canli casino

Dark Entries Logo

6.421 items

   

Otep
Generation Doom
Metal
07/10/2017 : Otep - Generation Doom
Napalm Records  Napalm Records
07/10/2017, Dimi Brands

Het tweede album van Otep, ‘House Of Secrets’ (2004), kon zelfs mij (als niet metal liefhebber) enigszins bekoren. Het krachtige stemgeluid alwaar op tijd en stond een dierlijke oerschreeuw bij komt kijken, was een van de troeven die deze plaat tot een vermakelijke eerste kennismaking maakte. Plus daarenboven het soort melancholische metal dat ook een plaat als pakweg River Runs Red, het veelgeprezen debuut van Life Of Agony, voor de geest riep had hierin zijn aandeel. Zonder haar begeleidende bandleden te willen ridiculiseren, werd de hoofdvogel toch wel afgeschoten door de flamboyante Amerikaanse zangeres Otep Shamaya die naast vegetariër (wat we altijd weten te appreciëren) ook openlijk lesbienne is (‘Equal Rights, Equal Lefts’ op Generation Doom gaat over de strijd die ze nog steeds moet strijden omwille van haar geaardheid).

Single ‘Zero’ zwiert er meteen de beuk in, “I don’t give a FUUUUUUUUCK” horen we meermaals de revue passeren. Niet bijster origineel, maar meestal effectief deze alom gekende vorm van apathie.... De langgerekte death grunt op het einde van het nummer zet de capaciteiten van Oteps stemgeluid nog eens extra in de verf.

‘Feading Frenzy’ kan er ook nog mee door, een krachtige kopstoot die hoewel niet zo speciaal, zich toch weet te onderscheiden van de rest wat we hier nog te horen krijgen op dit 8ste album van Otep.

Want na deze twee nummers is het echt wel huilen met de pet op. ‘Lords Of War’, de obligatoire “oorlog is foei”-song is nu-metal van het soort waarom we niet van dit genre houden. Shamaya klinkt hier met een combinatie van rap/schreeuw en catchy refrein als muzikale minkukels als Guano Apes of Linkin Park. Maar dat het nog altijd erger kan, bewijst ze door het hitparadepop niemendalletje ‘Royals’ (oorspronkelijk van Lorde) te coveren.

Qua puberaal gedrag steekt weinig deze cover naar de kroon, we horen haast menig jeugdpuistje spontaan openbarsten bij deze song. Tienermeisjes die zich onbegrepen voelen en -jongens met een te hoog testosterongehalte die Pink nog net iets te braaf vinden, hebben er bij dezen een nieuw rolmodel bij. Zelfmoord, religie, oorlog, gelijke homorechten, luduvedu... de onderwerpen slikken voor pubers als zoete koek en zijn even voorspelbaar als de effectieve uitvoering.

De vergelijking met Pink, die ik ook in andere reviews van deze plaat tegenkwam, is helemaal niet bij de haren gegrepen.

Hoewel achter het stoere imago van de popzangeres wellicht een uitgekiende marketingstrategie zit, kunnen we ons bij het beluisteren van Generation Doom niet van de gedachte ontdoen dat deze toegevingen naar de commercie ook Otep niet vreemd zijn. De rest van de plaat krijgen we immers het beeld van Otep als het ‘metalzusje van Pink’ niet uit ons hoofd.

Generation Doom is dan ook een grote sof, een teleurstelling zelfs als je hem naast House Of Secrets (het enige album dat ik ken van hen, dus een ervaringsdeskundige ben ik niet) legt. Geef ons dan toch maar Pink, want niets gaat boven het origineel, en haar songs blijven langer in ons hoofd zitten dan de rustigere (al is er altijd wel een schreeuw te bespeuren) songs alwaar Otep krampachtig probeert te klinken als de popzangeres (‘In Cold Blood’, ‘Lie’ en ‘On The Shore’) en een song als ‘Down’ (weer dat hatelijk gerap) doet ons spontaan naar de wc pot spurten. Het titelnummer op het einde van de plaat doet nog zijn best de meubels te redden, maar kan helaas niet het reeds spreekwoordelijke kalf van de verdrinkingsdood redden.

Op de hoes van Generation Doom ziet Otep er vervaarlijk en strijdvaardig uit. Ze is nog steeds een angry (niet meer zo young) woman, waarvan we hopen dat ze zich niet zal wreken op ons om onze niet zo positieve woorden. We troosten ons met de gedachte dat blaffende honden niet bijten.

Haar legioen van verdoemde pubers voor wie het festivalterrein het slagveld is zullen haar nog wel even steunen... tot de volwassenheid zijn intrede doet en ze hun Otep cd’s, samen met die van Pink, naar de kringloopwinkel dragen, vermoeden we.

Otep

Dimi Brands
07/10/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : Gary Numan - @ Depot Leuven

lees meer...
FOTO'S : Jayce Lewis - @ Depot Leuven

lees meer...
FOTO'S : Epica -

lees meer...
NIEUWS 17/10/2017 : Kevin Haskins schrijft een boek…

Wie? De al iets oudere lezer weet ongetwijfeld dat Kevin Haskins (Kevin Micheal Dompe) mede oprichter was van het legendarische Bauhaus, een groep die als één van de wegbereiders van het gothic (rock) genre moet worden beschouwd, zowel muzikaal als naar ‘image’. Welnu deze Kevin schreef een boek bijeen over z’n ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/10/2017 : New wave tegen Schauvliege: Donder, Hel & Hagel!

Donder, Hel & Hagel, we hadden er tot gisteren nog nooit van gehoord maar het blijkt een Leuvense new wave band te zijn en die presenteren ons hun eerste videoclip. En wat voor een! Deze ecologisch geëngageerde medemensen kanaliseerden hun woede en verontwaardiging in “Joke Is Weer Daar”, een vlammende protestsong tegen ...

lees meer...
NIEUWS 11/10/2017 : Nieuwe interessante 5cd box op Cherry Red; “To The Outside Of Everything”

Cherry Red Records grossiert tegenwoordig welig in het uitbrengen van uierst geslaagde en fraai uitgegeven cd boxen tegen een gunstprijsje. Recent nog bespraken we de gothic rock box “Silhouettes & Shadows” (klik hier voor de review) en straks ligt de post punk verzameling “To The Outside Of Everything” in de winkelrekken. Uiteraard ...

lees meer...
NIEUWS 11/10/2017 : Walhalla doet het met Belgische post punk en u?

Het woord zegt het zelf na de punk kwam, jawel de post punk, en nu zitten wel alweer drie tot vier generaties veder waardoor je vandaag even smakelijk het woord retro post punk in de mond kunt nemen. Doch dit geheel terzijde want er is heuglijk nieuws, het label met een voorkeur voor de oude (new wavende) Belgen pakte zonet uit met “The ...

lees meer...
NIEUWS 10/10/2017 : New Wave Top 100

Zaterdag ging naar goede traditie de New Wave Top 100 door in Antwerpen. Wie erbij was zal de avond niet snel vergeten, maar ook wie er niet bij was gunnen we zijn of haar pleziertje. Want dergelijke lijstjes zijn immer interessant. We merken dat vooral de klassiekers uit de jaren 80 het goed blijven doen, dat er ook wat nummers uit de jaren ...

lees meer...
INTERVIEW : DIE FORM - Ik zou graag optimistisch willen zijn, maar de wereld lijkt onverbiddelijk en blindelings richting een sombere toekomst te gaan.

2017 is het jaar van Die Form: niet alleen is het Franse koppel terug met nieuw plaatwerk (Baroque Equinox), ze vieren tevens het 40-jarige bestaan van het muzikale project dat na al die jaren nog steeds tot de verbeelding weet te spreken. Het was voor ondergetekende dan ook een hele eer om zijn idolen aan de tand te mogen voelen. DE: ...

lees meer...
INTERVIEW : KISS THE ANUS OF A BLACK CAT - De rode draad zal steeds dezelfde zijn: ontstaan in de punkscene en ondertussen al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder

Op wapenstilstand zullen de wapens zwijgen en de gitaren knetteren. Zo heeft het Breaking Barriers-punkfestival in Leuven het gewild. Alhoewel, punkfestival... voor haar tweede editie probeert Breaking Barriers groepen voor te stellen die uit de beweging voortkomen maar het oorspronkelijke punkgeluid trachten te overstijgen. Een van die groepen ...