|
|||||||||||||
We hebben het er al uitgebreid over gehad: onze vrienden van Consouling Sounds kwamen dit jaar met een zeer prestigieus project aanzetten, waarbij men actief in vraag wil stellen hoe een platenlabel anno 2019 weerstand kan bieden aan het snel veranderende muzikale landschap. Men riep Consouling in Residence in het leven, en voor de eerste editie koos men drie artiesten uit die uitgenodigd werden om nauw met het label en met elkaar samen te werken. Naast het voor de hand liggende muzikale, buigen ze zich ook samen over allerhande vragen tijdens publieke interviews. Een zeer ambitieus plan, en een duidelijk signaal dat ze daar in Gent in plaats van ter plaatse te blijven trappelen duidelijk vooruit willen. Gelukkig verliest men daarbij hetgeen niet uit het oog wat nog steeds als kerntaak van een label beschouwd mag worden, en dat zal in de toekomst ook wel zo blijven: platen uitbrengen. Van deze drie artiesten waarvan sprake, Monnik, dustbug en Empusae om ze met naam te noemen, verscheen gelijktijdig een album. Nieuw werk van Empusae uitbrengen zien wij sowieso als een slimme zet, het bewijs hiervan laat zich niet alleen duidelijk opmerken aan de populariteit van Sal-Ocin (Nicolas Van Meirhaeghe)’s project, tevens is het zo dat ieder album van Empusae steevast kwalitatief enorm sterk is. We waren dan ook zeer nieuwsgierig of en hoe het Empusae zou lukken om het vorige meesterwerk Lueur te evenaren of zelfs te overtreffen. Een tijd voor de opnames van Lueur werd bij Van Meirhaeghe een zeer ernstige oogaandoening geconstateerd. Ernstig in de zin dat deze zijn leven een dramatische wending gaf en hij er met vallen en opstaan mee moest leren omgaan. Lueur, waaraan ook Amenra’s Colin H. Van Eeckhout meehielp, werd bijgevolg niet alleen een zeer persoonlijk album, tevens was het etiket therapeutisch hier van toepassing. Iter In Tenebris, dat zich uit het Latijn laat vertalen als “reis door het donker”, is eveneens een veelzeggende titel geworden. Ook hier bindt Empusae de strijd aan met innerlijke demonen. Dit exorcisme gebeurt door het medium van een oude 78 toeren platen van de vroege jaren 1900 waarbij iedere song één specifieke duivel vangt. Het brengt ons weer wat nieuwe kennis bij, want zo leren we dankzij wat opzoekwerk dat ‘Shabriri’ de demon van blindheid is volgens de Joodse overlevering. Hij rust ‘s nachts in wateren zoals poelen en rivieren, en veroorzaakt blindheid aan iedereen die van dit water drinkt. Om hem machteloos te maken alvorens te drinken diende je de bezwering “Shabiri. Beriri. Riri. Jiri. Ri. Ik heb dorst naar water uit een wit glas” uit te spreken. De vermindering van zijn naam zorgt ervoor dat hij kleiner wordt en verdwijnt. Zijn naam in het Hebreeuws betekent “verblindende schittering”, of letterlijk, “breker van het gezichtsvermogen”. Logischerwijs is dit zwaard van Damocles de eerste duivel waarmee Empusae op deze donkere tocht komaf wil maken. Meteen zowel letterlijk als figuurlijk de donkerste kamer waarin deze Damocles ooit vertoefde, W.F. Hermans ten spijt. Maar ook de drie andere demonen (‘Purah’ -duivel der vergetelheid, ‘Iso’ (welke eigenschap deze duivel toegeëigend wordt hebben we niet kunnen achterhalen) en de toepasselijk afsluitende ‘Aesma’) roeren uitgebreid hun helse staart. Meer zelfs, zonder overdrijven kunnen we zeggen dat Empusae op dit album dark ambient naar een hoger niveau tilt. Zeggen dat Sal-Ocin de nieuwe Brian Eno is, is misschien wel een beetje overdreven. Maar wanneer de ambient meester een nummer als ‘Purah’ te horen zou krijgen, kan het niet anders dan dat dit op goedkeurend geknik onthaald zal worden. Zoals steeds is er bij Empusae veel aandacht voor alle details, en ook op Iter In Tenebris wordt er niets aan het toeval overgelaten. Niet alleen muzikaal, want dit geldt evenzeer voor het artwork, ook deze keer van de hand van Nicolas’ levenspartner Christel Morvan. Ze maakte gebruik van AR oftewel Augmented Reality. Wanneer je de EyeJack app download op je smartphone kan je bij de ieder nummer de code scannen en de bijhorende illustraties tot leven laten komen, wat verbluffende visuele staaltjes tot gevolg heeft. Iter in Tenebris, een streling voor oor en oog, of noem het gerust een feest voor al uw zintuigen.
Dimi Brands |
Volgende besprekingen
Stigmata - Dust, Nothingness And Light
Object - Borderlands
Mikey Bean - Phantoms - The Rise of Death Rock From the La Punk Scene (boek)
Sky Burial - The Forcing Season: Further Acts Of Severance
Crystal Geometry - State Of Play
øjeRum - 7 Sjæle
Lumen Drones - Umbra
Donder, Hel & Hagel - Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!
Syrenomelia - A Rose Shattered
Courtney Yasmineh - Songs From The Open Road
Andere besprekingen van EMPUSAE
Empusae - Œuvres Au Noir
Empusae - Sounds From Beyond
Empusae - Lueur