canli casino

Dark Entries Logo

6.493 items

   

Ghost Dance
Stop The World
Alternative Rock - Pop - Post Punk
15/03/2017 : Ghost Dance - Stop The World
Cherry Red Records  Cherry Red Records
15/03/2017, Henk Vereecken

Heruitgave op Cherry Red van dit album uit 1989 met een tweede schijfje met extra tracks. Ik had het album ooit op vinyl uit een uitverkoopbak gevist ergens begin jaren 90, maar had het al heel lang niet meer gehoord. Omdat Gary Marx (ex-Sisters Of Mercy gitarist) en Anne-Marie Hurst (ex-Skeletal Family zangeres) in Ghost Dance zitten, wou ik deze heruitgave graag bespreken voor Dark Entries en ik was ook wel benieuwd naar de extra ‘niet-album’ tracks.

Ghost Dance ontstond in 1985 nadat Gary Marx The Sisters Of Mercy had verlaten kort na de release van “First & Last & Always” omdat er volgens hem met Andrew Eldritch niet (meer) samen te werken viel. Ook Anne-Marie Hurst was gefrustreerd door de spanningen binnen Skeletal Family. De twee hadden mekaar leren kennen toen Skeletal Family als support fungeerde op de Black October UK tour van The Sisters Of Mercy in 1984. Het hoogtepunt uit de concertloopbaan van Ghost Dance was ongetwijfeld het feit dat ze in 1989 mee op tournee mochten als support act van de Ramones doorheen Europa. Het was overigens Anne-Marie Hurst die het initiatief nam tot de samenwerking. Gary Marx van zijn kant zag dat wel zitten omdat werken met een zangeres al te veel Sisters Of Mercy vergelijkingen zou counteren, naar hij hoopte althans. Hij vond Anne-Marie Hurst ook een aangename persoonlijkheid en aldus het perfecte tegengif voor zijn ‘post Sisters neurose’. De naam Ghost Dance haalden ze van een Native American ritueel.

Maar Ghost Dance met Gary Marx en Anne-Marie Hurst werd toch niet de gothic rock supergroep die je had kunnen verwachten. Daarvoor is – laten we eerlijk zijn – het songmateriaal te zwak. Dat vind ik er nu anno 2017 van. Ik vind het ook niet echt gothic rock maar eerder post punk met invloeden van glamrock en ‘classic rock’. Niet dat daar verder iets mis mee is, trouwens bij The Mission (“Children”) of The Cult (“Sonic Temple”) bijvoorbeeld vliegen de respectievelijke Led Zeppelin en AC/DC riffs je ook soms om de oren.

Maar de bloedarmoede aan echt sterk songmateriaal was bij Ghost Dance al duidelijk op het eerste album “Gathering Dust” (eigenlijk meer een singles compilatie) uit 1988, dat voor een (te) groot deel opgevuld werd met covers van onder meer glamrock acts als Suzi Quatro (“Can The Can”) en Roxy Music (“Both Ends Burning”) en van ‘classic rock’ acts als Golden Earring (“Radar Love”) en The Yardbirds (“Heart Full Of Soul”).

Geen covers echter op dit tweede album “Stop The World”. Alle songs zijn van de hand van Gary Marx, die voor het songschrijven op een paar nummers ook wordt bijgestaan door Ghost Dance groepsleden Paul "Etch" Etchells, de bassist en door gitarist Richard Steel, maar echt sterk is het songmateriaal niet, zeker niet als je het gaat vergelijken met ‘moederacts’ The Sisters Of Mercy en Skeletal Family. Regelmatig moet ik denken aan de Zweedse powerpop van Roxette en dat vind ik zelf maar een twijfelachtige referentie, toch zeker voor postpunkers en (ex)gothrockers.

“Down To The Wire”, de openingstrack van het album, die ook op single werd uitgebracht en het schopte tot no. 66 in de UK Singles Chart in juni 1989, vind ik nog wel een degelijke rocksong maar de andere single die uit dit album werd getrokken, “Celebrate”, is imho maar een flauw poppy meezingertje en het werd als single ook heel slecht ontvangen indertijd en verkocht nauwelijks. De groep viel niet veel later ook uiteen (hun laatste concert was in Amsterdam op 4 december 1989). Ook de desinteresse van de Ramones fans voor Ghost Dance als support act werkte trouwens zeer demotiverend op de band net als hun gebrek aan inspraak voor de single keuzes. De opnames van het album werden verder vooral getekend door 'strubbelingen'. Interne strubbelingen binnen de band, maar ook strubbelingen met het label (Chrysalis) en met hun producers. Absoluut dieptepunt was wel toen de producer aan Anne-Marie Hurst vroeg om 'meer te zingen als Tina Turner'. “Walk In My Shadow” werd ongetwijfeld de sterkste song van het ganse album, een mooie postpunksong. De rest van het materiaal is op zich allemaal niet slecht te noemen, in “I Will Wait” zit zelfs erg knap gitaarwerk, maar je gaat logischerwijs toch steeds vergelijken met The Sisters Of Mercy en Skeletal Family en daar steekt dit songmateriaal toch wel behoorlijk schraal tegen af. Te tam en te weinig ballen, te glad en te poppy soms ook en dat alles geldt ook zeker voor de titelsong.

Het tweede schijfje met bonus materiaal bevat 6 live songs (ook van ouder materiaal), die op diverse maxi’s en op een gelimiteerde bonus 12” stonden. Verder bevat het tweede schijfje de single versie van “Celebrate”, een ‘extended version’ van “Down To The Wire” en 5 songs die niet op het album stonden maar op verschillende versies van de “Down To The Wire” en “Celebrate" singles. Een song als “Mirror Blind” doet me weer sterk denken aan Roxette.

Ik vind dit album vooral interessant om in mijn collectie te hebben omdat ik vanalles verzamel dat gelinkt is met The Sisters Of Mercy in hun glorieperiode (tot en met “First & Last & Always”). Als album is “Stop The World” geen hoogvlieger maar toch nog stukken beter dan bijvoorbeeld dit.

Na het uiteenvallen van Ghost Dance komen we bassist Paul "Etch" Etchells later nog tegen bij The Mission en All About Eve. Anne-Marie Hurst neemt demo materiaal op met glamrock legende The Sweet (!), waar verder nooit iets mee gedaan wordt, concerteert met vooral oud Skeletal Family materiaal en vervoegt daarna in 2010 een Skeletal Family reünie.

Voor wie geïnteresseerd is in de latere muzikale loopbaan van Gary Marx kan ik vooral “Nineteen Ninety Five And Nowhere” aanraden, dat songs bevat die hij had geschreven toen hij Andrew Eldritch in 1995 opnieuw had ontmoet en die bedoeld waren voor een toekomstige samenwerking in de studio, maar toen hij achteraf helemaal niets meer van Andrew Eldritch hoorde, gaf hij het maar uit als solo-album in 2007. Een leuk weetje is tenslotte nog dat Gary Marx een tijdje als leraar werkte in Paul McCartney’s Liverpool Institute Of Performing Arts.

Anne-Marie Hurst website

Henk Vereecken
15/03/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : Funeral Dress @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Unite Against Society @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Dirty Scums @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
NIEUWS 19/11/2017 : Fantastique.Night XLXIII: Carla dal Forno, Black Heart, P.∆.N.T.H.E.R

Fantastisch nieuws over de Fantastique.Nights: voor hun 53ste editie op zaterdag 25 november hebben ze alweer drie namen gestrikt die misschien niet meteen bekend in de oren klinken, maar die erg veelbelovend zijn. Wie de organisatie een beetje kent, weet dat je er mooie ontdekkingen kunt doen. Carla del Forno komt uit Australië maar ...

lees meer...
NIEUWS 18/11/2017 : Luminous Dash Festival

Het valt niet uit te sluiten dat u op de hoogte bent dat er naast Dark Entries nog andere muziekzines op het wereldwijde web beschikbaar zijn. Eén daarvan is Luminous Dash, een magazine waar over rock, pop maar ook heel wat over wave geschreven wordt. Luminous Dash doet daarbij nog meer: ze organiseren festivals, die net als onze eigenste ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : So What Fest laat je smullen van de beste (belgische) punk!

Het So What Festival is aan zijn derde editie toe, en reken maar dat het een donderende editie wordt. De affiche is werkelijk een godsgeschenk voor iedereen die van punk en hardcore houdt. We zetten de groepen op een rijtje: The Anti-Nowhere League: Britse Hardcoregroep die reeds sinds 1980 actief zijn, en dat anno 2017 nog steeds zijn, ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : Mantus: Phosphor

Mantus weet ons keer op keer te verrassen met geweldige cd's, maar van de laatste 'Refugium' waren we wel danig onder de indruk. En de kans is groot dat we dat ook zullen zijn van opvolger 'Staub & Asche', de 17de plaat reeds van het Duitse duo. Waarom we dat denken? Zomaar. Oh ja, en ook omdat we reeds ondersteboven ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : Silken Tofu feestje in Brussel.

Wie nauwlettend onze reviewpagina in het oog houdt, zal zeker al opgevallen zijn dat wij een nogal groot boontje hebben voor het fijne Belgische label Silken Tofu. Graag vestigen we dan ook jullie aandacht op een feestje georganiseerd door het label, op zaterdag 2 december in thuisbasis Brussel. Wij kijken vooral uit naar het optreden ...

lees meer...
INTERVIEW : THE IMAGINARY SUITCASE - In liefdesliedjes wordt een gevoel geprijsd dat voor mij meer wijst op de wil om de individualiteit van de ander te beheersen en te bezitten

The Imaginary Suitcase is terug met een zoetzure plaat: Thy Grace & Wisdom. Het is een moeilijke bevalling geweest, want Laurent Leemans - de man achter The Imaginary Suitcase - had er twee jaar voor nodig. In het verleden bracht hij soms verschillende platen per jaar uit. De nieuwe plaat klinkt opvallend geëngageerd, maar ook de ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LE GUESS WHO? (9-11-2017, Utrecht) - Impressie van het Nederlandse stadsfestival.

Aangekomen in Utrecht, zakten we af naar de Domkerk, een imposant gotisch bouwwerk alwaar het Bulgaarse vrouwenkoor Le Mystère Des Voix Bulgares het festival op gang zou trekken. Een perfecte setting voor deze in de hoogdagen van het prestigieuze 4AD label opmerkelijke ‘groep’ leek ons. Een halfuurtje voor aanvang bleek ...

lees meer...
INTERVIEW : KIM LARSEN - Bier met 10% alcohol, op smaak gebracht met knoflook, karwij en gerookte mangoest, om het die nieuwe en boeiende smaak te geven... komaan zeg!

Nog een goede maand aftellen en we zakken weer traditiegetrouw af naar onze Noorderburen, alwaar het fijne dark folk festival Dwaalspoor zal plaatsvinden. Niet in thuishonk Rotterdam deze keer, doch in het Flora Theater in Delft vond men de gepaste plek om ons te verwennen met een affiche waar we reikhalzend naar uitkijken. Met de beloftevolle ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : URZON/BOILR (21-10-2017, JH Wommel, Wommelgem) - Ernst H. Störzhendr viert feest.

Afgelopen weekend werden we op concertgebied weer uitgebreid verwend. Naast het Minimal Maximal Festival van BodyBeats viel er zaterdag nog meer leuks te beleven in het Antwerpse. De uitnodiging voor het verjaardagsfeestje van Sven Visterin, aka Ernst H. Störzhendr en levensgezel van Raya Schaduwjaagster (Dark Poem) die we bij Dark ...