casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

28 items

   

Virgin Prunes
Volledig oeuvre
Death Rock / Batcave - Experimental
30/07/2015 : Virgin Prunes - Volledig oeuvre
Mute  Mute
30/07/2015, Xavier Kruth

Er was eens een ver land, Ulakanakulot, waar de Beautiful People leefden. De Beautiful People spraken onder elkaar een vreemde taal, het Bau-dachöng. Ze gaven eigen namen aan de mensen en de dingen, en gaven aan de wereld een heel eigen interpretatie. Maar Ulakanakulot was een droomland, dat in schril contrast of zelfs conflict stond met de echte wereld. In de echte wereld waren de Beautiful People immers Virgin Prunes, freaks waarop de maatschappij neerkeek omdat ze niet binnen de gangbare normen vielen. De echte wereld wou blijkbaar niet inzien dat deze Virgin Prunes net de ware, zuivere schoonheid in zich hadden.

Begin jaren tachtig waren de Virgin Prunes één van de excentriekste groepen uit de avant-garde new-wave scène. Ze ontstonden uit dezelfde vriendengroep als U2. Hoewel de twee groepen goed bevriend waren en elkaar mutueel beïnvloedden, werden ze vaak tegen elkaar afgezet. Waar U2 de kant van de main-stream rock had gekozen en uiteindelijk een wereldwijd gevierde stadiongroep werd, kozen de Virgin Prunes resoluut voor een extreem experimenteel geluid en theatraal opgezette performances. Bovendien waren de Prunes ‘paganisten’ of heidenen, terwijl U2 binnen het christelijke denken bleef. Verschillende leden kwamen uit een vriendengroep die zich ‘Lypton Village’ noemde, een gemeenschap waarin de hele wereld bekeken werd vanuit de speciale kijk van de inwoners.

A New Form Of Beauty

De Virgin Prunes werden gevormd in 1977, toen de punkrevolutie nog volop woedde. De jaren 1977 tot 1980 spendeerden de Prunes aan het uitbouwen van hun live-reputatie. De extreme gothic-look, de vrouwenkleren, de verwrongen zang, de imitaties van spelende kinderen en dieren op het podium, het maakte allemaal deel uit van de act van Virgin Prunes. Ze besmeurden elkaar met slijk en bootsten zelfs een verkrachting na tijdens hun optredens. Het hoeft niet te verwonderen dat de Prunes-optredens vaak geweigerd werden en dat het publiek soms geshockeerd reageerde.

In 1980 begonnen ze te werken aan A New Form Of beauty, een ambitieus project dat echter nooit afgewerkt werd. Het wou een geïntegreerd kunstwerk zijn waarin verschillende media achtereenvolgend gebruikt werden: een single, een 10-inch LP, een 12-inch LP, een cassette, een tentoonstelling, een boek en een film. De laatste twee projecten zouden nooit het daglicht zien. De vier eerste delen werden later verzameld op een dubbele cd. Het geluid is ruw en experimenteel. Gitaar, bas en drum vormen ritmische en repetitieve patronen waarop de zangers Guggi, Gavin Friday en Dave-id Busaras hun stem wringen, nu eens als hoge kinderstemmen, dan weer theatraal en declamerend en later scherp krijsend in de zuiverste punktraditie.

Sandpaper Lullaby is een slaapliedje dat meesleept op een paar noten gitaar, piano en kinderstemmetjes. Come To Daddy is, net als Sweethome Under White Clouds, chaotisch en decadent van geluid. Daarna volgen nog verschillende heel experimentele nummers, helaas van wisselvallige kwaliteit. Het meest interessante is het vierde deel van A New Form of Beauty, dat oorspronkelijk pas in 1982 op cassette uitkwam, na het meesterwerk ‘If I Die, I Die’. Dat deel bestaat uit één enkel nummer – Din Glorious - van meer dan een half uur, samengesteld uit een geluidscollage van een optreden dat werd gegeven voor het vijfde deel, de tentoonstelling. Het geluid is wederom chaotisch en variëert van zwevende soundscapes naar hectische ritmische constructies. Op de vraag of Mute met de heruitgave van het Virgin Prunes oeuvre in 2004 geen uitverkoop aan het houden was, antwoordde Gavin Friday zelfverzekerd dat eender wie ‘Din Glorious’ uitbrengt niet aan het uitverkopen is. Hij heeft een punt.

Van de tentoonstelling en de video is videomateriaal voorhanden dat eerder al verwerkt werd in de video Sons Find devils (enkel op VHS verschenen, maar nog steeds audio op cd verkrijgbaar).

De eerste volwaardige plaat die de Prunes opnamen was ‘Hérésie’, en die maakte zijn naam volledig waar. Hij werd in 1982 in een minimum van tijd gecomponeerd en opgenomen. De eerste helft van de plaat bestaat uit geschifte geluidsmontages die nu weer atmosferisch zijn en dan weer een geluidsmuur van waanzin. Met wat verbeelding zou men kunnen denken aan soundscapes en industrial. Het folky ‘Down The Memory Lane’ vormt hierin een geslaagd intermezzo. De tweede helft van de CD bestaat uit live-opnames uit 1982. 'A New Form of Beauty' en 'Hérésie' vormen vooral een idée van hetgeen waartoe de Prunes in staat waren.

...If I Die I Die

‘If I die, I die’ zal wellicht het finale meesterwerk van de Prunes blijven. Het geluid van de plaat valt moeilijk onder woorden te brengen. Het klinkt alsof een groep jongeren besloten heeft om de muziek volledig opnieuw uit te vinden. Ze combineren de ‘Do It Yourself’-mentaliteit en de tegendraadsheid van de punk met de theatrale aanpak van Bowie. Centraal staat de verwrongen zang, maar ook de andere instrumenten (gitaar, drum, synth…) krijgen een ongebruikelijke behandeling. De plaat is muzikaler dan zijn voorgangers en omvat een breed spectrum aan geluiden en stijlen.

De oorspronkelijke plaat bestond uit een bruine en een blauwe zijde. De bruine zijde verwees naar de droomwereld van de Prunes. De atmosferische intro ‘Ulakanakulot’ - een verwijzing naar het land van de ‘Beautiful People’ - gaat over in het decadente ‘Decline and Fall’, dat handelt over de vlucht in de droom. ‘Bau-dachöng’ verwijst dan weer naar de taal die in Ulakanakulot gesproken wordt. De blauwe zijde handelt over de relatie van de Prunes met de realiteit. Vanzelfsprekend gaat het hier om een absurde, dolgedraaide realiteit waarin mensen hun ware aard verloochenen. (Tussen de twee oorspronkelijke zijden zijn op de heruitgave van 2004 twee extra nummers toegevoegd: ‘Dave-Id Is Dead’, dat aanvankelijk een b-zijde was, en ‘Fado’, een instrumenteel nummer.)

The Moon Looked Down And Laughed

‘The Moon Looked Down And Laughed’ was de laatste plaat van de Prunes (de live-cd ‘The Hidden Lie’, die zonder toestemming van de groep verscheen, niet te na gesproken). De plaat werd opgenomen toen de groep al uit elkaar aan het vallen was, en heeft lange barensweeën gekend. Daarom gaven de Prunes gedurende het opnameproces ook ‘Over The Rainbow’ uit, een bijzonder interessante verzameling van eerder onuitgegeven werk. Gavin Friday beschrijft ‘The Moon Looked Down And Laughed’ als een scheidingsplaat. Leden van het eerste uur Guggi (zang) en Dik (gitaar) hebben gedurende de opnames de groep verlaten. Wellicht waren de Prunes niet helemaal tevreden met het eindresultaat, want de heruitgave uit 2004 wijkt op verschillende wijzen af van het origineel. Zo werd teruggegrepen naar alternatieve opnames van sommige nummers die dateren van toen de groep nog volledig was, de tracklisting werd veranderd, er zijn nieuwe nummers toegevoegd en er werden zelfs een aantal songtitels gewijzigd. Friday verantwoordt deze veranderingen door te stellen dat hij een aantal nummers gewoon de oorspronkelijke titel of de oorspronkelijke uitvoering wou teruggeven.

‘The Moon Looked Down And Laughed’ is de springplank geweest naar het solowerk van Gavin Friday, vooral naar zijn eerste plaat ‘Each Man Kills the Thing He Loves’. Friday heeft deze soloplaat wel eens omschreven als een samenvatting van de dingen die hij niet kon doen met de Prunes. De cd bevat trouwens verschillende nummers die oorspronkelijk voor de Prunes geschreven waren. Ook op de live-cd ‘The Hidden Lie’ vindt men nog nummers van de Prunes die verder onuitgegeven zijn gebleven. Deze cd wordt door de voormalige Prunes echter verafschuwd als ‘het geluid van een groep die uit elkaar valt’, en valt nog moeilijk te vinden.

‘Er is geen enkele andere groep die doet wat zij doen. Wat ze net doen weet ik niet juist, maar er is zeker niemand anders die hetzelfde doet’, zo introduceerde een presentator een tv-optreden van de Prunes begin jaren tachtig. Meer dan dertig jaar na datum is dit nog steeds het geval.

Xavier Kruth
30/07/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gothic rockers der lage landen verenigt u! The Wake komt met nieuw album “Perfumes And Fripperies”

Liefhebbers en liefhebsters van gothic rock opgelet! Het Amerikaanse The Wake (opgericht in 1986 in Columbus USA), één van de meest onderschatte old school gothic rock bands van de tweede golf, pakt tegen Halloween uit met een nagelnieuw album, “Perfumes And Fripperies” waarvan het nummer “Hammer Hall” ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Dead Can Dance op tournee, twee data in Antwerpen

Dead Can Dance kan er prat op gaan zowat op zijn eentje de neoklassieke variant op darkwave te hebben uitgevonden. Ze zijn de onbetwiste pioniers in het genre, die intussen veel navolging heeft gekregen. Lisa Gerrard en Brendan Perry hebben in 2019 een zeer succesvolle tournee gemaakt na de uitgave van 'Dionysus', en ze willen dat ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gratis download van Zauber

U houdt van sterk georkestreerde electro? Dan hopen we dat u al gehoord hebt van Zauber, het electroproject van Fransman Ludovic Dhenry. Zauber geeft een nummer gratis weg via bandcamp, een voorafname op de nieuwe plaat waar Zauber momenteel aan werkt. Het is niet het enige waar Ludovic zich momenteel mee bezig is. De nieuwe plaat van Exponentia ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Abstrackt Black: Dat we moesten sterven

In principe ging op 19 september onze Dark Entries Night door met De Delvers en Abstrackt Black, in de Kinky Star te Gent. Voorlopig gaat deze concertenreeks helaas niet door, maar dat betekent nog niet dat de groepen zelf niets meer van zich laten horen. Abstrackt Black bracht een paar dagen geleden bijvoorbeeld nog een nummer uit: 'Dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Empusae - Sounds From Beyond

Empusae verblijdde ons in 2019 pas nog met het uitstekende audiovisuele spektakel Iter In Tenebris. 2020 was het jaar van het gedwongen binnenzitten, wat tijd met zich meebracht om reeds over nieuw werk te buigen. Empusae presenteert Sounds From Beyond als een tussendoortje, ook al weigeren we het in die hoedanigheid te zien. Daarvoor ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ashtoreth / Grey Malkin - Hermit Remixes

Het begint stilaan een (fijne) traditie te worden: nadat Ashtoreth een album uitbrengt, strooit opperhoofd Peter Verwimp de afzonderlijke stukken in de schoot van bevriende muzikanten waarna een remix-versie van het album in kwestie uitgebracht wordt. Het was het geval bij Pilgrim, de samenwerking tussen Ashtoreth en Grey Malkin, nu is ...

lees meer...
INTERVIEW : HUGS OF THE SKY (finalist Humo's Rock Rally 2020) - Na wat research staan we nog harder te popelen om Andrew Eldritch te ontmoeten.

Na het horen van hun laatste album Virtual Lullaby Circus tipten we hen reeds als favorieten in de momenteel lopende Humo’s Rock Rally. En zie, we hadden het maar weer eens bij het rechte eind: kwaliteit komt altijd bovendrijven en bijgevolg stootte het Limburgse Hugs Of The Sky door tot de finale van dit prestigieuze concours. Even ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sutcliffe Jügend - Slaves No More

We nemen het u niet kwalijk als u totaal niet meer mee bent met het hele Sutcliffe Jügend-verhaal. Vorig jaar in februari maakte Kevin Tomkins bekend de stekker uit het project te trekken, waarna nog een laatste album (The Deluge) zou uitgebracht worden op 4iB. Ondertussen verscheen er bij Death Continues Records ook nog de even uitgebreide ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2020 : Athamay geeft een teken van leven...

'Wie?' hoor ik u al denken. Athamay, een groepje dat in de tweede helft van de jaren 90 via het Britse Nightbreed label wat furore genoot met donkere gotisch aandoende electro fetish muziek die de wereld van de bdsm celebreerde. De groep scoorde ook bij ons een paar eenvoudige maar doeltreffende hitjes als “Domination” ...

lees meer...
CD BESPREKING : TraumaSutra & Peter Geysels - L'Appel du Vide

We schrijven maart 2018. Na vele keren vragen heb ik Peter De Koning – de man achter TraumaSutra – kunnen overtuigen om op te treden op een Dark Entries Night. Peter was toen nog een gewaardeerde collega, die sindsdien op vriendschappelijke wijze gestopt is met bijdragen aan Dark Entries. We waren steeds verwonderd over het ontelbare ...

lees meer...
CD BESPREKING : De Brassers - Alternative News (live vinyl)

Nu de magie van de echte live optredens, met dank aan covid19, is verdwenen brengen De Brassers de live sfeer uw woonkamer binnen. Toegegeven, het is niet helemaal hetzelfde, maar het is alvast beter dan niets. De Brassers dus, jawel de ooit verguisde punk / cold wavers uit het vredige Limburg, die nu zowat in elke Limburgse plattelands parochie ...

lees meer...
INTERVIEW : RAYA SCHADUWJAAGSTER - Ik ben echt een dummie als het aankomt op mediteren en ademen.

Onlangs, tijdens volle maan, volgend op Lugghnasadh bracht Sven Visterin (Ernst H. Störzhendr/The Horny Hour (Radio Centraal)) in samenwerking met Sombre Soniks de compilatie The Central Throne uit. Het is een album dat gaat over hartcoherentie. Bij een album dat ademhalingsoefeningen moet begeleiden denken wij spontaan aan het soort ...