casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.643 items

   

Fripp & Eno / Fripp & Travis
No Pussy Footing (remastered) / Evening Star (remastered) / Thread
Ambient
01/02/2009 : Fripp & Eno / Fripp & Travis - No Pussy Footing (remastered) / Evening Star (remastered) / Thread

01/02/2009, Jan Denolet

Het lijkt op het eerste zicht misschien vreemd: een album uit 1973 van twee muzikanten die niks met onze scène te maken hebben op de CD-pagina van uw geliefde muzieksite. Als we het ook willen hebben over experimentele avantgarde dan kunnen we echter niet om deze knoert van een klassieker heen…
‘(No Poosyfooting)’ is bijzonder in al zijn facetten: van de hoes tot aan de werkwijze en ook de persoonlijke geschiedenis van de muzikanten. Laten we daar al eens mee beginnen. Na een viertal platen, evenveel bezettingswisselingen en een draak van een live album zit King Crimson anno 1972 weer eens in het slop. Reden voor frontman Robert Fripp om eens te gaan uithuilen bij collega Brian Eno, die net Roxy Music verlaten had. Eno was toen volop aan het experimenteren met een systeem van twee cassetterecorders met dewelke hij via loops een gelaagd en min of meer monotoon geluid probeerde op te bouwen. Fripp werd uitgenodigd om daar bovenop een uitgerekte en meditatieve gitaarsolo te spelen. Het resultaat –dat op één dag werd opgenomen- zou het allereerste ambientnummer van de muziekgeschiedenis worden: ‘The Heavenly Music Corporation’. Een half herboren Fripp maakte met een nieuw King Crimson het meesterwerk ‘Larks Tongues in Aspic’ en klopte een jaartje later nog eens bij Eno aan. Deze keer werd het resultaat ‘Swastika Girls’ genoemd, naar een afbeelding van een naakt pornomodel dat de Hitlergroet uitbracht. Eno zou het bij wijze van inspiratie aan de versterker van Fripp bevestigd hebben. ‘Swastika Girls’ is iets korter en donkerder van sound dan de eerste samenwerking. De twee tracks werden samen uitgegeven als ‘(No Poosyfooting)’, dewelke aanvankelijk nogal koeltjes werd ontvangen. Het was echter wel hét begin van de ambient en ook de start van Robert Fripp’s avantgardistische experimenten, beter bekend als ‘frippertronics’. Naarmate de jaren verstreken kreeg ‘(No Poosyfooting)’ steeds meer krediet en werd het zelfs uitermate inspirerend genoemd. Ook de hoes mag inspirerend genoemd worden: Fripp en Eno die in een soort van spiegelruimte zitten, omringd door allerlei objecten die elk op hun manier hun deel van het verhaal lijken te vertellen…
Het leuke aan deze heruitgave is dat men de moeite heeft genomen om zowel ‘Heavenly Music Co’ als ‘Swastika Girls’ achterstevoren weer te geven. Dit is een soort van ode aan radiomaker John Peel, die per abuis de tape van ‘HMC’ verkeerd had aangesloten, zodanig dat het werk achterstevoren werd gedraaid. Het bleek op een vreemde manier nog te werken ook. Nog een extraatje is een versie van ‘HMC’ op halve snelheid. Dit vindt dan weer zijn oorsprong in de pogingen van gitaristen om op die manier achter de juiste speelwijze van Robert Fripp te komen.
Al dit lekkers maakt deze heruitgave onmisbaar voor elke gerechtaarde liefhebber van experimentele avantgarde!

Er zijn nog twee andere werken die we hier willen vermelden…
DGM heeft ook een Fripp & Eno’s ‘Evening Star’ uit 1973 heruitgegeven. Dit album is iets ‘conventioneler’ van sound en compositie. Het is minder onmisbaar dan ‘(No Poosyfooting)’ maar bevat wel enige aardige dronetracks.
Wie wil weten wat de heer Fripp tegenwoordig allemaal uitspookt, doet er goed aan om ‘Threads’ eens uit te proberen, zijnde zijn samenwerking met fluitist en saxophonist Theo Travis (o.a. ex-Gong). Deze bij momenten onaardse schijf kan zich meten met het beste van de hedendaagse avantgarde. Nu eens tijdloos en dan weer op een vreemde manier ‘seventies’ bouwt ‘Thread’ een atmosfeer op zoals je wel vindt in bevroren sprookjesbossen. Voor degenen die een gepaste soundtrack zoeken voor hun nachtelijke winterse wandelingen.
Jan Denolet

DGM

Jan Denolet
01/02/2009

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Euphemia Rise presenteert eerste EP.

Farewell To Greatness is de eerste officiële EP van het Belgische project Euphemia Rise. We berichtten reeds dat de man hierachter Wim Lankriet is, zie ook Syrenomelia. De EP is meteen een introductie van de ambitie die Lankriet naar voor wil schuiven: een meer experimentele benadering van alternatieve rock brengen en op die manier, ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Mildreda tekent bij Dependent!

Jan Dewulf is een bezige bij. Zijn gothic rock project Your Life On Hold doet het flink bij cult label Solar Lodge en de Oostendenaar pakt met Mildreda, zowat het eerste electro project van deze veelzijdige muzikant (meneer De Wulf was een jochie van 16 toen hij het uit de ondergrond stampte), binnenkort uit met een album bij, jawel, Dependent. Dependent ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Cover 'Forever Young' kondigt nieuw Blutengel-album aan

De lockdown is geen reden voor Blutengel om het werk neer te leggen. Ze lieten verschillende keren van zich horen, onder meer door een samenwerking met Massive Ego en door het zijproject van meesterbrein Chris Pohl: She Hates Emotions. Dat project wou reeds de voorliefde van Pohl voor de wave uit de jaren 80 uitdrukken, maar nu betuigt ook ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Dirk Scheuber verlaat Project Pitchfork

Het komt niet helemaal onverwacht. Dirk Scheuber verlaat Project Pitchfork. Hij stond samen met zanger Peter Spilles aan de basis van de groep in 1989 in Hamburg, maar heeft al sinds 2016 een soloproject onder de naam Scheuber. Daar scoort hij op dit moment goed mee, onder meer met de huidige plaat 'Numb'. Bovendien was het duidelijk ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : The Ultimate Dreamers lossen tweede video

Het leek er lang op dat The Ultimate Dreamers een van de vele vergeten new wavegroepen uit de jaren 80 zouden blijven. Ze bestonden van 1986 tot 1990 en onder hun gelederen vonden we onder meer Frédéric Cotton, thans bekend als de organisator van de Fantastique.Nights-concerten en de Club New Wave-fuiven. We hadden er geen idee ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : WάLF7 - We verdienen deze aarde niet en ik ben ervan overtuigd dat we haar verder gaan vernielen.

Wie zijn electro graag compromisloos hard heeft, als een avalanche van harde beats zonder rustpauze en zonder tragere stukken, moet beslist zijn oor lenen aan WÜLF7. Dit duo begon in 2019 en bracht al snel de ep 'The Night Of The Wolves' uit, met een veelbelovende mix van EBM en dark electro die ze 'Dark Electro Body Melancholic' ...

lees meer...
INTERVIEW : EPICA - Epica blijft schitteren: tijd voor ‘Omega’!

Het laatste epos van Epica ligt me nog vers in het geheugen en schuift met de regelmaat van de klok die cd-speler binnen. ‘The Holographic Principle’ weet je wel? Een monumentaal werk. Toch enige vrees: hier kunnen ze nooit niet meer ‘over’. Wat dan? Tot ik wat songs hoorde van hun 8ste studioalbum, ‘Omega’, ...