casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

9.069 items

   

Bérangère Maximin
Dangerous Orbits (Made To Measure Vol. 41)
Ambient - Avant-Garde - Dark Ambient - Drone - Experimental
24/08/2015 : Bérangère Maximin - Dangerous Orbits (Made To Measure Vol. 41)
Crammed Discs
24/08/2015, Dimi Brands

Halverwege de jaren ‘80 tot halfweg de jaren ‘90 kwam het van zichzelf toch al experimenteel zijnde (Belgische) Crammed Discs label op de proppen met de ‘Made To Measure’-reeks, die ze beschreven als het auditieve equivalent van een kunstboek.

Oftewel: muziek die bedoeld was, of bedoeld zou kunnen zijn voor andere mediavormen (zijnde film, theater, dans, video,...made to measure, op die manier dus.).

Er verschenen 35 delen, van artiesten zoals Minimal Compact, Peter Principle (Tuxedomoon), John Lurie (Lounge Lizards), Hector Zazou, David Cunningham (The Flying Lizards),...

In 2006 was er een kortstondige wedergeboorte van deze reeks middels Tuxedomoon’s ‘Bardo Hotel Soundtrack’, dat trouwens op veel bijval kon rekenen.

In die mate zelfs, dat er blijkbaar terug vraag was naar deze opmerkelijke reeks, want Crammed Discs besloot in 2013 Made To Measure terug nieuw leven in te blazen.

Wat ons momenteel deel 41 oplevert, van de Franse artieste Maximin Bérangère, geboren in 1976, op het Franse Réunion Eiland (in Afrika, tussen Madagaskar en Mauritius). Ze studeerde electroakoestische compositie in Lyon met Denis Dufour, een pioneer in dit genre die op zijn beurt pupil was van musique concrète initiatiefnemer Pierre Schaeffer.

Logischerwijs had Maximin alzo een breed inzicht in Frankrijk’s rijke innovatieve geschiedenis inzake musique concrète, electroakoestieke en acousmatische muziek.

Hoewel ze haar eerste tapes enkel maakte met Revox recorders en een mengpaneel, groeide Maximin ook op in het tijdperk van repetitieve beats, toen elektronische muziek ook zijn intrede deed in de mainstream van kunstzinnige muziek.

Dat maakt haar palet aan invloeden er alleen maar kleurrijker op, want naast artiesten uit het elektroakoestische en musique concrète genre zoals François Bayle, Luc Ferrari en Eliane Radigue, noemt ze in een adem ook vroege electronica en glitch artiesten zoals Pan(a)Sonic, Mouse On Mars en Autechre als belangrijke artiesten in haar ontwikkeling.

Maar nog interessanter is het feit dat er in haar muziek ook duidelijke echos te horen zijn van het subtiele verontrustende en het duistere uiteinde van de hersenen prikkelende dark ambient genre, zoals ook :zoviet*france: en Thomas Köner dit doen.

Dangerous Orbits is Maximin’s vierde album, en is net als zijn voorganger Infinitesimal een introspectief album te noemen, misschien speelt het feit dat ze voornamelijk in haar eigen Home Sweet Home studio opneemt hierin wel een grote rol.

Slechts vijf nummers op deze toch wel lijvige plaat (70 minuten), met nummers van rond de 12 minuten, en uitschieter ‘OOP (Our Own Planet)’ dat afklokt op 22 minuten maakt deze Dangerous Orbits geen makkelijk verteerbare kost, niet iets wat je als achtergrondmuziekje opzet, maar de tijd moet gunnen om te groeien in zijn onheilspellendheid.

Opener ‘Cracks’ begint nog ingetogen, en is gebaseerd op een loop van een eindgroef op een vinylplaat, versneld door middel van gefluister, om een aandringende sfeer te creeëren.

Maximin zegt zelf over haar werkwijze dat ze geluiden opneemt in een geïsoleerde omgeving, ze gebruikt alledaagse gebruiksvoorwerpen door ze zeer dicht voor de microfoon te plaatsen, waardoor ze verschillende kleuren en morfologie onthullen, die hen op die manier uit hun oorspronkelijke context rukken.

‘Glow’ doet het met afbrekende gong-achtige impulsen gehuld in een electroakoestische krans dat het in- en uitademen oproept, als equivalent voor eb en vloed. Het industrieel gekletter van deze windgong echos klinkt hierdoor enorm nabij.

Ook in ‘A Day Closer’ zijn duidelijk herkenbaar menselijke ademgeluiden te horen, maar ook andere niet zo makkelijk te plaatsen geluiden, zoals schrammen en spleten van metaal of glas en veelgelaagde sfeerstukken, allen verbonden door een onverbiddelijk mechanisch geklop. Van de vijf stukken op deze plaat, is deze het meest expliciet verankerd in audio concrète.

Eerder genoemd, langste stuk, tour de force ‘OOP (Our Own Planet)’, begint lieflijk met exotische vogel- en insektengeluiden, en flirt zo met een tropische sfeer, maar kan ook niet ontsnappen aan de aantrekkingskracht van het geroffel en de ritmische drone die in verschillende vormen meermaals de revue passeert op dit album.

‘OOP’ bereikt echter een zwaartekracht die op de rest van het album zijn gelijke niet kent, dankzij een langzaam, viscieuze, roterende loop dat het aan dark ambient relateert.

Op ‘No Guru Holds Me’ duikt een drone uit een sinus-dunne toon op, waarna deze van koud en dun naar diep en resonant gaat, en weer terug.

Ook hier meer van deze scheurende schaafwonden, kieren en gebroken glas geluiden, met tussenpozen speelt een cello een eenvoudig lijklied, en wat klinkt als vervormde uitstrijkjes van een gedempte trombone hangt stroef aan elkaar als een monotone geluidsdraad.

De geloopte locked groove van de albumopener ‘Cracks’ komt terug in het spel, en zo is de cirkel rond.

Deze herhalingen die her en der terug te vinden zijn op Dangerous Orbits geven het geheel een wonderlijk gevoel van samenhang. Een plaat die speelt op het onderbewuste van de luisteraar, mijmerend, of in een half-slaap verkerend.

De filosofie van de Made To Measure reeks indachtig, zou dit de perfecte soundtrack zijn voor een bevreemdende nachtmerrie, de denkbeeldige film die ik me hierbij zou voorstellen, is alvast eentje van het soort dat ik met graagte zou zien, want dat moet er eentje van het donkerste soort dat je je kan inbeelden zijn.

Maar met deze denkbeeldige soundtrack neem ik alvast meer dan genoegen, een opmerkelijke artieste, deze Bérangère Maximin, misschien niet iets voor dagelijkse consumptie, maar wanneer de nood naar bevreemding en huivering groot is, zal dit plaatje voor de muzikale omlijsting zorgen.

Bérangère Maximin

Dimi Brands
24/08/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Programma Wave-Gotik-Treffen online

Het is nu echt aftellen geblazen. Over exact een week start in Leipzig het Wave-Gotik-Treffen, het grootste zwarte festival ter wereld. Na twee jaar afwezigheid om redenen die u intussen wel kent, is de 29ste editie een feit. Er worden niet minder dan 184 artiesten aangekondigd. Dat zijn er wat minder dan gewoonlijk, maar als je weet dat je ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Donder, Hel & Hagel viert kermis in de hel

In 2019 waren we laaiend enthousiast over 'Veel te lang beleefd geweest', het officiële debuut van de Leuvense anarchowavers Donder, Hel & Hagel. Het heeft even geduurd vooraleer er een opvolger aangekondigd werd, want in tussentijd is er uiteraard veel gebeurd. Een wereldwijde pandemie waarbij mensen opgesloten werden en ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Gert vindt het tijd voor meer solidariteit

U zal het nog vaak horen: Gert brengt in augustus een nieuwe plaat uit getiteld 'Alles is nog niet verloren'. Wat u kan verwachten? 18 protestliedjes waarin onderwerpen als ongelijkheid, oorlog, corona, migratie en mentaal welzijn de revue passeren. Om u alvast te doen uitkijken naar die plaat, die volgens ingewijdenen de beste Gert-plaat ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : R.I.P. Andrew 'Fletch' Fletcher, medeoprichter en keyboardspeler van Depeche Mode

Het voelt aan alsof het terug 2016 is > The Rapture all over again... Deze keer was het de beurt aan Andrew Fletcher, die de legendarische band Depeche Mode als bass- en keyboardspeler mee in de steigers zette. Samen met schoolkameraad Vince Clarke (later Yazoo en Erasure) was er eerst No Romance In China en na latere kennismaking ...

lees meer...
NIEUWS 26/05/2022 : Belgische parels op Sinner’s Day In Oostende

België is sedert de jaren 80 altijd al een notoire leverancier geweest van alternatieve muziek. Muziek die vaak wereldwijd op erkenning kon rekenen maar nooit echt sant in eigen land was. Enige erkenning volgt in het beste geval pas jaren of decennia later als de feiten het inzicht van de zeldzame professionele muziek journalist wel tot ...

lees meer...
INTERVIEW : Dubbelinterview met Feralia Planitia en Das Auge - ...dankzij onze overlappende smaak in muziek zijn we goed bevriend geraakt; muziek was onze cement, zeg maar…

Indien de naam Feralia Planitia, soloproject van Simona Dellamorte, u nog niks zegt dan verwijs ik u graag door naar de recensie van diens debuut EP (uitgebracht in 2021 door Desert Island Music) op deze site. Na dit dubbelinterview met Das Auge, soloproject van Hans Plasma, zal ze voor u nadien alvast geen onbekende meer zijn. Samen met de ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : Breaking Barriers: Pussy Riot, Hägar The Womb & Hetze - Punk is niet dood, of toch niet als het van Pussy Riot afhangt.

Pussy Riot is vandaag weer razend relevant. Sinds hun ontstaan voert Pussy Riot een kruistocht tegen Poetin, waardoor ze ook op de harde wijze konden kennismaken met het Russische repressieapparaat. Nu Rusland een ‘speciale militaire operatie’ begonnen is in Oekraïne, is de repressie tegenover andersdenkenden nog toegenomen. ...

lees meer...
FOTO'S : Pussy Riot - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Hägar The Womb - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Hetze - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : PUSSY RIOT - Helaas begreep iedereen pas hoe Poetin is toen hij in Oekraïne een oorlog begon.

Pussy Riot haalt weer het wereldnieuws. Maria Oljochina - een van de leden van Pussy Riot die in 2012 tot twee jaar werkkamp veroordeeld werd na een subversief optreden in de Christus Verlosserkathedraal in Moskou - is samen met haar vriendin in het geniep uit Rusland gevlucht. Dit betekent ook dat ze kan deelnemen aan de huidige tournee, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Dead Can Dance - ...Return of the Dancing Dead... Dead Can Dance in de Stadsschouwburg, Antwerpen, 20 april 2022

Het was geleden van in 2005 dat ondergetekende Dead Can Dance nog in levende lijve had gezien. De doortocht in 2013, in Vorst ‘Galmpaleis’ Nationaal -prima livealbum, dat wel- had ik immers gemist, evenals het concert in Cirque Royal in 2019... Ook deze keer scheelde het niet veel, doordat DCD wegens de Covid-pandemie zich genoodzaakt ...