casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.965 items

   

Current 93
The Inmost Light
Experimental - Folk / Ethnic / Tribal - Psychedelic
01/05/2007 : Current 93 - The Inmost Light

01/05/2007, Jan Denolet

Kijk eens aan sèh, we worden verwend sèh: Current 93 bundelt zijn ‘Inmost Light’-trilogie in een mooie digi-pack samen…!
Na het herpersen van o.a. ‘Imperium’, ‘Soft Black Stars’ en ‘Thunder Perfect Mind’ is het nu de beurt aan dit Magnus Opum van de groep rond de illustere David Tibet. Dit meesterwerk is terecht één van de referentiepunten in de carrière van Current 93 (en werd trouwens onterecht afgebroken door onze collega’s van RifRaf, die duidelijk geen gedegen voorkennis hadden over het fenomeen Current 93)! Het geheel omvat de albums ‘Where the Long Shadows fall –Before TheInmostLight-‘ (one-track mini-album, 1995), ‘All The Pretty Little Horses –TheInmostLightItself-‘ (album, 1996) en ‘The Starres are marching sadly Home –TheImostLightFinal’ (mini-album, 1996). Als ik me niet vergis is dit goed voor zo’n 90 minuten luisterplezier, en er werd moeite genoeg gedaan opdat men zich niet zou vervelen, doch eerder aan de stereo gekluisterd zou blijven zitten met het tekstboekje in de hand.

‘Where the Long Shadows Fall’ opent met de inmiddels overbekende castrato-loop die de hele tijd van het album zal aanhouden. De meesterhand van Steven Stapleton (Nurse With Wound, Current 93) voegt hier stelselmatig een subtiel belgerinkel, ritmische drones en iets wat lijkt op het vervormd gebruik van 77-toerental platen aan toe, wat de instrumentale setting al bijna compleet maakt. Eenmaal men hierdoor gehypnotiseerd is voegt David Tibet er zijn wherethelongshadowsfall-mantra aan toe alvorens van wal te steken met een traag geïntoneerde tekst waarin hij het zoveelste nachtmerrieachtige visioen beschrijft. De laatste paragraaf handelt over een waanzinnige zelfmoordenaar (een artiest wiens dood Tibet geïnspireerd heeft) die op het moment dat hij sterft zijn laatste écht heldere moment beleeft. Zoals sommigen weten beleeft iedereen vlak voor zijn sterfmoment zijn laatste heldere moment. Met de dood van de man sterft ook de muziek weg. Enige ogenblikken later sluit het album af met een klein folkriedeltje, dat op die manier een doorkijkje vormt naar het volgende album: ‘All The Pretty Little Horses’…
Ook dit album opent bevreemdend: John Balance (COIL, Current 93, Psychic TV) herhaalt “Why can’t we all just walk away…?” op een begeleiding van belgerinkel en het monotoon draaien van een synfonia (voorloper van de draailier). De onbehaaglijkheid die de zin teweeg brengt zindert een volledig album na… Hierna stelt David Tibet het sleutelnummer van de trilogie voor de eerste keer voor: een gefluisterd ‘All the Pretty Little Horses’, een bedrieglijk zacht wiegelied, houdt de onbehaaglijke toon aan van de intro. Een bedrieglijk wiegelied? Ja: bedrieglijk omdat het tegelijkertijd een zwanezang aan de schijnbaar zorgeloze kindertijd is. En hier komen we aan de rode draad van het album: onze kindertijd, tijdens dewelke de wereld nog magisch en tegelijk eenvoudig hoort te zijn; die naïeve kindertijd wordt binnenkort vermorzeld door een volwassenenwereld vol desillusies. Al wat van onze kindertijd overblijft zijn vage herinneringen aan een tijd waar alles nog mooi mocht zijn (hoewel). ‘All the Pretty Little Horses’ fungeert als requiem aan deze tijd.
David Tibet koestert zijn kindertijd in Maleisïe, hoewel er ook angstaanjagende dingen gebeurd zijn. Zo verhaalt hij in ‘The Frolic’ hoe hij meemaakte dat een speelkameraadje zijn benen verpletterd werden door een stoomwals en hoe een ander kind verdronk om later ontdekt te worden op de bodem van de zwemvijver. Nachtmerrie, gelukkige herinnering en wanhoop door verlies zitten als een rode draad door het album geweven. En natuurlijk is het apocalyptische concept ook sterk aanwezig, nog het best tot uiting komende tijdens –de titel alleen al- ‘This Carnival is dead and gone’. De ware desillusie van de volwassenheid en zijn nihilisme wordt naar voor gebracht in ‘Twilight Twilight Nihil Nihil’, met een tekst van Thomas Ligotti. Over een achtergrond van alweer die dreigend dreunende synfonia’s declameren monotone stemmen hun visie over het feit dat men (vanaf de volwassenheid) enkel op zichzelf kan vertrouwen. Het naïeve magische dat eigen is aan de kindertijd -hier gesymboliseerd door het ontzag dat de mens/het kind had voor de natuurelementen- wordt volledig met de grond gelijk gemaakt; om te besluiten met “What Shadows We are and what Shadows We pursue”, een citaat van Edmund Burke. Als om zalf op de verse wonde te smeren komt het wondermooie en lange stuk ‘The Inmost Light Itself’, een beschouwende tekst op een achtergrond van synfonia’s, een melancholieke klarinet en het geluid van spelende kinderen (van Steven Stapleton? De man heeft er in ieder geval een aantal…). De kinderen staan nog open voor The Inmost Light, voor David Tibet de liefde en universele Kracht (God is Love) die alles doordrengt maar waarvoor we ons al te vaak afsluiten. Als kind staan we echter nog onbewust open voor het goddelijke om ons heen… Ook de kinderen krijgen hun plaats in de tekst: ze lezen een tekst voor, zeggen een middeleeuws gedicht (over verlies) voor en laten zelfs even hun gemene kant zien (“DEATH!!”), want langzaamaan verliezen kinderen hun onschuld. Via een loop van koorgezang gaat het over in een tweede versie van ‘All the Pretty Little Horses’, ditmaal gezongen door Nick Cave. Jawel: Nick Cave! David Tibet had hem eerst gecontacteerd omdat ze beiden liefhebber en kenner waren van de befaamde (en sinds zijn krankzinnigheid gemarginaliseerde) kattentekenaar Louis Wain. Nick Cave sluit de CD af met een voorgelezen stuk uit ‘Pensées’ van Blaise Pascal (uit de bundel waarin Pascal zich onder meer uitspreekt over de naar zijn mening inferioriteit van de Islam). De gesproken tekst helemaal aan het einde van de CD bevestigd nogmaals dat het Gevaar immer op de loer ligt…
Op ‘The Starres are Sadly Marching Home’ –waarvan de titel later zal inspireren voor het nummer ‘The Seahorse rears to Oblivion’- dwaalt David Tibet rond door de brokstukken van zijn gelukkige jeugd. Hij is nu volwassen en het zorgeloze van het kind zijn is compleet verwoest. Tegen een achtergrond van krakend zinkende schepen (of zijn het de Black Ships van de Antichrist die op het album ‘Black Ships eat the Sky’ de Apocalyps aankondigen?) en een vernielde echo van de castrato-loop geeft hij een visioen van ontreddering weer. Voor de eerste maal duikt Andria Degens (Pantaleimon, Current 93) op om een deel van de tekst voor haar rekening te nemen. David kwam Andria op het spoor omdat ze toen voor het boekingskantoor van Nick Cave werkte en dus nogal eens de telefoon opnam wanneer hij deze wou spreken. Soit, tegen het einde van het stuk neemt een meisjesstem over, met de schijnbaar onschuldige vraag of we een eindje met haar meelopen en met haar praten. Achter de schijnbare onschuld van het meisje kan evengoed de bedoeling schuilen van een kindhoertje dat haar klanten ronselt of nog erger: misschien wil ze ons wel meelokken om een mes in onze rug te steken en zo wraak te kunnen nemen op de volwassenen die haar onschuld bedorven hebben… Alles bij Current 93 heeft twee kanten, en zéker in dit stuk… Een toenemend geruis vaagt alles voorgoed weg: de onschuld, de jeugd en haar zorgeloosheid. Voor een laatste maal horen we ‘All the Pretty Little Horsies’, deze keer gezongen door levende folklegende Shirley Collins, en de veranderde tekst laat niets aan de verbeelding over: de vliegen en vlinders die eerst rond de ogen van het lammetje vlogen zijn nu diens ogen aan het uitzuigen. Het onschuldige kind blijft verdwaasd en blind achter in een meedogenloze volwassenenwereld.
Of toch niet: een meisje belooft ons op de laatste moment betere tijden: “When we wake, we shall ride all the pretty little horsies…”.
Het artwork van deze trilogie sluit zeer goed aan bij de muziek: op de hoes staat een huilend kind afgebeeld, het symbool voor het kind dat beseft dat er een einde komt aan de zorgeloze jeugd. De Demon, die binnenin staat afgebeeld, staat dan weer symbool voor de boze wereld van de volwassenen, de verslinder en verwoester van de jeugd. De prints op de CD’s zijn getrokken uit het kunstwerk van de originele uitgave van ‘Where the Long Shadows Fall’, dat oorspronkelijk een met bomen omgeven waterland voorstelde. Misschien de vijver waar de neergeschoten zelfmoordenaar in viel. Voor interpretatie vatbaar, maar David Tibet zou zichzelve niet zijn moest hij geen oog hebben voor dergelijke details. De artiesten worden in het CD-boekje voorgesteld a.d.h.v. foto’s uit hun kindertijd. Conceptueler kan het niet, het geeft in ieder geval wel een verzorgde meerwaarde aan het geheel.
Als u na het lezen van deze recensie niet overtuigd bent van het genie van Current 93 en deze trilogie niet als de bliksem in huis haalt; dan schiet ik me voor m’n kop… aan de rand van een vijver… of toch maar niet…

Alsof dit alles nog niet genoeg was mogen we ons (hopelijk voor eind mei) verwachten aan een heruitgave van een ander meesterwerk van Current 93: ‘Of Ruine, or Some Blazing Starre’!
Mister Tibet: we feel spoiled[JD]

http://www.myspace.com/davidtibet

DurtroJnana

Jan Denolet
01/05/2007

Volgende besprekingen
Visions Of Atlantis - Trinity
The LoveCrave - The Angel And The Rain
Collection d'Arnell-Andréa - Exposition, Eaux Fortes Et Méandres
Franz & Shape - Acceleration
In The Nursery - Era
Frank The Baptist - The New Colossus
Kiss The Anus Of A Black Cat - An Interlude To The Outermost
Various - Switch 10
:Wumpscut: - Body Census
Lisa Gerrard - The Silver Tree

Andere besprekingen van CURRENT 93
Current 93 - The Light Is Leaving Us All
Current 93 - Honeysuckle AEons
Current 93 - Haunted Graves, Moving Waves
Current 93 - Baalstorm, Sing Omega
Current 93 - Aleph At Halucinatory Mountain
Current 93 - Soft Black Stars
Current 93 - Faust
Current 93 - Of Ruine or Some Blazing Starre
Current 93 - Birdsong in the Empire
Current 93 - Black Ships Ate The Sky

In dezelfde genre-combinatie: EXPERIMENTAL ; FOLK / ETHNIC / TRIBAL ; PSYCHEDELIC
Diable Amoreux - Hearts In The Dark
Father Murphy - And he told us to turn to the sun...
United Bible Studies - The Shore That Fears The Sea
Sand Snowman - The Twilight Game
Diable Amoreux - Zwergen
Zelienople - Give It Up
The Use Of Ashes - White Nights: Glowing Lights
Sylvester Anfang - II
Ginger Leigh - Merchant Of Death
Ginger Leigh - And The Hallucinations

In hetzelfde genre: EXPERIMENTAL
The Bent Moustache - Pastures New Seasons Turn
Various Artists - Archipel Electronique Vol.1
Alva Noto - UNIVRS
Monty Adkins - Fragile.Flicker.Fragment
Fennesz - SevenStars
Angel - 26000
Controlled Bleeding - Odes To Bubbler
Koji Asano - Solstice Eclipse
Francisco Lopez & Novi_Sad - Titans
Haujobb - Dead Market

In hetzelfde genre: FOLK / ETHNIC / TRIBAL
Dim Arcana - Ars Populi
The Walkabouts - Travels In The Dustland
Hekate - Die Welt Der Dunklen Gärten
Gabby Young & Other Animals - We're all in this together
The Cambodian Space Project - 2011: A Space Odyssey
Geir Jenssen - Cho Oyu 8201 m. -field recordings of Tibet-
Silver Lady - Inclus Concentré De Génie Avec Morceaux Dedans
23 Trublion 23 - Chants Et Danses Au Temps De Graffen Walder
Gaë Bolg - Petit Traité De Gymnosophie
The Cutmen - Seconds Out

In hetzelfde genre: PSYCHEDELIC
Wheel Of Smoke - In Sense
Pombagira - Iconoclast Dream
The Narcotic Daffodils - The Narcotic Daffodils
Zechs Marquise - Getting Paid
Lovegrenade - Lovegrenade
The Legendary Pink Dots - Paris in the Fall
Ivy Garden Of The Desert - Docile
Siinai - Olympic Games
Paint and Copter - More trial, less error
JeFF - Torment

HomeContactSitemap
lees meer...
CONCERT BESPREKING : Downhill XIV - Best Of Edition - 30/11/2019 Nieuwe Nor Heerlen

Het is al sedert 2004 een feit dat een kleiner festival ook groots kan zijn. Het bewijs wordt eens te meer geleverd door de Downhill-organisatie dat er telkens in slaagt om bands te programmeren die je zelden of nooit tegenkomt op een podium waar dan ook in de Lage Landen. Voor de inmiddels veertiende editie van Downhill werd geopteerd ...

lees meer...
NIEUWS 11/12/2019 : R.I.P. Bodo Staiger (Rheingold) (27 oktober 1949 – 4 december 2019)

Bodo Staiger is dood. De zanger-gitarist van de Neue Deutsche Welle (NDW) band Rheingold is dinsdag (4 december 2019) overleden, de doodsoorzaak is nog niet bekend. Rheingold schrijft over een plotselinge en onverwachte dood. Met "Dreiklangsdimensionen" had het Duitse new wave trio, naast zanger en gitarist Bodo Staiger nog bestaande ...

lees meer...
INTERVIEW : De Delvers - Op vrijdag 13 december 2019 live in De Kleine Hedonist, Antwerpen

New wave uit Noeveren (Boom)! Hun korte self titled debuut “De Delvers” (onze review leest u hier), vol korte, gebalde, flitsende Nederlandstalige new wave en postpunk songs verscheen vorig jaar (2018). Op 13 december spelen De Delvers hun laatste concert van dit jaar (2019) in de Kleine Hedonist, Sint-Jacobsmarkt 34, 2000 in Antwerpen! ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2019 : Kent u Dead Souls Rising nog?

Als u al enige tijd mee gaat in de scene (lees een eeuwigheid) en dus niet zomaar een hipstertje of meelopertje bent dan zegt u deze naam vast nog iets. Dit duo rond Laurent en de feërieke verschijning Alastrelle is, zoals het goeie goths betaamt, weer onder de levenden. Hier bij ons was dit duo live een graag geziene gast, en hun albums ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2019 : Engelsstaub klopt weer op de deur.

Deze groep was ooit relatief populair, een off shoot van Madre Del Vizio, veel meer dark wave en zelfs folk invloeden, licht tribaal en zelfs een beetje heidens. De groep werd vooral populair met de albums “Malleus Mallficarum”(1993) en “Ignis Fatus;Irrlichter”(1994). Nadien waren er nog wel tekenen van leven, zo was ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : R.I.P. Keith Brewer (°1970-+2019)

Keith Brewer, de man achter het geliefde power electronics project Taint is vorige week overleden ten gevolge van een zeer agressieve darmkanker. Door de uitzaaiingen werd zijn doodsvonnis reeds na enkele maanden getekend. Taint was al een tijdje niet meer actief, maar de man uit Texas bracht onder de naam Mania nog muziek uit. Taint ...

lees meer...
FOTO'S : Dässwat - @ C.C. Palethe Pelt, 03/12/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : Zaterdag HerrNia en WÜLF7 op Dark Entries Nights, gratis...

Toegegeven, onze Dark Entries Nights hebben in 2019 nogal een elektronische draai gekregen. We willen andere donkere genres uiteraard niet verwaarlozen, maar we herinneren er graag aan dat België zijn naam gemaakt heeft in de electro, en wie er laatst bij was op het optreden van IC 434 zal ons niet tegenspreken. De laatste Dark Entries ...

lees meer...
FOTO'S : Linea Aspera - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Desperate Journalist - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : WEIHAN - Onze muziek biedt puur escapisme.

Het is een feit dat we niet veel Belgische groepen hebben die actief zijn in het neofolk genre. Dit jaar werd ik dan ook zeer aangenaam verrast door de nieuwkomers van La Merde (die we onmiddellijk ook in onze interviewruimte duwden) en zie, het einde van het jaar heeft nog een verrassing in petto: onze nationale trots in het genre, Weihan, ...