casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

30 items

   

The United States Of America
The United States Of America
Avant-Garde - Experimental - Psychedelic - Rock
17/07/2015 : The United States Of America - The United States Of America
Cherry Red Records  Cherry Red Records
17/07/2015, Henk Vereecken

Een heruitgave met bonus tracks op Cherry Red Records van het klassieke eponieme debuutalbum van The United States Of America. Deze legendarische vroege synthesizerband werd in 1967 opgericht door ene Joseph Byrd, nadat deze een universitair diploma compositie had behaald. Byrd was actief in de New Yorkse avantgarde scene, was een leerling van John Cage en lid van de avantgardebeweging Fluxus. Zoals ook andere muzikanten met een klassieke achtergrond (denk aan John Cale) werd hij aangetrokken door de directheid van de popmuziek en zag hij een rockgroep ook als een middel om zijn radicaal linkse politieke ideeën te verspreiden. Het verhaal speelt zich af in een tijd dat synthesizers wel al in volle ontwikkeling waren in muzieklaboratoria, maar nog niet te koop waren op de markt. Opmerkelijk is ook dat de muzikanten geen voorgeschiedenis hadden in de rock, maar afkomstig waren uit de avant garde of de etnische muziek. Zo was drummer Craig Woodson eigenlijk gespecialiseerd in Afrikaanse percussie en bassist Rand Forbes was een virtuoos in het modern-klassieke basgitaarspel. Enkel zangeres Dorothy Moskowitz had reeds een verleden in pop en rock.

De muzikanten speelden voorheen muziek van Cage en Stockhausen, Afrikaanse en Indische muziek en waren zo goed als onbekend met de roots van rock and roll. Maar Joseph Byrd, verantwoordelijk voor alle composities, had er alle vertrouwen in dat hij als eclecticus ook rockmuziek kon componeren. En hij had geluisterd naar platen van The Beatles, Country Joe And The Fish, Jefferson Airplane, The Paul Butterfield Blues Band en Blue Cheer. En zo geschiedde.

The United States Of America speelden in de New Yorkse underground in hetzelfde circuit waar ook bijvoorbeeld The Velvet Underground rondhing. Een leuke roddel is dat Velvet Underground chanteuse Nico ooit geprobeerd zou hebben om bij The United States Of America binnen te geraken.

Volgens zangeres Dorothy Moskowitz was de keuze van de naam The United States Of America bedoeld als provocatie. De keuze van de landnaam voor zo iets ‘ordinair’ als een rockgroep was een manier om hun minachting uit te drukken voor het overheidsbeleid. ‘Het was zoals de Amerikaanse vlag ondersteboven hangen’.

Hoe geraakten bands als The United States Of America, maar ook tijdgenoten als White Noise en Silver Apples dan aan hun synthesizers in een tijd dat die nog niet op de markt waren? Heel simpel: ze bouwden die gewoon zelf of lieten ze bouwen! Ook Joseph Byrd beschikte over zulk een huisgebouwde trukendoos die hem in staat stelde om voor die tijd onaards klinkende geluiden voort te brengen en ook om het geluid van conventionele instrumenten te manipuleren en te processen. Bij The United States Of America was het ene Richard Durrett, eigenlijk een luchtvaartingenieur, die verantwoordelijk was voor de bouw van de ‘Durrett Electronic Music Synthesizer and Ring Modulator’.

The United States Of America waren synthesizerpioniers samen met bands als Silver Apples, Fifty Foot Hose (album “Cauldron”, 1968) en White Noise (album “An Electric Storm”, 1969). Groepen als Kraftwerk, Faust, Tangerine Dream, The Residents enzovoorts zouden pas begin jaren ’70 met releases op de proppen komen. Van Silver Apples wordt wel eens beweerd dat ze de eerste band waren die van het podium konden stappen, terwijl de muziek bleef doorspelen. In de sixties waren ook zij al bezig met een soort zelfgemaakte synthesizer met oscillatoren, sound filters, radio-onderdelen, seinsleutels uit de telegrafie en tweedehands elektronische junk en brachten eind jaren ’60 twee albums uit: “Silver Apples” (1968) en “Contact” (1969).

Maar terug naar The United States Of America. Het self titled debuut van The United States Of America kwam uit in maart 1968 op Columbia en laat experimentele synthesizerrock horen die nog met beide voeten in de psychedelische flowerpowermuziek staat. Vocaal lijkt het redelijk goed op Jefferson Airplane. Muzikaal maakt de band geen gebruik van gitaar! De prominente zweverige synthesizerklanken worden ondersteund door basgitaar, drums, orgels en piano. En er is ook een elektrische viool die het meeste solowerk voor zich neemt gekoppeld aan een ring modulator! Kenmerkend voor de sound van de band is het stemgeluid van zangeres Dorothy Moskowitz, die wel doet denken aan een koelere versie van Jefferson Airplanes Grace Slick. Lead zang wordt verder ook verzorgd door Joseph Byrd en door violist Gordon Marron.

Het voornemen om linkse politieke thema’s in de songs te stoppen was ten tijde van de opname van het eerste en enige album blijkbaar al zo’n beetje op de achtergrond geraakt. We hebben de song “Love Song For The Dead Che” die verwijst naar de moord op vrijheidsstrijder en links icoon Che Guevara, maar in de lyrics zit zelfs hier niet echt een politieke boodschap. Het is wat de titel stelt: een love song. Een song als “Stranded In Time” beschrijft dan weer cynisch de toestand in een kleinburgerlijk middenklassengezin waarvan de ouders steeds meer van mekaar vervreemden. Maar echt politiek geladen is ook deze song niet. De lyrics van de overige songs zijn vooral erg psychedelisch getint en gaan over liefde en trippen. “Cloud Song” gaat over een wolkje (‘How sweet to be a cloud, floating in the sky. It makes him very proud to be a little cloud’) en “The Garden Of Earthly Delights” gaat over de giftige planten in een tuin en het refrein luidt ‘You will find them in her eyes, in her eyes, in her eyes’ en ik denk niet dat iemand mij gaat tegenspreken als ik zeg dat de song in feite over een LSD-trip gaat. Ook “Coming Down” gaat behoorlijk expliciet over een acid trip en eindigt met de frase: ‘A thought of colored clouds all high above my head/ A trip that doesn’t need a ticket or a bed / And everything is smelling sweeter than a rose.’

Het album opent met een collage van brass band muziek en een stoomorgel dat overgaat in de psychedelische synthesizerrocksong “The American Metaphysical Circus”. Sluitstuk is het drieluik “The American Way Of Love”, een song uit drie delen, sterk beïnvloed door musique concrète, waarvan het laatste deel een soort abstract is van het ganse album waarbij in een geluidscollage (die wel aan “Revolution 9” doet denken van The Beatles op hun in datzelfde jaar 1968 veschenen “White Album”) samples uit de songs van het album aan elkaar worden geregen. Bedoeling is ook hier om het auditieve equivalent van een hallucinogene trip te evoceren. Mijn absolute favoriet op het album en zelfs een van mijn meest geliefde songs uit de psychedelische sixties is het magistrale “Where Is Yesterday” dat begint met koorzangen van een Latijnse mis.

Kort na het verschijnen van hun eerste en enige album in 1968 viel de band echter al uit mekaar. Platenmaatschappij Columbia en producer David Rubinson hadden namelijk zomaar eventjes beslist dat zangeres Dorothy Moskowitz de eigenlijke spil was van The United States Of America en ze smeten Joseph Byrd – die hier nog altijd erg bitter over is – uit zijn eigen band. Reden was uiteraard dat ze zijn stijl veel te arty en te a-commercieel vonden. Eventjes werd er een nieuwe band gecreëerd rond Dorothy Moskowitz maar dit was eigenlijk gewoon een conventionele rockband met bas, drums, keyboards en gitaar. Met deze bezetting werden enige opnames gedaan maar die leidden nergens toe en kort daarop werd de band finaal ontbonden.

Dorothy Moskowitz zullen we later nog tegenkomen als zangeres bij Country Joe McDonald's All-Star Band. Joseph Byrd van zijn kant maakte in 1969 nog een soort vervolgplaat op “The United States Of America”: “The American Metaphysical Circus” onder de naam Joe Byrd & the Field Hippies, een plaat die echter compositorisch minder sterk was. Later keerde hij terug naar de academie en zou hij zich occasioneel bezighouden met productiewerk (onder andere voor Ry Cooder) en het componeren van synthesizersoundtracks voor film en televisie.

Naast de 9 tracks van het originele album, staan op deze rerelease op Cherry Red nog 10 extra tracks. “Osamu’s Birthday” en “No Love To Give” zijn songs die al vroeger werden opgenomen (in december 1967) maar niet op het album terecht kwamen. “No Love To Give” is nochtans een heel sterke song en het paradepaardje onder de extra tracks. “You Can Never Come Down” dateert van mei 1968, twee maand nadat het album uitkwam. Verder staan er nog drie songs op van de nieuwe United States Of America line up rond Dorothy Moskowitz zonder enige van de overige originele bandleden. Deze band speelt psychedelische rock maar heeft eigenlijk niets meer te maken met de originele groep en alleen het stemgeluid van de zangeres herinnert nog aan de band rond Joseph Byrd. De muziek op zich is anders best wel goed, vooral de middelste track “Tailor Man” kan onze goedkeuring meer dan wegdragen. De vier overige tracks zijn vroegere versies of alternate takes van de songs op het originele album.

Het album “The United States Of America” van de gelijknamige band verkocht in de sixties niet zo fameus veel maar groeide later uit tot een erg invloedrijke plaat, meer nog in Europa en de UK dan in de USA, waar de plaat nochtans bij het verschijnen twee maanden in de onderste regionen van de album charts bleef hangen. Onder andere Portishead en Broadcast citeren The United States Of America onder hun belangrijke invloeden. Deze uitgave is dan ook een niet te missen klassieker voor de liefhebbers van sixties psychedelische en experimentele muziek alsook voor wie geïnteresseerd is in de vroege geschiedenis van de synthesizer in de pop- en rockmuziek.

Henk Vereecken
17/07/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Ultra Sunn - Night Is Mine ep (Vorwärts edition)

De aandachtige lezer denkt nu meteen, hé hadden we niet eerder een review van deze “Night Is Mine” van het Brusselse Ultra Sunn? Klopt helemaal, want reeds in maart vorig jaar verscheen de gelijknamige 12 “ op vinyl bij het Spaanse Oraculo Records. Bij Cold Transmission, herneemt men deze 12” en voegt er nog ...

lees meer...
NIEUWS 20/05/2022 : R.I.P. Vangelis (1943-2022)

We zijn nog niet bekomen van de dood van Klaus Schulze en daar legt een andere grondlegger van de synthesizermuziek het loodje. De Griek Evángelos Odysséas Papathanassíou (Vangelis) werd geboren op 29 maart 1943. Vangelis was een autodidact die amper noten kon lezen. In zijn twintiger jaren raakte hij al enorm ...

lees meer...
NIEUWS 20/05/2022 : Wijzigingen aan Sinner’s Day line up zomer en winter

Wellicht was u reeds op de hoogte van de hospitalisatie van Front 242 zanger Jean-Luc De Meyer. Een aantal concerten van Front 242 werden hierdoor reeds geannuleerd en ook de geplande passage op Sinner’s Day van vrijdag 24 juni aanstaande verdwijnt nu van de agenda. Het concert werd verschoven naar de wintereditie van Sinner’s ...

lees meer...
NIEUWS 20/05/2022 : Gert viert drie jaar nuchterheid met gratis downloads uit komende plaat

20 mei is een speciale dag voor Gert, ook bekend als Gert Kleinpunk of Gertje Anarchie. Gert is dan namelijk exact drie jaar gestopt met drinken. Dat viert hij uiteraard met muziek. Gert heeft namelijk net een nieuwe plaat ingeblikt die in augustus zal verschijnen. Het is naar de mening van al wie hem al heeft gehoord de beste Gert-plaat aller ...

lees meer...
CD BESPREKING : Mark E Moon - Lux Vindictae ep

Mark E Moon zou intussen geen onbekende meer morgen zijn, de groep rond Phil Reynolds en Mark Sayle, tegenwoordig uitgebreid met George Parson en Shelly Rourke, bracht reeds twee gewaardeerde albums uit en presenteert met deze “Lux Vindictae” een eerste ep in afwachting van het derde album waar momenteel hard aan wordt gewerkt. Meer ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dead Lights - Doom Doom Trash ep

De pientere lezer herinnert zich misschien nog mijn review van vorig jaar van deze Londense Dead Lights, dat wordt geleid door de uitgeweken Nederlander Richard Van Kruysdijk (Solar Lodge, Phallus Die, Palais Ideal, ...). Ik kwam toen op de term androgyne electro goth en deze nieuwe ep “Doom Doom Trash” lijkt dit alleen maar te ...

lees meer...
CD BESPREKING : Svntax Error - Message

Een vierkoppige gitaarband uit Sydney, Australië. Hun sound zit ergens tussen psychedelische post-rock en dark prog. De bezetting van Svntax Error bestaat uit Ben Aylward (gitaar en vocals), Matthew Syres (gitaar en theremin), Peter Yates (bass) en Ben Eadie (drums). Het lijkt wel of we bij Dark Entries tegenwoordig meer post-rock ...

lees meer...
NIEUWS 16/05/2022 : Lacrimosa-zijproject Snakeskin brengt nummer tegen oorlog uit

'No More War', zo heet de nieuwe single van Lacrimosa-zijproject Snakeskin. Het is natuurlijk een reactie op de vreselijke oorlog die nu aan de gang is in Oekraïne. Het is een opmerkelijk nummer, want meesterbrein Tilo Wolff heeft zijn projecten altijd als apolitiek beschouwd. Op zich kan je wel wat maatschappijkritiek terugvinden ...

lees meer...
NIEUWS 16/05/2022 : Porta Nigra: 'Another bodymoving passage' afgelast; 'neofolk/industrial' editie gaat door

Nog maar net vierden we het tienjarig bestaan van Porta Nigra. We zijn blij om u te melden dat de organisatie uit Aarschot ook na een decennium doorgaat met het organiseren van topoptredens. De komende twee weken kan je in JH De Klinker in Aarschot terecht voor twee heel interessante edities van het festival. Op zaterdag 21 mei werd 'Another ...

lees meer...
FOTO'S : Red Zebra - @ This is not a dark fest. Lessines, 14/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Ultimate Dreamers - @ This is not a dark fest. Lessines, 14/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ultra Sunn - @ This is not a dark fest. Lessines, 14/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Cinemascope - A Crack On The Wall

Maar liefst 8 jaar zit er tussen het debuut van deze Cinemascope, het project van de Griekse dj en concert promotor Leo Skiadas en deze “A Crack On The Wall”. De kans is dan ook zeer groot dat u nog nooit van dit project heeft gehoord maar Wave Records gooit het nieuwe album bij Dark Entries binnen en dat ze gelijk hebben. Voor ...

lees meer...
INTERVIEW : PUSSY RIOT - Helaas begreep iedereen pas hoe Poetin is toen hij in Oekraïne een oorlog begon.

Pussy Riot haalt weer het wereldnieuws. Maria Oljochina - een van de leden van Pussy Riot die in 2012 tot twee jaar werkkamp veroordeeld werd na een subversief optreden in de Christus Verlosserkathedraal in Moskou - is samen met haar vriendin in het geniep uit Rusland gevlucht. Dit betekent ook dat ze kan deelnemen aan de huidige tournee, ...

lees meer...
INTERVIEW : HÄGAR THE WOMB - Nu weten we tenminste dat ons publiek ons zal helpen als we zelf de teksten vergeten

Op zaterdag 20 mei spreken we weer af in het Leuvense Depot voor Breaking Barriers, het jaarlijks terugkerende punkfestival. Hägar The Womb zal er optreden, samen met Pussy Riot en Hetze. Hägar The Womb bestaat reeds sinds 1981. In 1987 gaven ze er de brui aan, maar in 2011 besloten ze de groep terug op te richten met enkel originele ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Dead Can Dance - ...Return of the Dancing Dead... Dead Can Dance in de Stadsschouwburg, Antwerpen, 20 april 2022

Het was geleden van in 2005 dat ondergetekende Dead Can Dance nog in levende lijve had gezien. De doortocht in 2013, in Vorst ‘Galmpaleis’ Nationaal -prima livealbum, dat wel- had ik immers gemist, evenals het concert in Cirque Royal in 2019... Ook deze keer scheelde het niet veel, doordat DCD wegens de Covid-pandemie zich genoodzaakt ...