casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

6.937 items

   

Lydia Lunch & Marc Hurtado
My Lover The Killer
Avant-Garde - Experimental - Jazz - Spoken word
20/09/2016 : Lydia Lunch & Marc Hurtado - My Lover The Killer
Munster Records  Munster Records
20/09/2016, Dimi Brands

Lijzige drums leiden ‘Nursing Damage Junkies’ in, een al even lijzige saxofoon valt al snel in op deze rokerige grootstadsjazz die zo uit een smerige bar lijkt te komen gevlogen.

In de vroege uurtjes zit de protagoniste eenzaam aan de bar, een fles whiskey aan haar linker-, een asbak vol smeulende peuken aan haar rechterkant. Het timbre van haar stem verraadt meteen dat deze dame op haar eentje verantwoordelijk was voor de vulling dezer asbak. Als je bij een inleiding als deze spontaan aan Lydia Lunch moet denken, dan is mijn opzet geslaagd. Indien dit niet het geval is, weet je al meteen waar je deze plaat mag situeren. Vanuit haar koninkrijk laat de Queen Of Siam wederom van zich horen, hoewel ze de pensioengerechtige leeftijd steeds dichter gaat benaderen (57 is een van onze favoriete ijsprinsessen ondertussen), lijkt ze de laatste jaren actiever dan ooit, zowel op plaat als op het podium.

Samen met Marc Hurtado, die samen met zijn broer Eric het Franse industriële duo Etant Donnés vormen, brengt La Lunch op My Lover The Killer een “late night noir confessional”. De twee artiesten zijn geen onbekenden van elkaar want de eerste samenwerking tussen hen was reeds op het nummer ‘Sexodrone’ op het Etant Donnés’ album Re-Up (1999).

Hurtado neemt de muziek voor zijn rekening, en wordt verder nog muzikaal geruggesteund op bepaalde nummers door Terry Edwards en Ian White van de Engelse garagerockband Gallon Drunk (die vooral potten wisten te breken in de vroege jaren 90), de mij totaal onbekende We Are Birds Of Paradise, saxofonist David Lackner en trompettist Mark Cunningham.

De muzikale begeleiding schippert tussen jazzy en experimenteel, en de nachtclub waarin zich dit afspeelt (althans dit beeld komt spontaan in gedachten bij beluistering van deze plaat, en was in het verleden ook meermaals de locatie die in gedachte kwam bij La Lunch’s doorrookte, trage stem.) is de biechtstoel van dienst. Een biecht die geschreven lijkt te zijn in bloed, wat je ook afleest uit de opzet van deze plaat: de tekst is gebaseerd op de moord/zelfmoord van een ex-geliefde, die Lydia recent voor het eerst in meer dan een decennium had benaderd. Terwijl ze door toedoen van een orkaan die de Oostkust van Amerika teisterde vast zat op weg naar Los Angeles, nodigde ze hem uit voor een paar drankjes. Twee dagen later, tijdens een gevecht aangevuurd door alcohol met zijn vriendin over de vraag of hij al dan niet op deze uitnodiging zou ingaan, schoot hij zijn vriendin neer, belde de politie en ontnam zich daarna met hetzelfde pistool van het leven, net op zijn 55ste verjaardag. Uit het leven van Lunch gegrepen? We geloven het maar al te graag, want dat ze haar inspiratie maar wat graag uit de zelfkant van het bestaan haalt, is al langer geweten, en daarvan vinden we ook tal van voorbeelden in terug op My Lover The Killer, zoals deze: “Because to know about life we surrounded ourselves with death. With the dead and dying. With the dope fiends, drug addicts, sex fanatics, alcohol under-achievers, the thieves and the prostitutes, the drop outs and dead beats and all the misfits who didn’t belong, didn’t want to belong.” (‘Poltergush’), maar ook voor een streepje zwarte humor zitten we goed in dit nummer: “It’s been almost two months now. Since your funeral. I didn’t go because I always get into fights at funerals.” Of het verhaal op muziek dat ‘Ghost Town’, als een vrouwelijke Tom Waits weet Lunch hier een even boeiend als spitsvondig verhaal neer te zetten.

De hele plaat staat in het teken van deze tragische gebeurtenis, niet enkel door de feiten te beschrijven maar ook door terug te kijken (het verleidelijke ‘Homeicide’) en de beangstigende gevolgen van een dwaze liefde die uit de hand liep te herkauwen tot de spookachtige resten van een minnaar die haar nog achtervolgt vanuit het graf.

Het boekje doet grafisch erg denken aan de hoesjes van Sonic Youth in de jaren 80 (leg maar eens naast Confusion Is Sex.). Niet toevallig een band waar La Lunch ook mee samenwerkte in die periode (‘Death Valley ‘69’, anyone?). Maar waar we betreffende het artwork vooral blij mee zijn, is dat alle teksten integraal zijn opgenomen in het boekje. Toch wel een meerwaarde bij een artieste als Lunch, waarvan we zeker ook eens aanraden een spoken word performance van mee te pikken, dan weet je dat deze dame met woorden meer dan goed overweg kan.

Muzikaal is het niet altijd even erg ons kopje thee, al weten de muzikanten wel de juiste sfeer te scheppen, en geven we een extra puntje voor de Oosterse accenten op ‘Shelter’, en afsluiters ‘Lucid Madmen’ en ‘Ashes Are What’s Left’, alwaar Hurtado’s industriële achtergrond het best uit de verf komt.

My Lover The Killer is misschien niet La Lunch’s beste album dat ze al gemaakt heeft, maar toch een fijne aanvulling in mijn reeds uitgebreide en steeds maar aangroeiende collectie die ik van deze grote dame in huis heb.

Lydia Lunch

Dimi Brands
20/09/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
INTERVIEW : Antipole - Ik zou nog heel graag remixes willen maken voor She Past Away of Lebanon Hanover, maar ik twijfel of ze al ooit van Antipole hebben gehoord.

Het verhaal van hoe een eenmansband zich weet te integreren in de hedendaagse wereld van de postpunk. En daarbij vooral weet samen te werken met goeie vrienden. Antipole kwam voor het eerst in ons vizier door het album Northern Flux dat werd uitgebracht via het Franse Unknown Pleasures-label. Een album dat donkerheid met lichtheid wist ...

lees meer...
NIEUWS 15/07/2018 : Dark Entries geeft twee vrijkaarten weg voor W-fest

Yep, het W-festival is thans nog maar een maand van ons verwijderd. Van 15 tot 19 augustus is het zo ver: het feestje voor liefhebbers van zwarte en eightiesmuziek gaat van start in Amougies. We geven nog een allerlaatste keer twee vrijkaarten voor het festival weg. Daarvoor moet u wel een prijsvraag oplossen. Over één van de ...

lees meer...
NIEUWS 15/07/2018 : Autumn Tears terug na tien jaar stilte

Autumn Tears stond in hun prille beginjaren - ze bestaan sinds 1995 - garant voor zuiver misantropische neoklassieke duisternis. Alles evolueert evenwel, en gaandeweg sloop er heel wat schoonheid in de neoklassieke composities van de Amerikanen. Met als hoogtepunt het prachtige 'The Hallowing' uit 2007. Het was bedoeld als de laatste ...

lees meer...
NIEUWS 15/07/2018 : Virgin in Veil: Night Time

Liefhebbers van goede oude deathrock zijn ongetwijfeld vertrouwd met Virgin in Veil, de groep van Jacques Saph en Suzy Sabotage. Met 'Twisted Thrills' hebben ze intussen al hun derde plaat uit. Die kwam in feite reeds in 2017 uit, maar we zetten ze nog eens in de kijker omdat er een nieuwe video is voor het nummer 'Night Time'... ...

lees meer...
INTERVIEW : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.

Theatre of Hate heeft met 'Westworld' muziekgeschiedenis geschreven. Ze maakten postpunk met grauwe, rauwe nummers die niet bepaald overvloeiden van optimisme. De groep leefde een kort maar krachtig bestaan tot de groep overging in Spear of Destiny in 1982. Vandaag is het evenwel Theatre of Hate dat terug van zich laat horen. In 2016 ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 11/07/2018 : Debuut A Slice Of Life verschijnt in augustus

Het kon niet lang uitblijven. Begin dit jaar bracht A Slice Of Life een demo uit met 6 nummers waar we ten huize Dark Entries erg over te spreken waren. Je had bijna kunnen zeggen dat dit een volwaardige plaat was, maar A Slice Of Life zijn perfectionisten en wilden nog wat verder schaven aan hun nummers. Voor de mensen die A Slice Of ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : THE CURE - 40 jaar met de handjes in de lucht

The Cure bestaat 40 jaar, en dat werd verleden zaterdag met veel poeha gevierd in Londen. Fans van over de hele wereld hebben zich verzameld in Hyde Park om optredens te zien Editors, Goldfrapp, Interpol en nog wat andere namen, maar toch vooral om het twee uur durende concert mee te maken van het feestvarken zelf. Robert Smith had aangekondigd ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2018 : Wόlf7 houdt EBM traditie hoog

België heeft een traditie hoog te houden wat EBM betreft. Front 242, à;GRUMH, Absolute Body Control, Vomito Negro, The Klinik en anderen vormden een gouden generatie in de jaren 80. Het is fijn om te zien dat er steeds weer mensen opstaan om de traditie verder te zetten. Bent u al vertrouwd met Wülf7? Dan bent u goed mee, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : ART ABSCONs (07-07-2018, The Secret Grove, Duisburg) - Wat ruist er door het Duisburgse struikgewas?

Het meest exclusieve concert waarover u op onze pagina’s lezen kunt, zal hoogstwaarschijnlijk de review zijn waar uw ogen momenteel over glijden. Een tijdje terug ontving ondergetekende namelijk op Facebook een privé bericht van Michael Tellbach, beter gekend als Art Abscons. Hij nodigde me uit voor een privé evenement ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Eisbrecher - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Marilyn Manson - @ Graspop door Luc Luyten, 23/06/2018