie FolkWorld ons vroeg naar een gepaste locatie voor een concert van Rome en of we en passant ook geen leuke lokale act kende voor het voorprogramma begon onze denktank reeds te bollen, en werden deze vragen vliegensvlug van ...