canli casino

Dark Entries Logo

21 items

   

The Sisters Of Mercy
First And Last And Always
Gothic Rock
05/03/2015 : The Sisters Of Mercy - First And Last And Always
Merciful Release  Merciful Release
05/03/2015, Kurt Ingels

Tja, in een rubriek met klassiekers mag deze oerplaat uit 1985 (da’s alweer 30 jaar geleden) niet ontbreken. Immers, klassiekers zijn voor de hand liggend en dat is deze “First And Last And Always” zonder meer, vandaar dat ik er bewust de ep “The Reptile House” (1983) niet heb uitgepikt al is die in cultkringen waar goede smaak primeert allicht even ‘klassiek’.

“First And Last And Always” dus, het was een titel als een self fulfilling profecy want The Sisters Of Mercy zouden, met alle respect, nadien nooit meer dé Sisters Of Mercy zijn. Deze geniale plaat, ondertussen al een bijna oneindig aantal keer heruitgebracht, laat ons een groep horen die z’n Wagneriaans bombast, zijn mysterieuze poëtische aanpak en passionele overgave aan menselijke subversie en aberraties weet te lijmen aan melodie - denk aan het titelnummer - en donkere meezingrefreinen.

“First And Last And Always” schept op die manier een soort vrolijke duisternis, en is daardoor ook veel meer een ode aan de schaduwkanten van het leven, muziek die baadt in hoopvolle tristesse. Openen doen we met het lijflied van in een rode sport cabriolet cruisende goths bij ondergaande zon. “Black Planet”, een road movie die toont dat goth en glam niet eens zo ver uit elkaar liggen…

“Walk Away” is zowaar feestelijk en stelt misschien wel de vriendschapsbanden binnen de groep op proef. Kenners weten dat de groep na dit album uit elkaar viel. Gitarist Wayne Hussey nam bassist Graig Adams onder de arm om samen op missie te gaan. Dit verhaal is al honderden keren verteld dus ik ga meteen door naar het zinderende en ietwat hypnotiserende “No Time To Cry”, een meer introverte benadering van de nietsontziende ratrace zeg maar die plaats ruimt voor het meest zwierige nummer van de plaat “A Rock And A Hard Place”, een nummer dat op briljante wijze de katholieke opvoeding van Eldtrich koppelt aan z’n fascinatie voor meisjes van lichte zeden, tenminste dat is wat ik er van maak want de kracht van dit album ligt ook bij het oneindige aantal interpretatiemogelijkheden die aan elk nummer kunnen toegemeten worden.

Zo is dé album klassieker “Marian” voor velen, hoewel vrij wanhopig van opzet, het ultieme liefdesnummer terwijl Marian evengoed een religieuze symboliek in zich draagt..;. Liefde is verzuipen, oftewel de totale overgave die dan weer gelijk staat aan de dood, maar goed we gaan niet té filosofisch worden.

Op de B-zijde, voor alle duidelijkheid: we hebben het hier over een plaat, pakt het titelnummer zwierig en quasi vrolijk uit alsof het de luisteraar's ijlende koortsdromen bij “Marian” wil doen vergeten. Hier is op zijn minst een straaltje zon van de partij al voorspelt de tekst ook een stevig en naderend onweer. “Possession” was het nummer dat me jaren geleden het meeste moeite kostte, lees toentertijd vond ik dit het minste nummer van het album maar met de jaren ben ik het steeds sterker gaan appreciëren… Het ligt eerder zwaar op de hand en de maag, mijmert en stelt vragen… Eldritch terug op zoek naar het kind in zichzelf, een onwerkelijke werkelijkheid ergens tussen droom en daad. Shake shake shake: kippenvel, zoveel is zeker.

“Nine While Nine” zou evengoed een liefdesepos kunnen zijn, en eigenlijk zijn alle nummers op dit album dit, maar het ritme is traag, de ritmes bombastisch, … and I wait in vain… het nummer ademt met andere woorden existentiële vraagstelling, waar ga ik heen met de (levens)trein, met of zonder jou, ben ik het juiste spoor kwijt en wat is dan het juiste spoor… U merkt het, muziek die aanzet tot denken is anno 2015 zeer zeldzaam… “Logic” mag nog eens drugs als escapisme promoten. We weten allemaal dat meneer Eldritch en wellicht ook de andere bandleden hun liefde voor het witte poeder (neen, geen poedersuiker) nooit onder stoelen of banken hebben gestoken. Als een pilletje tegen de levenspijn, of omwille van de kunst, wie zal het zeggen. We ronden af met naar mijn mening de beste slow ooit geschreven, een oprechte ode aan de onbekende ander, de mogelijke liefde… “Some Kind of Stanger”.

30 jaar na datum word ik er nog altijd stil van. Wat een afsluiter en dat van een album waarop elk nummer zowat singelwaardig is. Een onmisbaar goth gevoel maakt zich van me meester. De sehnsucht van de vliegende hollander, de levenslustige passie van een kind dat de wereld en zichzelf ontdekt. Existentialisme ten top maar verpakt in een warme, zwarte gothic mantel. Nog altijd even relevant als jaar 30 jaar geleden. Onsterfelijk groots en spreek me vooral niet tegen.

Somekind Of Stranger © The sisters Of Mercy (Andrew Eldtrich, Marx Gary)

And yes I believe in what we had but words got in the way And only yesterday, as I was leaving, Lord knows I've tried to say But I've heard a million conversations going where they've been before Seen the way that careful lingers undecided at the door And all I know for sure, all I know for real Is knowing doesn't mean so much When placed against the feeling, the heat inside When bodies meet, when fingers touch All my words are secondhand and useless in the face of this Rationale and rhyme and reason, pale beside a single kiss And I've heard so many things, I fail to understand at all I'd settle anytime for unknown footsteps in the hall outside And all I know for sure, all I know for real Is knowing doesn't mean so much When placed against the feeling, the heat inside When bodies meet, when fingers touch Because the world is cruel and promises are broken Don't try to tell me anything, don't try to tell me You'll be true to me, you know the real truth is never spoken And I know the world is cold but if you hold on tight to what you Find you might not mind too much though Even this must pass away And memories may last for years but Names are just for souvenirs Some kind of angel, let me look into your eyes Don't give me why's and wherefore's reason or surprise I don't care for words that don't belong And I don't care what you're called, tell me later if at all I can wait a long, long time, before I hear another love song Come here I think you're beautiful My door is open wide Some kind of angel come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful, beautiful Some kind of angel come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful Some kind of angel come inside Come here I think you're beautiful My door is open wide Some kind of stranger come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful, beautiful Some kind of stranger come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful Some kind of stranger come inside Come here I think you're beautiful My door is open wide Some kind of stranger come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful, beautiful Some kind of stranger come inside...

The Sisters Of Mercy

Kurt Ingels
05/03/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Sleepwalk - Tempus Vincit Omnia

Ik moet iets bekennen. Ondanks redelijk wat jaren in "de scene" (sinds 2001-2002, toen ik 16-17 jaar oud was) en een best wel omvangrijke donkere elektronische muziekcollectie (+700 fysieke releases) heb ik Sleepwalk pas vrij recent leren kennen. Blijkbaar kocht ik altijd compilaties waaraan deze Zwitserse old-school electro/EBM-band ...

lees meer...
CD BESPREKING : Fotocrime - Always Night

Ingewijden uit de metalen snarengitaren zijn ongetwijfeld wel vertrouwd met een band als Coliseum. Uit Kentucky Fried Chicken geschoeide rock met punkinvloeden. Wat dit dan weer te doen heeft met de postpunk van Fotocrime is weer een ander verhaal. Het is namelijk Ryan Patterson van Coliseum die deze band heeft opgericht, in het gezelschap ...

lees meer...
CD BESPREKING : Antwood - Sponsored Content

Omdat we niet goed wisten wie zich aan deze cd zou wagen, schuifden we hem maar in handen van collega Kurt Ingels, voor wie een grote stapel promo cd’s synoniem is voor een geslaagde redactievergadering. Geen goede zet zo bleek, want al snel keerde het plaatje terug onze richting uit, met de woorden dat onze meest schrijvende redacteur ...

lees meer...
CD BESPREKING : Messier 39 - Venus Eclipse

Ze hadden net zo goed NGC 7092 als groepsnaam kunnen bedenken. Het mag wel tot de verbeelding spreken maar zou nagenoeg enkel herkend worden door astrologen met de telescoop als verlengstuk van zichzelf. Maar toch, ook een naam als Messier 39 heeft een zoektocht in de ruimte nodig. Ontdekt door de Franse kometenontdekker Charles ...

lees meer...
CD BESPREKING : Wind Atlas - An Edible Body

Het Spaanse Wind Atlas deed wat bezettingswijzigingen (zo doen ze het tegenwoordig zonder bassist) en ontdekte de mogelijkheden van elektronische muziek waarmee ze op hun derde plaat, An Edible Body, lustig aan het experimenteren slaan. Daar waar hun vroeger werk nog erg “4AD” (Cocteau Twins, Dead Can Dance) met ethereal gothic ...

lees meer...
INTERVIEW : ONRUST - Jonge mensen die actief dingen willen trekken, het blijft een must.

Op de affiche van onze volgende Dark Entries Night, op zaterdag 24 maart, prijkt de naam van een van de rijzende sterren van de nationale elektronische scene: Onrust. Fan van het eerste uur zijnde, schoven we graag met miss Onrust, Wendy Mulder, aan tafel om jullie een blik achter dit fantastische project te gunnen. DE: Hoi Wendy, ...

lees meer...
NIEUWS 24/02/2018 : Dark Entries wenst u een fijne International EBM Day

Vandaag is het 24.2, ofwel International EBM Day. Voor de liefhebbers van Electronic Body Music is het natuurlijk elke dag EBM Day, maar op 24 februari wordt dit genre extra in de kijker gezet. In de numerologie van de donkere elektronische scene is 242 immers een heilig nummer. Onze eigenste Front 242 wordt algemeen beschouwd als één ...

lees meer...
NIEUWS 23/02/2018 : Rabbit Hole Music of Celestial Metal?

Tuomas Holopainen, het creatieve brein achter Nightwish besloot tijdens de pauze die Nightwish inlaste, niet met de vingers te draaien. Samen met Johanna Kurkela (zang & viool) en Troy Donockley (gitaar en een resem folkinstrumenten) stampten ze het muzikaal project Auri uit de permafrost. Muzikaal te omschrijven als Rabbit Hole Music ...

lees meer...
NIEUWS 23/02/2018 : Hoe zou het nog zijn met DaGeist?

Onze Franse vrienden van Dageist hebben na hun plaat '40' en hun single 'Vampire' beloofd om het even wat rustiger aan te doen, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ze moesten nog een single uitbrengen en ze hadden veel slechter kunnen doen dan met het nummer 'Virgin' dat opnieuw een duister pareltje is dat ...

lees meer...
NIEUWS 23/02/2018 : Het einde is nabij voor Merciful Nuns!

Het einde is nabij! Neen, u hoort het niet van de getuigen van jehova, wel van Merciful Nuns. Ze pakken immers maar wat graag uit met apocalyptische en grootse boodschappen. Omdat ze niet meer wisten waar ze het einde nu van moesten aankondigen, hebben ze maar hun eigen einde aangekondigd. Maar de doodstrijd zal nog even duren. Er staat nog ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 22/02/2018 : WGT update!

Het is de tijd van het jaar, regelmatig valt Dark Entries u lastig met nieuws over officieel bevestigde namen voor het aanstormende Wave Gotik Treffen dat traditiegetrouw pinksteren tot een hoogmis maakt voor de liefhebber van gothic, new wave en al wat daar ook maar enige connectie mee maakt. Opnieuw werden recent een 20-tal namen togevoegd ...

lees meer...
FOTO'S : THE SOFT MOON - Botanique, Brussels, Belgium, 17/02/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : SARIN - Botanique, Brussels, Belgium, 17/02/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : PUNISH YOURSELF - Magasin 4, Brussels, Belgium, 16/02/2018 door Benny Serneels

lees meer...
INTERVIEW : PSY'AVIAH - Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden

De strijd van het individu om overeind te blijven in onze hectische maatschappij. Het is een actueel thema waar niet enkel boeken over worden geschreven, maat ook muziek over wordt gemaakt. De nieuwe plaat van Psy'Aviah - 'Lightflare' - is rond het thema opgebouwd. We vroegen Yves Schelpe naar zijn inspiratie en zijn motivatie ...