casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.515 items

   

Infernal Machines
Rife
Avant-Garde
28/02/2016 : Infernal Machines - Rife
Clang  Clang
28/02/2016, Peter De Koning

Infernal machines is een duo en beide heren zijn zo boeiend dat ze een aparte bio verdienen als introductie tot deze recensie.

Hans Tammen bespeelt de elektrische gitaar. Grotere nostalgici of zelfs conservatieven dan elektrische gitaristen en hun publiek bestaan er nauwelijks. Ze dwepen voornamelijk met legendarische instrumenten die dan tot vervelens toe werden heruitgegeven. De reden raadt zich raden: zoveel radicale vernieuwingen heeft dit instrument ook niet ondergaan de laatste jaren en de klassieke geluiden, wel… die zijn klassiek. Hans ontwikkelde zijn eigen instrument dat een hybride is tussen een gitaar en een softsynth: ‘The endangered guitar’. De naam klinkt als een slechte metalpersiflage maar het geluid luidt gelukkig heel wat beter. De software luistert naar de gitaarklank en beslist vervolgens over de effectparameters die zullen worden veranderd. Het geluid van de gitaar stuurt dus de software aan en die bewerkt op zijn beurt opnieuw het geluid. Een andere interface die Hans gebruikt voor de manipulatie is een Leap Motion Controller, een soort Kinect voor pc. Dit soort besturing zagen we al vaker in elektronische muziek. Het belangrijkste is echter de klank en die is inderdaad erg avontuurlijk. Stiekem hoop ik dan dat zo’n klanken ook in traditionelere popmuziek zoals rock en metal ingang vinden.

Lars Graugaard werd geboren in 1957 en is al jarenlang bezig met muziek. De laatste jaren groeide zijn interesse op het gebied van elektronische muziek, meer bepaald in muziek gemaakt met computers. Zijn faam op dit gebied is nog volop in opmars en een snelle luisterbeurt naar zijn archief leert ons dat dit meer dan terecht is. Tien jaar geleden schreef hij een gewaardeerd doctoraat over beweging en emotie in interactieve muziek. Als fluitist reisde hij de wereld rond met zowel ‘oud’ als hedendaags klassiek. Hij is dus van vele markten thuis en de term eclectisch doet dit heerschap wellicht nog onrecht.

Als twee genieën de groepsnaam Infernal Machines bedenken, schept dat toch wel hooggespannen verwachtingen. Geen paniek, ze worden ingelost. De muziek klinkt exact zoals de naam doet vermoeden: De machines trekken je mee in een helse en intense trip.

De plaat start met het niet onaardige ‘Is that a light?’ Het nummer trakteert ons op heerlijke bizarre klankjes en een glitchy drum – al blijft alles in de vier op vier-maat. Het is een leuk nummer om te starten, maar niet de hoofdreden dat we deze promo nog vaak uit de kast zullen halen. Het is vooral de tweede track ‘Ashen Lines’ die ons verslingerd heeft gemaakt aan Infernal Machines en die ons ook het voorgaande werk van de heren heeft doen uitspitten. Het werk valt moeilijk te omschrijven, maar termen als ‘waanzinnig en ontaard’ komen nog het meest in de buurt. De klanken klinken alsof ze van een andere planeet zijn en werpen je meteen in een danteske droomwereld. Escapisme? Zeg maar Houdini+.! Het nummer start initieel vrij druk maar toch slaagt Infernal Machines erin om het een dikke elf minuten lang zodanig op te bouwen en te variëren dat het geen minuut verveelt. Integendeel, de repeatknop blijft ingedrukt. Ik kan dit een hele dag horen, mits een afspraakje met de hersendokter achteraf. Door de complexiteit en de gelaagdheid horen we ook na vele luisterbeurten telkens nieuwe wendingen. Verder nog: subtiele maar ook ronduit bruuske mutaties in het geluid, onwerkelijke veranderingen in ritme en meer van dat fraais. Afsluiten doet de schijf met het rustigere maar tevens nerveuze ‘Steady Jolt’. Dit is meteen het nummer waar beide heren lustig gaan experimenteren met afwijkende ritmes tijdens de intro en een poging tot polyritmiek later in het nummer. Het nummer wordt bovendien opgefleurd door een jazzy improvisatie met een Rhodes. Het ritme dat de boel bij elkaar houdt is de standaard boem-shak, gelardeerd met Hihats en enkele claps. Verrassend commerciële keuze in de schaduw van de rest van de cd, maar vermoedelijk onontbeerlijk om de wirwar van klankjes en melodietjes in het gareel te houden. ‘Steady Jolt’ is de compositie die ons het minst aanspreekt, maar is op zichzelf nog altijd interessanter dan 90% van de experimentele releases.

De drie composities zijn niet evident maar anderzijds dermate geïnspireerd om heel wat mensen over de schreef te trekken. Ook zijn ze behoorlijk melodieus, wat weliswaar geen synoniem is voor harmonieus. Ondanks zijn expliciet experimentele karakter, vermoed ik dat dit wel eens heel wat mensen in het kamp van de avant-gardistische muziek kan trekken.

Meesterlijk!

Peter De Koning
28/02/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/04/2019 : Met Dark Entries gratis naar Nederland!

Het duurde een beetje langer dan voorzien, maar binnenkort zal de vernieuwde locatie van de Maastrichtse club de Muziekgieterij dan toch de deuren openen. Voor het allerlaatste evenement in de ‘oude’ Muziekgieterij slaat men aldaar de handen ineen met Linke Soto en EPM Music om met een affiche voor de dag te komen die de liefhebbers ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2019 : Angels of Liberty leeft nog een beetje ....

18 april 2017 verliet bezieler en zanger Voe Saint-Claire van Angels Of Liberty ons... Veel te vroeg. De groep deed mijn gothic rock minnend hart weer sneller bonzen met het fantastische debuut “Pinnacle Of The Draco” (2012), oorspronkelijk uit op het eigen Secret Sin label, dat bol stond van de klassiekers. Tenminste, in een rechtvaardige ...

lees meer...
INTERVIEW : EVI VINE - Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…

Wie haar nog niet gespot had op Joy Division-tribute A Change of Speech… en haar eerste album …and so the morning comes gemist had, die kon Evi Vine in 2016 ontdekken op het Black Easter Festival in Antwerpen, waar ze haar tweede album Give Your Heart To The Hawks voor kwam stellen. Tijdens die editie speelden 2 artiesten het ...

lees meer...
NIEUWS 14/04/2019 : Gedonder in Kinky Star.

Onlangs mochten wij tot onze grote vreugde kennismaken met het nieuwe Belgische duo La Merde. Hun eerste cassette Dood En De Merde liet een verpletterende indruk achter bij uw recensent van dienst die niet toevallig hoog oploopt met The Moon Lay Hidden Beneath A Cloud en soortgelijke “wereld-serpenten”, net het straatje waarin ...

lees meer...
FOTO'S : Doganov - @ FiNiX Hasselt

lees meer...
FOTO'S : Use Knife - @ FiNiX Hasselt

lees meer...
NIEUWS 13/04/2019 : Nieuwe single van Vlad in Tears!

Dringend tijd voor een nieuw album van Vlad in Tears? Correct! Maar nog even geduld. Pas tijdens komende herfst mag je de nieuweling ‘Dead Stories of Forsaken Lovers’ verwachten. Als je al is wil proeven, kan je hier de single ‘Born again’ beluisteren. Dit lied kwam tot stand in samenwerking met Lex (Megaherz) en Kris ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : RAMMSTEIN - Malcolm Nix verdedigt de nieuwe clip 'Deutschland'

Rammstein heeft een nieuwe plaat uitgebracht en dat was ondertussen ook al een tijdje geleden. De bandleden voelden dan ook goed aan dat het tijd was de eigen relevantie nog eens te bewijzen. Een band die zich met indrukwekkende visuals en inhoudelijke confrontaties op de voorgrond dringt, mag immers niet overkomen als een bende has-beens ...

lees meer...
FOTO'S : Persephone - @ A Mourning hall concert Gelsenkirchen

lees meer...
NIEUWS 06/04/2019 : Cherry Red pakt uit met “Electrical Language”

Op het Britse Cherry Red verschijnen regelmatig interessante en zeer betaalbare, fraaie boxen. Deze keer is het de beurt aan deze “Electrical Language, een verzameling (4 cd’s) met ‘Independent British Synthpop 1978 - 1984’, fraai geïllustreerd en voorzien van een 48 bladzijden tellend boekje dat de geschiedenis ...

lees meer...
INTERVIEW : Trouwfe(e)st #3: ASHTORETH - Doordat er verschillende elementen in mijn muziek zitten weet ik mensen uit verschillende underground stromingen aan te spreken.

Als er een naam is binnen de Belgische underground waaraan je de laatste tijd onmogelijk ontsnappen kan, is het wel die van Ashtoreth. Hoewel Peter Verwimp nog maar enkele jaren onder deze noemer naam begon te maken in het dark ambient genre, wist hij zich al heel snel op te werken tot een naam om rekening mee te houden. Op de productiviteit ...