canli casino

Dark Entries Logo

6.793 items

   

Ghost Dance
Stop The World
Alternative Rock - Pop - Post Punk
15/03/2017 : Ghost Dance - Stop The World
Cherry Red Records  Cherry Red Records
15/03/2017, Henk Vereecken

Heruitgave op Cherry Red van dit album uit 1989 met een tweede schijfje met extra tracks. Ik had het album ooit op vinyl uit een uitverkoopbak gevist ergens begin jaren 90, maar had het al heel lang niet meer gehoord. Omdat Gary Marx (ex-Sisters Of Mercy gitarist) en Anne-Marie Hurst (ex-Skeletal Family zangeres) in Ghost Dance zitten, wou ik deze heruitgave graag bespreken voor Dark Entries en ik was ook wel benieuwd naar de extra ‘niet-album’ tracks.

Ghost Dance ontstond in 1985 nadat Gary Marx The Sisters Of Mercy had verlaten kort na de release van “First & Last & Always” omdat er volgens hem met Andrew Eldritch niet (meer) samen te werken viel. Ook Anne-Marie Hurst was gefrustreerd door de spanningen binnen Skeletal Family. De twee hadden mekaar leren kennen toen Skeletal Family als support fungeerde op de Black October UK tour van The Sisters Of Mercy in 1984. Het hoogtepunt uit de concertloopbaan van Ghost Dance was ongetwijfeld het feit dat ze in 1989 mee op tournee mochten als support act van de Ramones doorheen Europa. Het was overigens Anne-Marie Hurst die het initiatief nam tot de samenwerking. Gary Marx van zijn kant zag dat wel zitten omdat werken met een zangeres al te veel Sisters Of Mercy vergelijkingen zou counteren, naar hij hoopte althans. Hij vond Anne-Marie Hurst ook een aangename persoonlijkheid en aldus het perfecte tegengif voor zijn ‘post Sisters neurose’. De naam Ghost Dance haalden ze van een Native American ritueel.

Maar Ghost Dance met Gary Marx en Anne-Marie Hurst werd toch niet de gothic rock supergroep die je had kunnen verwachten. Daarvoor is – laten we eerlijk zijn – het songmateriaal te zwak. Dat vind ik er nu anno 2017 van. Ik vind het ook niet echt gothic rock maar eerder post punk met invloeden van glamrock en ‘classic rock’. Niet dat daar verder iets mis mee is, trouwens bij The Mission (“Children”) of The Cult (“Sonic Temple”) bijvoorbeeld vliegen de respectievelijke Led Zeppelin en AC/DC riffs je ook soms om de oren.

Maar de bloedarmoede aan echt sterk songmateriaal was bij Ghost Dance al duidelijk op het eerste album “Gathering Dust” (eigenlijk meer een singles compilatie) uit 1988, dat voor een (te) groot deel opgevuld werd met covers van onder meer glamrock acts als Suzi Quatro (“Can The Can”) en Roxy Music (“Both Ends Burning”) en van ‘classic rock’ acts als Golden Earring (“Radar Love”) en The Yardbirds (“Heart Full Of Soul”).

Geen covers echter op dit tweede album “Stop The World”. Alle songs zijn van de hand van Gary Marx, die voor het songschrijven op een paar nummers ook wordt bijgestaan door Ghost Dance groepsleden Paul "Etch" Etchells, de bassist en door gitarist Richard Steel, maar echt sterk is het songmateriaal niet, zeker niet als je het gaat vergelijken met ‘moederacts’ The Sisters Of Mercy en Skeletal Family. Regelmatig moet ik denken aan de Zweedse powerpop van Roxette en dat vind ik zelf maar een twijfelachtige referentie, toch zeker voor postpunkers en (ex)gothrockers.

“Down To The Wire”, de openingstrack van het album, die ook op single werd uitgebracht en het schopte tot no. 66 in de UK Singles Chart in juni 1989, vind ik nog wel een degelijke rocksong maar de andere single die uit dit album werd getrokken, “Celebrate”, is imho maar een flauw poppy meezingertje en het werd als single ook heel slecht ontvangen indertijd en verkocht nauwelijks. De groep viel niet veel later ook uiteen (hun laatste concert was in Amsterdam op 4 december 1989). Ook de desinteresse van de Ramones fans voor Ghost Dance als support act werkte trouwens zeer demotiverend op de band net als hun gebrek aan inspraak voor de single keuzes. De opnames van het album werden verder vooral getekend door 'strubbelingen'. Interne strubbelingen binnen de band, maar ook strubbelingen met het label (Chrysalis) en met hun producers. Absoluut dieptepunt was wel toen de producer aan Anne-Marie Hurst vroeg om 'meer te zingen als Tina Turner'. “Walk In My Shadow” werd ongetwijfeld de sterkste song van het ganse album, een mooie postpunksong. De rest van het materiaal is op zich allemaal niet slecht te noemen, in “I Will Wait” zit zelfs erg knap gitaarwerk, maar je gaat logischerwijs toch steeds vergelijken met The Sisters Of Mercy en Skeletal Family en daar steekt dit songmateriaal toch wel behoorlijk schraal tegen af. Te tam en te weinig ballen, te glad en te poppy soms ook en dat alles geldt ook zeker voor de titelsong.

Het tweede schijfje met bonus materiaal bevat 6 live songs (ook van ouder materiaal), die op diverse maxi’s en op een gelimiteerde bonus 12” stonden. Verder bevat het tweede schijfje de single versie van “Celebrate”, een ‘extended version’ van “Down To The Wire” en 5 songs die niet op het album stonden maar op verschillende versies van de “Down To The Wire” en “Celebrate" singles. Een song als “Mirror Blind” doet me weer sterk denken aan Roxette.

Ik vind dit album vooral interessant om in mijn collectie te hebben omdat ik vanalles verzamel dat gelinkt is met The Sisters Of Mercy in hun glorieperiode (tot en met “First & Last & Always”). Als album is “Stop The World” geen hoogvlieger maar toch nog stukken beter dan bijvoorbeeld dit.

Na het uiteenvallen van Ghost Dance komen we bassist Paul "Etch" Etchells later nog tegen bij The Mission en All About Eve. Anne-Marie Hurst neemt demo materiaal op met glamrock legende The Sweet (!), waar verder nooit iets mee gedaan wordt, concerteert met vooral oud Skeletal Family materiaal en vervoegt daarna in 2010 een Skeletal Family reünie.

Voor wie geïnteresseerd is in de latere muzikale loopbaan van Gary Marx kan ik vooral “Nineteen Ninety Five And Nowhere” aanraden, dat songs bevat die hij had geschreven toen hij Andrew Eldritch in 1995 opnieuw had ontmoet en die bedoeld waren voor een toekomstige samenwerking in de studio, maar toen hij achteraf helemaal niets meer van Andrew Eldritch hoorde, gaf hij het maar uit als solo-album in 2007. Een leuk weetje is tenslotte nog dat Gary Marx een tijdje als leraar werkte in Paul McCartney’s Liverpool Institute Of Performing Arts.

Anne-Marie Hurst website

Henk Vereecken
15/03/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 25/04/2018 : Judgement Fest 2018: post-punk, wave en electro uit de lage landen

Goede wavers kijken uit naar De Dag des Oordeels. Elke maandag stuurt dit radioprogramma van onze collega Danny Quetin immers donkere klanken uit, rechtstreeks vanuit de catacomben van de muzikale onderwereld. En één keer per jaar organiseert het programma Judgement Fest, waarop een keure van post-punk, minimal wave, gothic en ...

lees meer...
NIEUWS 25/04/2018 : Dark Poem experimenteert in de ruimte

Wie dacht dat Dark Poem het na hun afscheidsoptreden voor bekeken zou houden, slaat de bal mis. Ze zeggen ons geen vaarwel, vrienden, maar willen zich concentreren op hun creatieve kant: het schrijven van muziek, en waarom niet: het maken van video's. En zo is er een nieuwe video voor Alchemistic Space Laboratory, een nummer uit hun laatste ...

lees meer...
NIEUWS 25/04/2018 : Nieuwe versie van Voices of Doom door Mono Inc.

Mono Inc. kan stilaan gelden als hofleverancier van gothichits in Duitse landen. After The War, Children Of The Dark, Boatman, My Deal With God, Kein Weg Zu Weit... Onder de talloze hits tellen we ook 'Voices Of Doom', dat oorspronkelijk op de gelijknamige plaat uit 2009 verscheen. De groep - die naarstig werkt aan een nieuwe plaat ...

lees meer...
NIEUWS 23/04/2018 : Update uwer WGT profeet…

Een nieuw Wave Gotik Treffen nadert met rasse schreden… uw tickets zitten al in je mandje en anders wordt het wel zeer hoog tijd. Ondertussen zit men al aan 151 deelnemende artiesten, waarvan we onderstaand de meest 20 recent vrijgegeven namen graag met uw delen. En geef toe er zit weerom heel wat lekkers bij en voor elk wat wils! HEIDEVOLK ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 22/04/2018 : Dead Can Dance legt de laatste hand aan nieuwe plaat

Dead Can Dance kan er prat op gaan aan de basis te liggen van de neoklassieke golf in de darkwave. Zij waren nu eenmaal de eersten om deze richting inte slaan, en hebben veel navolging gekregen. In feite hebben ze met elk van hun cd's de grenzen verlegd. Aanvankelijk waren ze een post-punk-groep, maar na één plaat en een ...

lees meer...
FOTO'S : SPARK! - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : LESCURE 13 - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : ELM - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Geleen Calling - 14 april 2018 - De Reunie Geleen - The secret of barefoot energy

Geleen Calling, het is het Nederlands-Limburgs festivalletje dat naar eigendunken bands op de affiche programmeert zonder rekening te houden met wat hot is en wat not. Het is een formule die ook weet aan te slaan, want voor de jubileum-editie van zaterdag 14 april 2018 mocht De Reunie rekenen op een zo goed als helemaal volgelopen venue. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Downhill XII - Dag 1 – 6 april 2018 – Poppodium Volt Sittard - Wattages aan Volt tot Body Breaking

Als er één festival in de Lage Landen bestaat dat zijn naam oneer aandoet moet het wel Downhill zijn. Zonder neerwaartse spiraal reeds toe aan zijn twaalfde editie. De jaarlijkse hoogmis die ook dit jaar weer het kruim der ondergrondse en vooral internationale acts weet te verzamelen op 1 podium. Editie 12 was van een dubbele ...