casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

24 items

 

Coph Nia
Shape Shifter / Noise Shaper
Dark Ambient - Industrial - Noise - Power Electronics
09/08/2018 : Coph Nia - Shape Shifter / Noise Shaper
Raubbau  Raubbau
09/08/2018, Dimi Brands

Moeten we rechtvaardigen dat Coph Nia in het rijtje staat tussen Kraftwerk, The Velvet Underground, The Fall en Sparks?

Nee! Wij bepalen zelf wel wat we u opdringen als zijnde een klassieker in het genre! Los van wat de reguliere media hiervan denkt, want daarvoor leest u Dark Entries, nietwaar?

Coph Nia is een naam die u de komende maanden veelvuldig zal horen vallen op onze website. Onlangs was er de aankondiging dat Coph Nia in november het Nederlandse Dwaalspoor festival met een bezoek zal vereren. Zeer opmerkelijk nieuws, want de vliegangst van Mikaél Alden is er letterlijk een van mythische proportie.

Verder verscheen onlangs op Old Captain een 3CD box (The Tree Of Life And Death) met daarop in het verleden enkel in eigen beheer uitgegeven materiaal dat meer dan 20 jaar geleden opgenomen werd (review spoedig online) en daarenboven bracht Raubbau voor het eerst (we vergeten even de beperkte periode ten tijde van verschijnen dat je via deze weg ook beide albums kon bekomen) de vroegere albums Shape Shifter en Noise Shaper ook beschikbaar op de digitale markt.

Meteen de reden waarom we voor deze albums kozen voor een Oud Goud behandeling.

Als fan van het eerste uur van deze Zweedse Cold Meat act zou ik als persoonlijke favoriet debuutplaat That Which Remains naar voren schuiven, want als mijn mij vraagt een lijst te maken met de naar mijns inziens topplaten uit het dark ambient genre, is er voor deze plaat absoluut een plaatsje gereserveerd.

Cold Meat klassieker That Which Remains kreeg eerder dit jaar dankzij Raubbau ook een digitale geboorte, maar omdat we toen niet wisten dat het de bedoeling was dat er nog Coph Nia materiaal dit voorrecht geschonken zou worden, lieten we dit nieuws stilletjes aan ons voorbij gaan.

Nood breekt echter steeds wet, daarom gaan we vandaag niet voor het voor de hand liggende en laten we ons licht schijnen op Coph Nia album nummer 2: Shape Shifter uit 2003.

‘The Hall Of Truth’ opent meteen het album in dezelfde grandeur die we reeds kenden van op That Which Remains. Alden (die op Coph Nia albums ook wel eens het pseudoniem Aldenon Satorial bezigt) klinkt als een man die zijn zonden opbiecht (we hebben ze nageteld, en het zijn er maar liefst 40 in totaal), we geloven haast dat hij waarlijk berouw toont, tot een demonische lach aan het einde van zijn litanie de twee tegenpolen die steevast in Coph Nia’s werk opduiken (zijnde God en de Duivel) terug bij elkaar weet te brengen.

Je kan bij de duivel te biecht gaan, maar hier lijkt het dat de Duivel in hoogsteigen persoon heeft plaatsgenomen in de biechtstoel (“I have cursed God”-was Lucifer inderdaad niet een afvallige engel?). Let hier vooral ook op het hoorngeschal dat haast een vrijgeleide lijkt op onze tocht doorheen de poorten van het Inferno.

In ‘To Fix The Shadow’ klinkt de stem van Alden op zijn zuiverst, we zouden het haast mooi durven noemen. Wat nog mooier is zijn de gesampelde Gregoriaanse gezangen die, samen met het obligatoire klokgelui, het overheersende religieuze sfeertje nog maar eens in de verf zetten.

Tijdens ‘Lord Of The Air’ wanen we ons getuige van een occult ritueel. Zeer apocalyptisch en gekruid met stevig trommelwerk mag het niet verbazen dat ondergetekende als een blok voor de bijl gaat voor dit nummer.

De toekomst zou ons leren dat Coph Nia niet vies is van een cover op tijd en stond. Zo brachten latere releases ons interpretaties van Black Sabbath (‘Black Sabbath’) en diens Ozzy Osbourne (‘Mr. Crowley’), Alice Cooper (‘Sick Thing’), Hawkwind (‘Levitation’) tot Pete Shelley (‘Homo Sapien’). Ook op Shape Shifter is er plaats voor 2 covers.

Allereerst ‘Prime Mover’, oorspronkelijk in 1983 uitgebracht door de Zweedse garage/gothic/industrial band The Leather Nun. Deze band wist het te schoppen tot cult helden in hun thuisland, en zorgden in de vroege jaren 80 voor de nodige controverse door tijdens optredens pornofilms af te spelen, of zich te laten omringen door strippers. De Coph Nia versie is verdienstelijk, maar vinden we persoonlijk net een van de mindere nummers op Shape Shifter.

Voor wie niet genoeg kan krijgen van het occulte: ‘Gnostic Anthem’ bevat stukken tekst uit de Liber XV-The Gnostic Mass zoals gelezen wordt tijdens ‘The Last Ritual’.

Van een echte cover kunnen we niet spreken wat betreft ‘Hymn To Pan’, hoewel de tekst volledig van de hand komt van Aleister Crowley. Geheel volgens de verwachtingen is deze occultist dan ook een inspiratiebron alwaar Alden maar wat graag leentjebuur bij gaat spelen. (ook de naam Coph Nia werd aan de grootmeester ontleend, en wel uit het derde hoofdstuk uit diens boek Liber Al vel Legis (The Book Of The Law): "I am the Lord of the Double Wand of Power; the wand of the Force of Coph Nia -but my left hand is empty, for I have crushed an Universe & nought remains.")Alden neemt de rol van The Master Therion over boven het geluid van disharmonische pianolijnen. Het resultaat mag er wezen!

Na deze krachtige chant(s) is het tijd voor wat zelfreflectie, zo lijkt het toepasselijk getitelde ‘The Mirror’ ons te willen duidelijk maken.

De rust is echter van korte duur, want ook dit nummer barst van de onderhuidse spanning.

De kreet die ons op het einde terug wakker schudt, trekt ons in één weg richting een spiraal die ons terug tot diep richting hellepoorten katapulteert. Een perfect opstapje naar de tweede cover op deze plaat. Dat is een uiterst opwindende versie van ‘Stigmata Martyr’ dat u natuurlijk kent van Bauhaus. Zelfs de meest doorwinterde vleermuis zal bij de Coph Nia versie met knikkende knietjes bibberend in een hoekje gaan schuilen. De gekende kreet “In nomine patri et filii et spiriti sanctum” zijn op het lijf van Aldenon Satorial geschreven en de manier waarop hij ze uitspuwt doet zefs Peter Murphy zelve verbleken als een nog groen achter de oren ziend koorknaapje. Wanneer Satorial tijdens het refrein de woorden rekt valt er over de toonvastheid van zijn stem wel wat te zeggen, doch storen doet dit niet. Een van de zeldzame keren dat we de cover duizend maal beter vinden dan het origineel.

‘Call Of The Jackal’ sluit af zoals een goede plaat dat behoort te doen: dat de lust je bekruipt om terug die duivelse play-knop in te drukken!

Een jaar na Shape Shifer (we schrijven dus het jaar 2004) werd aan Shape Shifter nog een vervolg gebreid: Noise Shaper.

Net zoals That Which Remains navolging kreeg middels That Which Is Remade, zijnde een volledige herwerking door verschillende artiesten van het moederalbum, zo mochten ook 9 artiesten aan de slag met Shape Shifter.

Misschien bent u net als mij niet zo’n remix/cover fan, maar laat dat u alstublieft niet weerhouden verder te lezen (en deze eveneens digitaal via Raubbau te verkrijgen release aan te schaffen)!

Moest u immers niet weten dat het hier een remix/cover plaat betreft, u zou er misschien niet zelf achtergekomen zijn. Waarmee we maar willen zeggen dat deze herwerkingen in de meeste gevallen in de verste verte niet eens in de buurt komen van hoe ze op het oorspronkelijke album aan ons gepresenteerd werden.

De titel Noise Shaper mag je hier dan ook letterlijk nemen, want hetzelfde genre als waarvan sprake is hier de grootst gemene deler.

Slechts enkele titels van Shape Shifter werden behouden (‘The Hall Of Truth’, ‘Lord Of The Air’ en ‘Stigmata Martyr’). De andere herwerkers namen hun taak zo serieus dat ze in een weg ook de titel aanpasten: ‘Public Sun’ (‘To Fix The Shadow’), ‘Say, Can You Feel It?’ (‘Prime Mover’), ‘Vengeance’ (‘Gnostic Anthem’), ‘Pan; Beast And Brother’ (‘Hymn To Pan’), ‘Ceci N’est Pas Un Mirroir’ (‘The Mirror’) en ‘Awakening The Divine Meat Grinder’ (‘Call Of The Jackal’).

Het werk van Coph Nia wordt zodanig door de mangel gedraaid dat de bewerkers van dienst het tot hun plaat gemaakt hebben.

Bekendste namen die present tekenen zijn power electronic acts Survival Unit (‘The Hall Of Truth’) en IRM (‘Public Sun’), en ook het Nederlandse The [Law-Rah] Collective (‘Ceci N’est Pas Un Mirroir’) is al lang geen onbekende meer bij de liefhebbers van tegendraadse electronica.

Minder gekende namen als Cordell Klier, ZON4002, Barrikad, Kemikaze Electronics, Lithivm en Navicon Torture Technologies kwijten hun taak eveneens met verve.

Het meest benieuwd waren we naar de cover van een cover: ‘Stigmata Martyr’ (Bauhaus -> Coph Nia -> Lithivm). Zeer beklijvend, als u het ons vraagt. Overtuig uzelf er maar van!

Ook onder deze categorie: ‘Vengeance’ door Barrikad, waarbij we even dachten dat we een meedogenloze ‘rant’ van Whitehouse door de strot geramd kregen.

Shape Shifter en Noise Shaper: twee keer hetzelfde album maar twee keer compleet verschillend. Ondergetekende werd gevraagd om tijdens de afterparty van het Dwaalspoor festival alwaar Coph Nia ten dans speelt plaatjes te draaien. De kans dat er een van de hier aan u voorgestelde nummers de revue zal passeren schatten we zeer hoog in.

Coph Nia

Dimi Brands
09/08/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Mothertape - Unexplained Mind Bruises

Het tweede full-length album van dit duo achter hun eerste album “Problems With Talking To Aliens” (2015) en de debuut EP “Mothertape” (2014). Marek Kasprzak en Maciek Jaciuk heten de muzikanten en ze komen uit het Poolse badstadje Kołobrzeg in West-Pommeren.Voor de rest brachten Mothertape eerder dit jaar ook ...

lees meer...
CD BESPREKING : OZMOTIC - Elusive Balance

De subtiele balans tussen mens en natuur is volgens mij persoonlijk al lang geleden definitief om zeep geholpen. OZMOTIC lijkt daar een andere mening op na te houden en probeert dit precaire evenwicht muzikaal vorm te geven. Concepten zijn vaak een recept voor oeverloze saaiheid, maar OZMOTIC werkt dit gegeven op een zeer mooie manier uit. Zien ...

lees meer...
FOTO'S : Theatre of Hate - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Tv Smith - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Bad Stream - Bad Stream

Martin Steer (°1986) heet de man achter de band die ons hier zijn eponiem debuutalbum voorstelt. In 2006 richtte deze Duitser de electropunkband Frittenbude op en daarna zat hij in de alternatieve rock band Pandoras.Box. In 2011 startte hij het label Antime, eigenlijk meer een soort DIY-netwerk voor elektronische muziek. “Bad Stream” ...

lees meer...
NIEUWS 13/11/2018 : Vrijdag Dark Entries Night met La Scaltra (gothic rock)

Op vrijdag 16 november gaat de 25ste Dark Entries Night door in de Gentse Kinky Star. En we breken daarbij de regels. Op de affiche staat uitzonderlijk slechts één groep en dan nog een buitenlandse, terwijl we doorgaans twee Belgische groepen programmeren. Verwacht van ons geen zure oprispingen over het behouden van onze tradities, ...

lees meer...
NIEUWS 13/11/2018 : Goethes Erben stelt uw geduld op de proef met video 'Am Abgrund'

Hebben we u al gezegd dat de laatste plaat van Goethes Erben – ‘Am Abgrund’ – een waar meesterwerkje is, dat in duisternis aansluit bij de trilogie waarmee de groep begin jaren 90 startte? Onze recensent Kurt Ingels werd er zowaar lyrisch van: ‘Aan de afgrond, waarvan? Het hoeft geen betoog dat Oswald Henke op ...

lees meer...
NIEUWS 13/11/2018 : Maak kennis met Abstrackt Black

Maak kennis met Abstrackt Black. Abstrackt Black is het muzikale alter-ego van Sidney Stoffels, met een geluid dat teruggrijpt naar de jaren 80, maar tegelijk ook fris is. Stoffels gaf ons wat uitleg bij zijn project: ‘Bij de naam Abstrackt Black heb ik Abstrackt met opzet verkeerd gespeld, als verwijzing naar het los staan van realiteit ...

lees meer...
CD BESPREKING : Moon Relay - IMI

Voor dit in Oslo residerende experimentele kwartet is deze ‘IMI’ na ‘Full Stop Etc.’ (2017) en hun titelloze debuut elpee uit 2014 hun derde langspeler. De bezetting telt naast bassist Ola Høyer en drummer Christian Næss met Daniel Meyer Grønvold en Håvard Volden twee multi-instrumentalisten. ...

lees meer...
CD BESPREKING : SVIN - Virgin Cuts

Een goede vriend zei me ooit: ”Die dubstep gaat alles veranderen, je hoort die invloed nu al in metal.” De man heeft gelijk gekregen. Hoewel pure dubstep nog nauwelijks bestaat, is de invloed van de drops en de trage stukken alomtegenwoordig. SVIN opent dit album met een bizarre noise-/progrockvariant van dat genre met orgel en ...

lees meer...
INTERVIEW : 40 JAAR THE NAMES - We hebben het geluk dat iedereen nog in leven is, terwijl veel van onze vrienden bij Factory Records gestorven zijn.

40 jaar new wave is ook 40 jaar The Names, de Belgische groep die het tot op Factory Records schopte en hits had met ‘Calcutta’ en ‘Nightshift’. De verjaardag wordt gevierd met een groots jubileumconcert met tal van verrassingen op 24 november in Drogenbos. Zanger Michel Sordinia tilde al een tip van de sluier op voor ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 06/11/2018 : Rammstein European Stadium Tour 2019

Nieuw, Duits en Hard. Dat was het motto van Rammstein, en het sloeg hard aan. De rauwe muziek, maar ook de spectaculaire live-shows met heel wat vuurwerk hebben van Rammstein een extreem populaire stadiongroep gemaakt. Om dat nog eens door uw strot te duwen onderneemt de groep een ware stadiontournee in 2019. Er zijn onder meer concerten gepland ...

lees meer...
NIEUWS 06/11/2018 : Volg het licht van Aeon Sable

Hoera! De nieuwe Aeon Sable is er. Het gothic rock-project van Din-Tah Aeon & Nino Sable. De groep zelf kondigt de plaat aan als één van de meest intense die ze ooit gemaakt hebben, waarin ze ook de grenzen met de metal aftasten. Op één nummer - 'Oh senhor do medo' oftewel Heer van de Angst - zingt Nino ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LENE LOVICH BAND, MORGAN KING, KIRSTEN MORRISON - 40 jaar Lucky Number, B52, 1/10/2018

40 jaar new wave. Aan het indrukwekkende lijstje namen van groepen die in 1978 gevormd zijn – we vermelden slechts The Cure, Bauhaus, DAF, OMD, Siglo XX, De Brassers, The Names, Clock DVA, Dead Kennedy’s, Echo & The Bunnymen en Minny Pops – voegen we graag Lene Lovich toe. De dame – intussen 68 – viert dit ...

lees meer...
INTERVIEW : ENZO KREFT - Ik blijf hopen dat we het tij kunnen keren, maar ik vrees dat de aarde nu al wraak neemt op wat we haar hebben aangedaan.

35 jaar geleden bracht Enzo Kreft twee minimal synth ep's uit. Toen rond 2010 bleek dat er nog steeds interesse was voor zijn werk van toen, besloot hij het project nieuw leven in te blazen. Er volgden nieuwe platen uit in 2016 en 2017. En sinds een klein jaar is Enzo Kreft - dat totnogtoe en zuiver studioproject was - ook op de planken. ...