casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

25 items

   

The Fall
Live At The Witch Trials
New wave - Post Punk - Punk
29/01/2018 : The Fall - Live At The Witch Trials
Step Forward  Step Forward
29/01/2018, Dimi Brands

Het is een spijtige zaak maar wanneer onder deze boeiende rubriek nog iets verschijnt gaat het in het beste geval om een reissue, of in het slechtste geval, zoals hier, om een artiest die kwam te overlijden.

Eerder deze week werd ik dan ook met stomheid geslagen toen bleek dat de onsterfelijk gewaande Mark E. Smith dan toch een ticket richting de eeuwige jachtvelden op zak had.

Doordat Dark Entries volledig draait op hardwerkende vrijwilligers, en we vaak al tevreden zijn als we onze stapel promo’s besproken krijgen, blijft deze rubriek er bij wijlen -hoe toepasselijk- doods bij liggen.

Maar het heengaan van Mark E. Smith was dus het gedroomde (excusez le mot) moment om hier verandering in te brengen. The Fall stond immers al lang op mijn lijstje om opgenomen te worden in dit lijstje van onsterfelijken, dus bij deze...

Het verhaal van The Fall begint in 1976 in het Britse Manchester met een band die The Outsiders heet, naar een boek van de Franse schrijver Albert Camus (L’Etranger -hetzelfde boek waaruit The Cure inspiratie putte voor hun nummer ‘Killing An Arab’). Spil van de groep is Mark Edward Smith, een jonge eigenwijze ex-dokwerker en autodidact, die naast het bezorgen van kranten zijn tijd doorbrengt met het slikken van LSD en het lezen van alles wat hij te pakken kan krijgen. Hij schrijft de teksten voor de groep en ‘zingt’ ze op zijn eigen onnavolgbare wijze: sneerend en met het onversneden accent van een ‘working class kid’ uit Salford. Martin Bramah speelt gitaar, Tony Friel bas en de drummer blijft naamloos. In de loop van ‘77 komt toetseniste Una Baines bij de groep en wordt Karl Burns de nieuwe drummer. De groep verandert haar naam in The Fall, alweer naar een boek van Camus (La Chute) en treedt in mei van dat jaar voor het eerst onder die naam op.

Rauwe, compromisloze garagerock onder invloed van The Velvet Underground, Can (die The Fall later (1985) op This Nation’s Saving Grace letterlijk zouden eren op ‘I Am Damo Suzuki’) en Captain Beefheart’s Magic Band. Er wordt een geluidsmuur opgetrokken waar overheen Smith zijn sardonische bezweringsformules over de slechtheid van de wereld in het algemeen, maar de muziekwereld in het bijzonder, de zaal in slingert.

De groep maakt haar vinyldebuut met twee tracks op de verzamelplaat Short Circuit/Live At The Electric Circus. Augustus ‘78 verschijnt de EP Bingo Master’s Breakout (die we ook terugvinden op onze reissue van Live At The Witch Trials uit 2002).

Al snel verlaten Burns, Friel en Baines de band, al is Burns nog wel te horen op de debuutplaat van The Fall: Live At The Witch Trials.

In tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden gaat het hier niet letterlijk om een live opname, maar om een plaat die op 1 dag tijd live in de studio opgenomen werd.

Zelf was ik nog niet gebeuren op het moment van verschijnen, maar al van de eerste noten van Live At The Witch Trials (‘Frightened’) besluipt je het gevoel dat hier een groep aan het werk is alwaar muzikaal een gouden toekomst voor weggelegd is.

Mijn eerste kennismaking met The Fall was ergens in de eerste helft van de jaren 00, toen het nummer prijkte op een door John Peel (de legendarische Britse radiomaker was Fall fan nummer 1, maar daarover later meer) samengestelde compilatie. Het nummer in kwestie was ‘Eat Y’self Fitter’ (terug te vinden op Perverted By Language, de zesde Fall plaat uit 1983), het was ook een van die zeldzame momenten dat ik een groep hoorde die plots nieuwe perspectieven toonde, het soort groep waarvoor ik halsoverkop naar de dichtstbijzijnde platenwinkel spurtte om zoveel mogelijk van in huis te halen.

Na de dreigende opener ‘Frightened’ gaat het er tijdens ‘Crap Rap 2/Like To Blow’ veel bitsiger aan toe. Postpunk zoals deze hoort te klinken, met een duidelijke nadruk op de tweede lettergreep en met een zin als “We are The Fall, Northern white crap that talks back”, moest er hierover nog twijfel bestaan.

Wie Mister Nelson mag wezen, en naar waar de taxi hem moet brengen hebben we het raden naar, maar we vermoeden dat de ‘Rebellious Jukebox’ in de lokale pub zijn werk heeft gedaan, en dat Nelson samen met M.E. Smith iets te diep in het glas heeft gekeken, niet toevallig een van Smiths favoriete bezigheden.

De drammerige zang en de chaotische instrumenten die evenwel rugdekking krijgen van een moddervette bas- en drumbegeleiding (ook constante factoren bij The Fall) klinken dan ook alsof ze goed doordrongen zijn van gerstenat.

Nog zo een bijtende track is ‘No Xmas For John Quays’, waarbij John Quays figuur staat voor een hele groep verstotenen. Zijn naam klinkt uit de mond van Smith dan ook meteen als de desbetreffende doelgroep. Het nummer zelf is een schoolvoorbeeld van een Fall klassieker, en verdient zijn plaats in de annalen van de punkmuziek.

De (speelgoed) keyboard van Yvonne Pawlett, die Una Baines opvolgde, laat zich opmerken tijdens ‘Mother-Sister’, een heerlijk opbouwend nummer. Smith nam zijn stem op op tape, en gaat hier het duet met zichzelf aan in het explosieve refrein. De opbouw van de nummers is ook een van de sterke kanten bij The Fall, iets wat we op latere platen nog veelvuldig mogen ervaren: terwijl Smith zijn teksten in de micro spuwt (van zingen is slechts zelden sprake) bouwen de muzikanten een ijzersterk skelet dat vaak naar een spetterende finale leidt.

‘Industrial Estate’ klinkt als een niemendalletje, maar zoals het goede (post)punk betaamt, gaat het hier vooral om de maatschappijkritische aard van het nummer. De term burn-out heette in 1979 nog gewoon depressie, en de grauwe industriële omgeving van Manchester (zie ook Joy Division, maar later met bands als Stone Roses, Inspiral Carpets, Happy Mondays (de zogenaamde Madchester scene) bleef Manchester over een vruchtbare bodem beschikken) stemde menigeen met sombere gedachten.

De rol voor Pawlett en haar elektrische piano valt niet te onderschatten op dit debuut van The Fall, zo weet ze een middelmatig nummer als ‘Two Steps Back’ met haar kinderlijke valse klanken alsnog op te fleuren tot iets wat alsnog de moeite waard blijkt te zijn.

Nog zo een instant (post)punk klassieker is ‘Future Pasts’, en dat de toekomst er rooskleurig uitzag voor The Fall bleek al meteen na het uitbrengen van Live At The Witch Trials, dat door de critici uitermate positief onthaald werd.

De oorspronkelijke editie sluit af met het bijna 8 minuten durende, zeer repetitieve (nog zo een typisch Fall kenmerk) ‘Music Scene’.

Dat Smith voor niets of niemand een blad voor de mond neemt wisten we dus al van ‘Crap Rap’, dat dus zijn werkgever ook niet gespaard blijft is het logische gevolg tijdens deze aanval op de muziekindustrie.

Later zou Smith er ook niet voor terugdeinzen om critici die negatief over hem schreven op te nemen in zijn teksten. Een artiest bij wie arrogantie niet vreemd was, en met wie het haast onmogelijk samenwerken was: als lid van The Fall moest je iedere dag vrezen voor je job, want om de haverklap ontsloeg Smith bandleden. Zo kunnen in de loop der jaren al meer dan 60 artiesten zeggen dat ze ooit lid waren van The Fall.

Dat was Mark E. Smith, en je wist waar je je aan kon verwachten bij hem. Maar los van deze onhebbelijkheden was hij, hoewel in de letterlijke zin vrij beperkt, bovenal een groot artiest die tal van klassiekers bij elkaar schreef, en waarvan iedere muziekliefhebber op zijn minst (!!) een plaat van in huis moet hebben.

Zelf hebben we de heruitgave van Live At The Witch Trials uit 2002 in ons bezit (van iedere Fall plaat zijn er meerdere reissues, waardoor het onbegonnen werk is voor de fans om alles van de band in huis te halen, zeker als je weet dat The Fall naast meer dan 30 studio-albums ook nog massa’s compilaties en bootlegs uitgebracht heeft).

Nog geen jaar (7 maanden om precies te zijn) na hun eersteling had The Fall al een vervolg klaar: het fijne Dragnet.

Trouw leverde Smith en de zijnen (die dus zoals gezegd geregeld veranderden) jaarlijks een plaat af, waarvan voor ondergetekende vooral deze uit de jaren 80 tot het absolute summum van de band behoorden: Grotesque (After The Gramme) (1980), mini LP Slates (1981), Room To Live (1982), Hex Enduction Hour (1982), Perverted By Language (1983), The Wonderful And Frightening World Of... (1984) en This Nation’s Saving Grace (1985) waren volgens mij allemaal kanshebbers voor onze rubriek Oud Goud.

Het is niet omdat Live At The Witch Trials de beste van al deze platen is, maar louter omdat het hier het debuut van The Fall betreft. Indien u tussen de regels lezen kan, weet u immers dat het hierboven opgesomde lijstje eveneens verplichte kost is.

Liever eerst een compilatie om The Fall te ontdekken? Dan raden we de Complete Peel Sessions aan, een 6CD box van sessies die The Fall deed bij voor het programma van de legendarische Britse radiomaker John Peel. Peel was een zeer grote fan van The Fall die hij omschreef als “always different, always the same”. Een treffende beschrijving, die wij niet kunnen evenaren.

The Fall

Dimi Brands
29/01/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Kasper Skullerud Værnes & Andreas Wildhagen - Troposgrafien

Het tweetal Kasper Skullerud Værnes (saxofoons) en drummer/percussionist Andreas Wildhagen spelen al een decennium lang in verschillende jazz ensembles en projecten. Het is pas sinds een paar jaar dat ze elkaar vonden als duo en in deze bezetting brachten ze in november 2018 met ‘Troposgrafien’ een eerste plaat uit. Eén ...

lees meer...
CD BESPREKING : Karakorum - Fables And Fairytales

In 2017 verscheen het eerste album “Beteigeuze” op Tonzonen Records en nu is er dan de opvolger “Fables And Fairytales”. We hebben het over de vijfkoppige Duitse prog en krautrock formatie Karakorum uit Mühldorf am Inn (bij München). De band bestaat uit een keyboardspeler, twee gitaristen, een bassist en een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Fïx8:Sëd8 - Warning Signs

This CD review was translated to English by the author. You can read the translation here. Op de affiche van Amphi Festival 2019 prijkt een bijzondere naam. Op de laatste regel, in kleine letters, staat Fïx8:Sëd8, een artiest die je niet meteen op een groot festival met namen als Blutengel en Lord Of The Lost zou verwachten. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : RAMMSTEIN - Een stadion in vuur en vlam

Rammstein, de band waarvan de groepsleden al eens graag met vuur spelen, trad deze woensdag op voor een uitverkocht Koning Boudewijnstadion. Uw reporter ter plekke was erbij en kwam er zonder brandwonden vanaf. Er was een massale toeloop voor de metalband uit Duitsland. Alle tickets vlogen in november vorige jaar reeds in minder dan een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Monocube - Substratum

Met de eerste helft van het jaar achter ons gelaten, kunnen we reeds zeggen dat ook 2019 weer een zeer mooi jaar geweest zal zijn wat het dark ambient genre betreft. De ijzersterke releases van Ashtoreth en Empty Chalice duiken ons in deze meteen voor de geest, en dan hebben we nog niet eens de tijd gehad om ons over de recente Cryo Chamber ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Timetable voor M'era Luna 2019

Zelf geven ze er niet zo heel veel ruchtbaarheid aan, maar dit jaar viert M’era Luna zijn inmiddels 20ste editie. De jaarlijkse traditie in volle zomertijd mag iedere keer dan weer een feestje zijn. Het feestje in eigen leefwereld, waar het vliegveld van het Duitse Hildesheim wordt omgetoverd tot het walhalla van de gothics en ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Dark Entries geeft weg: tickets Sewerfest.

Muzikale fijnproevers weten al langer dan vandaag dat JH De Wommel de place to be is om deviante muziekjes te ontdekken. Op de laatste dag van de zomervakantie slaan New Wave Top 100 en Pale Moon de handen in elkaar voor de tweede editie van Sewerfest. Vanaf 20 uur kan je er optredens meepikken van Diagnostic Error (EBM), Cojones Del ...

lees meer...
CD BESPREKING : Parallel Minds - Every Hour Wounds… The Last One Kills

Het Franse metal combo Parallel Minds wordt geleid door twee muzikanten met een gemeenschappelijke visie: zanger Stéphane Fradet en gitarist Grégory Giraudo. Het duo droomt van het maken van grootse metal platen. Hun tweede worp ‘Every Hour Wounds… The Last One Kills’ is typisch voor de stijl die ze aanhangen. ...

lees meer...
NIEUWS 01/07/2019 : Angels Of Liberty teaser!

De nieuwe, postume Angels Of Liberty, “Servant Of The Grail” is een feit. En ik ben redelijk enthousiast. Ik hoop binnenkort een review van dit album op deze site te kunnen presenteren maar wil u nu alvast laten kennis maken met “The Last Vampire”, het nummer dat dit album moet presenteren. En geloof me dit nummer doet ...

lees meer...
NIEUWS 29/06/2019 : Wir Kellerkinder - Everyday Is Halloween het eerste kinderboek voor kinderen opgescheept met gothic ouders!

Ik ken het, en allicht nog velen anderen met me. Ook al willen u en ik als notoire goths het eeuwige leven we worden ouder en daar komen dan - als je niet goed oplet - soms kinderen bij kijken. En die kijken met ouder worden wel eens raar op bij al dat zwart van mama of papa om van de muziek die soms door de woonkamer galmt nog maar te zwijgen. ...

lees meer...
NIEUWS 28/06/2019 : Zaterdag Dark Entries Night met Noire Antidote (witch house) en Mirexxx (dark electro)

Ze volgen elkaar in snel tempo op, de Dark Entries Nights, maar dat is uitzonderlijk. Zaterdag mogen we twee uitstekende elektronische groepen ontvangen die onlangs prachtplaten hebben uitgebracht. Noire Antidote komt uit Nederland en heeft zich in korte tijd opgewerkt tot één van de witch house-groepen die je moet gezien ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : MIREXXX (Dark Entries Night 29) - In de Indiase traditie is dit een periode van verval en achteruitgang: de Kali Yuga of ‘het ongelukkig tijdperk’.

Mirexxx heeft een nieuwe cd uit: ‘Vault’. Opnieuw krijgen we old school dark electro, maar anderzijds verschilt hun geluid danig van andere electrogroepen, onder meer omdat de basdrums niet prominent gebruikt worden en ze eerder hoge percussie en bliebjes gebruiken. De reacties op de nieuwe plaat waren uitstekend, en voor ons was ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten