casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.357 items

   

Philippe Petit
Do Humans Dream Of Electronic Ships
Electroacoustic - Experimental
05/06/2020 : Philippe Petit - Do Humans Dream Of Electronic Ships
Opa Loka Records  Opa Loka Records
05/06/2020, Dimi Brands

Liefhebbers van bliepjes allerhande, spits de oren want Philippe Petit komt weer met nieuw werk aanzetten. Een conceptalbum deze keer want hij wil met Do Humans Dream Of Electronic Ships een ode brengen aan Blade Runner: Do Androids Dream Of Electric Sheep van sciencefiction auteur en cultfiguur Philip K. Dick.

Het werk van deze schrijver is diepmenselijk: wat maakt ons wie we zijn? Welke rol speelt ons geheugen daarbij? In een aantal verhalen duikt een machine op die de herinneringen van mensen kan uitvegen en/of toevoegen. In Do Androids Dream Of Electric Sheep behandelt hij eveneens het mens zijn. De hoofdpersoon schakelt androïden uit daar ze zich niet op aarde mogen bewegen, maar wie of wat is hij zelf?

Petit heeft altijd een brede interesse in soundtracks vertoont en ziet zich graag als een “muzikale reisagent”.

Dankzij hem mogen we dus bijna twee uur lang ervaren hoe ruimtereizen zouden kunnen zijn. Het betreft een reeks samenwerkingen die hulde brengen aan science fiction esthetiek, beeldspraak en futuristische benadering. Meer elektro-akoestisch dan pop, althans in zijn concrete benadering en verlangen om genrebeperkingen te doorbreken...

Science fiction en haar zoektocht om het onverklaarbare te doorgronden, heeft altijd de verbeeldingskracht van de mens gestimuleerd, waardoor het mogelijk werd deze inzichten te projecteren naar mogelijke toekomsten.

60 jaar gelezen, op 14 september 1959, was Luna II het eerste ruimtevaartuig dat het oppervlak van de maan bereikte en het eerste door mensen gemaakte object dat op een ander hemellichaam landde. 50 jaar geleden, in 1969, markeerde de Amerikaanse landing van de eerste mensen op de maan het hoogtepunt van de dromen naar het ruimtetijdperk en de eerste overwinning in de Space Race die aanving in 1955. We keren terug naar de tijd dat Space Age Pop de geboorte gaf aan muziek die geïnspireerd was door de geest van die tijd: een optimisme gebaseerd op de sterke naoorlogse economie en technologie-boom, en opwinding over de eerste uitstapjes van de mensheid naar de ruimte.

Petit heeft de afgelopen jaren cursussen compositie en elektroakoestische muziek gevolgd aan het Conservatorium, en specialiseerde zich in spatialisering en semi- of modulaire synthese. Een techniek die op het punt staat op een nieuwe planeet te landen sinds het reproduceren van een zelfde stuk haast onmogelijk is, wat past bij de ethische vastberadenheid van Petit om nooit hetzelfde album te produceren.

Het bereiken van een geheel nieuw geluidsuniversum, het openen van nieuwe deuren van perceptie en mogelijkheden, een technologie die het mogelijk maakt om texturen en elektronische abstracties, plastieken geluiden, georganiseerde sonische objecten te creëeren met behulp van vintage instrumenten zijn zowat de doelstelling van deze dubbelaar geworden.

De instrumenten waarvan sprake luisteren naar namen als Buchla Easel “The Electric Music Box”, Moog Model 15, Minimoog Model D, Vintage RSF Expander Kobol, Arp 2600, Synclavier,... Elk van de vijf stukken bevatten een veelheid aan instrumenten (naast deze verspreiders van retro geluiden hoor je verder nog cello, bewerkte stemmen/koorzang, grand piano, theremin, gitaar, cimbalom en turntablism) wat zich ook vertaald in het nummer. Wonderwel weet Petit met zijn kunde om het toch niet als claustrofobisch te laten overkomen.

Een nieuwe start, op zoek naar een persoonlijk geluid: het rangschikken van kleur, vormen en bereik, het verstoren van de klankkleur en het harmonische, het uit elkaar halen van de principes van horizontaliteit (melodie) en die van verticaliteit (akkoorden), het moduleren van een ‘eeuwigdurende timbrische beweging’ die altijd in mutatie is, een geluid van zowel substantie als schaduw, een reis naar een nieuwe dimensie: kortom Philippe Petits eigenste Twilight Zone alwaar muziek gebaard wordt die telepaten die trachten onze gedachten te lezen zou kunnen blokkeren.

Naast dit album krijg je er nog een bonus cd bij met twee live improvisaties. Voor ‘Laïka In Space’ had Petit het verhaal van de eerste hond die door de Russen in 1957 in de Spoetnik 2 gelanceerd werd. Laika was het eerste wezen dat levend rond de aarde cirkelde. Eerder waren er zowel door de Sovjet-Unie als door de VS dieren de ruimte ingeschoten maar die hadden geen omloop volbracht.

Spoetnik 2 was niet ontworpen om terug te langen en verbrandde bij terugkeer in de atmosfeer op 14 mei 1958, maar Laika was lang voor dat moment reeds dood. Het plan was geweest haar voor die tijd door een vergif in het voedsel te laten sterven maar in oktober 2002 werd bekend dat Laika al na een paar uur in de ruimte was overleden aan oververhitting en stress, voordat de vierde omloop ten einde was. Dat u zelf te kampen zal krijgen met stressgevoelens tijdens deze maar liefst 55 minuten van de hak op de tak springende brok sluiten we evenmin uit.

Tussen de geïmproviseerde segmenten door zitten er geregeld geluiden die met het blote oor moeilijk waarneembaar zijn. We raden dan ook aan om dit te beluisteren met een koptelefoon want anders wordt de vaart uit het lange stuk gehaald wat een jammere zaak zou zijn. Het is immers verbazingwekkend te horen welke geluiden Petit allemaal tevoorschijn tovert, al dien je wel een liefhebber te zijn van het experimentele genre om het hiermee eens te zijn.

Dankzij het gebruik van het vintage instrumentarium dat een bij momenten erg analoog aandoend geluid met zich meebrengt wanen we ons geregeld in een retro sf film. Of misschien maakte u er vroeger als kind ook een sport van om na het einde van de radiofrequenties bereikt te hebben ijverig te blijven verder draaien aan de ontvangst knop? Wel, de geluiden die daarbij vrijkwamen komen ook in de buurt van het gebliep dat je hier tijdens deze improvisatie rond de oren vliegt.

We denken even aan het scherp ontwikkelde gehoor van honden, en kunnen ons voorstellen dat Laika dit allemaal niet zo leuk moet gevonden hebben. Alhoewel, als we afgaan op onze eigen viervoeter die vredig voor de stereo een uiltje ligt te knappen, zal dit dan wel meevallen. Hoewel bij momenten dus wel sterke stukken, vergt Petit hier bijna een uur lang wel heel erg veel geduld van de luisteraar die van stukken pure noise naar enerverend gepingel en weer terug gestuurd wordt. Zouden er ambtenaren zijn in de ruimte? Want het kastje en de muur hebben we meermaals mogen aanschouwen.

‘Why Do Birds’ werd eveneens live opgenomen, in 1 take zonder overdubs. Petit liet zich hiervoor inspireren door de novelle met dezelfde titel van Damon Knight waarin de gehele mensheid zichzelf in een soort gigantische doos moet plaatsen alvorens onze wereld binnen 12 jaar vernietigd zal worden. Vanuit dit standpunt gaat Petit de conversatie met de vijand aan door middel van zijn vintage apparatuur.

Wisselend van tempo gaande van traag opbouwend tot losbarstend in volle lichtsnelheid, en ook hier met een zodanige hoeveelheid aan blieps dat we even denken dat Star Wars’ R2-D2 zich in onze boxen verstopt heeft.

Het is best wel boeiend om te horen hoe Petit de conversatie tussen hem en de indringers aangaat. Een sterk staaltje van experimenteel vraag en antwoord. Minder langgerekt ook, en met amper tien minuten best comfortabel om uit te zitten.

Op het einde van de rit blijven we toch met gemengde gevoelens achter. Conceptueel zit het goed, muzikaal zijn we slechts halvelings mee in het verhaal dat Petit tracht te vertellen. Hoewel het album best wel zijn sterke momenten kent, durft onze aandacht bij het ontbreken hiervan wel heel snel af te dwalen.

Een groot sf fan zijn we dan ook nooit geweest, daar kan Petit met dit werk dus ook geen verandering in brengen.

Philippe Petit

Dimi Brands
05/06/2020

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 24/09/2020 : Euphemia Rise zegt bij debuut reeds vaarwel.

Bent u van mening dat er binnen de hedendaagse alternatieve rock te veel op veilig gespeeld wordt en zodoende vooral risico’s vermeden worden? Dan staat u qua denken op één lijn met Wim Lankriet, die we via zijn project Syrenomelia reeds aan u voorstelden. Om zich nog meer te bevrijden van de door de muziekindustrie opgelegde ...

lees meer...
NIEUWS 23/09/2020 : Rosetta Stone met nieuw album en box!

Het kan niet op. Als trouwe lezer merkte u allicht reeds dat Dark Entries (en ik niet in het minst) een hart heeft voor gothic rock. Zo verscheen nog maar pas het leuke nieuws dat het Amerikaanse The Wake uitpakt met een nieuw album en nu mag ik ook zeggen dat hun Britse evenknie Rosetta Stone in 2020 hetzelfde doet. Waar het album “Seems ...

lees meer...
NIEUWS 23/09/2020 : Van Post Mortem tot Somnus

Na vele positieve reacties op ‘Post Mortem’ (2018) en vele memorabele optredens met onder andere Wiegedood, Wolvennest, en Marche Funèbre wil Splendidula graag een nieuw teken van leven tonen. Deze Belgische atmospheric doom metal band zal begin 2021 een nieuwe plaat uitgeven, getiteld ‘Somnus’ en dit via het ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
FOTO'S : Star-Industry - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dear Deer - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Larva - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gothic rockers der lage landen verenigt u! The Wake komt met nieuw album “Perfumes And Fripperies”

Liefhebbers en liefhebsters van gothic rock opgelet! Het Amerikaanse The Wake (opgericht in 1986 in Columbus USA), één van de meest onderschatte old school gothic rock bands van de tweede golf, pakt tegen Halloween uit met een nagelnieuw album, “Perfumes And Fripperies” waarvan het nummer “Hammer Hall” ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Dead Can Dance op tournee, twee data in Antwerpen

Dead Can Dance kan er prat op gaan zowat op zijn eentje de neoklassieke variant op darkwave te hebben uitgevonden. Ze zijn de onbetwiste pioniers in het genre, die intussen veel navolging heeft gekregen. Lisa Gerrard en Brendan Perry hebben in 2019 een zeer succesvolle tournee gemaakt na de uitgave van 'Dionysus', en ze willen dat ...

lees meer...
INTERVIEW : HUGS OF THE SKY (finalist Humo's Rock Rally 2020) - Na wat research staan we nog harder te popelen om Andrew Eldritch te ontmoeten.

Na het horen van hun laatste album Virtual Lullaby Circus tipten we hen reeds als favorieten in de momenteel lopende Humo’s Rock Rally. En zie, we hadden het maar weer eens bij het rechte eind: kwaliteit komt altijd bovendrijven en bijgevolg stootte het Limburgse Hugs Of The Sky door tot de finale van dit prestigieuze concours. Even ...

lees meer...
INTERVIEW : RAYA SCHADUWJAAGSTER - Ik ben echt een dummie als het aankomt op mediteren en ademen.

Onlangs, tijdens volle maan, volgend op Lugghnasadh bracht Sven Visterin (Ernst H. Störzhendr/The Horny Hour (Radio Centraal)) in samenwerking met Sombre Soniks de compilatie The Central Throne uit. Het is een album dat gaat over hartcoherentie. Bij een album dat ademhalingsoefeningen moet begeleiden denken wij spontaan aan het soort ...