casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

28 items

   

The United States Of America
The United States Of America
Avant-Garde - Experimental - Psychedelic - Rock
17/07/2015 : The United States Of America - The United States Of America
Cherry Red Records  Cherry Red Records
17/07/2015, Henk Vereecken

Een heruitgave met bonus tracks op Cherry Red Records van het klassieke eponieme debuutalbum van The United States Of America. Deze legendarische vroege synthesizerband werd in 1967 opgericht door ene Joseph Byrd, nadat deze een universitair diploma compositie had behaald. Byrd was actief in de New Yorkse avantgarde scene, was een leerling van John Cage en lid van de avantgardebeweging Fluxus. Zoals ook andere muzikanten met een klassieke achtergrond (denk aan John Cale) werd hij aangetrokken door de directheid van de popmuziek en zag hij een rockgroep ook als een middel om zijn radicaal linkse politieke ideeën te verspreiden. Het verhaal speelt zich af in een tijd dat synthesizers wel al in volle ontwikkeling waren in muzieklaboratoria, maar nog niet te koop waren op de markt. Opmerkelijk is ook dat de muzikanten geen voorgeschiedenis hadden in de rock, maar afkomstig waren uit de avant garde of de etnische muziek. Zo was drummer Craig Woodson eigenlijk gespecialiseerd in Afrikaanse percussie en bassist Rand Forbes was een virtuoos in het modern-klassieke basgitaarspel. Enkel zangeres Dorothy Moskowitz had reeds een verleden in pop en rock.

De muzikanten speelden voorheen muziek van Cage en Stockhausen, Afrikaanse en Indische muziek en waren zo goed als onbekend met de roots van rock and roll. Maar Joseph Byrd, verantwoordelijk voor alle composities, had er alle vertrouwen in dat hij als eclecticus ook rockmuziek kon componeren. En hij had geluisterd naar platen van The Beatles, Country Joe And The Fish, Jefferson Airplane, The Paul Butterfield Blues Band en Blue Cheer. En zo geschiedde.

The United States Of America speelden in de New Yorkse underground in hetzelfde circuit waar ook bijvoorbeeld The Velvet Underground rondhing. Een leuke roddel is dat Velvet Underground chanteuse Nico ooit geprobeerd zou hebben om bij The United States Of America binnen te geraken.

Volgens zangeres Dorothy Moskowitz was de keuze van de naam The United States Of America bedoeld als provocatie. De keuze van de landnaam voor zo iets ‘ordinair’ als een rockgroep was een manier om hun minachting uit te drukken voor het overheidsbeleid. ‘Het was zoals de Amerikaanse vlag ondersteboven hangen’.

Hoe geraakten bands als The United States Of America, maar ook tijdgenoten als White Noise en Silver Apples dan aan hun synthesizers in een tijd dat die nog niet op de markt waren? Heel simpel: ze bouwden die gewoon zelf of lieten ze bouwen! Ook Joseph Byrd beschikte over zulk een huisgebouwde trukendoos die hem in staat stelde om voor die tijd onaards klinkende geluiden voort te brengen en ook om het geluid van conventionele instrumenten te manipuleren en te processen. Bij The United States Of America was het ene Richard Durrett, eigenlijk een luchtvaartingenieur, die verantwoordelijk was voor de bouw van de ‘Durrett Electronic Music Synthesizer and Ring Modulator’.

The United States Of America waren synthesizerpioniers samen met bands als Silver Apples, Fifty Foot Hose (album “Cauldron”, 1968) en White Noise (album “An Electric Storm”, 1969). Groepen als Kraftwerk, Faust, Tangerine Dream, The Residents enzovoorts zouden pas begin jaren ’70 met releases op de proppen komen. Van Silver Apples wordt wel eens beweerd dat ze de eerste band waren die van het podium konden stappen, terwijl de muziek bleef doorspelen. In de sixties waren ook zij al bezig met een soort zelfgemaakte synthesizer met oscillatoren, sound filters, radio-onderdelen, seinsleutels uit de telegrafie en tweedehands elektronische junk en brachten eind jaren ’60 twee albums uit: “Silver Apples” (1968) en “Contact” (1969).

Maar terug naar The United States Of America. Het self titled debuut van The United States Of America kwam uit in maart 1968 op Columbia en laat experimentele synthesizerrock horen die nog met beide voeten in de psychedelische flowerpowermuziek staat. Vocaal lijkt het redelijk goed op Jefferson Airplane. Muzikaal maakt de band geen gebruik van gitaar! De prominente zweverige synthesizerklanken worden ondersteund door basgitaar, drums, orgels en piano. En er is ook een elektrische viool die het meeste solowerk voor zich neemt gekoppeld aan een ring modulator! Kenmerkend voor de sound van de band is het stemgeluid van zangeres Dorothy Moskowitz, die wel doet denken aan een koelere versie van Jefferson Airplanes Grace Slick. Lead zang wordt verder ook verzorgd door Joseph Byrd en door violist Gordon Marron.

Het voornemen om linkse politieke thema’s in de songs te stoppen was ten tijde van de opname van het eerste en enige album blijkbaar al zo’n beetje op de achtergrond geraakt. We hebben de song “Love Song For The Dead Che” die verwijst naar de moord op vrijheidsstrijder en links icoon Che Guevara, maar in de lyrics zit zelfs hier niet echt een politieke boodschap. Het is wat de titel stelt: een love song. Een song als “Stranded In Time” beschrijft dan weer cynisch de toestand in een kleinburgerlijk middenklassengezin waarvan de ouders steeds meer van mekaar vervreemden. Maar echt politiek geladen is ook deze song niet. De lyrics van de overige songs zijn vooral erg psychedelisch getint en gaan over liefde en trippen. “Cloud Song” gaat over een wolkje (‘How sweet to be a cloud, floating in the sky. It makes him very proud to be a little cloud’) en “The Garden Of Earthly Delights” gaat over de giftige planten in een tuin en het refrein luidt ‘You will find them in her eyes, in her eyes, in her eyes’ en ik denk niet dat iemand mij gaat tegenspreken als ik zeg dat de song in feite over een LSD-trip gaat. Ook “Coming Down” gaat behoorlijk expliciet over een acid trip en eindigt met de frase: ‘A thought of colored clouds all high above my head/ A trip that doesn’t need a ticket or a bed / And everything is smelling sweeter than a rose.’

Het album opent met een collage van brass band muziek en een stoomorgel dat overgaat in de psychedelische synthesizerrocksong “The American Metaphysical Circus”. Sluitstuk is het drieluik “The American Way Of Love”, een song uit drie delen, sterk beïnvloed door musique concrète, waarvan het laatste deel een soort abstract is van het ganse album waarbij in een geluidscollage (die wel aan “Revolution 9” doet denken van The Beatles op hun in datzelfde jaar 1968 veschenen “White Album”) samples uit de songs van het album aan elkaar worden geregen. Bedoeling is ook hier om het auditieve equivalent van een hallucinogene trip te evoceren. Mijn absolute favoriet op het album en zelfs een van mijn meest geliefde songs uit de psychedelische sixties is het magistrale “Where Is Yesterday” dat begint met koorzangen van een Latijnse mis.

Kort na het verschijnen van hun eerste en enige album in 1968 viel de band echter al uit mekaar. Platenmaatschappij Columbia en producer David Rubinson hadden namelijk zomaar eventjes beslist dat zangeres Dorothy Moskowitz de eigenlijke spil was van The United States Of America en ze smeten Joseph Byrd – die hier nog altijd erg bitter over is – uit zijn eigen band. Reden was uiteraard dat ze zijn stijl veel te arty en te a-commercieel vonden. Eventjes werd er een nieuwe band gecreëerd rond Dorothy Moskowitz maar dit was eigenlijk gewoon een conventionele rockband met bas, drums, keyboards en gitaar. Met deze bezetting werden enige opnames gedaan maar die leidden nergens toe en kort daarop werd de band finaal ontbonden.

Dorothy Moskowitz zullen we later nog tegenkomen als zangeres bij Country Joe McDonald's All-Star Band. Joseph Byrd van zijn kant maakte in 1969 nog een soort vervolgplaat op “The United States Of America”: “The American Metaphysical Circus” onder de naam Joe Byrd & the Field Hippies, een plaat die echter compositorisch minder sterk was. Later keerde hij terug naar de academie en zou hij zich occasioneel bezighouden met productiewerk (onder andere voor Ry Cooder) en het componeren van synthesizersoundtracks voor film en televisie.

Naast de 9 tracks van het originele album, staan op deze rerelease op Cherry Red nog 10 extra tracks. “Osamu’s Birthday” en “No Love To Give” zijn songs die al vroeger werden opgenomen (in december 1967) maar niet op het album terecht kwamen. “No Love To Give” is nochtans een heel sterke song en het paradepaardje onder de extra tracks. “You Can Never Come Down” dateert van mei 1968, twee maand nadat het album uitkwam. Verder staan er nog drie songs op van de nieuwe United States Of America line up rond Dorothy Moskowitz zonder enige van de overige originele bandleden. Deze band speelt psychedelische rock maar heeft eigenlijk niets meer te maken met de originele groep en alleen het stemgeluid van de zangeres herinnert nog aan de band rond Joseph Byrd. De muziek op zich is anders best wel goed, vooral de middelste track “Tailor Man” kan onze goedkeuring meer dan wegdragen. De vier overige tracks zijn vroegere versies of alternate takes van de songs op het originele album.

Het album “The United States Of America” van de gelijknamige band verkocht in de sixties niet zo fameus veel maar groeide later uit tot een erg invloedrijke plaat, meer nog in Europa en de UK dan in de USA, waar de plaat nochtans bij het verschijnen twee maanden in de onderste regionen van de album charts bleef hangen. Onder andere Portishead en Broadcast citeren The United States Of America onder hun belangrijke invloeden. Deze uitgave is dan ook een niet te missen klassieker voor de liefhebbers van sixties psychedelische en experimentele muziek alsook voor wie geïnteresseerd is in de vroege geschiedenis van de synthesizer in de pop- en rockmuziek.

Henk Vereecken
17/07/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gothic rockers der lage landen verenigt u! The Wake komt met nieuw album “Perfumes And Fripperies”

Liefhebbers en liefhebsters van gothic rock opgelet! Het Amerikaanse The Wake (opgericht in 1986 in Columbus USA), één van de meest onderschatte old school gothic rock bands van de tweede golf, pakt tegen Halloween uit met een nagelnieuw album, “Perfumes And Fripperies” waarvan het nummer “Hammer Hall” ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Dead Can Dance op tournee, twee data in Antwerpen

Dead Can Dance kan er prat op gaan zowat op zijn eentje de neoklassieke variant op darkwave te hebben uitgevonden. Ze zijn de onbetwiste pioniers in het genre, die intussen veel navolging heeft gekregen. Lisa Gerrard en Brendan Perry hebben in 2019 een zeer succesvolle tournee gemaakt na de uitgave van 'Dionysus', en ze willen dat ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gratis download van Zauber

U houdt van sterk georkestreerde electro? Dan hopen we dat u al gehoord hebt van Zauber, het electroproject van Fransman Ludovic Dhenry. Zauber geeft een nummer gratis weg via bandcamp, een voorafname op de nieuwe plaat waar Zauber momenteel aan werkt. Het is niet het enige waar Ludovic zich momenteel mee bezig is. De nieuwe plaat van Exponentia ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Abstrackt Black: Dat we moesten sterven

In principe ging op 19 september onze Dark Entries Night door met De Delvers en Abstrackt Black, in de Kinky Star te Gent. Voorlopig gaat deze concertenreeks helaas niet door, maar dat betekent nog niet dat de groepen zelf niets meer van zich laten horen. Abstrackt Black bracht een paar dagen geleden bijvoorbeeld nog een nummer uit: 'Dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Empusae - Sounds From Beyond

Empusae verblijdde ons in 2019 pas nog met het uitstekende audiovisuele spektakel Iter In Tenebris. 2020 was het jaar van het gedwongen binnenzitten, wat tijd met zich meebracht om reeds over nieuw werk te buigen. Empusae presenteert Sounds From Beyond als een tussendoortje, ook al weigeren we het in die hoedanigheid te zien. Daarvoor ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ashtoreth / Grey Malkin - Hermit Remixes

Het begint stilaan een (fijne) traditie te worden: nadat Ashtoreth een album uitbrengt, strooit opperhoofd Peter Verwimp de afzonderlijke stukken in de schoot van bevriende muzikanten waarna een remix-versie van het album in kwestie uitgebracht wordt. Het was het geval bij Pilgrim, de samenwerking tussen Ashtoreth en Grey Malkin, nu is ...

lees meer...
INTERVIEW : HUGS OF THE SKY (finalist Humo's Rock Rally 2020) - Na wat research staan we nog harder te popelen om Andrew Eldritch te ontmoeten.

Na het horen van hun laatste album Virtual Lullaby Circus tipten we hen reeds als favorieten in de momenteel lopende Humo’s Rock Rally. En zie, we hadden het maar weer eens bij het rechte eind: kwaliteit komt altijd bovendrijven en bijgevolg stootte het Limburgse Hugs Of The Sky door tot de finale van dit prestigieuze concours. Even ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sutcliffe Jügend - Slaves No More

We nemen het u niet kwalijk als u totaal niet meer mee bent met het hele Sutcliffe Jügend-verhaal. Vorig jaar in februari maakte Kevin Tomkins bekend de stekker uit het project te trekken, waarna nog een laatste album (The Deluge) zou uitgebracht worden op 4iB. Ondertussen verscheen er bij Death Continues Records ook nog de even uitgebreide ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2020 : Athamay geeft een teken van leven...

'Wie?' hoor ik u al denken. Athamay, een groepje dat in de tweede helft van de jaren 90 via het Britse Nightbreed label wat furore genoot met donkere gotisch aandoende electro fetish muziek die de wereld van de bdsm celebreerde. De groep scoorde ook bij ons een paar eenvoudige maar doeltreffende hitjes als “Domination” ...

lees meer...
CD BESPREKING : TraumaSutra & Peter Geysels - L'Appel du Vide

We schrijven maart 2018. Na vele keren vragen heb ik Peter De Koning – de man achter TraumaSutra – kunnen overtuigen om op te treden op een Dark Entries Night. Peter was toen nog een gewaardeerde collega, die sindsdien op vriendschappelijke wijze gestopt is met bijdragen aan Dark Entries. We waren steeds verwonderd over het ontelbare ...

lees meer...
CD BESPREKING : De Brassers - Alternative News (live vinyl)

Nu de magie van de echte live optredens, met dank aan covid19, is verdwenen brengen De Brassers de live sfeer uw woonkamer binnen. Toegegeven, het is niet helemaal hetzelfde, maar het is alvast beter dan niets. De Brassers dus, jawel de ooit verguisde punk / cold wavers uit het vredige Limburg, die nu zowat in elke Limburgse plattelands parochie ...

lees meer...
INTERVIEW : RAYA SCHADUWJAAGSTER - Ik ben echt een dummie als het aankomt op mediteren en ademen.

Onlangs, tijdens volle maan, volgend op Lugghnasadh bracht Sven Visterin (Ernst H. Störzhendr/The Horny Hour (Radio Centraal)) in samenwerking met Sombre Soniks de compilatie The Central Throne uit. Het is een album dat gaat over hartcoherentie. Bij een album dat ademhalingsoefeningen moet begeleiden denken wij spontaan aan het soort ...