canli casino

Dark Entries Logo

16 items

   

The Sisters Of Mercy
First And Last And Always
Gothic Rock
05/03/2015 : The Sisters Of Mercy - First And Last And Always
Merciful Release  Merciful Release
05/03/2015, Kurt Ingels

Tja, in een rubriek met klassiekers mag deze oerplaat uit 1985 (da’s alweer 30 jaar geleden) niet ontbreken. Immers, klassiekers zijn voor de hand liggend en dat is deze “First And Last And Always” zonder meer, vandaar dat ik er bewust de ep “The Reptile House” (1983) niet heb uitgepikt al is die in cultkringen waar goede smaak primeert allicht even ‘klassiek’.

“First And Last And Always” dus, het was een titel als een self fulfilling profecy want The Sisters Of Mercy zouden, met alle respect, nadien nooit meer dé Sisters Of Mercy zijn. Deze geniale plaat, ondertussen al een bijna oneindig aantal keer heruitgebracht, laat ons een groep horen die z’n Wagneriaans bombast, zijn mysterieuze poëtische aanpak en passionele overgave aan menselijke subversie en aberraties weet te lijmen aan melodie - denk aan het titelnummer - en donkere meezingrefreinen.

“First And Last And Always” schept op die manier een soort vrolijke duisternis, en is daardoor ook veel meer een ode aan de schaduwkanten van het leven, muziek die baadt in hoopvolle tristesse. Openen doen we met het lijflied van in een rode sport cabriolet cruisende goths bij ondergaande zon. “Black Planet”, een road movie die toont dat goth en glam niet eens zo ver uit elkaar liggen…

“Walk Away” is zowaar feestelijk en stelt misschien wel de vriendschapsbanden binnen de groep op proef. Kenners weten dat de groep na dit album uit elkaar viel. Gitarist Wayne Hussey nam bassist Graig Adams onder de arm om samen op missie te gaan. Dit verhaal is al honderden keren verteld dus ik ga meteen door naar het zinderende en ietwat hypnotiserende “No Time To Cry”, een meer introverte benadering van de nietsontziende ratrace zeg maar die plaats ruimt voor het meest zwierige nummer van de plaat “A Rock And A Hard Place”, een nummer dat op briljante wijze de katholieke opvoeding van Eldtrich koppelt aan z’n fascinatie voor meisjes van lichte zeden, tenminste dat is wat ik er van maak want de kracht van dit album ligt ook bij het oneindige aantal interpretatiemogelijkheden die aan elk nummer kunnen toegemeten worden.

Zo is dé album klassieker “Marian” voor velen, hoewel vrij wanhopig van opzet, het ultieme liefdesnummer terwijl Marian evengoed een religieuze symboliek in zich draagt..;. Liefde is verzuipen, oftewel de totale overgave die dan weer gelijk staat aan de dood, maar goed we gaan niet té filosofisch worden.

Op de B-zijde, voor alle duidelijkheid: we hebben het hier over een plaat, pakt het titelnummer zwierig en quasi vrolijk uit alsof het de luisteraar's ijlende koortsdromen bij “Marian” wil doen vergeten. Hier is op zijn minst een straaltje zon van de partij al voorspelt de tekst ook een stevig en naderend onweer. “Possession” was het nummer dat me jaren geleden het meeste moeite kostte, lees toentertijd vond ik dit het minste nummer van het album maar met de jaren ben ik het steeds sterker gaan appreciëren… Het ligt eerder zwaar op de hand en de maag, mijmert en stelt vragen… Eldritch terug op zoek naar het kind in zichzelf, een onwerkelijke werkelijkheid ergens tussen droom en daad. Shake shake shake: kippenvel, zoveel is zeker.

“Nine While Nine” zou evengoed een liefdesepos kunnen zijn, en eigenlijk zijn alle nummers op dit album dit, maar het ritme is traag, de ritmes bombastisch, … and I wait in vain… het nummer ademt met andere woorden existentiële vraagstelling, waar ga ik heen met de (levens)trein, met of zonder jou, ben ik het juiste spoor kwijt en wat is dan het juiste spoor… U merkt het, muziek die aanzet tot denken is anno 2015 zeer zeldzaam… “Logic” mag nog eens drugs als escapisme promoten. We weten allemaal dat meneer Eldritch en wellicht ook de andere bandleden hun liefde voor het witte poeder (neen, geen poedersuiker) nooit onder stoelen of banken hebben gestoken. Als een pilletje tegen de levenspijn, of omwille van de kunst, wie zal het zeggen. We ronden af met naar mijn mening de beste slow ooit geschreven, een oprechte ode aan de onbekende ander, de mogelijke liefde… “Some Kind of Stanger”.

30 jaar na datum word ik er nog altijd stil van. Wat een afsluiter en dat van een album waarop elk nummer zowat singelwaardig is. Een onmisbaar goth gevoel maakt zich van me meester. De sehnsucht van de vliegende hollander, de levenslustige passie van een kind dat de wereld en zichzelf ontdekt. Existentialisme ten top maar verpakt in een warme, zwarte gothic mantel. Nog altijd even relevant als jaar 30 jaar geleden. Onsterfelijk groots en spreek me vooral niet tegen.

Somekind Of Stranger © The sisters Of Mercy (Andrew Eldtrich, Marx Gary)

And yes I believe in what we had but words got in the way And only yesterday, as I was leaving, Lord knows I've tried to say But I've heard a million conversations going where they've been before Seen the way that careful lingers undecided at the door And all I know for sure, all I know for real Is knowing doesn't mean so much When placed against the feeling, the heat inside When bodies meet, when fingers touch All my words are secondhand and useless in the face of this Rationale and rhyme and reason, pale beside a single kiss And I've heard so many things, I fail to understand at all I'd settle anytime for unknown footsteps in the hall outside And all I know for sure, all I know for real Is knowing doesn't mean so much When placed against the feeling, the heat inside When bodies meet, when fingers touch Because the world is cruel and promises are broken Don't try to tell me anything, don't try to tell me You'll be true to me, you know the real truth is never spoken And I know the world is cold but if you hold on tight to what you Find you might not mind too much though Even this must pass away And memories may last for years but Names are just for souvenirs Some kind of angel, let me look into your eyes Don't give me why's and wherefore's reason or surprise I don't care for words that don't belong And I don't care what you're called, tell me later if at all I can wait a long, long time, before I hear another love song Come here I think you're beautiful My door is open wide Some kind of angel come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful, beautiful Some kind of angel come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful Some kind of angel come inside Come here I think you're beautiful My door is open wide Some kind of stranger come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful, beautiful Some kind of stranger come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful Some kind of stranger come inside Come here I think you're beautiful My door is open wide Some kind of stranger come inside Come here I think you're beautiful I think you're beautiful, beautiful Some kind of stranger come inside...

The Sisters Of Mercy

Kurt Ingels
05/03/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Kayu Nakada - A Circuit Not Turning (Neo Electroacoustic Ambient Series No.2)

Allereerst willen we u een blik gunnen op de tracklist op dit tweede deel uit de "Neo Electroacoustic Ambient Series"*: ‘No.21’, ‘No.21 No.21’, ‘No.7 No.8’, ‘No.7’, ‘No.21 No.21 No.21’, ‘No.12 No.13 No.14’, ‘No.21 No.12 No.13 No.16 No.17’ en ‘No.21 ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Raudive - Future Transmissions

Konstantin Raudive was leerling van Jung maar geniet vooral bekendheid omwille van zijn EVP (Electronic Voice Phenomena) waarbij hij de stem van overledenen, geesten zeg maar, op tape probeerde vast te leggen. Google maar eens, u vindt vast een paar van zijn experimentjes online. Dit Engelse The Raudive ontleent zijn naam aan deze Letse parapsycholoog ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2017 : Dark Entries zoekt vers bloed

Ware vampieren zijn wij, die in de duisternis jagen op warmbloedige wezens om onze dorst aan te laven… Yep, we zoeken naar vers bloed om ons magazine te versterken. Uiteraard gaat onze voorkeur hierbij uit naar jonge maagden, maar op onze leeftijd en met ons uiterlijk kunnen we niet al te veeleisend zijn. Je geslacht, leeftijd of uiterlijk ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kazuya Ishigami - Canceller X (Neo Electroacoustic Ambient Series No.1)

Adepten van experimentele muziek die hun radar richten op het Aziatische werelddeel, blijven niet op hun honger zitten. Dat in dit vakgebied tal van pareltjes op te graven vallen in dit continent, is al langer dan vandaag geen groot geheim. Zo ontvingen we van Kazuya Ishigami een achtdelige reeks die ‘Neo Electroacoustic Ambient ...

lees meer...
CD BESPREKING : Totengeflüster - Im Nebel der Vergänglichkeit

Ik begrijp het indien je nog niet klaar bent om deze review te lezen. Het plaatje van deze ‘Im Nebel der Vergänglichkeit’ vraagt wel enige tijd om helemaal bekeken te worden. Op en top verzorgd artwork. Het logo alleen al van Totengeflüster bulkt van de details. Zit de muziek ook zo mooi gegoten? Laat me je direct geruststellen: ...

lees meer...
NIEUWS 17/09/2017 : Gary Numan: When The World Comes Apart

Juicht en feest allen, doch doe het op duistere en ingetogen manier. Gary Numan leeft nog! Meer nog: hij brengt een nieuwe plaat uit: 'Savage: Songs From A Broken World'. Deze ligt sinds vorige week in de betere platenzaak. De plaat bouwt voort op het geluid dat Numan al sinds midden jaren 90 koestert: een aanvulling van zijn oorspronkelijke ...

lees meer...
INTERVIEW : STRUGGLER - Van doorbreken was geen sprake, alles moest tot stand komen vanuit een D.I.Y.- cultuur.

Op 11 november 1918 zwegen (voor een paar jaar toch) de wapens, maar op 11 november 2017 breekt in Het Depot opnieuw het rebelse punkgeluid in Het Depot voor Breaking Barriers los. Bezieler Malcolm Nix zal op Dark Entries iedere band op de vragenbank pijnigen. Vandaag is dat: Struggler! Laten we beginnen bij het begin. Ik kan me voorstellen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Atrium Carceri - Archives I-II

Klokkengelui, een sfeerschepper van jewelste waarvan dankbaar gebruik gemaakt wordt in het dark ambient genre mag deze wandeling doorheen de archieven van Atrium Carceri inleiden. Wat volgt is een langgerekte track van 43 minuten, die verschillende ‘songs’ in zich herbergt maar waarbij men het niet nodig achtte om ze netjes ...

lees meer...
NIEUWS 14/09/2017 : R.I.P. Grant Hart

Nog een overlijdensbericht: vandaag verloor drummer Grant Hart op 56-jarige leeftijd de strijd tegen kanker. Hart stond samen met Bob Mould en Greg Norton in 1979 mee aan de wieg van de legendarische punk/hardcore formatie Hüsker Dü. Deze band viel vooral op door naast loeiharde muziek te brengen tegelijkertijd het melodieuze ...

lees meer...
NIEUWS 14/09/2017 : R.I.P. Dennis Schneider (Waffenruhe)

Gisteren bereikte ons via sociale media het droevige nieuws dat vorige week (6 september 2017) Dennis Schneider er voor koos om uit het leven te stappen. Schneider kennen we vooral van het in dark folk/martial middens hoog aangeschreven project Waffenruhe dat de afgelopen 10 jaar tal van sterke releases op de markt bracht die gekenmerkt ...

lees meer...
INTERVIEW : DONDER, HEL & HAGEL - Het thema dat in al onze projecten terugkomt, is het creëren van een maatschappij zonder hiërarchie die in harmonie met zichzelf en de natuur leeft.

Donder, Hel & Hagel staat dit jaar op Breaking Barriers, je ondertussen jaarlijkse punkafspraakje in Het Depot. Malcolm Nix had een gezellig onderonsje met zanger Hans en bassist Anton. We zullen maar meteen met de deur in huis vallen. Jullie maken alle drie al zeer lang muziek, maar dit is natuurlijk wel een nieuwe band. Kunnen jullie ...

lees meer...
NIEUWS 13/09/2017 : Ono Scream: That Salty Taste

Ono Scream is ons - en niet enkel ons - opgevallen dankzij hun steengoede debuut-cd. 'Met één voet duidelijk in het roemrijke verleden, en met de andere voet mee met de muzikale ontwikkelingen, brengen ze hier een staaltje post-punk dat raakt door zijn intensiteit en authenticiteit', hebben wij er toen over geschreven, ...

lees meer...
FOTO'S : Struggler - @ Café Café Hasselt

lees meer...
FOTO'S : Funeral Dress - @ Rats 'n Tivoli Harelbeke

lees meer...
FOTO'S : Definitivos - @ Rats 'n Tivoli Harelbeke