casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

25 items

   

KING CRIMSON
IN THE COURT OF THE CRIMSON KING
Prog - Psychedelic - Rock
28/12/2014 : KING CRIMSON - IN THE COURT OF THE CRIMSON KING
DGMlive
28/12/2014, Jan Denolet

Wat een eer om de spits van deze edele rubriek met nobele doelstelling af te mogen bijten… En wàt een eer om van de andere redactieleden carte blanche te krijgen betreffende deze In The Court Of The Crimson King van King Crimson

In The Watte van Wie…? Dat zijn zorgen voor later, we gaan netjes beginnen met de voorgeschiedenis. Gemakkelijkshalve beginnen we bij het Bournemouthse projectje Giles, Giles & Fripp, muzikaal vehikel voor de gebroeders Peter en Michael (respectievelijk bas+zang en drums), vervolledigd door gitarist Robert Fripp. The Cheerfull Insanity of G,G&F uit 1968 laat ons een groep horen die invloeden weet te verwerken uit klassieke muziek (vooral Bartok), verschillende Jazz-stijlen, Music Hall en psychedelische pop. Getuige de teksten –en volgens Michael Giles- zijn deze beïnvloed door de satirische commédiens die toen in zwang waren. Een bonte mengelmoes die wonderwel bij elkaar past én met een mentaliteit die later ook het debuut van King Crimson zal kruiden… Om terug te keren naar het DNA van KC: G,G&F verhuizen tijdelijk naar Brondesbury Road, Londen, waar ze hard beginnen te repeteren en proberen om andere muzikanten aan te trekken. Een boeiende overgangsperiode die uitstekend gedocumenteerd wordt op het retro-perspectieve G,G&F-album The Brondesbury Tapes. Interessant om te vermelden is de passage van zangeres Judy Dyble, die net Fairport Convention had verlaten (dat daarna de ondertussen legendarische Sandy Denny inlijfde) en later nog te horen zou zijn met Trader Horn. Zeer belangrijk is de komst van het duo Ian McDonald (multi-instrumentalist) en Pete Sinfield (poëet en visionair). De input van deze laatste twee is onontbeerlijk, al was het maar op het vlak van muzikale verrijking. McDonald was klassiek geschoold en had een brede interesse, gaande van allerlei soorten wereldmuziek over verschillende soorten Jazz, avantgardische componisten en Westerse klassieke muziek. Robert Fripp zelf ging er prat op dat hij zichzelf jarenlang getraind had om allerlei uiteenlopende stijlen van muziek te kunnen spelen op zijn gitaar, zodat hij met eender wie samen zou kunnen spelen. Wat Pete Sinfield betrof: deze had een levendige verbeelding, was goed bekend met verschillende exponenten uit de muzikale tegencultuur (o.a. Marc Bolan van T-Rex) en was goed belezen. Zelf zou hij verwijzen naar o.m. het Tibetaanse Dodenboek en De Lessen van Don Juan van Carlos Castaneda als voorname levensverrijkende inspiratiebronnen. Voeg daar nog een kindertijd aan toe met ouders die banden hadden met de Londense occulte organisatie The Men of Trees (waarvan verscheidene leden ook bij de Hermetic Order of the Golden Dawn zaten), een Duitse nanny met een verleden als circusartieste en je weet dat de jonge snaak veel geestelijk voedsel meegekregen heeft. Met zo’n schitterende combinatie aan talenten en persoonlijkheden was het een beetje sneu dat bassist Peter Giles aangaf andere oorden te willen opzoeken. Gelukkig kende Robert Fripp nog een makker van vroeger, die dezelfde gitaarleraar had en met wie hij vroeger vaak had geoefend. Voordeel was dat Greg Lake (ondertussen bassist) al enige ervaring had in rockbands en ook bereid was om (de teksten van Pete Sinfield) te zingen, iets wat verwelkomd werd door de band. Lake had ook een goed klinkende naam klaar voor de groep: King Crimson

De nieuwe groep zette zich hard aan het werk met het recycleren van oud G,G&F-materiaal (bv. I Talk to the Wind), het schrijven van nieuwe nummers en het repeteren voor optredens. Het meest memorabele optreden was wel dat als voorprogramma van niemand minder dan de Rolling Stones in Hyde Park, ter nagedachtenis van hun toen pas overleden gitarist Brian Jones. Pleit wel voor een beginnende groep, dacht ik zo… King Crimson had dan ook alles om op te vallen: hun muziek was een unieke blend van rock, jazz, klassiek en ook folkinvloeden en ze wisten zich te positioneren aan de frontlinie van de tegencultuur op een moment dat de verontwaardiging i.v.m. de Viëtnam-oorlog (ook in de UK) piekte. De hippiedroom was nog maar net aan diggelen geslagen en KC verzamelde de brokstukken om hun noodvlot mee te bouwen. Samengevoegd met de brede muzikale invloeden van de band moést dit wel een uniek statement worden, een steen in de vijver van de muziekwereld (waarvan de rimpelingen nog steeds uitdeinen)… kortom: een instant klassieker…! Grappig detail: een oom van een van de bandleden had hen uit sympathie een niet onaardig bedrag gegeven om te investeren in de opnames van hun plaat, met de mededeling dat het niet erg was indien hij het geld nooit terug zou zien. Hij kreeg het bedrag binnen het jaar netjes terug uitbetaald…

Wat maakte In the Court of the Crimson King dan zo bijzonder…? Ik meen dat het woord blend hier al eens is gevallen, in combinatie met het woord uniek…? Wel dan…? ITCOTCK opent bizar maar sterk met een dreun als uit een stoommachine, het resultaat van de lichte mishandeling van een pijporgeltje dat in de opnamestudio stond. De perfecte prelude naar het massieve 21sth Century Schizoïd Man. De half gedeclameerde tekst van Pete Sinfield spiegelt ons de wereld voor zoals we die anno 1969 (of in eender welk tijdperk) zouden kunnen waarnemen: wapengekletter, corrupte politici, de blinde massa en de pijn van de zwaksten. Voeg daar een soundtrack bij van pure agonized Weltschmerz –huilende saxophoon, gillende gitaren, voortrazend drumwerk- en je hebt een nummer om U tegen te zeggen. Het beste komt met het stuk waarin de instrumenten samen een metronomisch strak stuk doorlopen en waarbij je beseft dat dit de geboorte van Math Rock moet zijn. I Talk to the Wind is met zijn 6 minuten het kortste (!) nummer van het album, maar het is er wel eentje om in te kaderen. Oorspronkelijk een G,G&F-track –toen nog door Judy Dyble ingezongen- was het al enige tijd een vaste waarde binnen het repertoire. Door het ietwat folky nummer vlak na het turbulente 21sth CSM te zetten creëert de band een eerste rustpunt. Dit zullen ze nog eens doen met Moonchild, waarmee ze plaat netjes verdelen in hevige en rustiger stukken. De sublieme tekst weerspiegelt op een poëtische manier de discussie tussen een suit (de straight man) en (neo-)hippie Pete Sinfield (de late man) op kantoor: twee werelden tegenover elkaar. Direct daarna is het weer van lap: Epitaph is het grafschrift van een generatie die net zijn hoop op een vredevolle toekomst in rook op zag gaan. Misschien dat het ooit nog goed komt, but rather not… Ongeveer 25 jaar later zal Kula Shaker met The Great Hosannah ons terug enige hoop geven… In Epitaph is het echter allemaal kommer en kwel, als op een brancard gedragen door een slepende sound die hevig steunt op de melancholische klank van de mellotron. Deze treurwilg van een hymne is zowat het meest gothic nummer uit een tijd dat de term nog niet gebruikt werd (tenzij misschien voor The Marble Index van Tantetje Dood Nico en voor The End van The Doors)… Als contrast volgt het postromantische Moonchild, dat de Goth in u aanspreekt met zijn dromerige kwaliteiten met verwijzingen naar de beeldwereld van de Prerafaëlieten en de Symbolisten. Het mooiste komt echter in een heerlijk lang aangehecht stukje experimentele Jazz, het voortkabbelende The Dream & The Illusion. In een laatste effort gaat KC er nog eens tegenaan met het titelnummer van ITCOTKC, met een tekst die bol staat van de dubbelzinnigheden en verwijzingen. Een tekst waaraan de toenmalige generatie ingewijden binnen de tegencultuur een vette kluif aan had. Middeleeuwse en Oosterse symboliek gaan hand in hand binnenin een psychedelisch aandoende soundtrack (The Return of the Fire Witch) met weeral een hoofdrol voor de mellotron. Echt besluiten doet de plaat met de outro The Dance of the Puppets. Op de tonen van het pijporgeltje kan men zich beginnen afvragen wie er in deze wereld aan de touwtjes trekt om de andere 99% van de bevolking van dit Aardse Tranendal naar hun pijpen te laten dansen. We’re all powerless Puppets and the Dance goes on and on… Alleen al Epitaph en ITCOTCK geven dit album meer dan het recht om deze rubriek met verve te openen…! Kers op de taart is het adembenemende en ondertussen legendarische hoesontwerp van de hand van Barry Godber, geschilderd na het bijwonen van enige KC-repetities en zeer onder de indruk van de Angst die door de muziek een stem kreeg. De kwelling die uit het gelaat van het (zelf)portret straalt spreekt boekdelen. Laten we ook niet de binnenhoes van ITCOTKC vergeten; waarin Godber de andere, meer harmonieuze, kant van KC laat zien. Yin&Yang zijn zo beiden vertegenwoordigd…

King Crimson was een unicum aan talenten en de cumulatie van hun talent met hun invloeden zorgde ervoor dat deze plaat het begin inluidde van een nieuw tijdperk. Van nu af aan was het bon ton om nummers te laten uitgroeien tot suites van bijna 10 minuten lang, stijlen zonder compromis en mét succes bij elkaar te gooien én hiermee een carrière uit te bouwen. Dit breekpunt in de muziekgeschiedenis zou men al snel Prog Rock gaan noemen. KC zou zichzelf tijdens zijn eerste 5 levensjaren binnen dat genre blijven vernieuwen , maar deze eerste bezetting zou de debuutplaat niet overleven. “Blink your eyes and you could’ve missed it…”, aldus een van de toenmalige bandleden.

ITCOTCK verscheen oorspronkelijk in 1969 bij E.G.Records, een dochterlabel van Virgin Music. Toen Virgin in 1996 overgenomen werd door EMI ging E.G. volledig in Virgin op. Het album zou vlot verkrijgbaar moeten zijn, bijvoorbeeld via Robert Fripp's online label DGMlive, waarvan u de link helemaal bovenaan dit artikel vindt...

Wie meer te weten wil komen over dit invloedrijke album raad ik aan om de Musical Guide to 'In The Court Of The Crimson King' by King Crimson van schrijver/componist Andrew Keeling te lezen. Keeling schreef ook over andere KC-albums zoals In The Wake of Poseidon en Lark's Tongues in Aspic en dit met een verregaande eruditie en heel eigen insteek. Leuk fâit-divers: Keeling inspireerde de naam van zijn schrijfsels op KC's eigen compilaties, zoals bv. A Young Person's Guide to King Crimson uit 1974... Zijn schrijfsels zijn uitgegeven bij Spaceward, maar zijn ook verkrijgbaar bij Burning Shed en Robert Fripp's eigen Discipline Global Mobile (DGM), via DGMlive.

Jan Denolet
28/12/2014

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 20/07/2019 : BIMfest 2019: de eerste namen.

U weet het al langer, of zou het na 17 edities toch stilletjes aan moeten weten: de aanloop naar het kerstdiner en het nieuwjaarsvuurwerk vangt traditiegetrouw aan met een nieuwe editie van het BIM Festival. Tijdens het weekend van 13 en 14 december ben je in de Casino te Sint-Niklaas welkom voor wederom een puike selectie aan acts uit ...

lees meer...
CD BESPREKING : Wabi Experience - Wabi Experience

In zijn thuisland Tsjechië is country- en folkzanger Stanislav Jan ‘Wabi’ Daněk een ware volksheld. In 2002 vatte experimenteel geluidskunstenaar Tomislav Federsel (echte naam Tomáš Procházka) het plan op om als eerbetoon de songs van Wabi te gaan remixen. Daarvoor gebruikte hij een van een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Xtort - Nothing Is Real

Ergens in de Peelrand, verscholen tussen de industrie van Eindhoven en Noordrijn-Westfalen ligt een aandoenlijk dorpje dat Gemert heet. Daar in de buurt van de plaatselijke bib ligt een klein maar gezellig poppodium dat De Bunker heet. Het is die bunker die de genaamde ‘Piet van Hoer’ tot zijn tweede domicilie heeft verkozen. ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kasper Skullerud Værnes & Andreas Wildhagen - Troposgrafien

Het tweetal Kasper Skullerud Værnes (saxofoons) en drummer/percussionist Andreas Wildhagen spelen al een decennium lang in verschillende jazz ensembles en projecten. Het is pas sinds een paar jaar dat ze elkaar vonden als duo en in deze bezetting brachten ze in november 2018 met ‘Troposgrafien’ een eerste plaat uit. Eén ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Karakorum - Fables And Fairytales

In 2017 verscheen het eerste album “Beteigeuze” op Tonzonen Records en nu is er dan de opvolger “Fables And Fairytales”. We hebben het over de vijfkoppige Duitse prog en krautrock formatie Karakorum uit Mühldorf am Inn (bij München). De band bestaat uit een keyboardspeler, twee gitaristen, een bassist en een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Fïx8:Sëd8 - Warning Signs

This CD review was translated to English by the author. You can read the translation here. Op de affiche van Amphi Festival 2019 prijkt een bijzondere naam. Op de laatste regel, in kleine letters, staat Fïx8:Sëd8, een artiest die je niet meteen op een groot festival met namen als Blutengel en Lord Of The Lost zou verwachten. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : RAMMSTEIN - Een stadion in vuur en vlam

Rammstein, de band waarvan de groepsleden al eens graag met vuur spelen, trad deze woensdag op voor een uitverkocht Koning Boudewijnstadion. Uw reporter ter plekke was erbij en kwam er zonder brandwonden vanaf. Er was een massale toeloop voor de metalband uit Duitsland. Alle tickets vlogen in november vorige jaar reeds in minder dan een ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Timetable voor M'era Luna 2019

Zelf geven ze er niet zo heel veel ruchtbaarheid aan, maar dit jaar viert M’era Luna zijn inmiddels 20ste editie. De jaarlijkse traditie in volle zomertijd mag iedere keer dan weer een feestje zijn. Het feestje in eigen leefwereld, waar het vliegveld van het Duitse Hildesheim wordt omgetoverd tot het walhalla van de gothics en ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Dark Entries geeft weg: tickets Sewerfest.

Muzikale fijnproevers weten al langer dan vandaag dat JH De Wommel de place to be is om deviante muziekjes te ontdekken. Op de laatste dag van de zomervakantie slaan New Wave Top 100 en Pale Moon de handen in elkaar voor de tweede editie van Sewerfest. Vanaf 20 uur kan je er optredens meepikken van Diagnostic Error (EBM), Cojones Del ...

lees meer...
NIEUWS 01/07/2019 : Angels Of Liberty teaser!

De nieuwe, postume Angels Of Liberty, “Servant Of The Grail” is een feit. En ik ben redelijk enthousiast. Ik hoop binnenkort een review van dit album op deze site te kunnen presenteren maar wil u nu alvast laten kennis maken met “The Last Vampire”, het nummer dat dit album moet presenteren. En geloof me dit nummer doet ...

lees meer...
NIEUWS 29/06/2019 : Wir Kellerkinder - Everyday Is Halloween het eerste kinderboek voor kinderen opgescheept met gothic ouders!

Ik ken het, en allicht nog velen anderen met me. Ook al willen u en ik als notoire goths het eeuwige leven we worden ouder en daar komen dan - als je niet goed oplet - soms kinderen bij kijken. En die kijken met ouder worden wel eens raar op bij al dat zwart van mama of papa om van de muziek die soms door de woonkamer galmt nog maar te zwijgen. ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : MIREXXX (Dark Entries Night 29) - In de Indiase traditie is dit een periode van verval en achteruitgang: de Kali Yuga of ‘het ongelukkig tijdperk’.

Mirexxx heeft een nieuwe cd uit: ‘Vault’. Opnieuw krijgen we old school dark electro, maar anderzijds verschilt hun geluid danig van andere electrogroepen, onder meer omdat de basdrums niet prominent gebruikt worden en ze eerder hoge percussie en bliebjes gebruiken. De reacties op de nieuwe plaat waren uitstekend, en voor ons was ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten