casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.968 items

   

Elyose
Ipso Facto
Symphonic Metal
18/09/2015 : Elyose - Ipso Facto
Eigen beheer  Eigen beheer
18/09/2015, Dimi Brands

Toen het lolita-popje op de cover van deze cd tevoorschijn werd gehaald op de redactievergadering, dacht ik dat dit schijfje zijn weg naar collega Peter De Koning zou vinden, maar niets was minder waar.

Uw nederige dienaar kreeg dit toegeschoven, deze Franse band zou een mengeling van metal en electro ten gehore brengen. En aangezien ondergetekende nog een verleden heeft gehad met een Franse metalzangeres, besloot ik dan maar eens mijn oor te luister te leggen bij Elyose.

Hoewel ik geen groot metal-fan ben, kan ik op tijd en stond wel een streepje verdragen. In beperkte doseringen, weliswaar.

Als het geheel daarenboven dan nog bombastisch en lichtelijk over the top te noemen is, gaat de genietbaarheid eveneens de hoogte in.

Wat Elyose mag betekenen, we hebben er het raden naar, wat we wel weten is dat we hier 11 songs voorgeschoteld krijgen die qua speltechniciteit, en qua schitterende vocalen zeker niet moeten onderdoen voor genregenoten gelijk Therion, After Forever, en dergelijke.

De bio van Elyose leest als een sneltrein, de TGV is niet voor niets een Franse verwezelijking.

Ipso Facto is de tweede in eigen beheer uitgebrachte plaat voor Elyose. In de bio van de band lezen we dat de groep een feit werd toen in 2009 de klassiek geschoolde zangeres Justine Daaé bassist Ghislain Henry ontmoette in Parijs. De twee namen een EP (Théogyne) op die meteen op bijval kon rekenen van zowel recensenten als muziekliefhebbers wereldwijd.

De uitdagende, frisse kijk op gothic/symfonische metal werd geloofd, dankzij het integreren van dance-georiënteerde electronica in hun geluid.

Dankzij de grote media-aandacht die hen ten beurt viel, was de band, hoewel nog zeer jong, gelanceerd, en gaven ze enkele goed ontvangen live-optredens op prestigieuze locaties zoals ‘La Boule Noir’ en ‘La Scène Bastille’ in Parijs, waarmee ze een vaste kern trouwe en gepassioneerde fans wisten aan te trekken.

Een jaar later, we schrijven het jaar 2010 werd gewijd aan het schrijven van nieuw materiaal en het verfijnen van de line-up.

Drummer Patrick Cazu voegde zich bij de band in december van dat jaar, en een maand later begonnen ze te werken aan hun debuutalbum, dat zes maanden later uiteindelijk klaar was.

Die periode ging de band ook weer op tour, wat hen ook in België bracht.

In juli, gedurende vijf weken, nam de band het debuutalbum Théogyne (inderdaad, dezelfde titel als de eerder uitgebrachte EP, en 3 van de 6 nummers van de EP vonden ook hun weg naar dit debuutalbum) op, eveneens in België, meer bepaald in de Piste Rouge Studio te Brussel, en bracht het uit in eigen beheer.

Een plaat die naar eigen zeggen de platgetreden paden af ging, door een soort metal te brengen die moeilijk in een vakje onder te brengen zou zijn, en klassieke en electronische arrangementen combineert. Met als constante Justine’s sensuele, vaak smachtende maar voornamelijk opera-stem.

Eind 2011 werd een nieuwe gitarist aangenomen in de persoon van Antoine Bouchet, en vlak na de release van Théogyne, de eerste maart 2012, werd Elyose uitgekozen door Therion zelve om op te treden als support act tijdens de 21 optredens die deze legendarische Zweedse band, waarmee Elyose toch heel wat raakvlakken heeft, zou geven op hun Europese tournee in de herfst van dat jaar. Een speciale tournee want behalve een nieuw album (Les Fleurs Du Mal) vierde Therion ook zijn 25ste verjaardag.

Deze tour bracht Elyose in 12 Europese landen (waaronder ook weer België, meer bepaald Trix te Antwerpen) en was een privilege voor de band om in optimale omstandigheden (wat betreft klank en licht) een groter publiek te bereiken, met opkomsten varierend tussen 500 en 1300 mensen.

Tevens een unieke kans om hun live-optredens verder te verfijnen en sterker dan ooit terug te keren.

Begin 2013 begon de band al aan het schrijfproces voor een nieuw album, ondertussen nog een paar shows spelend in Frankrijk, om het nieuwe materiaal al eens uit te testen.

De nieuwe versie van Elyose bleek zwaarder, met een grotere nadruk op de dynamiek van de muziek en live instrumenten.

In november 2013 werd weer een nieuwe gitarist welkom geheten, Marc De Lajoncquière ging vanaf nu eerder aangenomen Antoine Bouchet vervangen, en in februari 2014 mocht Elyose een andere metal/opera diva vergezellen als support act, niemand minder dan ex-Nightwish chanteuse Tarja Turunen, nam Elyose 8 shows mee voor optredens in Nederland, Frankrijk en Engeland.

Hierna werd er verder gewerkt aan deze Ipso Facto, dat ook weer in eigen beheer uitgebracht werd, maar wereldwijd verdeeld wordt door Season Of Mist.

U leest het, het is snel gegaan voor deze Franse band, wat toch de nodige ambitie verraadt.

Goed, Ipso Facto dan, je kan er niet over spreken zonder Justine’s stemgeluid te vermelden, voor mij persoonlijk is het dan ook het belangrijkste instrument van deze plaat, want laat ons eerlijk zijn, de electronica waarover sprake overheerst hier zeker niet, dit is op en top een metalplaat geworden. De electronica-elementen zijn eerder een aanvullende toets, en zijn vaak zelfs eerder subtiel dan prominent aanwezig.

Het stemgeluid dat dit frêle meisje uit haar keel weet te toveren is anderzijds wel indrukwekkend te noemen. Waren we in het verleden al onder de indruk van Franse chanteuses gelijk Candice Clot en Rachel Aspe van Eths, die Angela Gossow (Arch Enemy) naar de kroon staken met hun gebrul, dan durven we hier gerust zeggen dat Justine niet moet onderdoen voor Tarja Turunen (ex-Nightwish)... Inderdaad, net als de Finse beschikt Justine over een loepzuivere operastem.

De andere muzikanten trachten volop de aandacht naar zich toe te trekken door het duel met Justine’s stem aan te gaan: de gitaarakkoorden vliegen als geweersalvo’s om de oren, de basdrums rollen overuren, de metalpuristen zullen het geweldig vinden. Deze niet-volgeling van het genre stelt vast dat de stem de zegevierende factor is in dit duel.

Op ‘Plus Qu’Humain’ mag Florent Jannier van de Franse orientiaalse metalband Arkan mee komen zingen, nuja grunten moeten we hier zeggen, waardoor we meteen denken aan een mengeling van zowel vroege (grunts) als latere (door het gebruik van de electronica) Theatre Of Tragedy.

Gelukkig beperkt zich dit tot één nummer, want deze combinatie hebben we ondertussen al wel genoeg gehoord, het pleit dan ook in het voordeel van Elyose dat ze de focus richt op Justine’s stem, die zijn best tot zijn recht komt zonder afleidende tweede zangstem.

Een eindresultaat dat feeëriek met futuristisch weet te verenigen, maakt dit tot een aangename luisterervaring.

Momenteel behoren ze nog niet echt tot de groten uit het genre, maar de kiemen zijn duidelijk gezaaid, en wie weet zijn binnen een paar jaar de rollen wel omgekeerd, en is het aan Elyose om een support act uit te kiezen. Het is voorlopig nog een beetje koffiedik kijken, maar potentieel heeft dit bandje zeker en vast!

Elyose

Dimi Brands
18/09/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 27/01/2022 : Oracula Records kondigt eindelijk de nieuwe releases aan op vinyl.

Niet dat het label er zo veel aan kan doen... Op de bandcamp pagina van dit fijne Spaanse label staan al een paar maand nieuwe titels te blinken maar diegene die deze ook effectief op de fysieke drager willen kunnen binnenkort eindelijk worden bediend. Door problemen en oponthoud (iets waar wel meerdere kleinere labels mee kampen) in de perserijen ...

lees meer...
NIEUWS 26/01/2022 : Dolva Sana, nieuw en Belgisch

Het project Dolva Sana brengt koude, grimmige en minimalistische synth pop beïnvloed door new wave, krautrock, vroege synth pop en andere pioniers van de elektronische muziek. Het project, een collaboratie tussen muzikant en producer Frederic Caure (Kortrijk, België) en Jake Harding (London, VK), werd opgericht in 2021. "Hard-boiled ...

lees meer...
NIEUWS 25/01/2022 : Nieuw werk van Principe Valiente op komst

Altijd al raar gevonden dat deze Zweedse post punkers niet ietwat meer populariteit genieten. Wat mij betreft mogen ze gerust op de komende Halloween editie van Sinner’s Day staan, temeer daar eind maart, eindelijk (vier jaar na “Oceans”), een nieuw album van deze heren verschijnt dat de titel “Barricades” mee ...

lees meer...
NIEUWS 25/01/2022 : Cold Transmission zet 2022 goed in!

Over dit Duitse post punk label hebt u alvast één en ander gehoord hier bij Dark Entries, en terecht want er zitten een paar heuse pareltjes in hun catalogus. Nu pakt het label uit met een nieuwe release van het Canadese The Gathering, “Parade”, en dat zomaar na 30 jaar windstilte! The Gathering werd in 1985 geformeerd ...

lees meer...
NIEUWS 24/01/2022 : Mildreda scoort in de cinema!

Het dark electro project van Oostendenaar Jan De Wulf is met de clip van “Liaisons Dangereuses” (welke u uiteraard hieronder vindt) zomaar even geselecteerd door het Brusselse festival van de onafhankelijke film en wel in de categorie “The Rabbit Holes”. Een categorie waarin kortfilms worden opgenomen met een surreëel ...