casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

24 items

 

Coph Nia
Shape Shifter / Noise Shaper
Dark Ambient - Industrial - Noise - Power Electronics
09/08/2018 : Coph Nia - Shape Shifter / Noise Shaper
Raubbau  Raubbau
09/08/2018, Dimi Brands

Moeten we rechtvaardigen dat Coph Nia in het rijtje staat tussen Kraftwerk, The Velvet Underground, The Fall en Sparks?

Nee! Wij bepalen zelf wel wat we u opdringen als zijnde een klassieker in het genre! Los van wat de reguliere media hiervan denkt, want daarvoor leest u Dark Entries, nietwaar?

Coph Nia is een naam die u de komende maanden veelvuldig zal horen vallen op onze website. Onlangs was er de aankondiging dat Coph Nia in november het Nederlandse Dwaalspoor festival met een bezoek zal vereren. Zeer opmerkelijk nieuws, want de vliegangst van Mikaél Alden is er letterlijk een van mythische proportie.

Verder verscheen onlangs op Old Captain een 3CD box (The Tree Of Life And Death) met daarop in het verleden enkel in eigen beheer uitgegeven materiaal dat meer dan 20 jaar geleden opgenomen werd (review spoedig online) en daarenboven bracht Raubbau voor het eerst (we vergeten even de beperkte periode ten tijde van verschijnen dat je via deze weg ook beide albums kon bekomen) de vroegere albums Shape Shifter en Noise Shaper ook beschikbaar op de digitale markt.

Meteen de reden waarom we voor deze albums kozen voor een Oud Goud behandeling.

Als fan van het eerste uur van deze Zweedse Cold Meat act zou ik als persoonlijke favoriet debuutplaat That Which Remains naar voren schuiven, want als mijn mij vraagt een lijst te maken met de naar mijns inziens topplaten uit het dark ambient genre, is er voor deze plaat absoluut een plaatsje gereserveerd.

Cold Meat klassieker That Which Remains kreeg eerder dit jaar dankzij Raubbau ook een digitale geboorte, maar omdat we toen niet wisten dat het de bedoeling was dat er nog Coph Nia materiaal dit voorrecht geschonken zou worden, lieten we dit nieuws stilletjes aan ons voorbij gaan.

Nood breekt echter steeds wet, daarom gaan we vandaag niet voor het voor de hand liggende en laten we ons licht schijnen op Coph Nia album nummer 2: Shape Shifter uit 2003.

‘The Hall Of Truth’ opent meteen het album in dezelfde grandeur die we reeds kenden van op That Which Remains. Alden (die op Coph Nia albums ook wel eens het pseudoniem Aldenon Satorial bezigt) klinkt als een man die zijn zonden opbiecht (we hebben ze nageteld, en het zijn er maar liefst 40 in totaal), we geloven haast dat hij waarlijk berouw toont, tot een demonische lach aan het einde van zijn litanie de twee tegenpolen die steevast in Coph Nia’s werk opduiken (zijnde God en de Duivel) terug bij elkaar weet te brengen.

Je kan bij de duivel te biecht gaan, maar hier lijkt het dat de Duivel in hoogsteigen persoon heeft plaatsgenomen in de biechtstoel (“I have cursed God”-was Lucifer inderdaad niet een afvallige engel?). Let hier vooral ook op het hoorngeschal dat haast een vrijgeleide lijkt op onze tocht doorheen de poorten van het Inferno.

In ‘To Fix The Shadow’ klinkt de stem van Alden op zijn zuiverst, we zouden het haast mooi durven noemen. Wat nog mooier is zijn de gesampelde Gregoriaanse gezangen die, samen met het obligatoire klokgelui, het overheersende religieuze sfeertje nog maar eens in de verf zetten.

Tijdens ‘Lord Of The Air’ wanen we ons getuige van een occult ritueel. Zeer apocalyptisch en gekruid met stevig trommelwerk mag het niet verbazen dat ondergetekende als een blok voor de bijl gaat voor dit nummer.

De toekomst zou ons leren dat Coph Nia niet vies is van een cover op tijd en stond. Zo brachten latere releases ons interpretaties van Black Sabbath (‘Black Sabbath’) en diens Ozzy Osbourne (‘Mr. Crowley’), Alice Cooper (‘Sick Thing’), Hawkwind (‘Levitation’) tot Pete Shelley (‘Homo Sapien’). Ook op Shape Shifter is er plaats voor 2 covers.

Allereerst ‘Prime Mover’, oorspronkelijk in 1983 uitgebracht door de Zweedse garage/gothic/industrial band The Leather Nun. Deze band wist het te schoppen tot cult helden in hun thuisland, en zorgden in de vroege jaren 80 voor de nodige controverse door tijdens optredens pornofilms af te spelen, of zich te laten omringen door strippers. De Coph Nia versie is verdienstelijk, maar vinden we persoonlijk net een van de mindere nummers op Shape Shifter.

Voor wie niet genoeg kan krijgen van het occulte: ‘Gnostic Anthem’ bevat stukken tekst uit de Liber XV-The Gnostic Mass zoals gelezen wordt tijdens ‘The Last Ritual’.

Van een echte cover kunnen we niet spreken wat betreft ‘Hymn To Pan’, hoewel de tekst volledig van de hand komt van Aleister Crowley. Geheel volgens de verwachtingen is deze occultist dan ook een inspiratiebron alwaar Alden maar wat graag leentjebuur bij gaat spelen. (ook de naam Coph Nia werd aan de grootmeester ontleend, en wel uit het derde hoofdstuk uit diens boek Liber Al vel Legis (The Book Of The Law): "I am the Lord of the Double Wand of Power; the wand of the Force of Coph Nia -but my left hand is empty, for I have crushed an Universe & nought remains.")Alden neemt de rol van The Master Therion over boven het geluid van disharmonische pianolijnen. Het resultaat mag er wezen!

Na deze krachtige chant(s) is het tijd voor wat zelfreflectie, zo lijkt het toepasselijk getitelde ‘The Mirror’ ons te willen duidelijk maken.

De rust is echter van korte duur, want ook dit nummer barst van de onderhuidse spanning.

De kreet die ons op het einde terug wakker schudt, trekt ons in één weg richting een spiraal die ons terug tot diep richting hellepoorten katapulteert. Een perfect opstapje naar de tweede cover op deze plaat. Dat is een uiterst opwindende versie van ‘Stigmata Martyr’ dat u natuurlijk kent van Bauhaus. Zelfs de meest doorwinterde vleermuis zal bij de Coph Nia versie met knikkende knietjes bibberend in een hoekje gaan schuilen. De gekende kreet “In nomine patri et filii et spiriti sanctum” zijn op het lijf van Aldenon Satorial geschreven en de manier waarop hij ze uitspuwt doet zefs Peter Murphy zelve verbleken als een nog groen achter de oren ziend koorknaapje. Wanneer Satorial tijdens het refrein de woorden rekt valt er over de toonvastheid van zijn stem wel wat te zeggen, doch storen doet dit niet. Een van de zeldzame keren dat we de cover duizend maal beter vinden dan het origineel.

‘Call Of The Jackal’ sluit af zoals een goede plaat dat behoort te doen: dat de lust je bekruipt om terug die duivelse play-knop in te drukken!

Een jaar na Shape Shifer (we schrijven dus het jaar 2004) werd aan Shape Shifter nog een vervolg gebreid: Noise Shaper.

Net zoals That Which Remains navolging kreeg middels That Which Is Remade, zijnde een volledige herwerking door verschillende artiesten van het moederalbum, zo mochten ook 9 artiesten aan de slag met Shape Shifter.

Misschien bent u net als mij niet zo’n remix/cover fan, maar laat dat u alstublieft niet weerhouden verder te lezen (en deze eveneens digitaal via Raubbau te verkrijgen release aan te schaffen)!

Moest u immers niet weten dat het hier een remix/cover plaat betreft, u zou er misschien niet zelf achtergekomen zijn. Waarmee we maar willen zeggen dat deze herwerkingen in de meeste gevallen in de verste verte niet eens in de buurt komen van hoe ze op het oorspronkelijke album aan ons gepresenteerd werden.

De titel Noise Shaper mag je hier dan ook letterlijk nemen, want hetzelfde genre als waarvan sprake is hier de grootst gemene deler.

Slechts enkele titels van Shape Shifter werden behouden (‘The Hall Of Truth’, ‘Lord Of The Air’ en ‘Stigmata Martyr’). De andere herwerkers namen hun taak zo serieus dat ze in een weg ook de titel aanpasten: ‘Public Sun’ (‘To Fix The Shadow’), ‘Say, Can You Feel It?’ (‘Prime Mover’), ‘Vengeance’ (‘Gnostic Anthem’), ‘Pan; Beast And Brother’ (‘Hymn To Pan’), ‘Ceci N’est Pas Un Mirroir’ (‘The Mirror’) en ‘Awakening The Divine Meat Grinder’ (‘Call Of The Jackal’).

Het werk van Coph Nia wordt zodanig door de mangel gedraaid dat de bewerkers van dienst het tot hun plaat gemaakt hebben.

Bekendste namen die present tekenen zijn power electronic acts Survival Unit (‘The Hall Of Truth’) en IRM (‘Public Sun’), en ook het Nederlandse The [Law-Rah] Collective (‘Ceci N’est Pas Un Mirroir’) is al lang geen onbekende meer bij de liefhebbers van tegendraadse electronica.

Minder gekende namen als Cordell Klier, ZON4002, Barrikad, Kemikaze Electronics, Lithivm en Navicon Torture Technologies kwijten hun taak eveneens met verve.

Het meest benieuwd waren we naar de cover van een cover: ‘Stigmata Martyr’ (Bauhaus -> Coph Nia -> Lithivm). Zeer beklijvend, als u het ons vraagt. Overtuig uzelf er maar van!

Ook onder deze categorie: ‘Vengeance’ door Barrikad, waarbij we even dachten dat we een meedogenloze ‘rant’ van Whitehouse door de strot geramd kregen.

Shape Shifter en Noise Shaper: twee keer hetzelfde album maar twee keer compleet verschillend. Ondergetekende werd gevraagd om tijdens de afterparty van het Dwaalspoor festival alwaar Coph Nia ten dans speelt plaatjes te draaien. De kans dat er een van de hier aan u voorgestelde nummers de revue zal passeren schatten we zeer hoog in.

Coph Nia

Dimi Brands
09/08/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 17/02/2019 : Posh Isolation strijkt neer in Brussel.

Wie geregeld onze reviewpagina uitpluist is ongetwijfeld al op het Deense experimentele label Posh Isolation gebotst. Het label, dat in Copenhagen ook zijn eigen winkel heeft, werd opgericht door Christian Stadsgaard en Loke Rahbek met als doelstelling werk van Scandinavische artiesten en speciale samenwerkingen een platform te geven. Buiten ...

lees meer...
INTERVIEW : MILITIA - Tijdens de opnames voelden we continu de priemende ogen van Ambiorix over onze drummende armen meekijken.

Het doek valt over Militia. Van 1988 tot 2018 heeft de anarchistische industrialgroep zijn stempel gedrukt, wat zeg ik: geslagen, met zware metalen percussie, op de Belgische scene. Het eind 2018 verschenen ‘Ambiorix’ zal voor de rest van de eeuwigheid de laatste plaat zijn van de groep. Een buitengewone plaat, die de strijd van ...

lees meer...
FOTO'S : Kælan Mikla - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Fantastique.Night LVII: Kælan Mikla, Some Ember & Turquoise - Een bezwerend heksensabbat

Het is best verwonderlijk hoe snel Kælan Mikla groot geworden is. Natuurlijk had hun titelloze debuut uit 2016 al voor wat sensatie gezorgd in minimal wave-middens, maar het IJslandse trio – dat overigens in zijn eigen moedertaal zingt – bleef toch vooral een tip voor ingewijden. Succesvolle tournees met King Dude en Drab ...

lees meer...
FOTO'S : Some Ember - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Turquoise - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Sydney Valette - Space & Time ep

Parijs. Sydney Valette is in de rand van de grootstad op een zolderkamertje knopjes aan het draaien. Hij maakt eigen muziekjes maar produceert ook heel wat andere obscure liefst eerder alternatieve bandjes die popmuziek net naar dat niveautje hoger tillen. Met deze “Space & Time” ep, op sneeuwwit vinyl, is deze meneer niet ...

lees meer...
CD BESPREKING : Psych Krist Kastrator - Nothing Subtle (About Psychotic Demon Karaoke)

Het eerste cd'tje van Psych Krist Kastrator na een reeks tapes in de jaren 90! Ik zag Psych Krist Kastrator in de nazomer van 2018 aan het werk op het Sewerfest (alwaar ik ook dj mocht spelen) en ze waren toen de revelatie van de avond. Ik kende ze al lang maar had ze in mijn collectie enkel op de door Dirk Ivens' Body Records uitgegeven ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kim Myhr - Pressing Clouds Passing Crowds

De Noorse gitarist en componist Kim Myhr kreeg in 2016 als opdracht voor het FIMAV-festival (Festival International de Musique Actuelle de Victoriaville) in Quebec, Canada een passende muziekcompositie te maken. Het resultaat kreeg als titel ‘Pressing Clouds Passing Crowds’. Zelf speelt Myhr hier op 12-snarige akoestische ...

lees meer...
CD BESPREKING : Moth - This Is Just A Moth 7 Inches Compilation On 12 Inches Format

Moth was een cult naam. Was, want de groep hield er in 2017 mee op, al resoneert hun naam nog tot in Spanje. Ietwat verwonderlijk want het viertal kwam uit Denemarken (Kopenhagen) en sloeg en passant al die jaren België even over. Gelukkig is er nog een vagnet, en dat heet Dark Entries die alsong deze 5 nummers tellende compilatie ...

lees meer...
CD BESPREKING : I Tpame I Tvrame - Ikin Vijnë

Grappig. Rotsvast overtuigd van met een exoot uit te pakken, scrolde ik even door de wel zeer uitgebreide Dark Entries review lijst en zie, wie kwam ik daar reeds tegen? Juist. I Tpame I Tvrame, een recensie uit 2017 van de hand van collega Xavier, hun release heette toen “Future Attitude” en Black Verb was de naam van het label. Nu ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : R.I.P. Willy Willy (59) (Stagebeast, Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios, Willy Willy & The Voodoo Band) - 'Een gitarist zo groot dat je hem twee maal moest noemen'

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

lees meer...
NIEUWS 15/02/2019 : Kælan Mikla video: Draumadís

Het is absoluut niet zo dat we alles wat Robert Smith goed vindt zelf ook goed vinden, maar in het geval van het IJslandse Kælan Mikla doen we dat wel. Het meisjestrio maakt een frisse mix van punk, wave en poëzie en heeft op Cure-voorman zoveel indruk gemaakt dat deze hen uitnodigde op het Meltdown festival dat hij mocht cureren, ...

lees meer...
NIEUWS 14/02/2019 : R.I.P. Willy Willy (59) (Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios)

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

lees meer...
INTERVIEW : HACKEDEPICCIOTTO - Alles wat ongebruikelijk klinkt, trekt me meteen aan.

Toen de eerste namen voor het Black Easter festival bekend gemaakt werden, kwamen er ten huize (db) een vreugdesprongetje of vier aan te pas. Zeker ook omdat een van de door ons getipte namen netjes op de affiche stond te blinken. Naar onze bescheiden mening was Hackedepicciotto dan ook de geschikte act voor dit festival, en gelukkig had men ...

lees meer...
NIEUWS 11/02/2019 : Tijdreis met Lacrimosa

2019: Lacrimosa blaast 30 kaarjes uit! In 2017 verscheen het 13de studioalbum 'Testimonium‘. En dit jaar, op 22 maart mag je iets nieuws verwachten. Nieuw en niet nieuw weliswaar. Met 'Zeitreise‘ wil het gothic pionieersduo Tilo en Anne een overzicht bieden van 30 jaar Lacrimosa, goed voor meer dan 100 songs. Deze dubbel-cd ...

lees meer...
NIEUWS 10/02/2019 : De “Artificial Intelligence” is nakende...

15 maart is het zover. Dan gooit Near Earth Orbit zijn “Artificial Intelligence” tussen ons stervelingen. Om ons op deze nakende gebeurtenis voor te bereiden en het leed toch ietwat te verzachten is er eerst de vooraf singel “Neuromancer”, die als een gothische ruimtestorm de aarde weet te bereiken. Het voorbestellen ...