casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.092 items

   

Lydia Lunch & Marc Hurtado
My Lover The Killer
Avant-Garde - Experimental - Jazz - Spoken word
20/09/2016 : Lydia Lunch & Marc Hurtado - My Lover The Killer
Munster Records  Munster Records
20/09/2016, Dimi Brands

Lijzige drums leiden ‘Nursing Damage Junkies’ in, een al even lijzige saxofoon valt al snel in op deze rokerige grootstadsjazz die zo uit een smerige bar lijkt te komen gevlogen.

In de vroege uurtjes zit de protagoniste eenzaam aan de bar, een fles whiskey aan haar linker-, een asbak vol smeulende peuken aan haar rechterkant. Het timbre van haar stem verraadt meteen dat deze dame op haar eentje verantwoordelijk was voor de vulling dezer asbak. Als je bij een inleiding als deze spontaan aan Lydia Lunch moet denken, dan is mijn opzet geslaagd. Indien dit niet het geval is, weet je al meteen waar je deze plaat mag situeren. Vanuit haar koninkrijk laat de Queen Of Siam wederom van zich horen, hoewel ze de pensioengerechtige leeftijd steeds dichter gaat benaderen (57 is een van onze favoriete ijsprinsessen ondertussen), lijkt ze de laatste jaren actiever dan ooit, zowel op plaat als op het podium.

Samen met Marc Hurtado, die samen met zijn broer Eric het Franse industriële duo Etant Donnés vormen, brengt La Lunch op My Lover The Killer een “late night noir confessional”. De twee artiesten zijn geen onbekenden van elkaar want de eerste samenwerking tussen hen was reeds op het nummer ‘Sexodrone’ op het Etant Donnés’ album Re-Up (1999).

Hurtado neemt de muziek voor zijn rekening, en wordt verder nog muzikaal geruggesteund op bepaalde nummers door Terry Edwards en Ian White van de Engelse garagerockband Gallon Drunk (die vooral potten wisten te breken in de vroege jaren 90), de mij totaal onbekende We Are Birds Of Paradise, saxofonist David Lackner en trompettist Mark Cunningham.

De muzikale begeleiding schippert tussen jazzy en experimenteel, en de nachtclub waarin zich dit afspeelt (althans dit beeld komt spontaan in gedachten bij beluistering van deze plaat, en was in het verleden ook meermaals de locatie die in gedachte kwam bij La Lunch’s doorrookte, trage stem.) is de biechtstoel van dienst. Een biecht die geschreven lijkt te zijn in bloed, wat je ook afleest uit de opzet van deze plaat: de tekst is gebaseerd op de moord/zelfmoord van een ex-geliefde, die Lydia recent voor het eerst in meer dan een decennium had benaderd. Terwijl ze door toedoen van een orkaan die de Oostkust van Amerika teisterde vast zat op weg naar Los Angeles, nodigde ze hem uit voor een paar drankjes. Twee dagen later, tijdens een gevecht aangevuurd door alcohol met zijn vriendin over de vraag of hij al dan niet op deze uitnodiging zou ingaan, schoot hij zijn vriendin neer, belde de politie en ontnam zich daarna met hetzelfde pistool van het leven, net op zijn 55ste verjaardag. Uit het leven van Lunch gegrepen? We geloven het maar al te graag, want dat ze haar inspiratie maar wat graag uit de zelfkant van het bestaan haalt, is al langer geweten, en daarvan vinden we ook tal van voorbeelden in terug op My Lover The Killer, zoals deze: “Because to know about life we surrounded ourselves with death. With the dead and dying. With the dope fiends, drug addicts, sex fanatics, alcohol under-achievers, the thieves and the prostitutes, the drop outs and dead beats and all the misfits who didn’t belong, didn’t want to belong.” (‘Poltergush’), maar ook voor een streepje zwarte humor zitten we goed in dit nummer: “It’s been almost two months now. Since your funeral. I didn’t go because I always get into fights at funerals.” Of het verhaal op muziek dat ‘Ghost Town’, als een vrouwelijke Tom Waits weet Lunch hier een even boeiend als spitsvondig verhaal neer te zetten.

De hele plaat staat in het teken van deze tragische gebeurtenis, niet enkel door de feiten te beschrijven maar ook door terug te kijken (het verleidelijke ‘Homeicide’) en de beangstigende gevolgen van een dwaze liefde die uit de hand liep te herkauwen tot de spookachtige resten van een minnaar die haar nog achtervolgt vanuit het graf.

Het boekje doet grafisch erg denken aan de hoesjes van Sonic Youth in de jaren 80 (leg maar eens naast Confusion Is Sex.). Niet toevallig een band waar La Lunch ook mee samenwerkte in die periode (‘Death Valley ‘69’, anyone?). Maar waar we betreffende het artwork vooral blij mee zijn, is dat alle teksten integraal zijn opgenomen in het boekje. Toch wel een meerwaarde bij een artieste als Lunch, waarvan we zeker ook eens aanraden een spoken word performance van mee te pikken, dan weet je dat deze dame met woorden meer dan goed overweg kan.

Muzikaal is het niet altijd even erg ons kopje thee, al weten de muzikanten wel de juiste sfeer te scheppen, en geven we een extra puntje voor de Oosterse accenten op ‘Shelter’, en afsluiters ‘Lucid Madmen’ en ‘Ashes Are What’s Left’, alwaar Hurtado’s industriële achtergrond het best uit de verf komt.

My Lover The Killer is misschien niet La Lunch’s beste album dat ze al gemaakt heeft, maar toch een fijne aanvulling in mijn reeds uitgebreide en steeds maar aangroeiende collectie die ik van deze grote dame in huis heb.

Lydia Lunch

Dimi Brands
20/09/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 15/10/2018 : Eerste drie namen voor Black Easter zijn bekend.

Het jaar was nog maar net uit de startblokken, maar met het overlijden van onze goede vriend Ward De Prins hing er al meteen een pikzwarte wolk boven 2018. Ward was niet alleen een belangrijke persoon bij Peek-A-Boo, tevens organiseerde hij ook het Black Easter Festival, dat tot op heden reeds 2 maal had plaatsgevonden. Ter ere van ...

lees meer...
INTERVIEW : COPH NIA - In dit genre zijn er te veel artiesten die sombere, saaie live shows brengen.

Coph Nia gaf vorig jaar tijdens het verjaardagsfestival ter ere van 30 jaar Cold Meat Industry een verpletterend optreden dat door vele bezoekers als absoluut hoogtepunt ervaren werd. Onder deze bezoekers ook de organisatie van het Nederlandse Dwaalspoor en zij wilden maar wat graag dat de Zweed Mikael Aldén (of Aldenon Satorial ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Numan: de planeet zou het beter doen zonder ons

Bluedot lijkt wel een ideaal festival om Gary Numan uit te nodigen. Het festival draait rond wetenschap en is genoemd naar het blauwe puntje dat onze planeet in het universum vormt. Gary Numan heeft met 'Savage' een plaat gemaakt over hoe mensen proberen te overleven nadat de klimaatverandering alle mogelijke rampen op de mensheid ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Heruitgave van drie eerste Siglo XX-ep's

40 jaar Siglo XX moet gevierd worden. Met een uitzonderlijke reünietournee natuurlijk, maar ook een paar heruitgaven zullen niet misstaan. Het Leuvense Onderstroom specialiseert zich al jaren in heruitgaven van wavegrootheden en zijn uiteraard ideaal voor de klus. Zij brachten eerder de lp 'Siglo XX' uit, en brengen nu de drie ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Wavefest in Baroeg met Agent Side Grinder, Dive, Zanias...

Op 20 oktober kunt u in de Baroeg van Rotterdam terecht voor de vierde editie van Wavefest, en er staat heel wat moois op de affiche. Agent Side Grinder heeft een turbulente tijd gekend, met het - vriendschappelijk - vertrek van verschillende leden waaronder oorspronkelijk zanger Kristoffer Grip. De groep is nu herleid tot een trio, maar ...

lees meer...
NIEUWS 09/10/2018 : Toekomstmuziek door VNV Nation

'No Future' zongen de punkers. VNV Nation is daar niet zo zeker van... Zij wachten geduldig op de toekomst, en vragen zich af wanneer die er dan eindelijk aankomt. Dat is natuurlijk verwarrend, want elke keer je denkt dat de toekomst er eindelijk is, verandert die in heden en al even snel in verleden. Alle existentiële twijfels ...

lees meer...
INTERVIEW : COCAINE PISS - Natuurlijk is iedereen vroeger en nu door de oldschool punk bands beοnvloed, maar ik denk dat het goed is ook te luisteren naar wat nu gebeurt.

Die punkgroepen klinken allemaal hetzelfde, ik heb het allemaal al eerder gehoord… Wie zo denkt, moet dringend eens naar Cocaine Piss luisteren, het bewijs dat er anno nu nog steeds vernieuwende dingen worden gemaakt in het genre. Cocaine Piss komt op 10 november naar het Breaking Barriers festival in Leuven, en Malcolm Nix nam in de ...

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Hertals Rock City, 22/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : UK Subs - @ Hertals Rock City, 22/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice Of Life - @ Dark Entries Night 24, 14/09/2018, door Yani Beel