casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.967 items

   

Infernal Machines
Rife
Avant-Garde
28/02/2016 : Infernal Machines - Rife
Clang  Clang
28/02/2016, Peter De Koning

Infernal machines is een duo en beide heren zijn zo boeiend dat ze een aparte bio verdienen als introductie tot deze recensie.

Hans Tammen bespeelt de elektrische gitaar. Grotere nostalgici of zelfs conservatieven dan elektrische gitaristen en hun publiek bestaan er nauwelijks. Ze dwepen voornamelijk met legendarische instrumenten die dan tot vervelens toe werden heruitgegeven. De reden raadt zich raden: zoveel radicale vernieuwingen heeft dit instrument ook niet ondergaan de laatste jaren en de klassieke geluiden, wel… die zijn klassiek. Hans ontwikkelde zijn eigen instrument dat een hybride is tussen een gitaar en een softsynth: ‘The endangered guitar’. De naam klinkt als een slechte metalpersiflage maar het geluid luidt gelukkig heel wat beter. De software luistert naar de gitaarklank en beslist vervolgens over de effectparameters die zullen worden veranderd. Het geluid van de gitaar stuurt dus de software aan en die bewerkt op zijn beurt opnieuw het geluid. Een andere interface die Hans gebruikt voor de manipulatie is een Leap Motion Controller, een soort Kinect voor pc. Dit soort besturing zagen we al vaker in elektronische muziek. Het belangrijkste is echter de klank en die is inderdaad erg avontuurlijk. Stiekem hoop ik dan dat zo’n klanken ook in traditionelere popmuziek zoals rock en metal ingang vinden.

Lars Graugaard werd geboren in 1957 en is al jarenlang bezig met muziek. De laatste jaren groeide zijn interesse op het gebied van elektronische muziek, meer bepaald in muziek gemaakt met computers. Zijn faam op dit gebied is nog volop in opmars en een snelle luisterbeurt naar zijn archief leert ons dat dit meer dan terecht is. Tien jaar geleden schreef hij een gewaardeerd doctoraat over beweging en emotie in interactieve muziek. Als fluitist reisde hij de wereld rond met zowel ‘oud’ als hedendaags klassiek. Hij is dus van vele markten thuis en de term eclectisch doet dit heerschap wellicht nog onrecht.

Als twee genieën de groepsnaam Infernal Machines bedenken, schept dat toch wel hooggespannen verwachtingen. Geen paniek, ze worden ingelost. De muziek klinkt exact zoals de naam doet vermoeden: De machines trekken je mee in een helse en intense trip.

De plaat start met het niet onaardige ‘Is that a light?’ Het nummer trakteert ons op heerlijke bizarre klankjes en een glitchy drum – al blijft alles in de vier op vier-maat. Het is een leuk nummer om te starten, maar niet de hoofdreden dat we deze promo nog vaak uit de kast zullen halen. Het is vooral de tweede track ‘Ashen Lines’ die ons verslingerd heeft gemaakt aan Infernal Machines en die ons ook het voorgaande werk van de heren heeft doen uitspitten. Het werk valt moeilijk te omschrijven, maar termen als ‘waanzinnig en ontaard’ komen nog het meest in de buurt. De klanken klinken alsof ze van een andere planeet zijn en werpen je meteen in een danteske droomwereld. Escapisme? Zeg maar Houdini+.! Het nummer start initieel vrij druk maar toch slaagt Infernal Machines erin om het een dikke elf minuten lang zodanig op te bouwen en te variëren dat het geen minuut verveelt. Integendeel, de repeatknop blijft ingedrukt. Ik kan dit een hele dag horen, mits een afspraakje met de hersendokter achteraf. Door de complexiteit en de gelaagdheid horen we ook na vele luisterbeurten telkens nieuwe wendingen. Verder nog: subtiele maar ook ronduit bruuske mutaties in het geluid, onwerkelijke veranderingen in ritme en meer van dat fraais. Afsluiten doet de schijf met het rustigere maar tevens nerveuze ‘Steady Jolt’. Dit is meteen het nummer waar beide heren lustig gaan experimenteren met afwijkende ritmes tijdens de intro en een poging tot polyritmiek later in het nummer. Het nummer wordt bovendien opgefleurd door een jazzy improvisatie met een Rhodes. Het ritme dat de boel bij elkaar houdt is de standaard boem-shak, gelardeerd met Hihats en enkele claps. Verrassend commerciële keuze in de schaduw van de rest van de cd, maar vermoedelijk onontbeerlijk om de wirwar van klankjes en melodietjes in het gareel te houden. ‘Steady Jolt’ is de compositie die ons het minst aanspreekt, maar is op zichzelf nog altijd interessanter dan 90% van de experimentele releases.

De drie composities zijn niet evident maar anderzijds dermate geïnspireerd om heel wat mensen over de schreef te trekken. Ook zijn ze behoorlijk melodieus, wat weliswaar geen synoniem is voor harmonieus. Ondanks zijn expliciet experimentele karakter, vermoed ik dat dit wel eens heel wat mensen in het kamp van de avant-gardistische muziek kan trekken.

Meesterlijk!

Peter De Koning
28/02/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 24/01/2022 : Mildreda scoort in de cinema!

Het dark electro project van Oostendenaar Jan De Wulf is met de clip van “Liaisons Dangereuses” (welke u uiteraard hieronder vindt) zomaar even geselecteerd door het Brusselse festival van de onafhankelijke film en wel in de categorie “The Rabbit Holes”. Een categorie waarin kortfilms worden opgenomen met een surreëel ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : Lacrimosa: Celebrate The Darkness

Leven is lijden. Het is een oude boeddhistische wijsheid die ook Lacrimosa zich eigen gemaakt heeft. Neen, het leven is niet altijd prettig, en houdt ook pijn en teleurstelling in. Maar aangezien we daar toch niets aan kunnen doen, vatten we het beter goed op. Meer zelfs: laten we de duisternis in ons leven vieren. Daar komt de boodschap van ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : Nieuwe Terra Relicta-compilatie: Call Me Darkness

Dark Entries mag dan al het grootste Nederlandstalige gothzine zijn, we zijn op geen enkele manier het enige interessante gothzine. Hebt u al gehoord van onze Sloveense collega's van Terra Relicta? Zij doen het in het Engels. Hun website is zeer aanbevelenswaardig, vooral daar ze niet enkel besprekingen en interviews doen, maar ook een ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : 400ste Dag des oordeels

Kunt u geloven dat we al 399 Dagen des oordeels hebben gekend? Met De dag des oordeels bedoelen we natuurlijk het radioprogramma van onze collega Danny Quetin, die elke maandagavond tussen 22 en 24u de beste post-punk, gothic en electro uitzendt op Radio Benelux. Dat staat gelijk aan 8 jaar hard labeur, en voor aflevering 400 heeft Danny dan ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuw live audio-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven' van Wardruna

Een jaar na de release van zijn meest recente studio-album 'Kvitravn' (en als opmaat naar de komende live data), presenteert Nordic/dark folk/ambient band Wardruna zijn live-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven'. Dit is een luxe release op 2CD en op digitale formaten waaronder het originele studioalbum ...