casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.449 items

   

Pure Ground
Standard Of Living
EBM - Industrial - Minimal
23/08/2015 : Pure Ground - Standard Of Living
Avant! Records  Avant! Records
23/08/2015, Dimi Brands

Misschien waren jullie er bij toen Pure Ground ons land aandeed, in mei stonden ze tweemaal in België op de planken: een keertje in De Kleine Hedonist te Antwerpen (samen met Cellule 34) en een paar dagen later stonden ze geprogrammeerd op de 42ste Fantastique Night te Brussel (met verder nog Soft Metals, Sally Dige en Luminance op de affiche).

Pure Ground is een relatief jonge band, het duo zag het levenslicht in 2012, in het zonnige Los Angeles.

En dit mag tweemaal verbazing oproepen, want zonnig is een term die zeker niet van toepassing is op de onderkoelde minimale EBM-tonen die ze produceren, die door het gebruik van analoge geluiden klinken alsof ze dertig jaar geleden gemaakt werden, en dus niet door een recent project.

Vanaf de eerste noten valt meteen op waar deze heren de mosterd haalden, en daarin speelt België duidelijk een belangrijke rol: de begindagen van Front 242, maar ook een duidelijke Klinik-link is hoorbaar, verder geloven we graag dat beide heren het werk van Skinny Puppy en Portion Control met graagte consumeren.

Beide heren zijn met Pure Ground niet aan hun proefstuk toe, Greh Holger was de afgelopen tien jaar al zeer productief onder de naam Hive Mind, en Jesse Short verdiende al zijn sporen bij het duo Brotman & Short.

Standard Of Living is het eerste echte album voor Pure Ground, na eerder al twee EP’s op cassette uitgebracht te hebben. (Daylight en Protection, in 2014 samen uitgebracht als compilatie op LP), en twee singles.

De promotekst vermeld de eerder aangehaalde invloeden, maar maakt zelfs gewag van power electronics-invloeden, met name :Genocide Organ: wordt genamedropt, het was voornamelijk dit wat me nieuwsgierig maakte, hoe men de minimale EBM zou lijmen aan de gortdroge aggressie, eigen aan power electronics.

Hoe dit zou klinken horen we terug op ‘The Glory Of Absence’, dat iets doet met gemanipuleerde vocalen (à la :GO:) over aan oude Portion Control refererende ritmes.

Ook in interludium ‘L’Image’ krijgen we een klein voorsmaakje van deze invloed, maar dit kan eerder als een breekpunt in de plaat beschouwd worden.

Mijn nieuwsgierigheid is alvast geprikkeld, hoe zou het immers klinken moesten beide heren dit mengen met de stijl die het album voor de rest domineert?

Wie weet horen we dat wel terug op een volgende release? Van mij krijgen ze alvast carte blanche.

Standard Of Living is een fijne plaat geworden die zijn voorbeelden eert, misschien niet erg origineel, maar daar maal ik niet om, in een scene waar de hipsters zich massaal op minimal releases storten, is het een verademing voor de nostalgici onder ons, te horen dat de helden van weleer op een zodanige manier een stempel gedrukt hebben dat ze blijven verderleven door middel van deze en andere volgelingen. Op hun best is dit duo dan ook in hun old-school EBM nummers: ‘Poison’ en ‘Second Skin’ zullen de liefhebbers van het genre zeker en vast weten te smaken.

Tekstueel kan men deze release zeer ‘endzeit’ noemen, handelend over de disharmonie tussen de natuurlijke , zelfs de spirituele wereld, met de menselijke dystopie van het post-industriele afval, en de tegenstrijdige gevoelens van gelukzaligheid en wanhoop, euforie en angst, gekweekt door dit klimaat.

Na Youth Code, weer EBM nieuws uit de Verenigde Staten, een genre dat toch zijn bakermat en populariteit op Europees grondgebied heeft, de laatste tijd moet men echter over de oceaan niet onder doen.

Standard Of Living is in Europa verkrijgbaar op LP op Avant! Records, mensen die liever een digitaal schijfje willen moeten aankloppen bij het Berlijnse Sleepless Records, van onze eigenste Eric Van Wonterghem, dat de cd-versie uitbracht.

Behoren het verzamelde werk van The Klinik, de eerste platen van Portion Control (‘I Staggered Mentally’, Hit The Pulse) en Front 242 (Geography, No Comment) tot je absolute favoriete platen, maar wil je eens wat anders, soortgelijks opzetten, maak dan maar een plaatsje vrij in je platenrek voor deze Standard Of Living.

Pure Ground (Facebook)

Dimi Brands
23/08/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
INTERVIEW : JO QUAIL - Ik denk dat ik een beetje moeilijk te categoriseren ben.

Tijdens de tweede editie van Black Easter, in 2016, waren we met verstomming geslagen na het concert van Jo Quail. Enkel met haar cello (en een ingenieus looping-systeem) wist ze de zaal in te palmen en aardig wat nieuwe zieltjes te winnen. Organisator Ward De Prins had een goede band met de Londense, en zag er niet tegen op reisjes te maken ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : Wave Tension, de passie van Marc Frijns - Voor mij is een digitale release een bijproduct van een fysieke vinyl of cassette release.

Er zijn kwatongen die beweren dat de muziekbusiness dood is, anderzijds blijven de nieuwe groepjes bij Dark Entries binnen druppelen en blijven vooral underground labels, die nog worden opgericht uit liefde voor muziek, uit de grond schieten. Is deze dood dan wel zo definitief? Of is er nog hoop na de bombarderie van klaagzangen en negativiteit. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...