casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.312 items

   

FILM REVIEW
Control
01/09/2007 : FILM REVIEW - Control

01/09/2007
Ga er maar eens aanstaan, een film over Ian Curtis. De Nederlandse sterfotograaf Anton Corbijn deed het. En hoe. Hij was dan allicht ook de enige die bij machte kon worden geacht om dit tragische levensverhaal tot een goed einde te brengen mits een filmisch epos dat naadloos aansluit bij de Joy Division realiteit, grauw en intens met een lach en een traan. Anton Corbijn maakt er geen geheim van vanaf het prille begin gefascineerd te zijn geweest door de uitspattingen van Ian Curtis en de zijnen die eind de jaren ’70 als de jonge helden van Warsaw de locale pubs en clubs onveilig maakten in hun thuishaven Macclesfield (Manchester). Anton Corbijn maakte een aantal veelzeggende fotoshoots van frontman Ian Curtis en regisseerde op een magistrale en al even sobere manier de in 1988 verschenen videoclip bij “Atmosphere”. Dat deze meneer een hypotheek nam op z’n, ongetwijfeld riante, woning om zo de helft van het filmbudget (€ 4,5 miljoen!) voor z’n rekening te nemen mag een daad met ballen heten. Want wat “Control” ons toont is vakmanschap vanaf de eerste openingsseconden tot de laatste beelden waarin Ian Curtis letterlijk in zwarte rook opgaat op de tonen van het aandoenlijke “Atmosphere”. Ian Curtis, geportretteerd als een gewone, ietwat rusteloze tiener, die pubert op de muziek van z’n idolen Reed en Bowie en zoals elke jongeman droomt van succes met z’n eigen rock bandje. Na een legendarisch Sex Pistols optreden in Manchester raakt Ian aan de praat met z’n vrienden Peter Hook (Hooky), Bernard Summer en Stephen Morris diens groepje nood heeft aan een deftige zanger. Onder de indruk van The Sex Pistols neemt de ondertussen met z’n jeugdliefde Deborah getrouwde Ian de handschoen op. De wat zonderlinge en introverte Ian die ondertussen de kost verdient als consulent in een arbeidsbureau voor werklozen blijkt meteen de geknipte figuur en aarzelt niet om Tony Wilson (Factory labelbaas en alternatieve pop guru) uit te dagen de gretige groep in diens show “So It Goes” op de Britse tv te brengen. Het lijkt Ian voor de wind te gaan… de eerste successen komen, Ian amuseert zich, vrouw Deborah wordt zwanger en Joy Division jaagt de droom van een professioneel muzikanten bestaan na. Ondertussen is ook de hart op de tong manager Rob Gretton ten tonele verschenen die de groep chique auto’s en grote villa’s beloofd. Gretton slaagt erin ondanks z’n mooie praatjes een in bloed getekende labeldeal (hilarische scéne) met guru Tony Wilson te versieren op diens hippe Factory label. Niks kon nu nog fout gaan. De manier waarop de acteurs hun personages neerzetten zijn grandioos, vooral Sam Riley als Ian Curtis bezorgt de kijker meerdere keren kippenvel en lijkt ook fysiek wel de reïncarnatie van Ian Curtis. Hij kopieert Curtis’ typerende hoekige en stotende dansstijl als ware het hem op het lijf geschreven en wat meer is de acteurs spelen en zingen wel degelijk live. Magistraal! De accurate manier waarop de personages worden geschets en uitgewerkt, alsook het alom tegenwoordige oog voor levensechte details en de uitgekiende sfeerschepping (in kleur had deze film nooit gewerkt) maakt dat deze film soms documentaire allures krijgt maar dan van een documentaire waar je als kijker midden instaat en die je vol mee beleefd in plaats van passief bekijkt. Het feit dat legende Ian Curtis als een mens wordt voorgesteld en niet wordt geïdealiseerd versterkt ook de echtheid van deze prent. Ian Curtis als controle freak die langzaam maar zeker de controle over zichzelf (epilepsie aanvallen), over Joy Division en niet in het minst over z’n gezin verliest. We zitten ondertussen in de tweede helft van de film, “Unknown Pleasures” is net verschenen en het noodlot slaat toe. De diagnose epilepsie wordt gesteld en Ian begint en relatie met de Belgische groupie Annik Honore… Het begin van het einde. De blik in Ian’s ogen wordt doffer. Overdonderd door schuldgevoel wordt Joy Division een vehikel dat Ian als een spiegel van zichzelf, waarin het soms ondraaglijk kijken is, met zich mee sleurt. Een sleur die naar het einde toe resulteert in een resolute weigering om live met de band op het podium te gaan. En dan gaat het allemaal zeer snel. Ian is niet bij machte z’n relatie met z’n minnares te verbreken, de epilepsie aanvallen worden heviger en z’n huwelijk met Deborah die hij de eeuwige liefde beloofde staat op springen. Joy Division heeft Ian kapot gemaakt, hij beseft dat hij geen goede vader is voor z’n dochtertje Nathalie, een slechte echtgenoot … en nu, nu moet hij ook nog met z’n vehikel naar Amerika… Als Deborah de scheiding aanvraagt kapt de introverte Ian helemaal dicht, deze scheiding is immers de bevestiging van z’n falen, z’n mislukt zijn. “Mother I tried please believe me, I am doing the best that I can, I am ashamed of the things I’ve been going through I am ashamed of the person I am” (“Isolation”). De droom van succes, van ware liefde en gewoon gelukkig zijn ligt aan scherven. Mooi ook is hoe de verschillende fasen in de gemoedstoestand van Ian met de passende Joy Division nummers wordt geïllustreerd en zo prachtig de beelden van de film en de onderhuidse gevoelens van een depressieve Ian Curtis verwoorden. Nog een keer besluit Ian z’n vrouw Deborah op te zoeken (Ian logeert ondertussen bij zijn ouders) met het verzoek de scheiding niet te laten doorgaan. Tevergeefs. Ian kraakt en na een laatste epilepsie aanval. Op 18 mei, de dag voor de afreis naar Amerika, verhangt hij zich op 23 jarige leeftijd en creëert een mythe. De manier waarop deze laatste dag in beeld wordt gebracht is subtiel, net als de afscheidsscène waarbij Ian in rook opgaat. Corbijn’s debuut zal niet onopgemerkt blijven en nu al popel ik om de film nog een keer te zien want er valt allicht nog veel meer te rapen dan wat ik bij een eerste kijkbeurt kon observeren. Een prachtig tijdsbeeld en beklijvend document van een genie en mythe tegen wil en dank, zonder kapsones en oprecht net zoals de muziek en de lyriek van de meester. Een film omtrent Ian Curtus (en dus onherroepelijk ook Joy Division) had er niet anders kunnen noch mogen uitzien…


Control Credits:

Officiële film website Control
http://momentum.control.substance001.com/Main.html

Monumentum Films (uitgever)
http://www.momentumpictures.co.uk

Productie en Regie:Anton Corbijn
Productie: Todd Ecker en Orian Williams
Co-productie: Deborah Curits
Scenario: Mat Greenhalgh

De film Control is gebaseerd op de het boek “Touching From a Distance” van de hand van Deborah Curtis, Ian’s weduwe.

Cast;

• Sam Riley as Ian Curtis
• Samantha Morton as Deborah Curtis
• Alexandra Maria Lara as Annik Honore
• Craig Parkinson as Tony Wilson
• Joe Anderson as Peter Hook
• Toby Kebbell as Rob Gretton
• James Pearson as Bernard Sumner
• Harry Treadaway as Stephen Morris
• Andrew Sheridan as Terry Mason
• Ben Naylor as Martin Hannett
• Phil Hasted as The 'Ace Face'
• John Cooper Clarke as himself

Meer info over het legendarische Joy Division vindt u hier (en nergens anders): http://www.joydiv.org

Kurt Ingels

http://momentum.control.substance001.com/Main.html

Monumentum Films


01/09/2007

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 03/08/2020 : Goethes Erben: tijd voor een nieuw album!

Corona legt veel stil, maar Oswald Henke krijg je niet zomaar klein. Sinds juli 2020 kon je regelmatig op de facebookpagina van Goethes Erben fragmenten van hun repetities bijwonen. Volledig Corona-proof werd er geknutseld aan nieuw materiaal. Het resultaat hiervan heet ‘Flüchtige Küsse’ en is vanaf september te koop! ...

lees meer...
NIEUWS 22/07/2020 : Nieuwe Evanescence-video 'The Game Is Over' nu online.

De Amerikaanse rockband Evanescence heeft zojuist de video van de albumtrack 'The Game Is Over' online gezet, afkomstig van het eerste studio-album in negen jaar, getiteld 'The Bitter Truth'. Afgelopen woensdag kwam deze song al als 2e single uit. Volgend jaar september (2021 dus) geeft de band vijf shows in de Benelux, samen ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2020 : The Cure belooft het beste album ooit!

Mocht u zich afvragen hoe het zit met het nieuwe album van The Cure dat reeds voor eind vorig jaar, begin dit jaar werd aangekondigd, wel er is eindelijk nog eens nieuws. Van de twee of zelfs drie albums die oorspronkelijk werden beloofd is niet meteen sprake meer. Bij monde van Roger O’ Donnel, de man achter de toetsen wordt het nieuwe ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2020 : Online vertier; release the bats!

Zo, nu het einde van de wereld schoorvoetend als covid19 - ik stond erbij en keer er naar - op ons afkomt kunnen we virtueel elke vierde vrijdag terecht bij de "release the bats show" en dit tot de wereld weer normaal wordt of gewoon ophoudt te bestaan. Gothic en death rock recht uit Amerika (Californië) tot in je huiskamer, ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2020 : Gratis avant! Records compilatie!

Nu u geniet van uw wel verdiend verlof hoort daar uiteraard een passend muziekje bij. Dark Entries wil u hierbij graag attenderen op de gratis compilatie “Year Of The Mask” van het Avant! Label. Een leuke portie underground uit eigen stal die je beslist eens moet gehoord hebben! Om het u niet al te moeilijk te maken heb ik hierbij ...