casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.450 items

   

Lasse Marhaug
White Inferno
Noise
03/12/2017 : Lasse Marhaug - White Inferno
Old Captain Records  Old Captain Records
03/12/2017, Dimi Brands

We schrijven het jaar 1996 wanneer Lasse Marhaug de tape White Inferno op de wereld loslaat. Daarvoor was hij al enkele jaren in de weer met het opnemen van noise, maar hij doet dit nu eerder af als jeugdige pogingen. Volgens hem viel pas vanaf 1994-95 muzikaal alles pas echt op zijn plaats: toen scheen het hem te lukken om de geluiden die hij in zijn hoofd had ook zo op band te zetten. Volledig geobsedeerd spendeerde hij dagelijks uren met experimenteren en begon hij monumentale muren elektronische noise te bouwen, iets wat men heden ten dage graag bestempelt als het harsh noise wall genre.

Een jaar voor het uitbrengen van White Inferno was Marhaug samen met zijn vriendin en twee andere vrienden in een huis getrokken. Deze situatie betekende dat Marhaug zo zijn eigen studioruimte ter beschikking had, wat zich vertaalde in een creatieve doorbraak.

Overdag werkte Marhaug in een fabriek waar papier gerecycleerd werd en dozen voor de voedingsindustrie geprint werden. Een omgeving die, de muziek van Marhaug in het achterhoofd houdende, beslist inspirerend moet gewerkt hebben. De gigantische printer die hij bediende produceerde een wall of sound van constant 110 decibel. De goede man nam dus figuurlijk zijn werk mee naar huis, als hij ‘s avonds na de zware dagtaak zich waagde aan het maken van zijn noise muziek.

Het DIY principe hoog in het vaandel dragend, in dit genre kan je immers moeilijk anders, klopte Marhaug wekelijks overuren. Het extra geld dat hij hiermee verdiende ging volledig naar materiaal, verzending en het uitbrengen van albums.

Lasse Marhaug werkt graag volgens de live-mix methode. Aangezien je op die manier niet meer kan terugkeren op je stappen, besteed je automatisch meer aandacht aan met wat je bezig bent, is de achterliggende idee.

In zijn studio in die periode waren vooral veel cassette- en 4-track recorders terug te vinden, die live door hem gemixt werden naar een DAT machine. Voor de distortion nauwelijks pedalen, maar analoge tape overload, volgens hem het mooiste distortiongeluid dat er bestaat.

Door volgens dit principe te werken, vond hij het een logische keuze om zijn releases uit te brengen bij het Mother Savage Noise Productions label van Joseph Roemer (van Macronympha), die een belangrijk artiest was die hetzelfde opnameprocédé toegedaan was, en die geldt als groot voorbeeld voor Lasse Marhaug.

Het was de Texaanse artiest David Gilden, met wie Marhaug sinds jaren correspondeerde die hem in contact bracht met Roemer.

Deze vroeg aan Marhaug iets te sturen wat hij kon uitbrengen op zijn label. Vereerd als hij was knutselde hij een herwerking van Macronympha materiaal in elkaar. Hoewel Roemer er zeer over te spreken was, zag hij een remix project niet bepaald zitten. Marhaug waagde een tweede poging en nam White Inferno op, wat stante pede opgenomen werd voor Roemers label.

White Inferno verscheen in de zelfde periode als de CD Science Fiction Room Service, waardoor het geluidsmateriaal dat gebruikt werd voor beide albums in elkaar voortvloeit.

Vorig jaar dacht Marhaug er nog aan om Science Fiction Room Service heruit te brengen op vinyl. Zelf had hij het album sinds heel lang niet meer gehoord, maar een positieve indruk omtrent deze plaat die in zijn hoofd speelde, was verantwoordelijk voor dit idee.

Het plan voor deze heruitgave werd echter weer even snel opgeborgen, toen bleek dat Marhaug de plaat in gedachten iets te geromantiseerd had, en de helft van het album bij hem maar lauwtjes terug ontvangen werd.

Old Captain kwam dan op de proppen met de suggestie om White Inferno terug uit te brengen. Aanvankelijk dacht Marhaug dat eens ermee bezig te zijn, het op hetzelfde zou uitdraaien als bij Science Fiction..., maar tot zijn eigen grote verbazing was dit niet het geval. Marhaug looft vooral de spontaniteit, het minder berekende karakter en de betere bestendigheid tegen de tijd, die bij White Inferno hoger liggen.

De tape bevat ook twee verschillende mixen van het nummer ‘Ocean Of Electronics’ die geplukt zijn van de split 7” die Lasse Marhaug samen maakte met Merzbow in 1995, een jaartje voor White Inferno.

Als bonus track voegde Marhaug er nog het nummer ‘Angel Stuff Tape’ aan toe, dat eerder uitkwam op een compilatie (Another Sweet Headache) van het Bizarre Audio Arts label, ook opgenomen in dezelfde creatieve periode als White Inferno zelf.

Marhaug wil er nog even bijzeggen, aangezien Macronympha en Mother Savage Noise de reputatie hebben om extreme onderwerpen te behandelen, dat de titel absoluut geen raciale connotaties in zich meedraagt. White Inferno werd opgenomen ten tijde van een sneeuwstorm en refereert dus enkel naar de omstandigheden tijdens het opnameproces.

Zoals u kan lezen hangt er een heel verhaal vast aan deze reissue, maar hoe klinkt hij nu, hoor ik u al vragen. Wel, laat me zeggen dat zelfs voor doorwinterde noise fans die best wel tegen een stootje kunnen White Inferno toch wel een zware hap is. Letterlijk dan, want als je deze helse teringherrie een heel album lang (bijna 72 lang) moet ondergaan, zal je je beslist ongemakkelijk voelen. Schuilt er, al is het diep verscholen, een psychopaat in u, dan zal deze zeker naar boven komen tijdens een van de 5 hier gepresenteerde nummers. Spoed je ook niet naar je geluidsinstallatie in de veronderstelling dat er iets mankeert aan het toestel, we keken op een bepaald moment ook raar op van bepaalde wendingen die in de nummers de kop opstaken.

Eerst eens luisteren alvorens aan te schaffen, luidt dan ook ons advies.

Lasse Marhaug

Dimi Brands
03/12/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
INTERVIEW : JO QUAIL - Ik denk dat ik een beetje moeilijk te categoriseren ben.

Tijdens de tweede editie van Black Easter, in 2016, waren we met verstomming geslagen na het concert van Jo Quail. Enkel met haar cello (en een ingenieus looping-systeem) wist ze de zaal in te palmen en aardig wat nieuwe zieltjes te winnen. Organisator Ward De Prins had een goede band met de Londense, en zag er niet tegen op reisjes te maken ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

lees meer...
INTERVIEW : Wave Tension, de passie van Marc Frijns - Voor mij is een digitale release een bijproduct van een fysieke vinyl of cassette release.

Er zijn kwatongen die beweren dat de muziekbusiness dood is, anderzijds blijven de nieuwe groepjes bij Dark Entries binnen druppelen en blijven vooral underground labels, die nog worden opgericht uit liefde voor muziek, uit de grond schieten. Is deze dood dan wel zo definitief? Of is er nog hoop na de bombarderie van klaagzangen en negativiteit. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...