casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

24 items

 

Coph Nia
Shape Shifter / Noise Shaper
Dark Ambient - Industrial - Noise - Power Electronics
09/08/2018 : Coph Nia - Shape Shifter / Noise Shaper
Raubbau  Raubbau
09/08/2018, Dimi Brands

Moeten we rechtvaardigen dat Coph Nia in het rijtje staat tussen Kraftwerk, The Velvet Underground, The Fall en Sparks?

Nee! Wij bepalen zelf wel wat we u opdringen als zijnde een klassieker in het genre! Los van wat de reguliere media hiervan denkt, want daarvoor leest u Dark Entries, nietwaar?

Coph Nia is een naam die u de komende maanden veelvuldig zal horen vallen op onze website. Onlangs was er de aankondiging dat Coph Nia in november het Nederlandse Dwaalspoor festival met een bezoek zal vereren. Zeer opmerkelijk nieuws, want de vliegangst van Mikaél Alden is er letterlijk een van mythische proportie.

Verder verscheen onlangs op Old Captain een 3CD box (The Tree Of Life And Death) met daarop in het verleden enkel in eigen beheer uitgegeven materiaal dat meer dan 20 jaar geleden opgenomen werd (review spoedig online) en daarenboven bracht Raubbau voor het eerst (we vergeten even de beperkte periode ten tijde van verschijnen dat je via deze weg ook beide albums kon bekomen) de vroegere albums Shape Shifter en Noise Shaper ook beschikbaar op de digitale markt.

Meteen de reden waarom we voor deze albums kozen voor een Oud Goud behandeling.

Als fan van het eerste uur van deze Zweedse Cold Meat act zou ik als persoonlijke favoriet debuutplaat That Which Remains naar voren schuiven, want als mijn mij vraagt een lijst te maken met de naar mijns inziens topplaten uit het dark ambient genre, is er voor deze plaat absoluut een plaatsje gereserveerd.

Cold Meat klassieker That Which Remains kreeg eerder dit jaar dankzij Raubbau ook een digitale geboorte, maar omdat we toen niet wisten dat het de bedoeling was dat er nog Coph Nia materiaal dit voorrecht geschonken zou worden, lieten we dit nieuws stilletjes aan ons voorbij gaan.

Nood breekt echter steeds wet, daarom gaan we vandaag niet voor het voor de hand liggende en laten we ons licht schijnen op Coph Nia album nummer 2: Shape Shifter uit 2003.

‘The Hall Of Truth’ opent meteen het album in dezelfde grandeur die we reeds kenden van op That Which Remains. Alden (die op Coph Nia albums ook wel eens het pseudoniem Aldenon Satorial bezigt) klinkt als een man die zijn zonden opbiecht (we hebben ze nageteld, en het zijn er maar liefst 40 in totaal), we geloven haast dat hij waarlijk berouw toont, tot een demonische lach aan het einde van zijn litanie de twee tegenpolen die steevast in Coph Nia’s werk opduiken (zijnde God en de Duivel) terug bij elkaar weet te brengen.

Je kan bij de duivel te biecht gaan, maar hier lijkt het dat de Duivel in hoogsteigen persoon heeft plaatsgenomen in de biechtstoel (“I have cursed God”-was Lucifer inderdaad niet een afvallige engel?). Let hier vooral ook op het hoorngeschal dat haast een vrijgeleide lijkt op onze tocht doorheen de poorten van het Inferno.

In ‘To Fix The Shadow’ klinkt de stem van Alden op zijn zuiverst, we zouden het haast mooi durven noemen. Wat nog mooier is zijn de gesampelde Gregoriaanse gezangen die, samen met het obligatoire klokgelui, het overheersende religieuze sfeertje nog maar eens in de verf zetten.

Tijdens ‘Lord Of The Air’ wanen we ons getuige van een occult ritueel. Zeer apocalyptisch en gekruid met stevig trommelwerk mag het niet verbazen dat ondergetekende als een blok voor de bijl gaat voor dit nummer.

De toekomst zou ons leren dat Coph Nia niet vies is van een cover op tijd en stond. Zo brachten latere releases ons interpretaties van Black Sabbath (‘Black Sabbath’) en diens Ozzy Osbourne (‘Mr. Crowley’), Alice Cooper (‘Sick Thing’), Hawkwind (‘Levitation’) tot Pete Shelley (‘Homo Sapien’). Ook op Shape Shifter is er plaats voor 2 covers.

Allereerst ‘Prime Mover’, oorspronkelijk in 1983 uitgebracht door de Zweedse garage/gothic/industrial band The Leather Nun. Deze band wist het te schoppen tot cult helden in hun thuisland, en zorgden in de vroege jaren 80 voor de nodige controverse door tijdens optredens pornofilms af te spelen, of zich te laten omringen door strippers. De Coph Nia versie is verdienstelijk, maar vinden we persoonlijk net een van de mindere nummers op Shape Shifter.

Voor wie niet genoeg kan krijgen van het occulte: ‘Gnostic Anthem’ bevat stukken tekst uit de Liber XV-The Gnostic Mass zoals gelezen wordt tijdens ‘The Last Ritual’.

Van een echte cover kunnen we niet spreken wat betreft ‘Hymn To Pan’, hoewel de tekst volledig van de hand komt van Aleister Crowley. Geheel volgens de verwachtingen is deze occultist dan ook een inspiratiebron alwaar Alden maar wat graag leentjebuur bij gaat spelen. (ook de naam Coph Nia werd aan de grootmeester ontleend, en wel uit het derde hoofdstuk uit diens boek Liber Al vel Legis (The Book Of The Law): "I am the Lord of the Double Wand of Power; the wand of the Force of Coph Nia -but my left hand is empty, for I have crushed an Universe & nought remains.")Alden neemt de rol van The Master Therion over boven het geluid van disharmonische pianolijnen. Het resultaat mag er wezen!

Na deze krachtige chant(s) is het tijd voor wat zelfreflectie, zo lijkt het toepasselijk getitelde ‘The Mirror’ ons te willen duidelijk maken.

De rust is echter van korte duur, want ook dit nummer barst van de onderhuidse spanning.

De kreet die ons op het einde terug wakker schudt, trekt ons in één weg richting een spiraal die ons terug tot diep richting hellepoorten katapulteert. Een perfect opstapje naar de tweede cover op deze plaat. Dat is een uiterst opwindende versie van ‘Stigmata Martyr’ dat u natuurlijk kent van Bauhaus. Zelfs de meest doorwinterde vleermuis zal bij de Coph Nia versie met knikkende knietjes bibberend in een hoekje gaan schuilen. De gekende kreet “In nomine patri et filii et spiriti sanctum” zijn op het lijf van Aldenon Satorial geschreven en de manier waarop hij ze uitspuwt doet zefs Peter Murphy zelve verbleken als een nog groen achter de oren ziend koorknaapje. Wanneer Satorial tijdens het refrein de woorden rekt valt er over de toonvastheid van zijn stem wel wat te zeggen, doch storen doet dit niet. Een van de zeldzame keren dat we de cover duizend maal beter vinden dan het origineel.

‘Call Of The Jackal’ sluit af zoals een goede plaat dat behoort te doen: dat de lust je bekruipt om terug die duivelse play-knop in te drukken!

Een jaar na Shape Shifer (we schrijven dus het jaar 2004) werd aan Shape Shifter nog een vervolg gebreid: Noise Shaper.

Net zoals That Which Remains navolging kreeg middels That Which Is Remade, zijnde een volledige herwerking door verschillende artiesten van het moederalbum, zo mochten ook 9 artiesten aan de slag met Shape Shifter.

Misschien bent u net als mij niet zo’n remix/cover fan, maar laat dat u alstublieft niet weerhouden verder te lezen (en deze eveneens digitaal via Raubbau te verkrijgen release aan te schaffen)!

Moest u immers niet weten dat het hier een remix/cover plaat betreft, u zou er misschien niet zelf achtergekomen zijn. Waarmee we maar willen zeggen dat deze herwerkingen in de meeste gevallen in de verste verte niet eens in de buurt komen van hoe ze op het oorspronkelijke album aan ons gepresenteerd werden.

De titel Noise Shaper mag je hier dan ook letterlijk nemen, want hetzelfde genre als waarvan sprake is hier de grootst gemene deler.

Slechts enkele titels van Shape Shifter werden behouden (‘The Hall Of Truth’, ‘Lord Of The Air’ en ‘Stigmata Martyr’). De andere herwerkers namen hun taak zo serieus dat ze in een weg ook de titel aanpasten: ‘Public Sun’ (‘To Fix The Shadow’), ‘Say, Can You Feel It?’ (‘Prime Mover’), ‘Vengeance’ (‘Gnostic Anthem’), ‘Pan; Beast And Brother’ (‘Hymn To Pan’), ‘Ceci N’est Pas Un Mirroir’ (‘The Mirror’) en ‘Awakening The Divine Meat Grinder’ (‘Call Of The Jackal’).

Het werk van Coph Nia wordt zodanig door de mangel gedraaid dat de bewerkers van dienst het tot hun plaat gemaakt hebben.

Bekendste namen die present tekenen zijn power electronic acts Survival Unit (‘The Hall Of Truth’) en IRM (‘Public Sun’), en ook het Nederlandse The [Law-Rah] Collective (‘Ceci N’est Pas Un Mirroir’) is al lang geen onbekende meer bij de liefhebbers van tegendraadse electronica.

Minder gekende namen als Cordell Klier, ZON4002, Barrikad, Kemikaze Electronics, Lithivm en Navicon Torture Technologies kwijten hun taak eveneens met verve.

Het meest benieuwd waren we naar de cover van een cover: ‘Stigmata Martyr’ (Bauhaus -> Coph Nia -> Lithivm). Zeer beklijvend, als u het ons vraagt. Overtuig uzelf er maar van!

Ook onder deze categorie: ‘Vengeance’ door Barrikad, waarbij we even dachten dat we een meedogenloze ‘rant’ van Whitehouse door de strot geramd kregen.

Shape Shifter en Noise Shaper: twee keer hetzelfde album maar twee keer compleet verschillend. Ondergetekende werd gevraagd om tijdens de afterparty van het Dwaalspoor festival alwaar Coph Nia ten dans speelt plaatjes te draaien. De kans dat er een van de hier aan u voorgestelde nummers de revue zal passeren schatten we zeer hoog in.

Coph Nia

Dimi Brands
09/08/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Hidden Souls - The Incorruptible Dream

Electro pop, future pop zo je wil, uit Argentinië die, hoewel de ritmes dansbaar zijn, iets te vertellen heeft... Een beetje de Argentijnse Assemblage 23 zo je wil en ook het geluid, hoewel iets meer gesynthetiseerd -of hoe zeg je dat - komt wel een beetje in de buurt. Dansbaar op “Hearts And Minds”, een beetje melig in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Happiness Project - Mutation

Moderne electre pop daar staat Boredom Product garant voor, een label waarbij je al meteen kunt inschatten hoe een release ongeveer gaat klinken. Happiness Project, bij nazicht van onze uitgebreide Dark Entries database, zo’n 2500 reviews online, blijk ik ooit al eens iets van deze Fransen te hebben besproken, maar da’s dan ook ...

lees meer...
NIEUWS 21/09/2018 : Heden avond, vrijdag 21 september Chileense post punk / death rock in de Kinky Star te Gent !

U kent het clubje vast, de kinky Star waar ook de Dark Entries Nights plaats vinden, Vlasmarkt Gent, die buurt. Maar er gebeurt wel meer in deze alternatieve muziekkeet dat u als lezer van ons webzine moet kunnen bekoren. Zo passeren vanavond om 20u00 post punkers uit Chilli nota bene, luisterend naar de naam Causa De Muerte. De band startte ...

lees meer...
CD BESPREKING : Icesun - Heartquake (vinyl)

De laatste serie reviews die op mijn review stapel belanden komen opvallend vaak uit Frankrijk. Zo ook deze Icesun, een project uit Parijs dat de jaren 80 laat herleven op hun albumdebuut “Heartquake”. Enkel te koop opggelimiteerd vinyl en garant voor minimal post punk van het betetere soort zoals op het typerende “Cold Inside” ...

lees meer...
NIEUWS 21/09/2018 : Bimfest affiche compleet!!

Het is ondertussen een traditie maar sedert 2002 kunt u het kille jaareinde wat feestelijker maken door present te tekenen op het Bimfest festival, ooit begonnen onder de mond vol Belgian Independent Music Festival. Voor de 17de keer alweer dus in 2018 en wel op vrijdag 14 en zaterdag 15 december in zaal de Casino te Sint Niklaas! Voor ...

lees meer...
CD BESPREKING : UFO Över Lappland - UFO Över Lappland

Deze band komt echt uit Lapland, meer bepaald uit de Noord-Zweedse stad Umeå aan de Botnische golf. Sulatron stelt ons het eponieme debuutalbum voor van deze Zweden. Vijf lang uitgesponnen tracks staan er op (50 minuten speelduur). In 2016 verscheen dit reeds als cassette met een track minder (“JaEDeJaE” stond er niet op). ...

lees meer...
FOTO'S : A Slice Of Life - @ Dark Entries Night 24, 14/09/2018, door Yani Beel

lees meer...
FOTO'S : Donder, Hel & Hagel - @ Dark Entries Night 24, 14/09/2018, door Yani Beel

lees meer...
NIEUWS 20/09/2018 : Nieuws van het Kirlian Camera front: Stalingrad is terug!

Natuurlijk kent u als trouwe Dark Entries lezer de Italiaanse rots in de branding Kirlian Camera. Maar wie van jullie is vertrouwd met Stalingrad? Dat we het hier niet hebben over het gebied in Rusland kon u al raden. Stalingrad was een zijproject van Angelo Bergamini enerzijds en Ivano Bizzi (die in het verleden bij Kirlian Camera vooral ...

lees meer...
FOTO'S : Persephone - @ Théâtre Mercelis Brussels, 15/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 20/09/2018 : Nitzer Ebb maakt onuitgegeven video uit 1985 wereldkundig

De terugkeer van Nitzer Ebb is momenteel het evenement in EBM-land. Op 11 oktober komt een ambitieuze box uit: 1982-2010 10 LP Vinyl Boxset. 10 platen? Ja hoor, de vijf officiële platen uit de discografie worden elk aangevuld met een aparte plaat met outtakes, alternatieve versies en remixen. Bovendien zal de groep ook terug gaan optreden, ...

lees meer...
NIEUWS 20/09/2018 : Alien Sex Fiend is bezeten (van een nieuwe plaat)

Er komen nog regelmatig platen uit van Alien Sex Fiend, één van de stichters van het gothicgenre en met name één van de meest populaire groepen uit de Londense batcave-scene van begin jaren 80, doch het betreft hier vooral verzamelaars met singles en live-uitvoeringen van eerder werk. De laatste plaat met origineel ...

lees meer...
CD BESPREKING : Tommy And The Commies - Here Come

Slechts 16 minuten duurt deze 8 songs tellende EP van Tommy And The Commies. Deze humoristisch en origineel genaamde band speelt stevige melodieuze poppunk. We merken vooral een heel erg hoog Buzzcocks gehalte met stevige meezingnummers met catchy hooks en refreinen als ware het 1977. Tommy And The Commies komen uit Sudbury, Ontario, Canada ...

lees meer...
INTERVIEW : SIGLO XX - In het kapitalisme kan alles verkocht worden, zelfs als het in tegenspraak is met zichzelf.

Siglo XX werd wel eens de Belgische Joy Division genoemd, en dus is het een evenement na meer dan 25 jaar terug optreedt. De optredens vallen samen met de viering van het 40-jarig bestaan van de groep. Je kunt ze onder meer zien op de derde editie van Breaking Barriers, het Leuvense festival dat het 40-jarig bestaan van punk in het algemeen ...

lees meer...
INTERVIEW : MILLIE MANDERS & THE SHUT-UP - Zelfs een DIY-band is in essentie een onderneming en een merk.

Op 9 en 10 november 2018 gaat in Leuven de derde editie van Breaking Barriers door, het festival dat in het leven geroepen werd om 40 jaar punk te vieren en al het goede wat daaruit voortkwam. Naast gevestigde namen als Siglo XX, Theatre of Hate en The Kids, kunt u er ook artiesten aan het werk zien die in België nog maar weinig bekendheid ...