canli casino

Dark Entries Logo

6.544 items

   

Otep
Generation Doom
Metal
07/10/2017 : Otep - Generation Doom
Napalm Records  Napalm Records
07/10/2017, Dimi Brands

Het tweede album van Otep, ‘House Of Secrets’ (2004), kon zelfs mij (als niet metal liefhebber) enigszins bekoren. Het krachtige stemgeluid alwaar op tijd en stond een dierlijke oerschreeuw bij komt kijken, was een van de troeven die deze plaat tot een vermakelijke eerste kennismaking maakte. Plus daarenboven het soort melancholische metal dat ook een plaat als pakweg River Runs Red, het veelgeprezen debuut van Life Of Agony, voor de geest riep had hierin zijn aandeel. Zonder haar begeleidende bandleden te willen ridiculiseren, werd de hoofdvogel toch wel afgeschoten door de flamboyante Amerikaanse zangeres Otep Shamaya die naast vegetariër (wat we altijd weten te appreciëren) ook openlijk lesbienne is (‘Equal Rights, Equal Lefts’ op Generation Doom gaat over de strijd die ze nog steeds moet strijden omwille van haar geaardheid).

Single ‘Zero’ zwiert er meteen de beuk in, “I don’t give a FUUUUUUUUCK” horen we meermaals de revue passeren. Niet bijster origineel, maar meestal effectief deze alom gekende vorm van apathie.... De langgerekte death grunt op het einde van het nummer zet de capaciteiten van Oteps stemgeluid nog eens extra in de verf.

‘Feading Frenzy’ kan er ook nog mee door, een krachtige kopstoot die hoewel niet zo speciaal, zich toch weet te onderscheiden van de rest wat we hier nog te horen krijgen op dit 8ste album van Otep.

Want na deze twee nummers is het echt wel huilen met de pet op. ‘Lords Of War’, de obligatoire “oorlog is foei”-song is nu-metal van het soort waarom we niet van dit genre houden. Shamaya klinkt hier met een combinatie van rap/schreeuw en catchy refrein als muzikale minkukels als Guano Apes of Linkin Park. Maar dat het nog altijd erger kan, bewijst ze door het hitparadepop niemendalletje ‘Royals’ (oorspronkelijk van Lorde) te coveren.

Qua puberaal gedrag steekt weinig deze cover naar de kroon, we horen haast menig jeugdpuistje spontaan openbarsten bij deze song. Tienermeisjes die zich onbegrepen voelen en -jongens met een te hoog testosterongehalte die Pink nog net iets te braaf vinden, hebben er bij dezen een nieuw rolmodel bij. Zelfmoord, religie, oorlog, gelijke homorechten, luduvedu... de onderwerpen slikken voor pubers als zoete koek en zijn even voorspelbaar als de effectieve uitvoering.

De vergelijking met Pink, die ik ook in andere reviews van deze plaat tegenkwam, is helemaal niet bij de haren gegrepen.

Hoewel achter het stoere imago van de popzangeres wellicht een uitgekiende marketingstrategie zit, kunnen we ons bij het beluisteren van Generation Doom niet van de gedachte ontdoen dat deze toegevingen naar de commercie ook Otep niet vreemd zijn. De rest van de plaat krijgen we immers het beeld van Otep als het ‘metalzusje van Pink’ niet uit ons hoofd.

Generation Doom is dan ook een grote sof, een teleurstelling zelfs als je hem naast House Of Secrets (het enige album dat ik ken van hen, dus een ervaringsdeskundige ben ik niet) legt. Geef ons dan toch maar Pink, want niets gaat boven het origineel, en haar songs blijven langer in ons hoofd zitten dan de rustigere (al is er altijd wel een schreeuw te bespeuren) songs alwaar Otep krampachtig probeert te klinken als de popzangeres (‘In Cold Blood’, ‘Lie’ en ‘On The Shore’) en een song als ‘Down’ (weer dat hatelijk gerap) doet ons spontaan naar de wc pot spurten. Het titelnummer op het einde van de plaat doet nog zijn best de meubels te redden, maar kan helaas niet het reeds spreekwoordelijke kalf van de verdrinkingsdood redden.

Op de hoes van Generation Doom ziet Otep er vervaarlijk en strijdvaardig uit. Ze is nog steeds een angry (niet meer zo young) woman, waarvan we hopen dat ze zich niet zal wreken op ons om onze niet zo positieve woorden. We troosten ons met de gedachte dat blaffende honden niet bijten.

Haar legioen van verdoemde pubers voor wie het festivalterrein het slagveld is zullen haar nog wel even steunen... tot de volwassenheid zijn intrede doet en ze hun Otep cd’s, samen met die van Pink, naar de kringloopwinkel dragen, vermoeden we.

Otep

Dimi Brands
07/10/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
CONCERT BESPREKING : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.

Dark Entries lezers die mijn schrijfsels op de voet volgen en die me een beetje kennen, weten dat ik niets dan lovende woorden veil heb voor het Nederlandse evenement Dwaalspoor, dat sinds vorig jaar, vergeef me de flauwe woordspeling, terug op de rails staat. Dit jaar ontbrak misschien een echte grote naam in Delft (Rotterdam was dit ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 11/12/2017 : Aftellen naar BIMfest

Het is nu echt aftellen naar de volgende BIMfest-editie, de zestiende al in de geschiedenis van het festival. Het festival gaat op 15 en 16 december door in de Casino van Sint-Niklaas. Met namen als Blancmange, Crash Course In Science, Kirlian Camera, The Invisible Spirit, Psyche, No More, The Horrorist, Xotox, Parade Ground en Implant - aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 11/12/2017 : A Slice Of Life in De ideale wereld

Driewerf hoera, er is nog eens aandacht voor een binnenlandse wavegroep op de nationale televisie! A Slice Of Life begon als een samenwerking tussen gitarist Guy Willsen van Perverted By Language en Dirk Vreys van de Cure-tribute The ObsCure. Intussen hebben ze hun groep uitgebreid tot een sextet en een door ons erg gewaardeerde demo uitgebracht. ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - Moonlight Music Hall Diest

lees meer...
FOTO'S : Cellar Darling - Moonlight Music Hall Diest

lees meer...
FOTO'S : GBH - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
CONCERT BESPREKING : SILKEN TOFU LABEL NIGHT (02-12-2017, Barlok, Brussel) - Een 'onrust-ige' nacht in het Brusselse.

Het leek er op dat vanavond een groot deel van het uitgaande publiek eieren voor zijn geld koos, en naar Brussel afgezakt was om Front 242 live aan het werk te zien in de AB. Dit was buiten ons gerekend, want wij kozen er voor om ons te laten verrassen, en dit eveneens in de hoofdstad. Net naast Magasin4 bevond zich Barlok, dat nog ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2017 : Dwaalspoor op 9 december te Delft.

We hebben dit weekend nog niet verteerd, of we zijn al aan het aftellen naar volgend weekend. Zaterdag trekken we immers naar het Nederlandse Delft (Flora Theater), alwaar er terug een editie zal plaatsvinden van Dwaalspoor. Hét evenement voor de liefhebbers van dark folk, martial en aanverwante apocalyptische bombast. Ziehier de ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2017 : Dark electro fans spits jullie oren!

Zoals gebruikelijk komt EAR labelbaas Nader Moumneh met veel bombarie en een gebruikelijke humoristische set-titel op de proppen om nieuw materiaal op zijn label aan te kondigen. Maak je borst alvast nat voor wat hij zijn nieuwe portie Dark Electro Avalanche noemt: twee nieuwe releases, eentje van het legendarische Zwitserse Sleepwalk ...

lees meer...
NIEUWS 02/12/2017 : Normoria kwam in vrede

De in 2016 opgerichte Amerikaans/Zweedse band Normoria combineert 2 ogenschijnlijk tegenstrijdige stijlen: electro en (gothic) rock. Ze hadden ons vriendelijk gevraagd om hen wat meer naambekendheid te geven door hun officiële video's te delen, maar door een ietwat overijverige Facebook-spamfilter kwam hun verzoek niet meteen onder ...

lees meer...
INTERVIEW : MILDREDA - Het is verdorie zeer plezant was om duistere bombastische muziek op een publiek los te laten

We zijn bijzonder trots dat we op onze volgende Dark Entries Night - op vrijdag 8 december 2017 in de Kinky Star - Mildreda mogen ontvangen. Jan Dewulf heeft dit project in de jaren 90 opgericht, en na een wat lang uitgevallen winterslaap nieuw leven ingeblazen in 2010. Intussen hebben we recht gehad op een fantastische digitale uitgave: 'Coward ...

lees meer...
INTERVIEW : Sotho Houle & Helena Patricio, hoofdman van EXOS Performance Project en kasteelvrouwe van Chβteau H. . - ...Chβteau H. ...a place to live & create...

Zo via via komt een mens nog eens op interessante plaatsen waar ook inspirerende mensen wonen… Dankzij een verjaardagsfeestje/optreden van een bevriende muzikant kwam ondergetekende bijna 3 jaar geleden terecht in de Château H, een tot lusthof omgebouwd meisjespensionaat in Saint-Julia, een versterkt dorpje gelegen ergens in de ...