canli casino

Dark Entries Logo

21 items

   

The Cure
Pornography
Gothic - New wave
11/10/2015 : The Cure - Pornography
Fiction  Fiction
11/10/2015, Xavier Kruth

Ik ga jullie iets vertellen dat wellicht verrassend is in een bespreking van dit meesterwerk van The Cure. Pornography was de eerste plaat die ik van The Cure hoorde, en ik hield er aanvankelijk niet van. Ik was twaalf jaar, net in het middelbaar, en ik vond die new wavers op school erg cool. Hun zwarte kleren en gecrepeerde haren gaven zo goed weer hoe ik me als existentiële puber voelde.

Uit hun T-shirts kon ik afleiden dat The Cure de grote groep was waar zij naar luisterden, en ik had het geluk dat ik een vriend had die ook fan was. Hij kende The Cure via zijn grote broer, en was zo vriendelijk om niet minder dan 7 platen op cassette op te nemen voor mij. De eerste cassette startte meteen met de slagzin ‘it doesn’t matter if we all die’. Ik was een negativist en doemdenker die de hele conformistische klotenmaatschappij verwierp, maar dit vond ik er toch wel echt over.

Mijn favorieten waren toen Three Imaginary Boys en The Top. De tweede vind ik nog steeds één van de beste Cure-platen ooit, naar de eerste luister ik nooit meer. Het heeft een paar jaar geduurd waarin ik steeds dieper in negativiteit en zelfbeklag wegzonk opdat ik Pornography naar waarde kon schatten, en dat betekent: als één van de donkerste platen ooit en een mijlpaal in de rockmuziek.

Pornography was het sluitstuk van de trilogie die met het melancholische Seventeen Seconds begon en verder ging in het erg sombere maar wondermooie Faith. Dat het nog donkerder kon bewees de single Charlotte Sometimes, maar zo pikzwart als Pornography, dat had niemand kunnen denken. Robert Smith was ten tijde van Pornography zwaar depressief en volledig verloren aan drugs. Wie de plaat beluistert zal niet verwonderd zijn dat Smith diverse drugs als zijn voornaamste inspiratiebron voor de teksten citeert.

Smith zegt ook dat hij ‘the ultimate fuck off album’ wou maken. En zo speelde hij op Short Time Effect met een combinatie van effecten die geen zinnig mens ooit zou gebruiken en die zijn gitaar als een rottende cello deed klinken. Het protest van producer Phil Tornalley haalde niets uit, het nummer zou zo op de plaat verschijnen.

De strategie van Smith bleek aanvankelijk te slagen. Critici waren niet te spreken over de plaat. Rolling Stone schreef dat Pornography ‘het orale equivalent van kiespijn’ is: ‘het is niet de pijn die irriteert, het is de constante saaiheid’. De plaat was duidelijk geen pop, en Chris Parry van Fiction Records koos The Hanging Garden uit als single, omdat hij dit als het enige nummer beschouwde dat nog enig hitpotentieel had. De groepsleden - intussen gesplit na een jammerlijk verlopen tour - lieten hun misprijzen voor deze keuze luidop kennen.

En toch verkocht Pornography goed. Het was zelfs de eerste plaat van de groep die in de top 10 belandde in het Verenigd Koninkrijk. The Cure had duidelijk een gevoelige snaar geraakt, toch bij een select groepje mensen. Want nummers als ‘Siamese Twins’, ‘The Figurehead’ en ‘Cold’ zijn een zware dobber, die niets aan intensiteit hebben verloren gedurende de jaren. Wellicht zullen heel wat mensen zich nog steeds haasten om deze beklemmende herrie uit te zetten. En toch prijkt de plaat jaar na jaar in tijdloze honderds en andere lijstjes. Want nummers als ‘One Hundred Years’ en ‘A Strange Day’ zijn ondanks hun zwartgalligheid erg geschikt voor de radio.

Pornography bleek echter een zware beproeving voor de groep. Smith was erg egocentrisch en bracht - tot grote ergernis van de rest van de groep - veel tijd door met Steve Severin van Siouxie and the Banshees. Het excessief gebruik van drank en drugs maakte de zaak er niet eenvoudiger op. De bom barstte toen The Cure op tournee ging. Bassist Simon Gallup leefde op gespannen voet met Smith - ‘we konden elkaar niet meer rieken, maar dat maakte onze concerten net zo goed’ - en reageerde zich af op drummer Laurence Tolhurst. Gallup ging het liefst om met de ruwe roadies die de groep begeleidden.

Het geheel ontaarde in een werkelijk agressieve sfeer toen de groep het Europese vasteland bereikte. Na een concert in Straatburg gingen Smith en Gallup zelfs met elkaar op de vuist, omwille van een banale ruzie over al dan niet betaalde drankjes. Tolhurst kon de volgende dag alleen maar vaststellen dat de twee heren hun biezen hadden gepakt en terug naar huis waren gekeerd, alwaar Smith een donderpreek van zijn vader moest verduren. Die wees erop dat mensen betaald hadden om de groep te zien, en maande zoonlief aan om terug te keren. Smith en Gallup gingen dus braaf terug en werkten de tour af vooraleer ze uit elkaar gingen.

Het leek er even op dat The Cure geschiedenis was. Smith had intussen terug een betrekking als gitarist gevonden bij Siouxsie and the Banshees, waarin hij in de begindagen ook al had gespeeld toen hun gitarist wegviel. (The Cure was toen het voorprogramma voor Siouxsie, en Smith speelde dus elke dag twee optredens.) Chris Parry - erg verveeld met het wegvallen van zijn meest succesvolle groep - wist Smith evenwel te overtuigen om een nieuwe draai te geven aan The Cure, en wat volgde waren lichtvoetige popnummers als ‘Let’s Go To Bed’ en ‘The Lovecats’. Een radicale breuk met het suïcidale imago die de groep voordien had. The Cure zou verder in de richting van pop evolueren - goede pop, welteverstaan - en een massale aanhang ontwikkelen.

Pornography blijft echter één van de lievelingsplaten van Smith zelf en van vele van zijn talrijke bewonderaars. Smith zei dat het een dagboek was van zijn allerdonkerste periode, een periode waarin hij slechts twee keuzes had: zelfmoord plegen of het allemaal van zich afschrijven. En als Pornography een legendarische openingszin had, dan moest het ook een prachtig slot hebben. ‘I must fight this sickness, find a cure!’, luidt het op het einde van de plaat. Zou het kunnen dat er toch nog een sprankeltje hoop is, daar in de allerverste verte?

Xavier Kruth
11/10/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Dream Ocean - Lost Love Symphony

Dream Ocean heeft Turkse roots, ergens anno 2009. Het is de mezzosopraan Basak Ylva Ceber die samen met gitarist Oz Khan over de wieg gebogen stonden van dit symphonic metal project. Tussen 2010 en 2014 werd er regelmatig opgetreden in het thuisland. Er volgde een break omwille van andere bezigheden. Anno 2016. Basak verhuisde naar Duitsland ...

lees meer...
NIEUWS 21/02/2018 : Project Pitchfork stijgt ten hemel op

Project Pitchfork heeft met Akkretion opnieuw een reuzeplaat afgeleverd. Om u hiervan te overtuigen hebben ze een erg mooie video voor het nummer 'Ascension' gedeeld. De video is met een stop-motion-methode opgemaakt en bestaat uitsluitend uit foto's die elkaar in snel tempo opvolgen. Tekstueel merken we dat Peter Spilles nog steeds ...

lees meer...
NIEUWS 21/02/2018 : Tuxedomoon zet archieven concerten online

Tuxedomoon heeft het zwaar te verduren gehad. De groep kende twee overlijdens van leden die sinds de begindagen deelnamen aan het project: Peter 'Principle' Dachert en Bruce Geduldig. Vooral het verlies van bassist Peter Principle doet vragen rijzen over hoe het verder moet. Peter was meer dan enkel een bassist met een zeer eigen stijl, ...

lees meer...
NIEUWS 21/02/2018 : Sopor Aeternus brent 'The Spiral Sacrifice' uit

Het meest obscure project uit de gothwereld brengt een nieuwe plaat uit. Sopor Aeternus heeft zich altijd al met mysterie weten te omhullen. Anna Varney Cantodea is een gekwelde geest die haar lijden in prachtige neoklassieke muziek weet om te zetten. Het is dus steeds een evenement als Sopor Aeternus een nieuwe plaat uit heeft. De laatste ...

lees meer...
NIEUWS 19/02/2018 : In Memoriam Ward De Prins

Ward De Prins is overleden. Het voelt onwezenlijk aan. Ward heeft zich jarenlang ingezet voor de zwarte scene in België. Hij heeft een belangrijke rol gespeeld bij Dark Entries, alsook bij Peek-a-boo-magazine en was de organisator van twee sublieme Black Easter-festivals in 2015 en 2016. Als er één woord is dat Ward typeerde, ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Nightcrawlers - The Biophonic Boombox Recordings

Niet verwarren met de gelijknamige sixties garagepunkband uit Florida. Er zou ook een houseband Nightcrawlers bestaan en ook nog een Americana indierock band met dezelfde naam. Deze The Nightcrawlers werden opgericht in 1979 door de broers Tom Gulch en Peter Gulch. Kort daarna recruteerden ze derde groepslid Dave Lunt. Ze inspireerden zich ...

lees meer...
FOTO'S : THE SOFT MOON - Botanique, Brussels, Belgium, 17/02/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : SARIN - Botanique, Brussels, Belgium, 17/02/2018 door Benny Serneels

lees meer...
CD BESPREKING : Heathen Apostles - Bloodgrass Vol. 1

We kennen alt-country, denk aan bands als Whiskeytown, 16 Horsepower of Woven Hand. We kennen ook cowpunk en gothabilly of hellbilly. Denk aan bands als Ghoultown, Gravetown of DAD. Deze Heathen Apostles uit Los Angeles passen ook in dit rijtje (vooral het laatste dan qua imago) maar eigenlijk is dit muzikaal bijna pure Americana folk, country ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kazuya Ishigami - A-Z-B-Men (Neo Electroacoustic Ambient Series No.12)

Een pakketje van Kyou Records zonder een bijdrage van een van de mannen achter het label, de productieve Kazuya Ishigami? Nee, zo zijn we niet getrouwd! A-Z-B-Men is Ishigami’s tweede bijdrage aan Kyou’s prestigieuze Neo Electroacoustic Ambient Series*. Na eerder Canceller X, het eerste deel van de reeks. Voor deze nieuwe ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kazuko Narita - Chant d'Amour Sans Paroles (Neo Electroacoustic Ambient Series No.11)

Van de Egyptisch-Franse zangeres met Italiaanse wortels Dalida weten we dat de liefde graag gepaard gaat met “paroles paroles paroles”. Caïro of Rome is Tokyo niet, vandaar dat de Japanse artieste Kazuko Narita ervoor kiest de liefde zonder deze “paroles” te bezingen. Hoe ver beide artiestes muzikaal ook van ...

lees meer...
FOTO'S : PUNISH YOURSELF - Magasin 4, Brussels, Belgium, 16/02/2018 door Benny Serneels

lees meer...
NIEUWS 17/02/2018 : Leipzig calling...again.

Onze woorden van deze morgen waren amper koud of ze bleken haast profetisch van aard want vanuit Leipzig kregen we net een nieuwe reeks namen voor het WGT 2018. Naast Imminent (samen met het Duitse Synapscape op de affiche) prijkt ook landgenoot Eric Van Wonterghem alias Monolith en zullen de electro liefhebbers blij zijn met namen als KiEw, ...

lees meer...
INTERVIEW : PSY'AVIAH - Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden

De strijd van het individu om overeind te blijven in onze hectische maatschappij. Het is een actueel thema waar niet enkel boeken over worden geschreven, maat ook muziek over wordt gemaakt. De nieuwe plaat van Psy'Aviah - 'Lightflare' - is rond het thema opgebouwd. We vroegen Yves Schelpe naar zijn inspiratie en zijn motivatie ...

lees meer...
INTERVIEW : LACRIMOSA - Ik was bij het maken van Testimonium in een soort van trance.

In 2017 bracht Lacrimosa ‘Testimonium’ uit, een plaat die absolute schoonheid met absolute duisternis wist te laten samensmelten. Met meesterbrein Tilo Wolff hadden we een aangenaam gesprek over heden en verleden van zijn project. We zijn helemaal omvergeblazen door de nieuwe Lacrimosa-cd ‘Testimonium’. Het is donker ...