canli casino

Dark Entries Logo

6.241 items

   

Ghost Dance
Stop The World
Alternative Rock - Pop - Post Punk
15/03/2017 : Ghost Dance - Stop The World
Cherry Red Records  Cherry Red Records
15/03/2017, Henk Vereecken

Heruitgave op Cherry Red van dit album uit 1989 met een tweede schijfje met extra tracks. Ik had het album ooit op vinyl uit een uitverkoopbak gevist ergens begin jaren 90, maar had het al heel lang niet meer gehoord. Omdat Gary Marx (ex-Sisters Of Mercy gitarist) en Anne-Marie Hurst (ex-Skeletal Family zangeres) in Ghost Dance zitten, wou ik deze heruitgave graag bespreken voor Dark Entries en ik was ook wel benieuwd naar de extra ‘niet-album’ tracks.

Ghost Dance ontstond in 1985 nadat Gary Marx The Sisters Of Mercy had verlaten kort na de release van “First & Last & Always” omdat er volgens hem met Andrew Eldritch niet (meer) samen te werken viel. Ook Anne-Marie Hurst was gefrustreerd door de spanningen binnen Skeletal Family. De twee hadden mekaar leren kennen toen Skeletal Family als support fungeerde op de Black October UK tour van The Sisters Of Mercy in 1984. Het hoogtepunt uit de concertloopbaan van Ghost Dance was ongetwijfeld het feit dat ze in 1989 mee op tournee mochten als support act van de Ramones doorheen Europa. Het was overigens Anne-Marie Hurst die het initiatief nam tot de samenwerking. Gary Marx van zijn kant zag dat wel zitten omdat werken met een zangeres al te veel Sisters Of Mercy vergelijkingen zou counteren, naar hij hoopte althans. Hij vond Anne-Marie Hurst ook een aangename persoonlijkheid en aldus het perfecte tegengif voor zijn ‘post Sisters neurose’. De naam Ghost Dance haalden ze van een Native American ritueel.

Maar Ghost Dance met Gary Marx en Anne-Marie Hurst werd toch niet de gothic rock supergroep die je had kunnen verwachten. Daarvoor is – laten we eerlijk zijn – het songmateriaal te zwak. Dat vind ik er nu anno 2017 van. Ik vind het ook niet echt gothic rock maar eerder post punk met invloeden van glamrock en ‘classic rock’. Niet dat daar verder iets mis mee is, trouwens bij The Mission (“Children”) of The Cult (“Sonic Temple”) bijvoorbeeld vliegen de respectievelijke Led Zeppelin en AC/DC riffs je ook soms om de oren.

Maar de bloedarmoede aan echt sterk songmateriaal was bij Ghost Dance al duidelijk op het eerste album “Gathering Dust” (eigenlijk meer een singles compilatie) uit 1988, dat voor een (te) groot deel opgevuld werd met covers van onder meer glamrock acts als Suzi Quatro (“Can The Can”) en Roxy Music (“Both Ends Burning”) en van ‘classic rock’ acts als Golden Earring (“Radar Love”) en The Yardbirds (“Heart Full Of Soul”).

Geen covers echter op dit tweede album “Stop The World”. Alle songs zijn van de hand van Gary Marx, die voor het songschrijven op een paar nummers ook wordt bijgestaan door Ghost Dance groepsleden Paul "Etch" Etchells, de bassist en door gitarist Richard Steel, maar echt sterk is het songmateriaal niet, zeker niet als je het gaat vergelijken met ‘moederacts’ The Sisters Of Mercy en Skeletal Family. Regelmatig moet ik denken aan de Zweedse powerpop van Roxette en dat vind ik zelf maar een twijfelachtige referentie, toch zeker voor postpunkers en (ex)gothrockers.

“Down To The Wire”, de openingstrack van het album, die ook op single werd uitgebracht en het schopte tot no. 66 in de UK Singles Chart in juni 1989, vind ik nog wel een degelijke rocksong maar de andere single die uit dit album werd getrokken, “Celebrate”, is imho maar een flauw poppy meezingertje en het werd als single ook heel slecht ontvangen indertijd en verkocht nauwelijks. De groep viel niet veel later ook uiteen (hun laatste concert was in Amsterdam op 4 december 1989). Ook de desinteresse van de Ramones fans voor Ghost Dance als support act werkte trouwens zeer demotiverend op de band net als hun gebrek aan inspraak voor de single keuzes. De opnames van het album werden verder vooral getekend door 'strubbelingen'. Interne strubbelingen binnen de band, maar ook strubbelingen met het label (Chrysalis) en met hun producers. Absoluut dieptepunt was wel toen de producer aan Anne-Marie Hurst vroeg om 'meer te zingen als Tina Turner'. “Walk In My Shadow” werd ongetwijfeld de sterkste song van het ganse album, een mooie postpunksong. De rest van het materiaal is op zich allemaal niet slecht te noemen, in “I Will Wait” zit zelfs erg knap gitaarwerk, maar je gaat logischerwijs toch steeds vergelijken met The Sisters Of Mercy en Skeletal Family en daar steekt dit songmateriaal toch wel behoorlijk schraal tegen af. Te tam en te weinig ballen, te glad en te poppy soms ook en dat alles geldt ook zeker voor de titelsong.

Het tweede schijfje met bonus materiaal bevat 6 live songs (ook van ouder materiaal), die op diverse maxi’s en op een gelimiteerde bonus 12” stonden. Verder bevat het tweede schijfje de single versie van “Celebrate”, een ‘extended version’ van “Down To The Wire” en 5 songs die niet op het album stonden maar op verschillende versies van de “Down To The Wire” en “Celebrate" singles. Een song als “Mirror Blind” doet me weer sterk denken aan Roxette.

Ik vind dit album vooral interessant om in mijn collectie te hebben omdat ik vanalles verzamel dat gelinkt is met The Sisters Of Mercy in hun glorieperiode (tot en met “First & Last & Always”). Als album is “Stop The World” geen hoogvlieger maar toch nog stukken beter dan bijvoorbeeld dit.

Na het uiteenvallen van Ghost Dance komen we bassist Paul "Etch" Etchells later nog tegen bij The Mission en All About Eve. Anne-Marie Hurst neemt demo materiaal op met glamrock legende The Sweet (!), waar verder nooit iets mee gedaan wordt, concerteert met vooral oud Skeletal Family materiaal en vervoegt daarna in 2010 een Skeletal Family reünie.

Voor wie geïnteresseerd is in de latere muzikale loopbaan van Gary Marx kan ik vooral “Nineteen Ninety Five And Nowhere” aanraden, dat songs bevat die hij had geschreven toen hij Andrew Eldritch in 1995 opnieuw had ontmoet en die bedoeld waren voor een toekomstige samenwerking in de studio, maar toen hij achteraf helemaal niets meer van Andrew Eldritch hoorde, gaf hij het maar uit als solo-album in 2007. Een leuk weetje is tenslotte nog dat Gary Marx een tijdje als leraar werkte in Paul McCartney’s Liverpool Institute Of Performing Arts.

Anne-Marie Hurst website

Henk Vereecken
15/03/2017

HomeContactLinksSitemap
lees meer...
FOTO'S : HYBRYDS with SOPHIE DRAKENVLEUGELS - Trouwfe(e)st, JH Wommel, Wommelgem, 16/06/2017, Belgium door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : MASSENHYSTERIE - Trouwfe(e)st, JH Wommel, Wommelgem, 16/06/2017, Belgium door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : DARK POEM - Trouwfe(e)st, JH Wommel, Wommelgem, 16/06/2017, Belgium door Benny Serneels

lees meer...
NIEUWS 21/06/2017 : Zondag Dark Entries Night met Knk en Noire Antidote

Volgende zondag nodigen we u weer eens uit in de Kinky Star in Gent - voor de gelegenheid omgedoopt in KnKy Star - voor een Dark Entries Night. Op het programma staat KnK - een Belgisch duo dat zijn muziek Dead Body Music noemt - en Noire Antidote - een Nederlands Witch House project dat hiermee zijn eerste optreden in België doet. Wij ...

lees meer...
NIEUWS 18/06/2017 : Messier 39: Separate Sides

Het heerlijke Belgisch-Nederlandse duo Messier 39 werkt naarstig aan een volledig album, een opvolger voor de uitstekende ep 'Coil' die verleden jaar uitkwam. In de tussentijd krijgen we een nieuw nummer, kwestie van het wachten wat te verzachten. Voor de gelegenheid neemt toetsenist Jan Vinoelst de zang op zich, eerder dan de charmante ...

lees meer...
NIEUWS 18/06/2017 : Kyoko zingt weg in dromen

Met Dark Entries hebben we de terugkeer van Kyoko hartelijk verwelkomd. 'Nostalgie en het verlangen vooruit te kijken, ze moeten niet noodzakelijk elkaars tegenpolen zijn maar kunnen ook hand in hand gaan, zo leren we uit de eerste solo plaat van Kyoko.', zo schreven we over het solodebuut van de voormalige Lunascape- en Hooverphoniczangeres, ...

lees meer...
NIEUWS 18/06/2017 : Kinderen van Moeder Aarde vieren de zonnewende

Er zijn zo van die gebeurtenissen in het leven die men graag blijft onthouden. Een huwelijk is er zo één. Verleden vrijdag stapten onze voorzitter Dimi en zijn geliefde Sigrid samen in het huwelijksbootje. Voor de gelegenheid werden een aantal optredens georganiseerd van Kinderen van Moeder Aarde, Dark Poem, Massenhysterie en ...

lees meer...
INTERVIEW : NOIRE ANTIDOTE - De Witch House scene is relatief klein maar het stikt er van de creatieve mensen.

Noire Antidote is het Witch House project van Benjamin Schoones, ook bekend van Benjamin’sPlague. Eind 2016 bracht hij zijn debuut ‘I Know Where The Wolf Sleeps’ uit, en wij zijn behoorlijk onder de indruk van dat plaatje. Bovendien hebben we de eer om de Nederlander te ontvangen voor zijn eerste concert in België op ...

lees meer...
NIEUWS 15/06/2017 : WGT 2017: de verslagen van onze redactie

Het Wave-Gotik-Treffen ligt bijna 2 weken achter ons, maar dat neemt niet weg dat we er nog steeds van nagenieten. Dit jaar waren er maar liefst 4 Dark Entries-redacteurs ter plaatse, van wie er 3 een verslag hebben gemaakt (zie de rubriek "CONCERTEN EN REPORTAGES"). Mocht u de avonturen van de 2 heren en de dame in kwestie gemist ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : SKINNY PUPPY + Mildreda, 10/06/2017, De Kreun, Kortrijk - Nog lang niet uitgeblust

Zaterdag 10 juni stond bij de fans van Skinny Puppy ongetwijfeld al maandenlang met stip aangekruist in de agenda, want die dag trad de iconische Canadese band rondom cEvin Key voor het eerst in zeven jaar nog eens op in België. Het mocht dan ook niet verbazen dat place to be De Kreun in Kortrijk volledig uitverkocht was, wellicht tot ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : WGT 2017 - Een terugblik met teleurstelling impliceert een vooruitblik vol hoop.

Donderdag 1 juni. Met de brandende zonnestralen die heel de dag onze metgezel waren, konden we ons de vraag stellen of het nog wel nodig was om opgewarmd te worden. In de letterlijke betekenis van het woord alvast niet, want een zuchtje wind was vandaag wel welkom te noemen. Traditiegetrouw gingen we voor onze figuurlijke opwarming ...

lees meer...
INTERVIEW : KnK - We maken niet per definitie een eigen genre, maar het is wel leuk wanneer anderen over ‘Dead Body Music’ als een genre spreken.

Het is exact twee jaar geleden dat KnK boven het doopvont gehouden werd. Op die twee jaar bouwden de heren K1 en K2 een behoorlijke reputatie op met hun mix van EBM en industrial met een vleugje metal. Er werden twee ep’s uitgegeven: Dead Body Music I en II, die onlangs verzameld werden op één enkel schijfje. Op zondag ...