casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.152 items

   

FILM REVIEW
Control
01/09/2007 : FILM REVIEW - Control

01/09/2007
Ga er maar eens aanstaan, een film over Ian Curtis. De Nederlandse sterfotograaf Anton Corbijn deed het. En hoe. Hij was dan allicht ook de enige die bij machte kon worden geacht om dit tragische levensverhaal tot een goed einde te brengen mits een filmisch epos dat naadloos aansluit bij de Joy Division realiteit, grauw en intens met een lach en een traan. Anton Corbijn maakt er geen geheim van vanaf het prille begin gefascineerd te zijn geweest door de uitspattingen van Ian Curtis en de zijnen die eind de jaren ’70 als de jonge helden van Warsaw de locale pubs en clubs onveilig maakten in hun thuishaven Macclesfield (Manchester). Anton Corbijn maakte een aantal veelzeggende fotoshoots van frontman Ian Curtis en regisseerde op een magistrale en al even sobere manier de in 1988 verschenen videoclip bij “Atmosphere”. Dat deze meneer een hypotheek nam op z’n, ongetwijfeld riante, woning om zo de helft van het filmbudget (€ 4,5 miljoen!) voor z’n rekening te nemen mag een daad met ballen heten. Want wat “Control” ons toont is vakmanschap vanaf de eerste openingsseconden tot de laatste beelden waarin Ian Curtis letterlijk in zwarte rook opgaat op de tonen van het aandoenlijke “Atmosphere”. Ian Curtis, geportretteerd als een gewone, ietwat rusteloze tiener, die pubert op de muziek van z’n idolen Reed en Bowie en zoals elke jongeman droomt van succes met z’n eigen rock bandje. Na een legendarisch Sex Pistols optreden in Manchester raakt Ian aan de praat met z’n vrienden Peter Hook (Hooky), Bernard Summer en Stephen Morris diens groepje nood heeft aan een deftige zanger. Onder de indruk van The Sex Pistols neemt de ondertussen met z’n jeugdliefde Deborah getrouwde Ian de handschoen op. De wat zonderlinge en introverte Ian die ondertussen de kost verdient als consulent in een arbeidsbureau voor werklozen blijkt meteen de geknipte figuur en aarzelt niet om Tony Wilson (Factory labelbaas en alternatieve pop guru) uit te dagen de gretige groep in diens show “So It Goes” op de Britse tv te brengen. Het lijkt Ian voor de wind te gaan… de eerste successen komen, Ian amuseert zich, vrouw Deborah wordt zwanger en Joy Division jaagt de droom van een professioneel muzikanten bestaan na. Ondertussen is ook de hart op de tong manager Rob Gretton ten tonele verschenen die de groep chique auto’s en grote villa’s beloofd. Gretton slaagt erin ondanks z’n mooie praatjes een in bloed getekende labeldeal (hilarische scéne) met guru Tony Wilson te versieren op diens hippe Factory label. Niks kon nu nog fout gaan. De manier waarop de acteurs hun personages neerzetten zijn grandioos, vooral Sam Riley als Ian Curtis bezorgt de kijker meerdere keren kippenvel en lijkt ook fysiek wel de reïncarnatie van Ian Curtis. Hij kopieert Curtis’ typerende hoekige en stotende dansstijl als ware het hem op het lijf geschreven en wat meer is de acteurs spelen en zingen wel degelijk live. Magistraal! De accurate manier waarop de personages worden geschets en uitgewerkt, alsook het alom tegenwoordige oog voor levensechte details en de uitgekiende sfeerschepping (in kleur had deze film nooit gewerkt) maakt dat deze film soms documentaire allures krijgt maar dan van een documentaire waar je als kijker midden instaat en die je vol mee beleefd in plaats van passief bekijkt. Het feit dat legende Ian Curtis als een mens wordt voorgesteld en niet wordt geïdealiseerd versterkt ook de echtheid van deze prent. Ian Curtis als controle freak die langzaam maar zeker de controle over zichzelf (epilepsie aanvallen), over Joy Division en niet in het minst over z’n gezin verliest. We zitten ondertussen in de tweede helft van de film, “Unknown Pleasures” is net verschenen en het noodlot slaat toe. De diagnose epilepsie wordt gesteld en Ian begint en relatie met de Belgische groupie Annik Honore… Het begin van het einde. De blik in Ian’s ogen wordt doffer. Overdonderd door schuldgevoel wordt Joy Division een vehikel dat Ian als een spiegel van zichzelf, waarin het soms ondraaglijk kijken is, met zich mee sleurt. Een sleur die naar het einde toe resulteert in een resolute weigering om live met de band op het podium te gaan. En dan gaat het allemaal zeer snel. Ian is niet bij machte z’n relatie met z’n minnares te verbreken, de epilepsie aanvallen worden heviger en z’n huwelijk met Deborah die hij de eeuwige liefde beloofde staat op springen. Joy Division heeft Ian kapot gemaakt, hij beseft dat hij geen goede vader is voor z’n dochtertje Nathalie, een slechte echtgenoot … en nu, nu moet hij ook nog met z’n vehikel naar Amerika… Als Deborah de scheiding aanvraagt kapt de introverte Ian helemaal dicht, deze scheiding is immers de bevestiging van z’n falen, z’n mislukt zijn. “Mother I tried please believe me, I am doing the best that I can, I am ashamed of the things I’ve been going through I am ashamed of the person I am” (“Isolation”). De droom van succes, van ware liefde en gewoon gelukkig zijn ligt aan scherven. Mooi ook is hoe de verschillende fasen in de gemoedstoestand van Ian met de passende Joy Division nummers wordt geïllustreerd en zo prachtig de beelden van de film en de onderhuidse gevoelens van een depressieve Ian Curtis verwoorden. Nog een keer besluit Ian z’n vrouw Deborah op te zoeken (Ian logeert ondertussen bij zijn ouders) met het verzoek de scheiding niet te laten doorgaan. Tevergeefs. Ian kraakt en na een laatste epilepsie aanval. Op 18 mei, de dag voor de afreis naar Amerika, verhangt hij zich op 23 jarige leeftijd en creëert een mythe. De manier waarop deze laatste dag in beeld wordt gebracht is subtiel, net als de afscheidsscène waarbij Ian in rook opgaat. Corbijn’s debuut zal niet onopgemerkt blijven en nu al popel ik om de film nog een keer te zien want er valt allicht nog veel meer te rapen dan wat ik bij een eerste kijkbeurt kon observeren. Een prachtig tijdsbeeld en beklijvend document van een genie en mythe tegen wil en dank, zonder kapsones en oprecht net zoals de muziek en de lyriek van de meester. Een film omtrent Ian Curtus (en dus onherroepelijk ook Joy Division) had er niet anders kunnen noch mogen uitzien…


Control Credits:

Officiële film website Control
http://momentum.control.substance001.com/Main.html

Monumentum Films (uitgever)
http://www.momentumpictures.co.uk

Productie en Regie:Anton Corbijn
Productie: Todd Ecker en Orian Williams
Co-productie: Deborah Curits
Scenario: Mat Greenhalgh

De film Control is gebaseerd op de het boek “Touching From a Distance” van de hand van Deborah Curtis, Ian’s weduwe.

Cast;

• Sam Riley as Ian Curtis
• Samantha Morton as Deborah Curtis
• Alexandra Maria Lara as Annik Honore
• Craig Parkinson as Tony Wilson
• Joe Anderson as Peter Hook
• Toby Kebbell as Rob Gretton
• James Pearson as Bernard Sumner
• Harry Treadaway as Stephen Morris
• Andrew Sheridan as Terry Mason
• Ben Naylor as Martin Hannett
• Phil Hasted as The 'Ace Face'
• John Cooper Clarke as himself

Meer info over het legendarische Joy Division vindt u hier (en nergens anders): http://www.joydiv.org

Kurt Ingels

http://momentum.control.substance001.com/Main.html

Monumentum Films


01/09/2007

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 31/03/2020 : Hoe zou het nog zijn met... The Cure

Als u een goed geheugen hebt, weet u nog dat ons een nieuwe plaat van The Cure beloofd werd. Toegegeven, het is al lang geleden. Nadat Robert Smith in 2018 het Meltdown festival had gecureerd in Londen, verklaarde hij inspiratie opgedaan te hebben uit al die (jonge) groepen die hij geprogrammeerd had, en zelfs studiotijd geboekt had. De plaat ...

lees meer...
NIEUWS 31/03/2020 : 'Je peux pas' is de eerste parel uit de nieuwe plaat van Kinex Kinex

Kinex Kinex brengt in juni nieuw werk uit, maar begint dat nu al uit te bazuinen. Kinex Kinex is het minimal electro project van Raphaël Haubourdin, in een ander leven de zanger van Organic. De nieuwe plaat zal 'Neon Park' heten, en het eerste nummer dat jullie daarvan mogen horen is 'Je peux pas', dat overigens al een ...

lees meer...
NIEUWS 31/03/2020 : Ook Diagnostic Error maakt 'Covid-19'-nummer

In deze tijden van eenzaam thuis zitten houden we u graag op de hoogte van nummers die het licht zien in de quarantaine. Deze keer is het de beurt aan de voor deze situatie perfect genaamde Diagnostic Error, een EBM-groep uit Antwerpen die ook rave-invloeden in zijn muziek verwerkt. Het is prima gedaan, dus leen er maar even uw oor aan... ...

lees meer...
NIEUWS 29/03/2020 : Het is officieel: Rammstein in Oostende wordt uitgesteld naar 2021

Er werd al een tijdje druk gespeculeerd over het optreden van Rammstein in Oostende op 10 juni. Zou het optreden kunnen doorgaan, ondanks de Coronamaatregelen, en zeker nadat voorman Till Lindemann in het ziekenhuis is opgenomen? De stad Oostende laat het nu duidelijk weten: het optreden gaat niet door. Stadsbestuur en organisatoren zoeken ...

lees meer...
NIEUWS 29/03/2020 : Donder, Hel & Hagel maakt nummer over 'De Corona-hamster'

Nummers over het Coronavirus en zijn gevolgen komen in snel tempo op ons af. De nieuwste is van de Leuvense anarchowavegroep Donder, Hel en Hagel en behandelt - alweer - het thema van de hamsteraars. In hun geheel eigen stijl - dansbare wave met Nederlandstalige teksten en een vleugje humor - bezingen ze de lege supermarktrekken en de volle ...

lees meer...
INTERVIEW : KORINTHIANS - Iemand vertelde ons een tijd geleden: 'jullie hebben een probleem, je bent te poppy voor wave en te niche voor indie.'

Korinthians hebben hun debuut uit: ‘Chaos/Control’. We volgen de groep al langer, want eerder gaven ze al een ep en een single uit, en ze spelen ook al jaren live. We vroegen zanger Mattias De Backer uit over het debuut en de weg die de groep tot nu toe afgelegd heeft. Opgelet: Door de maatregelen om het Covid-19-virus tegen ...

lees meer...
FOTO'S : Siglo XX - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Rome - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Rose of Avalanche - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Porta Nigra 2020 Winter, Passage 2 (07/03/2020, Stadsfeestzaal, Aarschot) - Save the wave!

Vrijdag 6 maart was ik ook van de partij en meteen aangenaam verrast door de grote opkomst (ik weet het relatief, maar zeker in dit genre) voor lekkere curiositeiten als daar waren en zijn; Dead Man’s Hill, Rosa Crux, : Of The Wand And The Moon en Ordo Rosarius Equilibrio. U leest het allemaal in de vlotte pen van collega (db) die diezelfde ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Porta Nigra 2020 Winter, Passage 1 (06/03/2020, JH Klinker, Aarschot) - Everyone's a winner.

“Everyone’s a winner” zong Hot Chocolate ergens in de jaren 70, en deze zin konden we al voor aanvang gebruiken wanneer we de affiche voor de eerste dag van Porta Nigra in ogenschouw namen. De afgelopen editieis van dit fijne festival deed de wel zeer mager te noemen opkomst ons oprecht pijn. Even vreesden we zelfs dat ...