casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

6.941 items

   

Dronny Darko
Black Hive
Dark Ambient - Drone
23/06/2018 : Dronny Darko - Black Hive
Cryo Chamber  Cryo Chamber
23/06/2018, Dimi Brands

Over de toestand van de bijen tegenwoordig valt het een en ander te zeggen. Dat deze diertjes uitermate nuttig zijn is een vaststaand feit. Indien u hierbij enkel aan de honing op uw boterham denkt, raad ik u aan toch wat diepgaande research te doen.

Een titel als deze Black Hive, voert onze gedachten dan ook automatisch naar deze insecten. Het is het derde en laatste deel van de ‘Black-trilogie’ van Dronny Darko, die voorafgegaan werd door de albums Outer Tehom (2014) en Spira Igneus (2016).

De dark ambient van deze Oekraïner met de naam Oleh Puzan op zijn paspoort laat zich kenmerken door een voorliefde voor twee elementen: loodzware drones en science fiction.

Ook op Black Hive slaagt hij erin een denkbeeldige wereld te scheppen waarin het voor de avontuurlijke luisteraar zeer aangenaam vertoeven is.

Zelf zegt hij dat het album een reis buiten de tijd voorstelt, naar een plaats waar de sluipschutters op hun hoede zijn. De tijd die achterbleef wordt verslonden door de zwarte korf om de toekomst van het begin der tijd te voeden. Een omschrijving die even duizelingwekkend klinkt als het muzikaal gepresenteerde, dat kunnen we nu al verklappen.

Maar laat ons toch even teruggaan naar de bijenkorf, want beeldassociatie is nu net ook een van de sterke punten van Dronny Darko.

Compromisloos en zonder omwegen duwt ‘Lurkers’ ons op onheilspellende wijze de bijenkorf in. De drones weten sterk het gevoel van steeds dieper naar de kern te gaan perfect weer te geven. Tijdens deze reis naar het nog voorlopig onbekende middelpunt worden we aanvankelijk nog hier en daar opgeschrikt door een nerveuze bedrijvigheid. Eenmaal op onze bestemming gekomen heerst echter een allesoverheersende melancholie. Een stem uit de verte laat zich opmerken, alsof er achter de laatste gesloten deur een spoedbijeenkomst georganiseerd werd door de bijenkoningin zelve. Wanneer ten slotte enkel de so(m)bere piano en strijkers overblijven en al vrij snel er het zwijgen toe doen, lijkt het dat zelfs zij zich met teneergeslagen hoofd berust in haar noodlot.

Maar rebellen zullen er altijd en overal zijn, dus ook in deze Black Hive. Op ‘Numinous’ vergezellen we hen tijdens hun vlucht. Een eentonige drone symboliseert deze terwijl we ook hier weer flarden van stemmen opvangen. Is het kalf ondertussen al verdronken, want wanhoop is het gevoel dar nog het meest van dit nummer afstraalt. Deze rebellen lijken in allerijl hun boeltje gepakt te hebben zonder een grondige strategie besproken te hebben waardoor de haast onvermijdelijke ondergang van deze kamikazes haast tastbaar wordt.

Maar ook het toeval is een factor die meer dan eens een belangrijke tot zelfs beslissende hand in alles kan hebben. Hoewel het aantal van onze rebellen reeds aardig geslonken lijkt, is er altijd nog wel eentje die van geen ophouden weet en zijn tocht onversaagd verderzet. Hoe moeilijk of uitzichtloos dit ook moge lijken, horen we tijdens ‘Devourer’. Of beter gezegd, het is een van de mogelijke scenario’s die de klanken in beeld kunnen zetten.

Broeierige geluiden zijn ook hier het hoofdingrediënt. Hoewel deze eerste drie tracks in wezen niet erg van elkaar verschillen weet Puzan door een sterk spel met nuances de geest aan te spreken en toont hij zich, net als op voorgaande releases, een meester in sfeerschepping.

Op muzikaal gebied kunnen we hier immers spreken van een topgezinnetje, die familie Puzan uit Oekraïne. U dient immers te weten dat Oleh een koppel vormt met Sasha Cats, die we kennen onder haar pseudoniem protoU, een artieste die we net zo op handen dragen als manlief.

Maar goed, we switchen weer terug naar onze sfeerschepping. Graag zouden we ons bijenverhaaltje verder zetten, maar het verdere verloop van Black Hive laat dit niet toe. Deze geluiden in 1 verhaaltje trachten te gieten doet het geheel immers eerder onrecht aan, en zou bovendien uw luisterervaring mogelijks te veel beïnvloeden.

Daarom willen we u eerder aanraden uw oor eens te luister te leggen bij de extreem sterke tweede helft van dit album. Beginnend met het langste nummer (met 7:25 minuten nog vrij kort in dit genre) ‘The Knot Of Time’, dat met toevoeging van knisperende geluidjes zich al snel wist te ontpoppen tot onze lievelingstrack. Zoals eerder aangegeven zijn de verschillen tussen de nummers eerder minimaal van aard, en is het aan de aandachtige luisteraar om zijn oor te oefenen bij de subtiele nuances die Puzan doorheen zijn zware drone ambient web weeft. Want hoe ondoordringbaar dit ook moge lijken, mits wat goede wil en oefening zal het ook u uiteindelijk wel lukken.

Ook heel sterk: de beklimming van de ‘Olympus’ berg, alwaar we, hoe dichter we bij de top komen, hemelse gezangen ontwaren die echter abrupt de mond gesnoerd worden. Het lijkt wel alsof Puzan metaforisch hiermee wil beduiden dat uiteindelijk alles een illusie is, enkel een creatie van de geest zo u wil. Bepaalde elementen (zoals het gezang) liggen misschien in de lijn der verwachtingen, maar toch is er altijd wel die ene factor die er voor zorgt dat een verrassingseffect immer om de hoek blijft loeren.

Qua mentale beeldschepping scoort een titel als ‘Rivers Of Glass’ zeer hoge ogen. Het is echter bij het begin van de afsluitende track ‘Distorted Reflection’ dat het brekende glas ons wakker schudt uit de trance die het (weer zo typische) gelui van kerkklokken aan het einde van ‘Rivers Of Glass’ bij ons wist te bewerkstelligen.

Black Hive is hiermee weer een schot in de roos van Dronny Darko. Dat dark ambient ook op een compacte manier de nodige impact kan hebben, en niet noodzakelijk altijd in één ellenlang nummer gegoten dient te worden, onderstreept hier evenzo de wendbaarheid en kunde van deze Oekraïner.

Dronny Darko

Dimi Brands
23/06/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Mono Inc.: Long Live Death

‘Viva La Muerte!’ De leuze werd gelanceerd door de fascistische José Millán-Astray y Terreros, die het Spaanse vreemdelingenlegioen oprichtte tijdens de burgeroorlog in de jaren 30. Hij voegde er ook ‘dood aan de intelligentie’ toe (of dood aan de intelligentsia), om extra in de verf te zetten hoe sterk ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Ministry, Dimmu Borgir, Epica en Behemoth op het Alcatraz-festival

Al jaren staat het Alcatraz-festival in Kortrijk garant voor een keure aan metalgrootheden die het anders zo vrome en rustige West-Vlaanderen komen wakkerschudden. Ook dit jaar heeft het festival weer heel wat moois te bieden. Onder andere Ministry, Dimmu Borgir, Epica, Behemoth, Satyricon, Amorphis en Alestorm zullen er uw oren komen beschadigen. ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Katrina zonder W-aves op het W-festival

Het kan verkeren. Op minder dan een maand van het W-festival moet het Zweedse Secret Service afhaken. Ze stonden geprogrammeerd op zaterdag 18 augustus. Het W-festival maakt zijn reputatie verder waar en heeft prompt voor een vervanger van formaat gezorgd: Katrina, de voormalige zangeres van Katrina & The Waves. U zult op de zonneschijn ...

lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Morgan King: Janet & John

Wie de nieuwe single van Morgan King hoort zal, misschien niet meteen horen dat hij ooit één van de meest succesvolle houseproducers ter wereld was. Zijn wortels had hij evenwel in de new wave, en na zich in de jaren 90 een tijdje teruggetrokken te hebben uit de muziekwereld, is hij meer experimentele elektronische muziek beginnen ...

lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Theatre of Hate deelt live-versie van 'The Klan'

Theatre of Hate maakte begin jaren 80 furore met maatschappijkritische post-punk, destijds werd ook wel eens de term 'positive punk' gebruikt, maar die is wat in onbruik geraakt. Hoe dan ook, de groep bestaat nog steeds en Kirk Brandon en de zijnen treden - zeker sinds de uitgave van 'Kinshi' in 2016 - weer regelmatig op. Verleden ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : Antipole - Ik zou nog heel graag remixes willen maken voor She Past Away of Lebanon Hanover, maar ik twijfel of ze al ooit van Antipole hebben gehoord.

Het verhaal van hoe een eenmansband zich weet te integreren in de hedendaagse wereld van de postpunk. En daarbij vooral weet samen te werken met goeie vrienden. Antipole kwam voor het eerst in ons vizier door het album Northern Flux dat werd uitgebracht via het Franse Unknown Pleasures-label. Een album dat donkerheid met lichtheid wist ...

lees meer...
INTERVIEW : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.

Theatre of Hate heeft met 'Westworld' muziekgeschiedenis geschreven. Ze maakten postpunk met grauwe, rauwe nummers die niet bepaald overvloeiden van optimisme. De groep leefde een kort maar krachtig bestaan tot de groep overging in Spear of Destiny in 1982. Vandaag is het evenwel Theatre of Hate dat terug van zich laat horen. In 2016 ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : THE CURE - 40 jaar met de handjes in de lucht

The Cure bestaat 40 jaar, en dat werd verleden zaterdag met veel poeha gevierd in Londen. Fans van over de hele wereld hebben zich verzameld in Hyde Park om optredens te zien Editors, Goldfrapp, Interpol en nog wat andere namen, maar toch vooral om het twee uur durende concert mee te maken van het feestvarken zelf. Robert Smith had aangekondigd ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : ART ABSCONs (07-07-2018, The Secret Grove, Duisburg) - Wat ruist er door het Duisburgse struikgewas?

Het meest exclusieve concert waarover u op onze pagina’s lezen kunt, zal hoogstwaarschijnlijk de review zijn waar uw ogen momenteel over glijden. Een tijdje terug ontving ondergetekende namelijk op Facebook een privé bericht van Michael Tellbach, beter gekend als Art Abscons. Hij nodigde me uit voor een privé evenement ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Eisbrecher - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Marilyn Manson - @ Graspop door Luc Luyten, 23/06/2018