casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

24 items

   

The Cure
Pornography
Gothic - New wave
11/10/2015 : The Cure - Pornography
Fiction  Fiction
11/10/2015, Xavier Kruth

Ik ga jullie iets vertellen dat wellicht verrassend is in een bespreking van dit meesterwerk van The Cure. Pornography was de eerste plaat die ik van The Cure hoorde, en ik hield er aanvankelijk niet van. Ik was twaalf jaar, net in het middelbaar, en ik vond die new wavers op school erg cool. Hun zwarte kleren en gecrepeerde haren gaven zo goed weer hoe ik me als existentiële puber voelde.

Uit hun T-shirts kon ik afleiden dat The Cure de grote groep was waar zij naar luisterden, en ik had het geluk dat ik een vriend had die ook fan was. Hij kende The Cure via zijn grote broer, en was zo vriendelijk om niet minder dan 7 platen op cassette op te nemen voor mij. De eerste cassette startte meteen met de slagzin ‘it doesn’t matter if we all die’. Ik was een negativist en doemdenker die de hele conformistische klotenmaatschappij verwierp, maar dit vond ik er toch wel echt over.

Mijn favorieten waren toen Three Imaginary Boys en The Top. De tweede vind ik nog steeds één van de beste Cure-platen ooit, naar de eerste luister ik nooit meer. Het heeft een paar jaar geduurd waarin ik steeds dieper in negativiteit en zelfbeklag wegzonk opdat ik Pornography naar waarde kon schatten, en dat betekent: als één van de donkerste platen ooit en een mijlpaal in de rockmuziek.

Pornography was het sluitstuk van de trilogie die met het melancholische Seventeen Seconds begon en verder ging in het erg sombere maar wondermooie Faith. Dat het nog donkerder kon bewees de single Charlotte Sometimes, maar zo pikzwart als Pornography, dat had niemand kunnen denken. Robert Smith was ten tijde van Pornography zwaar depressief en volledig verloren aan drugs. Wie de plaat beluistert zal niet verwonderd zijn dat Smith diverse drugs als zijn voornaamste inspiratiebron voor de teksten citeert.

Smith zegt ook dat hij ‘the ultimate fuck off album’ wou maken. En zo speelde hij op Short Time Effect met een combinatie van effecten die geen zinnig mens ooit zou gebruiken en die zijn gitaar als een rottende cello deed klinken. Het protest van producer Phil Tornalley haalde niets uit, het nummer zou zo op de plaat verschijnen.

De strategie van Smith bleek aanvankelijk te slagen. Critici waren niet te spreken over de plaat. Rolling Stone schreef dat Pornography ‘het orale equivalent van kiespijn’ is: ‘het is niet de pijn die irriteert, het is de constante saaiheid’. De plaat was duidelijk geen pop, en Chris Parry van Fiction Records koos The Hanging Garden uit als single, omdat hij dit als het enige nummer beschouwde dat nog enig hitpotentieel had. De groepsleden - intussen gesplit na een jammerlijk verlopen tour - lieten hun misprijzen voor deze keuze luidop kennen.

En toch verkocht Pornography goed. Het was zelfs de eerste plaat van de groep die in de top 10 belandde in het Verenigd Koninkrijk. The Cure had duidelijk een gevoelige snaar geraakt, toch bij een select groepje mensen. Want nummers als ‘Siamese Twins’, ‘The Figurehead’ en ‘Cold’ zijn een zware dobber, die niets aan intensiteit hebben verloren gedurende de jaren. Wellicht zullen heel wat mensen zich nog steeds haasten om deze beklemmende herrie uit te zetten. En toch prijkt de plaat jaar na jaar in tijdloze honderds en andere lijstjes. Want nummers als ‘One Hundred Years’ en ‘A Strange Day’ zijn ondanks hun zwartgalligheid erg geschikt voor de radio.

Pornography bleek echter een zware beproeving voor de groep. Smith was erg egocentrisch en bracht - tot grote ergernis van de rest van de groep - veel tijd door met Steve Severin van Siouxie and the Banshees. Het excessief gebruik van drank en drugs maakte de zaak er niet eenvoudiger op. De bom barstte toen The Cure op tournee ging. Bassist Simon Gallup leefde op gespannen voet met Smith - ‘we konden elkaar niet meer rieken, maar dat maakte onze concerten net zo goed’ - en reageerde zich af op drummer Laurence Tolhurst. Gallup ging het liefst om met de ruwe roadies die de groep begeleidden.

Het geheel ontaarde in een werkelijk agressieve sfeer toen de groep het Europese vasteland bereikte. Na een concert in Straatburg gingen Smith en Gallup zelfs met elkaar op de vuist, omwille van een banale ruzie over al dan niet betaalde drankjes. Tolhurst kon de volgende dag alleen maar vaststellen dat de twee heren hun biezen hadden gepakt en terug naar huis waren gekeerd, alwaar Smith een donderpreek van zijn vader moest verduren. Die wees erop dat mensen betaald hadden om de groep te zien, en maande zoonlief aan om terug te keren. Smith en Gallup gingen dus braaf terug en werkten de tour af vooraleer ze uit elkaar gingen.

Het leek er even op dat The Cure geschiedenis was. Smith had intussen terug een betrekking als gitarist gevonden bij Siouxsie and the Banshees, waarin hij in de begindagen ook al had gespeeld toen hun gitarist wegviel. (The Cure was toen het voorprogramma voor Siouxsie, en Smith speelde dus elke dag twee optredens.) Chris Parry - erg verveeld met het wegvallen van zijn meest succesvolle groep - wist Smith evenwel te overtuigen om een nieuwe draai te geven aan The Cure, en wat volgde waren lichtvoetige popnummers als ‘Let’s Go To Bed’ en ‘The Lovecats’. Een radicale breuk met het suïcidale imago die de groep voordien had. The Cure zou verder in de richting van pop evolueren - goede pop, welteverstaan - en een massale aanhang ontwikkelen.

Pornography blijft echter één van de lievelingsplaten van Smith zelf en van vele van zijn talrijke bewonderaars. Smith zei dat het een dagboek was van zijn allerdonkerste periode, een periode waarin hij slechts twee keuzes had: zelfmoord plegen of het allemaal van zich afschrijven. En als Pornography een legendarische openingszin had, dan moest het ook een prachtig slot hebben. ‘I must fight this sickness, find a cure!’, luidt het op het einde van de plaat. Zou het kunnen dat er toch nog een sprankeltje hoop is, daar in de allerverste verte?

Xavier Kruth
11/10/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Maze & Lindholm - Where The Wolf Has Been Seen

Maze & Lindholm is een eerste samenwerking tussen P. Maze (echte naam Pierre de Mûelenaere), actief in Orphan Swords en Black Swords, plus producer en musicus Otto Lindholm die onder eigen naam twee albums heeft uitgebracht: ‘Otto Lindholm’ (2016) en ‘Alter’ (2017). ‘Where The Wolf Has Been Seen’ ...

lees meer...
CD BESPREKING : Merzbow/Dedali - L'Age D'Or

Het noiselabel 4iB uit Singapore blijft ons verrassen met serieuze kleppers. Japanoise oppergod Merzbow vonden we er al eerder terug (de split Animal Liberation met Raven en Dao De Noize), deze keer slaat de Japanner de handen in elkaar met Italiaan Alessandro Bosello oftewel Dedali. Over Merzbow is op onze pagina’s al veelvuldig ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chain Wallet - No Ritual

Wie kent er China Crisis nog? Een arty new wave en synhtpop band uit de jaren 80 waarvan de meeste mensen (of toch wie in de jaren 80 al eens de radio openzette) direct hun grote hit “Wishful Thinking” zullen herkennen. Maar ze hadden nog zoveel meer in hun mars. Voor wie iets van deze toch wel ondergewaardeerde new wave band in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Atomic - Pet Variations

Het Zweeds-Noorse kwintet Atomic wordt beschouwd als een ‘super’ jazzgroep qua bezetting. Atomic werd opgericht in 2000 door de Zweden Magnus Broo (trompet) en Fredrik Ljungkvist (saxofoon en klarinet). Met de komst van drie Noorse muzikanten - pianist Håvard Wiik, contrabassist Ingebrigt Håker Flaten en drummer Paal ...

lees meer...
NIEUWS 19/02/2019 : 'Robotman' neuwe clip en single van De Delvers

De Delvers hebben een nieuwe clip uit. Met “Robotman” delen De Delvers een Nederlandstalige postpunk-uppercut uit aan een maatschappij waar ‘robots’ regeren die alle menselijkheid en realiteitszin zijn verloren. Recht op de kin. Robotman is een oproep voor meer ongehoorzaamheid met een warm en groot hart! In deze tijden, met alles ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jo Quail - Exsolve

Toen we voor het eerst over Jo Quail hoorden vertellen, zijnde een vrouw met een cello, konden we ons amper voorstellen dat we hier warm voor zouden lopen. Soms kan een mens zich echter danig vergissen, het was wijlen Ward De Prins die me wat dat betreft allereerst met de neus op de feiten drukte. Na een eerste luisterbeurt werd al meteen ...

lees meer...
INTERVIEW : AMUND MAARUD - AMGALA TEMPLE - Muziek maakt me gelukkig, laat me voelen dat ik leef.

Vóór het afnemen van een interview ga ik gewoonlijk zoeken op het wereldwijde net naar informatie en al reeds gepubliceerde gesprekken met de betrokken artiest, kwestie van wat beslagen op het ijs te komen. In het geval van Amgala Temple was de info schaars. Meer dan een twee minuten durend interview op de site van gitarist ...

lees meer...
NIEUWS 18/02/2019 : Twee Britse power electronics legendes trekken de stekker uit.

Vrijdag liet Lee Howard weten dat zijn project Iron Fist Of The Sun het voor bekeken houdt. Verantwoordelijk hiervoor is een dramatische verschuiving in zijn persoonlijk leven, een alleenstaande vader zijn en de plotselinge groei van zijn bedrijf waardoor het creëren van muziek praktisch onmogelijk geworden is. Het is beter de arena ...

lees meer...
NIEUWS 17/02/2019 : Posh Isolation strijkt neer in Brussel.

Wie geregeld onze reviewpagina uitpluist is ongetwijfeld al op het Deense experimentele label Posh Isolation gebotst. Het label, dat in Copenhagen ook zijn eigen winkel heeft, werd opgericht door Christian Stadsgaard en Loke Rahbek met als doelstelling werk van Scandinavische artiesten en speciale samenwerkingen een platform te geven. Buiten ...

lees meer...
INTERVIEW : MILITIA - Tijdens de opnames voelden we continu de priemende ogen van Ambiorix over onze drummende armen meekijken.

Het doek valt over Militia. Van 1988 tot 2018 heeft de anarchistische industrialgroep zijn stempel gedrukt, wat zeg ik: geslagen, met zware metalen percussie, op de Belgische scene. Het eind 2018 verschenen ‘Ambiorix’ zal voor de rest van de eeuwigheid de laatste plaat zijn van de groep. Een buitengewone plaat, die de strijd van ...

lees meer...
FOTO'S : Kælan Mikla - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Fantastique.Night LVII: Kælan Mikla, Some Ember & Turquoise - Een bezwerende heksensabbat

Het is best verwonderlijk hoe snel Kælan Mikla groot geworden is. Natuurlijk had hun titelloze debuut uit 2016 al voor wat sensatie gezorgd in minimal wave-middens, maar het IJslandse trio – dat overigens in zijn eigen moedertaal zingt – bleef toch vooral een tip voor ingewijden. Succesvolle tournees met King Dude en Drab ...

lees meer...
FOTO'S : Some Ember - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Turquoise - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : R.I.P. Willy Willy (59) (Stagebeast, Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios, Willy Willy & The Voodoo Band) - 'Een gitarist zo groot dat je hem twee maal moest noemen'

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

lees meer...
NIEUWS 15/02/2019 : Kælan Mikla video: Draumadís

Het is absoluut niet zo dat we alles wat Robert Smith goed vindt zelf ook goed vinden, maar in het geval van het IJslandse Kælan Mikla doen we dat wel. Het meisjestrio maakt een frisse mix van punk, wave en poëzie en heeft op Cure-voorman zoveel indruk gemaakt dat deze hen uitnodigde op het Meltdown festival dat hij mocht cureren, ...

lees meer...
NIEUWS 14/02/2019 : R.I.P. Willy Willy (59) (Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios)

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...