casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

30 items

   

KING CRIMSON
IN THE COURT OF THE CRIMSON KING
Prog - Psychedelic - Rock
28/12/2014 : KING CRIMSON - IN THE COURT OF THE CRIMSON KING
DGMlive
28/12/2014, Jan Denolet

Wat een eer om de spits van deze edele rubriek met nobele doelstelling af te mogen bijten… En wàt een eer om van de andere redactieleden carte blanche te krijgen betreffende deze In The Court Of The Crimson King van King Crimson

In The Watte van Wie…? Dat zijn zorgen voor later, we gaan netjes beginnen met de voorgeschiedenis. Gemakkelijkshalve beginnen we bij het Bournemouthse projectje Giles, Giles & Fripp, muzikaal vehikel voor de gebroeders Peter en Michael (respectievelijk bas+zang en drums), vervolledigd door gitarist Robert Fripp. The Cheerfull Insanity of G,G&F uit 1968 laat ons een groep horen die invloeden weet te verwerken uit klassieke muziek (vooral Bartok), verschillende Jazz-stijlen, Music Hall en psychedelische pop. Getuige de teksten –en volgens Michael Giles- zijn deze beïnvloed door de satirische commédiens die toen in zwang waren. Een bonte mengelmoes die wonderwel bij elkaar past én met een mentaliteit die later ook het debuut van King Crimson zal kruiden… Om terug te keren naar het DNA van KC: G,G&F verhuizen tijdelijk naar Brondesbury Road, Londen, waar ze hard beginnen te repeteren en proberen om andere muzikanten aan te trekken. Een boeiende overgangsperiode die uitstekend gedocumenteerd wordt op het retro-perspectieve G,G&F-album The Brondesbury Tapes. Interessant om te vermelden is de passage van zangeres Judy Dyble, die net Fairport Convention had verlaten (dat daarna de ondertussen legendarische Sandy Denny inlijfde) en later nog te horen zou zijn met Trader Horn. Zeer belangrijk is de komst van het duo Ian McDonald (multi-instrumentalist) en Pete Sinfield (poëet en visionair). De input van deze laatste twee is onontbeerlijk, al was het maar op het vlak van muzikale verrijking. McDonald was klassiek geschoold en had een brede interesse, gaande van allerlei soorten wereldmuziek over verschillende soorten Jazz, avantgardische componisten en Westerse klassieke muziek. Robert Fripp zelf ging er prat op dat hij zichzelf jarenlang getraind had om allerlei uiteenlopende stijlen van muziek te kunnen spelen op zijn gitaar, zodat hij met eender wie samen zou kunnen spelen. Wat Pete Sinfield betrof: deze had een levendige verbeelding, was goed bekend met verschillende exponenten uit de muzikale tegencultuur (o.a. Marc Bolan van T-Rex) en was goed belezen. Zelf zou hij verwijzen naar o.m. het Tibetaanse Dodenboek en De Lessen van Don Juan van Carlos Castaneda als voorname levensverrijkende inspiratiebronnen. Voeg daar nog een kindertijd aan toe met ouders die banden hadden met de Londense occulte organisatie The Men of Trees (waarvan verscheidene leden ook bij de Hermetic Order of the Golden Dawn zaten), een Duitse nanny met een verleden als circusartieste en je weet dat de jonge snaak veel geestelijk voedsel meegekregen heeft. Met zo’n schitterende combinatie aan talenten en persoonlijkheden was het een beetje sneu dat bassist Peter Giles aangaf andere oorden te willen opzoeken. Gelukkig kende Robert Fripp nog een makker van vroeger, die dezelfde gitaarleraar had en met wie hij vroeger vaak had geoefend. Voordeel was dat Greg Lake (ondertussen bassist) al enige ervaring had in rockbands en ook bereid was om (de teksten van Pete Sinfield) te zingen, iets wat verwelkomd werd door de band. Lake had ook een goed klinkende naam klaar voor de groep: King Crimson

De nieuwe groep zette zich hard aan het werk met het recycleren van oud G,G&F-materiaal (bv. I Talk to the Wind), het schrijven van nieuwe nummers en het repeteren voor optredens. Het meest memorabele optreden was wel dat als voorprogramma van niemand minder dan de Rolling Stones in Hyde Park, ter nagedachtenis van hun toen pas overleden gitarist Brian Jones. Pleit wel voor een beginnende groep, dacht ik zo… King Crimson had dan ook alles om op te vallen: hun muziek was een unieke blend van rock, jazz, klassiek en ook folkinvloeden en ze wisten zich te positioneren aan de frontlinie van de tegencultuur op een moment dat de verontwaardiging i.v.m. de Viëtnam-oorlog (ook in de UK) piekte. De hippiedroom was nog maar net aan diggelen geslagen en KC verzamelde de brokstukken om hun noodvlot mee te bouwen. Samengevoegd met de brede muzikale invloeden van de band moést dit wel een uniek statement worden, een steen in de vijver van de muziekwereld (waarvan de rimpelingen nog steeds uitdeinen)… kortom: een instant klassieker…! Grappig detail: een oom van een van de bandleden had hen uit sympathie een niet onaardig bedrag gegeven om te investeren in de opnames van hun plaat, met de mededeling dat het niet erg was indien hij het geld nooit terug zou zien. Hij kreeg het bedrag binnen het jaar netjes terug uitbetaald…

Wat maakte In the Court of the Crimson King dan zo bijzonder…? Ik meen dat het woord blend hier al eens is gevallen, in combinatie met het woord uniek…? Wel dan…? ITCOTCK opent bizar maar sterk met een dreun als uit een stoommachine, het resultaat van de lichte mishandeling van een pijporgeltje dat in de opnamestudio stond. De perfecte prelude naar het massieve 21sth Century Schizoïd Man. De half gedeclameerde tekst van Pete Sinfield spiegelt ons de wereld voor zoals we die anno 1969 (of in eender welk tijdperk) zouden kunnen waarnemen: wapengekletter, corrupte politici, de blinde massa en de pijn van de zwaksten. Voeg daar een soundtrack bij van pure agonized Weltschmerz –huilende saxophoon, gillende gitaren, voortrazend drumwerk- en je hebt een nummer om U tegen te zeggen. Het beste komt met het stuk waarin de instrumenten samen een metronomisch strak stuk doorlopen en waarbij je beseft dat dit de geboorte van Math Rock moet zijn. I Talk to the Wind is met zijn 6 minuten het kortste (!) nummer van het album, maar het is er wel eentje om in te kaderen. Oorspronkelijk een G,G&F-track –toen nog door Judy Dyble ingezongen- was het al enige tijd een vaste waarde binnen het repertoire. Door het ietwat folky nummer vlak na het turbulente 21sth CSM te zetten creëert de band een eerste rustpunt. Dit zullen ze nog eens doen met Moonchild, waarmee ze plaat netjes verdelen in hevige en rustiger stukken. De sublieme tekst weerspiegelt op een poëtische manier de discussie tussen een suit (de straight man) en (neo-)hippie Pete Sinfield (de late man) op kantoor: twee werelden tegenover elkaar. Direct daarna is het weer van lap: Epitaph is het grafschrift van een generatie die net zijn hoop op een vredevolle toekomst in rook op zag gaan. Misschien dat het ooit nog goed komt, but rather not… Ongeveer 25 jaar later zal Kula Shaker met The Great Hosannah ons terug enige hoop geven… In Epitaph is het echter allemaal kommer en kwel, als op een brancard gedragen door een slepende sound die hevig steunt op de melancholische klank van de mellotron. Deze treurwilg van een hymne is zowat het meest gothic nummer uit een tijd dat de term nog niet gebruikt werd (tenzij misschien voor The Marble Index van Tantetje Dood Nico en voor The End van The Doors)… Als contrast volgt het postromantische Moonchild, dat de Goth in u aanspreekt met zijn dromerige kwaliteiten met verwijzingen naar de beeldwereld van de Prerafaëlieten en de Symbolisten. Het mooiste komt echter in een heerlijk lang aangehecht stukje experimentele Jazz, het voortkabbelende The Dream & The Illusion. In een laatste effort gaat KC er nog eens tegenaan met het titelnummer van ITCOTKC, met een tekst die bol staat van de dubbelzinnigheden en verwijzingen. Een tekst waaraan de toenmalige generatie ingewijden binnen de tegencultuur een vette kluif aan had. Middeleeuwse en Oosterse symboliek gaan hand in hand binnenin een psychedelisch aandoende soundtrack (The Return of the Fire Witch) met weeral een hoofdrol voor de mellotron. Echt besluiten doet de plaat met de outro The Dance of the Puppets. Op de tonen van het pijporgeltje kan men zich beginnen afvragen wie er in deze wereld aan de touwtjes trekt om de andere 99% van de bevolking van dit Aardse Tranendal naar hun pijpen te laten dansen. We’re all powerless Puppets and the Dance goes on and on… Alleen al Epitaph en ITCOTCK geven dit album meer dan het recht om deze rubriek met verve te openen…! Kers op de taart is het adembenemende en ondertussen legendarische hoesontwerp van de hand van Barry Godber, geschilderd na het bijwonen van enige KC-repetities en zeer onder de indruk van de Angst die door de muziek een stem kreeg. De kwelling die uit het gelaat van het (zelf)portret straalt spreekt boekdelen. Laten we ook niet de binnenhoes van ITCOTKC vergeten; waarin Godber de andere, meer harmonieuze, kant van KC laat zien. Yin&Yang zijn zo beiden vertegenwoordigd…

King Crimson was een unicum aan talenten en de cumulatie van hun talent met hun invloeden zorgde ervoor dat deze plaat het begin inluidde van een nieuw tijdperk. Van nu af aan was het bon ton om nummers te laten uitgroeien tot suites van bijna 10 minuten lang, stijlen zonder compromis en mét succes bij elkaar te gooien én hiermee een carrière uit te bouwen. Dit breekpunt in de muziekgeschiedenis zou men al snel Prog Rock gaan noemen. KC zou zichzelf tijdens zijn eerste 5 levensjaren binnen dat genre blijven vernieuwen , maar deze eerste bezetting zou de debuutplaat niet overleven. “Blink your eyes and you could’ve missed it…”, aldus een van de toenmalige bandleden.

ITCOTCK verscheen oorspronkelijk in 1969 bij E.G.Records, een dochterlabel van Virgin Music. Toen Virgin in 1996 overgenomen werd door EMI ging E.G. volledig in Virgin op. Het album zou vlot verkrijgbaar moeten zijn, bijvoorbeeld via Robert Fripp's online label DGMlive, waarvan u de link helemaal bovenaan dit artikel vindt...

Wie meer te weten wil komen over dit invloedrijke album raad ik aan om de Musical Guide to 'In The Court Of The Crimson King' by King Crimson van schrijver/componist Andrew Keeling te lezen. Keeling schreef ook over andere KC-albums zoals In The Wake of Poseidon en Lark's Tongues in Aspic en dit met een verregaande eruditie en heel eigen insteek. Leuk fâit-divers: Keeling inspireerde de naam van zijn schrijfsels op KC's eigen compilaties, zoals bv. A Young Person's Guide to King Crimson uit 1974... Zijn schrijfsels zijn uitgegeven bij Spaceward, maar zijn ook verkrijgbaar bij Burning Shed en Robert Fripp's eigen Discipline Global Mobile (DGM), via DGMlive.

Jan Denolet
28/12/2014

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Creux Lies - Goodbye Divine

Het wiegje van Creux Lies staat in Sacramento (Amerika) maar via het Duitse Freakwave label is hun muziek tegenwoordig ook vlotjes (sic) bij ons verkrijgbaar. Hun debuut “The Hearth” verscheen reeds in 2018 bij het Amerikaanse Cleopatra Records en schopte het ook bij ons in post punk minnende kringen tot cult sensatie. Zelf ...

lees meer...
CD BESPREKING : Feeling Of Presence - Of Lost Illusion

Het nieuwe soloproject van de Duitse multi-instrumentalist Andreas Hack, wiens vorige band Frequency Drift (progrock met female vocals) met zijn 8 uitgebrachte albums (2008-2018) en talrijke concerten een internationale fan base verwierf. Nu staat Andreas Hack er dus nagenoeg alleen voor maar krijgt voor dit eerste album met zijn soloproject ...

lees meer...
INTERVIEW : WINTERSTILLE - Dit zijn twee tegenstrijdige aspecten van het individualisme: de belofte dat je alles in het leven kunt bereiken en de beschuldiging aan het individu als je dat niet kunt bereiken.

Eind oktober 2020 kwam ‘Puin van dromen’ uit, het debuut van Winterstille. De plaat biedt een mengeling van folk, chanson en gothic. Winterstille zal op 12 november zijn cd voorstellen in zaal De Krop in Kampenhout, en op 13 november het Porta Nigra Autumn Passage openen in Aarschot. Reden genoeg om eens dieper te graven naar de ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : 25 jaar Whispers In The Shadow: video voor 'Back To The Wound'

Whispers In The Shadow blaast 25 kaarsjes uit. In de afgelopen kwarteeuw hebben ze 10 platen uitgebracht. En dat willen ze in de kijker brengen door een uitstekende compilatie: 'Gilding the Lily - A Restrospective'. Daarop hebben ze niet enkel hun beste nummers verzameld, maar ze hebben ook verschillende nummers terug onder handen ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : A Slice Of Life: Coraline (The Foreing Resort Remix)

Hoe zat het weer met A Slice Of Life? Oh ja, ze hebben in 2018 een prachtig debuut uitgegeven: 'Restless'. We weten uit goede bron dat ze sindsdien heel wat nieuwe nummers geschreven hebben en zelfs dat ze aan een nieuwe plaat werken. In de tussentijd verrassen ze ons nu en dan met een remix uit hun debuut, zoals 'Sweet Sin' ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : Dark Entries zoekt vers bloed

Ware vampieren zijn wij, die in de duisternis jagen op warmbloedige wezens om onze dorst aan te laven… Yep, we zoeken naar vers bloed om ons magazine te versterken. Uiteraard gaat onze voorkeur hierbij uit naar jonge maagden, maar op onze leeftijd en met ons uiterlijk kunnen we niet al te veeleisend zijn. Je geslacht, leeftijd of uiterlijk ...

lees meer...
NIEUWS 18/10/2021 : Sinner’s Day, zwart heeft veel tinten (deel of dag 2, Halloween).

Hier ben ik weer, trick or treat, met mijn bijzondere en smaakvolle voorkeuren voor de tweede dag Sinner’s Day van 31 oktober. Ondertussen hebben we al een dag achter de kiezen en belanden we meteen in de helft. Zondigen nu het nog kan want ook op 31 oktober staat veel moois op de affiche. Eén en ander passeerde reeds de Dark ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/10/2021 : Andrea Meyer (Andrea Haugen, Nebelhexë, Aghast, Hagalaz’ Runedance) omgekomen bij aanslag in Kongsberg, Noorwegen

Jullie hebben waarschijnlijk wel gehoord van de vijfvoudige kruisboogmoord in Kongsberg, Noorwegen door een plaatselijke inwoner met psychiatrische problematiek. Volgens een verschrikkelijke speling van het lot is onder de slachtoffers Andrea Meyer (°1969), bij sommigen eerder bekend onder de namen Andrea Haugen of Andrea Nebel (Aghast, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dark - Nightmare

Deze Dark uit Hamburg wordt al een ongeveer een jaar gehypet als zijnde het project dat de pure dark wave / goth weer op het voorplan moet zetten. Online werden reeds heel wat nummers de ether in gegooid en dat het moest komen tot een heus album is dus niet meteen een verrassing, al blijf ik 8 nummers wel wat mager vinden. Vorig jaar verscheen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ahráyeph - XXV E.P.

25 jaar. Een kwarteeuw. Dat is de tijd dat de Leuvense gothic rock-formatie Ahráyeph bestaat. En dat wil hij niet ongemerkt laten voorbijgaan. Hij, want Ahráyeph is fundamenteel het werk van één man: Raf Ahráyeph (Ahráyeph is trouwens een wat creatievere schrijfwijze voor ‘Raf’). Ook al ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Aksak Maboul - ...met een nostalgische sound tegelijk de toekomst in @ Het Bos, Antwerpen, 14 oktober 2021

Aksak Maboul is al sinds 1977 onder ons, maar heeft in die tussentijd slechts 4 albums uitgebracht. Een en ander heeft te maken met het feit dat oprichter (en enige oorspronkelijk lid) Marc Hollander daarnaast ook nog zijn label Crammed Disc (voor onze scène vooral bekend van Tuxedomoon) te runnen heeft. Crammed Discs is bekend om zijn ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ulesa - Ulesa

Wie kent er Aghast nog op het Cold Meat Industry label? Twee jammerende heksen in een donker bos, zo klonk dat ongeveer in 1995 op hun eerste en enige album “Hexerei Im Zwielicht Der Finsternis”. Dit debuutalbum van Ulesa zit zo een beetje in hetzelfde straatje. Vergelijkingen gaan ook wel op met dingen als Wardruna, Heilung of ...

lees meer...
FOTO'S : Sovjet War - @ Depot Leuven, Breaking Barriers 09/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Gert - @ Depot Leuven, Breaking Barriers 09/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Ultimate Dreamers - @ Fantastique.Nights, Cali Club Drogenbos 2/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : GERT - Sinds 2019 zijn we officieel een Nederlandstalig DIY kleinpunk kwartet

Gert - ook bekend als Gert Kleinpunk - maakt al zeventien jaar muziek, maar heeft nog nooit een interview gegeven. Daar moest verandering in komen, vond Malcolm Nix, te meer daar Gert op 9 oktober op Breaking Barriers in Het Depot te Leuven speelt... Zo, eindelijk een interview met Gert, die ondertussen wel al ongeveer zeventien jaar een ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Nacht van de Experimentele Film rond icoon Nico - OFFoff Artcinema te gast in Brusselse AB, 16 september 2021

Zoals aangekondigd maakte Dark Entries in hoofde van ondergetekende haar (of is het zijn?) opwachting op de Nacht van de Experimentele Film, de welke door OFFoff Cinema deze keer in de Brusselse AB georganiseerd werd… Niét in de AB-Club, zoals ondergetekende eerst dacht, maar wel degelijk in de grote zaal… Deze editie ...