casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.357 items

   

Philippe Petit
Buzzing but not hung up on hip
Eclectisch - Electroacoustic - Experimental
11/12/2017 : Philippe Petit - Buzzing but not hung up on hip
Atypeek music  Atypeek music
11/12/2017, Peter De Koning

Ooit was het leven eenvoudig. Het sportpaleis heette nog niet het sportpladijs, Calimero vond de wereld oneerlijk en ex-Joegoslavië was toen nog gewoon Joegoslavië.
Het was ook in deze eenvoudige tijden dat punkers een rothekel hadden aan metalvolk, schaamhaar een statussymbool was en mensen het onderscheid nog kenden tussen de persoonlijke voornaamwoorden hen en hun.

Nu is alles om zeep. Een nieuwe generatie muzikanten denkt dertig stijlen te kunnen combineren op één plaat en verloochent zelfs het basisconcept van het trage eerste introductienummer om langzaam op gang te komen.

Één van die hipsters die zich hieraan schuldig maakt, is Philippe Petit. De man stal zijn naam van de waaghals die in 1974 al touwdansend de afstand tussen beide twin towers overbrugde. En ja, toen waren die nog statig en fier.

Dit album is echt een meting pot, een amalgaam, een zootje bij elkaar geharkt muzikaal compost. Intro Buzz… Buzz… is een drammerige polyritmische jazzfantasie. Vreselijk ontwaken, uiterst irritant en gelukkig geen referentie voor de rest van het album. Dan liever het basaal punky maar zeer efficiënte Second to last thoughts dat hij samen fabriceerde met MDME SPKR. Dat Philippe Petit (& friends) meteen hierna twee gestoorde geluidscollages op ons loslaat die wat doen denken aan de elektroakoestische collages van Georg Katzer, verklaart meteen het woord eclectisch bovenaan deze recensie. Dat refereert trouwens absoluut niet aan het eclectisme binnen één nummer, want die zijn als entiteiten op zich vrij consequent qua stijl.

Eclectisme dus. Samen met een zekere (((Taco))) haalt Philippe tabla’s en sitar boven en doorzeeft hij die Oosterse klanken met bizarre geluidjes. Een waanzinnig sterk nummer is dit, het lijkt wel het Indische tribuut aan het legendarische Psyche Rock van Pierre Henry.

Eclectisme dus (deel 4). Na rock ’n roll, experiment en psychedelica hadden we ook nog melancholie te goed. We weten niet wie of wat “Eugenia” is, maar de subtiele klanken van de snaren in dit nummer bedwelmen ons helemaal. Dat Philippe Petit ondanks zijn dertien stijlen in een dozijn toch structuur weet te bewaren, bewijst de twintig minuten durende soundscape die hij erachter kleeft en die hij maakte met Peter Hollo. Dit nummer neemt eerst de melancholie van Eugenia over maar glijdt daarna af naar een compleet gestoorde psychotische trip. Als dit de nieuwste hallucinogene auditieve drugs is, wil ik er ook een paar plakjes van.

Alsof deze plaat nog niet vreemd genoeg was, borduurt Philippe Petit met Songe d’Azur alweer een kleine maar gestoorde collage. Cymbalomentums legt een sterke nadruk op melodische percussieve klanken en gaat weer voor het Oosters-psychedelische effect. Er geslaagd in dit nummer is de ruimtelijkheid. Het lijkt wel gemaakt voor de hoofdtelefoon.

Van Stellar Fright, samen met James Johnston, onthouden we vooral de lekkere drone en de thereminachtige sinus. Alweer is dit een nummer dat als album op zichzelf kan staan. We denken dan meteen aan een label zoals het Belgische Silken Tofu of Wool-E Tapes

A Farewell to U, is een waardige afsluiter (al is er ook nog een bonustrack). Het nummer lijkt zo geplukt van Musick to Play in the Dark van Coil en het is ronduit jammer dat dit werkje slechts vier minuten duurt.

Electroacoustic Behaviours is de bonustrack maar hij vat de rest van het werk perfect samen. Het zou een plaatje van Nurse With Wound kunnen zijn, en wie ons kent weet dat we dit als een groot compliment beschouwen.

Experimentele muziek begint (opnieuw) met dit album. Koop het.

Nog meer overtuigingskracht nodig? De man maakte reeds muziek met Lydia Lunch, Cindytalk en Cosey Fanni Tutti! Hij mag ons alleszins ook eens opbellen om samen iets te produceren.

Peter De Koning
11/12/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 24/09/2020 : Euphemia Rise zegt bij debuut reeds vaarwel.

Bent u van mening dat er binnen de hedendaagse alternatieve rock te veel op veilig gespeeld wordt en zodoende vooral risico’s vermeden worden? Dan staat u qua denken op één lijn met Wim Lankriet, die we via zijn project Syrenomelia reeds aan u voorstelden. Om zich nog meer te bevrijden van de door de muziekindustrie opgelegde ...

lees meer...
NIEUWS 23/09/2020 : Rosetta Stone met nieuw album en box!

Het kan niet op. Als trouwe lezer merkte u allicht reeds dat Dark Entries (en ik niet in het minst) een hart heeft voor gothic rock. Zo verscheen nog maar pas het leuke nieuws dat het Amerikaanse The Wake uitpakt met een nieuw album en nu mag ik ook zeggen dat hun Britse evenknie Rosetta Stone in 2020 hetzelfde doet. Waar het album “Seems ...

lees meer...
NIEUWS 23/09/2020 : Van Post Mortem tot Somnus

Na vele positieve reacties op ‘Post Mortem’ (2018) en vele memorabele optredens met onder andere Wiegedood, Wolvennest, en Marche Funèbre wil Splendidula graag een nieuw teken van leven tonen. Deze Belgische atmospheric doom metal band zal begin 2021 een nieuwe plaat uitgeven, getiteld ‘Somnus’ en dit via het ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
FOTO'S : Star-Industry - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dear Deer - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Larva - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gothic rockers der lage landen verenigt u! The Wake komt met nieuw album “Perfumes And Fripperies”

Liefhebbers en liefhebsters van gothic rock opgelet! Het Amerikaanse The Wake (opgericht in 1986 in Columbus USA), één van de meest onderschatte old school gothic rock bands van de tweede golf, pakt tegen Halloween uit met een nagelnieuw album, “Perfumes And Fripperies” waarvan het nummer “Hammer Hall” ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Dead Can Dance op tournee, twee data in Antwerpen

Dead Can Dance kan er prat op gaan zowat op zijn eentje de neoklassieke variant op darkwave te hebben uitgevonden. Ze zijn de onbetwiste pioniers in het genre, die intussen veel navolging heeft gekregen. Lisa Gerrard en Brendan Perry hebben in 2019 een zeer succesvolle tournee gemaakt na de uitgave van 'Dionysus', en ze willen dat ...

lees meer...
INTERVIEW : HUGS OF THE SKY (finalist Humo's Rock Rally 2020) - Na wat research staan we nog harder te popelen om Andrew Eldritch te ontmoeten.

Na het horen van hun laatste album Virtual Lullaby Circus tipten we hen reeds als favorieten in de momenteel lopende Humo’s Rock Rally. En zie, we hadden het maar weer eens bij het rechte eind: kwaliteit komt altijd bovendrijven en bijgevolg stootte het Limburgse Hugs Of The Sky door tot de finale van dit prestigieuze concours. Even ...

lees meer...
INTERVIEW : RAYA SCHADUWJAAGSTER - Ik ben echt een dummie als het aankomt op mediteren en ademen.

Onlangs, tijdens volle maan, volgend op Lugghnasadh bracht Sven Visterin (Ernst H. Störzhendr/The Horny Hour (Radio Centraal)) in samenwerking met Sombre Soniks de compilatie The Central Throne uit. Het is een album dat gaat over hartcoherentie. Bij een album dat ademhalingsoefeningen moet begeleiden denken wij spontaan aan het soort ...