casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.643 items

   

Josy & Pony
Eponyme
Garagerock - Indie - New wave - Psychedelic - Shoegaze - Surf
13/10/2019 : Josy & Pony - Eponyme
Rockerill Records  Rockerill Records
13/10/2019, Henk Vereecken

Uit het troosteloze Charleroi, ooit verkozen tot ‘lelijkste stad ter wereld’, komt Josy & Pony. In 2017 verscheen van dit gezelschap het debuutalbum “Hippodrone Club” en hier is dan de opvolger “Eponyme” (9 tracks, 38 minuten) met een leuk woordspel in de titel. Een flinke scheut humor vind je doorheen het ganse album maar onder de grappige paardenverwijzingen in de songtitels zit wel wat engagement. Thematisch gaat het album in op onderwerpen als seksisme, de status van de vrouw in de maatschappij, religieus fundamentalisme, politiek radicalisme en onbereikbare dromen. Het bijgeleverde biootje weet dan ook te vermelden: ‘Feminists! Vegans! Beer Lovers! Here is your band!’.

Het eerste wat me door het hoofd schiet bij het beluisteren van dit album is: een meer psychedelische versie van Vive la Fête. Josy is de zangeres voor wie het nog niet door had en ze zingt dus in het Frans. We krijgen elektronica en gitaren te horen ergens op het kruispunt van new wave en poppunk. Plus dan een heel duidelijk naar de sixties lonkende psychedelische twist richting acid punk en garagerock (bands als The Seeds) of ook wel hedendaagse shoegaze. We horen ook overduidelijke invloeden van surfrock: The Shadows, The Tornadoes, maar vooral de hedendaagse surfband Messer Chups komt bij me op. Josy & Pony hebben een eigenzinnige sound die Franse sixties psychpop weet te verzoenen met trashy surf- en garagerock.

Omdat een vergelijking met Els Pynoo te zeer voor de hand zou liggen, vergelijk ik Josy liever met het Franse psychpop zangeresje Clothilde (bekendste nummer “Fallait Pas Écraser La Queue Du Chat” uit 1967). En ja, ‘“Eponyme” is inspired by the French sixties’ vertelt ons het biootje. Het album klinkt inderdaad als Françoise Hardy (voor wie Clothilde te obscuur vindt) die zich laat begeleiden door een acid garage/surfrockband. De backing band in kwestie heet eigenlijk The Poneymen en ze zijn daadwerkelijk een surfrockband. Het vorige album staat officieel op naam van Josy & The Pony vs The Poneymen ‎maar tegenwoordig wordt het (gemakshalve vermoed ik) afgekort tot Josy & Pony. Josy was op zich al de afkorting van Josette Ponette trouwens.

Het laatste nummer van het album “Epilogue: Manège A3” is een erg lang (17 minuten) experimenteel nummer met veel droney keyboardklanken en loops. Het doet vaagweg denken aan “Revolution 9” van The Beatles maar dan veel eentoniger en met een pak minder ideeën. Het nummer is vrij amusant maar niet meer dan dat en staat er volgens mij vooral op om de speelduur van de cd te rekken naar albumlengte. Je speelt het ook geen tweede keer volledig af (enfin ik toch niet) en ik beschouw deze negende en laatste track eerder als een bonus track. De eerste track “Intro: Hell Horse City” is een korte intro van een halve minuut en halverwege krijgen we nog het korte interludium “Interlude: Bye Bye Écurie”.

Wildenthousiast ben ik over de zes overige ‘echte’ songs. Na de intro opent het album met het magistrale “Secte Équestre” met onweerstaanbaar psychedelisch ‘sixties’ orgeltje. De volgende song “La Crinière” doet dat nog eens dunnetjes over maar wat steviger. In “Sullivan” krijgen we een gezongen stuk waarin ik niet alles van de Franse woordenstroom versta maar het gaat onder meer over LSD... De tweede helft is een instrumentaal stuk dat aardig richting shoegaze gaat of zelfs spacerock met een mix van ‘sixties’ keyboards en hedendaagse elektronica bovenop de echoënde gitaren. Is “Epilogue: Manège A3” hun “Revolution 9” dan is dit hun “Astronomy Domine” (Pink Floyd) en voor mij is deze song het hoogtepunt van het album.

“Ânon Petit Con” is een prettig opzwepende meezinger met neurotische synthesizers. Met “Indécent Pur-Sang” krijgen we de stevigste song (lees: punky gitaren!) terwijl “Deux Chevaux Mustang” weer meer de ‘sixties’ toer opgaat en me wat doet denken aan de song “Harley Davidson”, geschreven door Serge Gainsbourg voor Brigitte Bardot in 1967.

De Antwerpse alternatieve vrije radiozender Radio Centraal organiseert jaarlijks op de Franse feestdag “Quatorze Juillet” een thema-fuif met enkel Franse (Franstalige) muziek. Clothilde staat gewoonlijk op de playlist net als Serge Gainsbourg, Lio, Plastic Bertrand, Françoise Hardy, Jacques Dutronc, Michel Polnareff etc. Josy & Pony passen perfect in het rijtje en ik verwacht hen volgend jaar ook te horen of ik kom dj Pierre Elitair persoonlijk aan zijn oren trekken!

Website

Facebook

Henk Vereecken
13/10/2019

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Euphemia Rise presenteert eerste EP.

Farewell To Greatness is de eerste officiële EP van het Belgische project Euphemia Rise. We berichtten reeds dat de man hierachter Wim Lankriet is, zie ook Syrenomelia. De EP is meteen een introductie van de ambitie die Lankriet naar voor wil schuiven: een meer experimentele benadering van alternatieve rock brengen en op die manier, ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Mildreda tekent bij Dependent!

Jan Dewulf is een bezige bij. Zijn gothic rock project Your Life On Hold doet het flink bij cult label Solar Lodge en de Oostendenaar pakt met Mildreda, zowat het eerste electro project van deze veelzijdige muzikant (meneer De Wulf was een jochie van 16 toen hij het uit de ondergrond stampte), binnenkort uit met een album bij, jawel, Dependent. Dependent ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Cover 'Forever Young' kondigt nieuw Blutengel-album aan

De lockdown is geen reden voor Blutengel om het werk neer te leggen. Ze lieten verschillende keren van zich horen, onder meer door een samenwerking met Massive Ego en door het zijproject van meesterbrein Chris Pohl: She Hates Emotions. Dat project wou reeds de voorliefde van Pohl voor de wave uit de jaren 80 uitdrukken, maar nu betuigt ook ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Dirk Scheuber verlaat Project Pitchfork

Het komt niet helemaal onverwacht. Dirk Scheuber verlaat Project Pitchfork. Hij stond samen met zanger Peter Spilles aan de basis van de groep in 1989 in Hamburg, maar heeft al sinds 2016 een soloproject onder de naam Scheuber. Daar scoort hij op dit moment goed mee, onder meer met de huidige plaat 'Numb'. Bovendien was het duidelijk ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : The Ultimate Dreamers lossen tweede video

Het leek er lang op dat The Ultimate Dreamers een van de vele vergeten new wavegroepen uit de jaren 80 zouden blijven. Ze bestonden van 1986 tot 1990 en onder hun gelederen vonden we onder meer Frédéric Cotton, thans bekend als de organisator van de Fantastique.Nights-concerten en de Club New Wave-fuiven. We hadden er geen idee ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : WÜLF7 - We verdienen deze aarde niet en ik ben ervan overtuigd dat we haar verder gaan vernielen.

Wie zijn electro graag compromisloos hard heeft, als een avalanche van harde beats zonder rustpauze en zonder tragere stukken, moet beslist zijn oor lenen aan WÜLF7. Dit duo begon in 2019 en bracht al snel de ep 'The Night Of The Wolves' uit, met een veelbelovende mix van EBM en dark electro die ze 'Dark Electro Body Melancholic' ...

lees meer...
INTERVIEW : EPICA - Epica blijft schitteren: tijd voor ‘Omega’!

Het laatste epos van Epica ligt me nog vers in het geheugen en schuift met de regelmaat van de klok die cd-speler binnen. ‘The Holographic Principle’ weet je wel? Een monumentaal werk. Toch enige vrees: hier kunnen ze nooit niet meer ‘over’. Wat dan? Tot ik wat songs hoorde van hun 8ste studioalbum, ‘Omega’, ...