casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.355 items

   

Ikon
As Time Goes By – The Original Ikon
Cold Wave - Post Punk
01/08/2018 : Ikon - As Time Goes By – The Original Ikon
Dark Vinyl Records
01/08/2018, Henk Vereecken

Een van de bekendere post-punk bands uit Australië. De band ontstond in Melbourne uit de band Death In The Dark toen die in 1991 zijn naam veranderde in Ikon. Spilfiguur van de band is gitarist-toetsenist en huidige zanger Chris McCarter. Ikon speelt post-punk en cold wave waarbij het kenmerkende geluid van Joy Division nooit ver weg is: de stem en zangstijl van de toenmalige Ikon vocalist Michael Aliani (aka Carrodus) doet ook ontegensprekelijk hard aan die van Ian Curtis denken, luister maar eens naar “Fear” bijvoorbeeld of naar de opener “As Time Goes By” op deze uitgave. Ikon zijn dus zo een beetje de Australische Joy Division al lijken hun post-punk gitaren soms meer op The Cure. En dan bedoelen we The Cure van begin jaren 80 ten tijde van “Faith”, “Pornography”, “Seventeen Seconds”. Luister maar eens naar het basslijntje in “The Lost” of naar de gitaren in “Never Ending”.

“As Time Goes By – The Original Ikon” (8 tracks, 27 minuten) kan beschouwd worden al een soort verloren gegaan eerste album uit januari 1992, dat nu compleet werd geremixt en geremasterd. De geschiedenis van dit album is als volgt.

Op 17 januari 1992 verschansten Ikon zich in de studio voor de opname van wat hun eerste single zou worden: “As Time Goes By” b/w “Never Ending”. Gedurende drie dagen werden er in totaal acht songs opgenomen en de band was tevreden over het resultaat. Maar kort daarna werd per ongeluk een deel van de drums voor “As Time Goes By”, de A-kant van de single, gewist. Aldus was het niet meer mogelijk de single af te mixen en werd het plan om deze track als A-kant van de single te gebruiken, noodgedwongen opgeborgen. De resterende songs werden gemixt gedurende de daaropvolgende weken, maar de band was niet tevreden met het resultaat en het project werd geklasseerd.

Midden 1992 besliste Ikon om een poging te doen om deze tracks te remixen en een andere single optie te kiezen. Maar deze keer werden ze geconfronteerd met een nieuw probleem: de mastertape was beginnen oxideren en was nog onmogelijk af te spelen. De band werd Aldus gedwongen terug aan de slag te gaan met de onbevredigende mixen en ze kozen nu “Why” als A-kant voor hun debuut single met als B-kant een live versie van “As Time Goes By”. De single kwam uit op Nile Records Australia.

In 1995 nu slaagde men erin de oorspronkelijke magneetspoel te herstellen en de 16-track master om te zetten naar 24-track. De meeste songs van deze sessie belandden toen op compilaties als “A Moment In Time" (1995), “The Final Experience” (1997) en “Dawn Of The Ikonoclast 1991 – 1997” (1999). Compilaties die al lang niet meer verkrijgbaar zijn.

“As Time Goes By – The Original Ikon” verscheen al eens in 2007 op het Duitse label Équinoxe Records met vier live tracks als extra. In 2016 werden de songs nog eens opgepoetst met een nieuwe mix en mastering waarbij vervelende tape issues werden gerepareerd en opgekuist. Voor de huidige uitgave op het Duitse label Dark Vinyl Records werd ervoor gekozen om de sfeer van dit ‘verloren album’ intact te houden en er geen extra tracks aan toe te voegen. Wel wordt het schijfje vergezeld van een tweede cd vol extra materiaal uit die periode.

De acht songs op het eerste schijfje, “CD1 – Studio” geheten, zijn stuk voor stuk sterke composities en klinken typisch cold wave met stevige en mooi vooraan in de geluidsmix zittende post-punk gitaren. Het intense “Alive” is hierbij mijn absolute favoriet.

Op het tweede schijfje “CD2 – Live” (18 tracks, 66 minuten) staan vooral live opnames. De eerste twaalf tracks komen van een live concert en wel van een optreden in de Arthouse te Melbourne op nieuwjaarsdag 1992, dat is dus dezelfde maand waarin de studio versies op schijfje een werden ingeblikt. Hierbij komen alle songs van het eerste schijfje terug in een live versie plus nog vier extra songs: “Suicide”, “The Awakening”, “Devotion” en “She Smiles”. Deze live show werd nooit eerder integraal uitgegeven.

Op het extra schijfje staan verder ook nog zes unreleased demo-tracks uit 1992 als ‘hidden bonustracks’ waarbij het wel spijtig is dat we de titels van deze mysterieuze demotracks niet te weten komen want er zitten er een paar verdomd goede bij, met name de tweede en de derde maar daar bent u nu verder weinig mee... De laatste twee mystery track hebben we wel herkend. Het betreft respectievelijk een acht minuten durende cover van “Sister Ray” van The Velvet Underground en een cover van “I Wanna Be Your Dog” van The Stooges. Twee uiterst verdienstelijke covers trouwens in Ikon stijl met post-punk gitaren. De eerste hidden demo track is een versie van “As Time Goes By”, de titelsong, die aldus drie keer op deze release staat.

Voor de Ikon fan die de vorige uitgave van dit aan de vergetelheid ontrukte kleinood gemist heeft is dit een unieke kans maar ook de meer algemene liefhebber van cold wave en post-punk mag zich bij deze release in de handjes wrijven.

Facebook

Henk Vereecken
01/08/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : Star-Industry - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dear Deer - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Larva - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gothic rockers der lage landen verenigt u! The Wake komt met nieuw album “Perfumes And Fripperies”

Liefhebbers en liefhebsters van gothic rock opgelet! Het Amerikaanse The Wake (opgericht in 1986 in Columbus USA), één van de meest onderschatte old school gothic rock bands van de tweede golf, pakt tegen Halloween uit met een nagelnieuw album, “Perfumes And Fripperies” waarvan het nummer “Hammer Hall” ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Dead Can Dance op tournee, twee data in Antwerpen

Dead Can Dance kan er prat op gaan zowat op zijn eentje de neoklassieke variant op darkwave te hebben uitgevonden. Ze zijn de onbetwiste pioniers in het genre, die intussen veel navolging heeft gekregen. Lisa Gerrard en Brendan Perry hebben in 2019 een zeer succesvolle tournee gemaakt na de uitgave van 'Dionysus', en ze willen dat ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gratis download van Zauber

U houdt van sterk georkestreerde electro? Dan hopen we dat u al gehoord hebt van Zauber, het electroproject van Fransman Ludovic Dhenry. Zauber geeft een nummer gratis weg via bandcamp, een voorafname op de nieuwe plaat waar Zauber momenteel aan werkt. Het is niet het enige waar Ludovic zich momenteel mee bezig is. De nieuwe plaat van Exponentia ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Abstrackt Black: Dat we moesten sterven

In principe ging op 19 september onze Dark Entries Night door met De Delvers en Abstrackt Black, in de Kinky Star te Gent. Voorlopig gaat deze concertenreeks helaas niet door, maar dat betekent nog niet dat de groepen zelf niets meer van zich laten horen. Abstrackt Black bracht een paar dagen geleden bijvoorbeeld nog een nummer uit: 'Dat ...

lees meer...
INTERVIEW : HUGS OF THE SKY (finalist Humo's Rock Rally 2020) - Na wat research staan we nog harder te popelen om Andrew Eldritch te ontmoeten.

Na het horen van hun laatste album Virtual Lullaby Circus tipten we hen reeds als favorieten in de momenteel lopende Humo’s Rock Rally. En zie, we hadden het maar weer eens bij het rechte eind: kwaliteit komt altijd bovendrijven en bijgevolg stootte het Limburgse Hugs Of The Sky door tot de finale van dit prestigieuze concours. Even ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2020 : Athamay geeft een teken van leven...

'Wie?' hoor ik u al denken. Athamay, een groepje dat in de tweede helft van de jaren 90 via het Britse Nightbreed label wat furore genoot met donkere gotisch aandoende electro fetish muziek die de wereld van de bdsm celebreerde. De groep scoorde ook bij ons een paar eenvoudige maar doeltreffende hitjes als “Domination” ...

lees meer...
INTERVIEW : RAYA SCHADUWJAAGSTER - Ik ben echt een dummie als het aankomt op mediteren en ademen.

Onlangs, tijdens volle maan, volgend op Lugghnasadh bracht Sven Visterin (Ernst H. Störzhendr/The Horny Hour (Radio Centraal)) in samenwerking met Sombre Soniks de compilatie The Central Throne uit. Het is een album dat gaat over hartcoherentie. Bij een album dat ademhalingsoefeningen moet begeleiden denken wij spontaan aan het soort ...