casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.459 items

   

Lydia Lunch & Marc Hurtado
My Lover The Killer
Avant-Garde - Experimental - Jazz - Spoken word
20/09/2016 : Lydia Lunch & Marc Hurtado - My Lover The Killer
Munster Records  Munster Records
20/09/2016, Dimi Brands

Lijzige drums leiden ‘Nursing Damage Junkies’ in, een al even lijzige saxofoon valt al snel in op deze rokerige grootstadsjazz die zo uit een smerige bar lijkt te komen gevlogen.

In de vroege uurtjes zit de protagoniste eenzaam aan de bar, een fles whiskey aan haar linker-, een asbak vol smeulende peuken aan haar rechterkant. Het timbre van haar stem verraadt meteen dat deze dame op haar eentje verantwoordelijk was voor de vulling dezer asbak. Als je bij een inleiding als deze spontaan aan Lydia Lunch moet denken, dan is mijn opzet geslaagd. Indien dit niet het geval is, weet je al meteen waar je deze plaat mag situeren. Vanuit haar koninkrijk laat de Queen Of Siam wederom van zich horen, hoewel ze de pensioengerechtige leeftijd steeds dichter gaat benaderen (57 is een van onze favoriete ijsprinsessen ondertussen), lijkt ze de laatste jaren actiever dan ooit, zowel op plaat als op het podium.

Samen met Marc Hurtado, die samen met zijn broer Eric het Franse industriële duo Etant Donnés vormen, brengt La Lunch op My Lover The Killer een “late night noir confessional”. De twee artiesten zijn geen onbekenden van elkaar want de eerste samenwerking tussen hen was reeds op het nummer ‘Sexodrone’ op het Etant Donnés’ album Re-Up (1999).

Hurtado neemt de muziek voor zijn rekening, en wordt verder nog muzikaal geruggesteund op bepaalde nummers door Terry Edwards en Ian White van de Engelse garagerockband Gallon Drunk (die vooral potten wisten te breken in de vroege jaren 90), de mij totaal onbekende We Are Birds Of Paradise, saxofonist David Lackner en trompettist Mark Cunningham.

De muzikale begeleiding schippert tussen jazzy en experimenteel, en de nachtclub waarin zich dit afspeelt (althans dit beeld komt spontaan in gedachten bij beluistering van deze plaat, en was in het verleden ook meermaals de locatie die in gedachte kwam bij La Lunch’s doorrookte, trage stem.) is de biechtstoel van dienst. Een biecht die geschreven lijkt te zijn in bloed, wat je ook afleest uit de opzet van deze plaat: de tekst is gebaseerd op de moord/zelfmoord van een ex-geliefde, die Lydia recent voor het eerst in meer dan een decennium had benaderd. Terwijl ze door toedoen van een orkaan die de Oostkust van Amerika teisterde vast zat op weg naar Los Angeles, nodigde ze hem uit voor een paar drankjes. Twee dagen later, tijdens een gevecht aangevuurd door alcohol met zijn vriendin over de vraag of hij al dan niet op deze uitnodiging zou ingaan, schoot hij zijn vriendin neer, belde de politie en ontnam zich daarna met hetzelfde pistool van het leven, net op zijn 55ste verjaardag. Uit het leven van Lunch gegrepen? We geloven het maar al te graag, want dat ze haar inspiratie maar wat graag uit de zelfkant van het bestaan haalt, is al langer geweten, en daarvan vinden we ook tal van voorbeelden in terug op My Lover The Killer, zoals deze: “Because to know about life we surrounded ourselves with death. With the dead and dying. With the dope fiends, drug addicts, sex fanatics, alcohol under-achievers, the thieves and the prostitutes, the drop outs and dead beats and all the misfits who didn’t belong, didn’t want to belong.” (‘Poltergush’), maar ook voor een streepje zwarte humor zitten we goed in dit nummer: “It’s been almost two months now. Since your funeral. I didn’t go because I always get into fights at funerals.” Of het verhaal op muziek dat ‘Ghost Town’, als een vrouwelijke Tom Waits weet Lunch hier een even boeiend als spitsvondig verhaal neer te zetten.

De hele plaat staat in het teken van deze tragische gebeurtenis, niet enkel door de feiten te beschrijven maar ook door terug te kijken (het verleidelijke ‘Homeicide’) en de beangstigende gevolgen van een dwaze liefde die uit de hand liep te herkauwen tot de spookachtige resten van een minnaar die haar nog achtervolgt vanuit het graf.

Het boekje doet grafisch erg denken aan de hoesjes van Sonic Youth in de jaren 80 (leg maar eens naast Confusion Is Sex.). Niet toevallig een band waar La Lunch ook mee samenwerkte in die periode (‘Death Valley ‘69’, anyone?). Maar waar we betreffende het artwork vooral blij mee zijn, is dat alle teksten integraal zijn opgenomen in het boekje. Toch wel een meerwaarde bij een artieste als Lunch, waarvan we zeker ook eens aanraden een spoken word performance van mee te pikken, dan weet je dat deze dame met woorden meer dan goed overweg kan.

Muzikaal is het niet altijd even erg ons kopje thee, al weten de muzikanten wel de juiste sfeer te scheppen, en geven we een extra puntje voor de Oosterse accenten op ‘Shelter’, en afsluiters ‘Lucid Madmen’ en ‘Ashes Are What’s Left’, alwaar Hurtado’s industriële achtergrond het best uit de verf komt.

My Lover The Killer is misschien niet La Lunch’s beste album dat ze al gemaakt heeft, maar toch een fijne aanvulling in mijn reeds uitgebreide en steeds maar aangroeiende collectie die ik van deze grote dame in huis heb.

Lydia Lunch

Dimi Brands
20/09/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
INTERVIEW : XTORT - Het is niet zo dat we denken de wereld te veranderen, we houden wel graag een spiegel voor.

Xtort is niet enkel een interessante Nederlandse industrialgroep, het is ook de drijvende kracht achter Wave Invasion, een organisatie die verschillende Nederlandse en één Belgische groep verenigt en mogelijkheden biedt om op diverse plaatsen op te treden. Op 29 maart organiseren we een Dark Entries Night in samenwerking met ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Nieuwe single Saigon Blue Rain.

Het Franse Saigon Blue Rain laat van zich horen middels de nieuwe single 'BPD', de voorloper van het nieuwe album dat momenteel nog in de pijplijn zit. Op deze single verder nog twee remixen: een psy/electro-industrial mix door Planetdamage en een downtempo versie die zich eerder in dreampop/electronica velden begeeft door Black ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Empusae op veroveringstocht door China.

Terwijl wij vol spanning wachten op een opvolger van het ijzersterke Lueur (2017), verlegt Empusae, samen met de Zweedse vrienden van Ordo Rosarius Equilibrio en In Slaughter Natives zijn grenzen. Hierbij kijkt men niet op een kilometer meer of minder, want hun gezamenlijke tournee zal hen tot in China brengen. Tussen 12 en 21 april ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Forms Of Hands 19

Naar goede jaarlijkse gewoonte kan je binnenkort weer proeven van het betere ritmische werk op het Hands-label. De affiche van Forms Of Hands 19 ziet er als volgt uit: vrijdag 26 april: Mono No Aware S.K.E.T. Gatto Nero 16Pad Noise Terrorist Katran Supersimmetria ICD-10 zaterdag 27 april: Winterkälte Geistform Heimstatt ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
INTERVIEW : JO QUAIL - Ik denk dat ik een beetje moeilijk te categoriseren ben.

Tijdens de tweede editie van Black Easter, in 2016, waren we met verstomming geslagen na het concert van Jo Quail. Enkel met haar cello (en een ingenieus looping-systeem) wist ze de zaal in te palmen en aardig wat nieuwe zieltjes te winnen. Organisator Ward De Prins had een goede band met de Londense, en zag er niet tegen op reisjes te maken ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...