casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.968 items

   

Coph Nia
Lashtal Lace
Dark Ambient - Dark Folk / Apocalyptic Folk - Martial - Ritual
28/04/2016 : Coph Nia - Lashtal Lace
Raubbau  Raubbau
28/04/2016, Dimi Brands

Een beetje vreemd dat deze release me ontgaan was, want Coph Nia heeft met het in 2000 verschenen That Which Remains voor mij persoonlijk een muzikale mijlpaal geschreven. In die mate zelfs dat wanneer men mij zou vragen om een lijstje te maken met favoriete platen, deze wel zeer hoge toppen zou scheren.

Ondertussen is het al 7 jaar geleden dat de man nog nieuw werk uitbracht, Lashtal Lace verscheen verleden jaar in februari, en zag ik op de laatste editie van het Porta Nigra festival liggen bij het merchandisingkraampje van Raubbau. Dat ik niet lang moest twijfelen over deze aankoop moge duidelijk wezen.

Met That Which Remains in het achterhoofd was het wel even schrikken toen ik de eerste keren naar Lashtal Lace luisterde, want de zwaar bombastische dark ambient/ritual klanken zijn op deze nieuweling nog wel aanwezig, doch eerder als aanvulling. Coph Nia slaat duidelijk een nieuwe weg in, een weg die meer song-gericht is dan in het verleden. Waar het vroeger om “nummers” ging, kunnen we nu echt spreken over “liedjes”. Het was wennen in het begin, en na een luisterbeurt of tien is het nog altijd even aanpassen, aangezien de sterkte van Coph Nia in het verleden het sfeerscheppen was door middel van zeer donkere, rituele dark ambient.

Een pop-plaat is het natuurlijk niet geworden, de hel en verdoemenis staan nog steeds vervaarlijk op de loer, maar bij bepaalde nummers schoot de gedachte door mijn hoofd dat Aldenon Sartorial (echte naam Mikael Aldén) tevens de liefde gevonden had, en de drang voelde deze als inspiratie te gebruiken.

Dit vermoeden werd bevestigd door de liner notes in het boekje waar de liefde inderdaad als een van de inspiratiebronnen naar voren wordt geschoven.

Het titelnummer zou ik zelfs voorzichtig “lieflijk” durven noemen, een adjectief dat vroeger toch niet spontaan bij me opkwam bij de naam Coph Nia. Mede dankzij de gastvocalen van de betreurde zangeres Aleah (ze overleed verleden week op jonge leeftijd aan kanker), doet dit nummer denken aan een duistere versie van de duetten tussen Lee Hazlewood en Nancy Sinatra, waar naast de somberheid die de bovenhand blijft hebben, toch de mogelijkheid van de hoop niet uitsluit. In diverse recensies werd dit nummer naar voren geschreven als een dark folk hit in wording, en Aldén zelf noemde dit nummer de beste song die hij tot nog toe al uitbracht.

We moesten ook meermaals aan Laibach denken, voornamelijk de stemvergelijking met Milan Fras van de Sloveense grootmacht dringt zich steeds meer en meer op (luister maar eens naar ‘I Shall Be No More’). Dat teksten declameren Aldén beter afgaat dan daadwerkelijk zingen krijgen we op de hele plaat (soms op pijnlijke wijze, toonvastheid is niet ‘s mans sterkste kant) te horen.

Nog iets wat Coph Nia gemeen heeft met onze favoriete Slovenen horen we op ‘Homo Sapien’, een originele cover dat een solohitje was van Pete Shelley (Buzzcocks). Naast een niet voor de hand liggende keuze qua cover (in het verleden sloeg Coph Nia al de hand aan Black Sabbath, wat gezien de gezamenlijke interesse in occulte grootmeesters als Crowley niet veel wenkbrauwen deed oprijzen), is de bewerking ook opmerkelijk te noemen, door een zeer dreigend sfeertje doorheen de song te weven.

In het misantropische ‘All My Filth’ roept Aldenon zich uit als te aanbidden “patron saint of sin who makes widows weep and witches howl”. Nog meer heksen in ‘A Sonnet’, alwaar hij enkele vrouwen uit zijn naaste omgeving bezingt, naast de heks maken we ook kennis met een gevaarlijke vamp en eentje die zeer bedrijvig is met messen. We geloven graag dat hij zich gewillig door dit bont allegaartje laat omringen. En met al die liefde in de lucht, komt het onvermijdelijk tot de ultieme daad, hier geboekstaafd als ‘Little Death’ (wat een metafoor is voor het orgasme) en waarin seks herleid wordt tot religie, de landgenoten van Ordo Rosarius Equilibrio zullen dit knikkend beamen.

‘In Colour’ toont nog meer liefde, en zou muzikaal gezien niet misstaan op een soundtrack van de zogenaamde ‘betere film’.

Al degenen die ondertussen al een beetje verblind zijn van al dat licht, worden met ‘Alone And Godless’ en ‘Glass House’ terug met beide voetjes op de grond gezet, deze gitzwarte nummers blazen meteen alle gerezen hoop weg en zetten ‘s mans misantropie nog maar eens in de verf.

Slechts een instrumentaaltje deze keer, getiteld ‘The Dreamer’, en dat is wat Aldén nog steeds blijkt te zijn, en hoewel zijn dromen nog steeds over hel, dood en verdoemenis gaan, voegt zich daar heden ten dage toch meer de liefde bij.

Lashtal Lace was in het begin een aanpassing, en dat is het nog steeds. Maar met Aldenon als onze sinistere reisgezel bewandelen we ook deze nieuwe weg graag.

Coph Nia

Dimi Brands
28/04/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 27/01/2022 : Oracula Records kondigt eindelijk de nieuwe releases aan op vinyl.

Niet dat het label er zo veel aan kan doen... Op de bandcamp pagina van dit fijne Spaanse label staan al een paar maand nieuwe titels te blinken maar diegene die deze ook effectief op de fysieke drager willen kunnen binnenkort eindelijk worden bediend. Door problemen en oponthoud (iets waar wel meerdere kleinere labels mee kampen) in de perserijen ...

lees meer...
NIEUWS 26/01/2022 : Dolva Sana, nieuw en Belgisch

Het project Dolva Sana brengt koude, grimmige en minimalistische synth pop beïnvloed door new wave, krautrock, vroege synth pop en andere pioniers van de elektronische muziek. Het project, een collaboratie tussen muzikant en producer Frederic Caure (Kortrijk, België) en Jake Harding (London, VK), werd opgericht in 2021. "Hard-boiled ...

lees meer...
NIEUWS 25/01/2022 : Nieuw werk van Principe Valiente op komst

Altijd al raar gevonden dat deze Zweedse post punkers niet ietwat meer populariteit genieten. Wat mij betreft mogen ze gerust op de komende Halloween editie van Sinner’s Day staan, temeer daar eind maart, eindelijk (vier jaar na “Oceans”), een nieuw album van deze heren verschijnt dat de titel “Barricades” mee ...

lees meer...
NIEUWS 25/01/2022 : Cold Transmission zet 2022 goed in!

Over dit Duitse post punk label hebt u alvast één en ander gehoord hier bij Dark Entries, en terecht want er zitten een paar heuse pareltjes in hun catalogus. Nu pakt het label uit met een nieuwe release van het Canadese The Gathering, “Parade”, en dat zomaar na 30 jaar windstilte! The Gathering werd in 1985 geformeerd ...

lees meer...
NIEUWS 24/01/2022 : Mildreda scoort in de cinema!

Het dark electro project van Oostendenaar Jan De Wulf is met de clip van “Liaisons Dangereuses” (welke u uiteraard hieronder vindt) zomaar even geselecteerd door het Brusselse festival van de onafhankelijke film en wel in de categorie “The Rabbit Holes”. Een categorie waarin kortfilms worden opgenomen met een surreëel ...