casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.387 items

   

Bérangère Maximin
Dangerous Orbits (Made To Measure Vol. 41)
Ambient - Avant-Garde - Dark Ambient - Drone - Experimental
24/08/2015 : Bérangère Maximin - Dangerous Orbits (Made To Measure Vol. 41)
Crammed Discs
24/08/2015, Dimi Brands

Halverwege de jaren ‘80 tot halfweg de jaren ‘90 kwam het van zichzelf toch al experimenteel zijnde (Belgische) Crammed Discs label op de proppen met de ‘Made To Measure’-reeks, die ze beschreven als het auditieve equivalent van een kunstboek.

Oftewel: muziek die bedoeld was, of bedoeld zou kunnen zijn voor andere mediavormen (zijnde film, theater, dans, video,...made to measure, op die manier dus.).

Er verschenen 35 delen, van artiesten zoals Minimal Compact, Peter Principle (Tuxedomoon), John Lurie (Lounge Lizards), Hector Zazou, David Cunningham (The Flying Lizards),...

In 2006 was er een kortstondige wedergeboorte van deze reeks middels Tuxedomoon’s ‘Bardo Hotel Soundtrack’, dat trouwens op veel bijval kon rekenen.

In die mate zelfs, dat er blijkbaar terug vraag was naar deze opmerkelijke reeks, want Crammed Discs besloot in 2013 Made To Measure terug nieuw leven in te blazen.

Wat ons momenteel deel 41 oplevert, van de Franse artieste Maximin Bérangère, geboren in 1976, op het Franse Réunion Eiland (in Afrika, tussen Madagaskar en Mauritius). Ze studeerde electroakoestische compositie in Lyon met Denis Dufour, een pioneer in dit genre die op zijn beurt pupil was van musique concrète initiatiefnemer Pierre Schaeffer.

Logischerwijs had Maximin alzo een breed inzicht in Frankrijk’s rijke innovatieve geschiedenis inzake musique concrète, electroakoestieke en acousmatische muziek.

Hoewel ze haar eerste tapes enkel maakte met Revox recorders en een mengpaneel, groeide Maximin ook op in het tijdperk van repetitieve beats, toen elektronische muziek ook zijn intrede deed in de mainstream van kunstzinnige muziek.

Dat maakt haar palet aan invloeden er alleen maar kleurrijker op, want naast artiesten uit het elektroakoestische en musique concrète genre zoals François Bayle, Luc Ferrari en Eliane Radigue, noemt ze in een adem ook vroege electronica en glitch artiesten zoals Pan(a)Sonic, Mouse On Mars en Autechre als belangrijke artiesten in haar ontwikkeling.

Maar nog interessanter is het feit dat er in haar muziek ook duidelijke echos te horen zijn van het subtiele verontrustende en het duistere uiteinde van de hersenen prikkelende dark ambient genre, zoals ook :zoviet*france: en Thomas Köner dit doen.

Dangerous Orbits is Maximin’s vierde album, en is net als zijn voorganger Infinitesimal een introspectief album te noemen, misschien speelt het feit dat ze voornamelijk in haar eigen Home Sweet Home studio opneemt hierin wel een grote rol.

Slechts vijf nummers op deze toch wel lijvige plaat (70 minuten), met nummers van rond de 12 minuten, en uitschieter ‘OOP (Our Own Planet)’ dat afklokt op 22 minuten maakt deze Dangerous Orbits geen makkelijk verteerbare kost, niet iets wat je als achtergrondmuziekje opzet, maar de tijd moet gunnen om te groeien in zijn onheilspellendheid.

Opener ‘Cracks’ begint nog ingetogen, en is gebaseerd op een loop van een eindgroef op een vinylplaat, versneld door middel van gefluister, om een aandringende sfeer te creeëren.

Maximin zegt zelf over haar werkwijze dat ze geluiden opneemt in een geïsoleerde omgeving, ze gebruikt alledaagse gebruiksvoorwerpen door ze zeer dicht voor de microfoon te plaatsen, waardoor ze verschillende kleuren en morfologie onthullen, die hen op die manier uit hun oorspronkelijke context rukken.

‘Glow’ doet het met afbrekende gong-achtige impulsen gehuld in een electroakoestische krans dat het in- en uitademen oproept, als equivalent voor eb en vloed. Het industrieel gekletter van deze windgong echos klinkt hierdoor enorm nabij.

Ook in ‘A Day Closer’ zijn duidelijk herkenbaar menselijke ademgeluiden te horen, maar ook andere niet zo makkelijk te plaatsen geluiden, zoals schrammen en spleten van metaal of glas en veelgelaagde sfeerstukken, allen verbonden door een onverbiddelijk mechanisch geklop. Van de vijf stukken op deze plaat, is deze het meest expliciet verankerd in audio concrète.

Eerder genoemd, langste stuk, tour de force ‘OOP (Our Own Planet)’, begint lieflijk met exotische vogel- en insektengeluiden, en flirt zo met een tropische sfeer, maar kan ook niet ontsnappen aan de aantrekkingskracht van het geroffel en de ritmische drone die in verschillende vormen meermaals de revue passeert op dit album.

‘OOP’ bereikt echter een zwaartekracht die op de rest van het album zijn gelijke niet kent, dankzij een langzaam, viscieuze, roterende loop dat het aan dark ambient relateert.

Op ‘No Guru Holds Me’ duikt een drone uit een sinus-dunne toon op, waarna deze van koud en dun naar diep en resonant gaat, en weer terug.

Ook hier meer van deze scheurende schaafwonden, kieren en gebroken glas geluiden, met tussenpozen speelt een cello een eenvoudig lijklied, en wat klinkt als vervormde uitstrijkjes van een gedempte trombone hangt stroef aan elkaar als een monotone geluidsdraad.

De geloopte locked groove van de albumopener ‘Cracks’ komt terug in het spel, en zo is de cirkel rond.

Deze herhalingen die her en der terug te vinden zijn op Dangerous Orbits geven het geheel een wonderlijk gevoel van samenhang. Een plaat die speelt op het onderbewuste van de luisteraar, mijmerend, of in een half-slaap verkerend.

De filosofie van de Made To Measure reeks indachtig, zou dit de perfecte soundtrack zijn voor een bevreemdende nachtmerrie, de denkbeeldige film die ik me hierbij zou voorstellen, is alvast eentje van het soort dat ik met graagte zou zien, want dat moet er eentje van het donkerste soort dat je je kan inbeelden zijn.

Maar met deze denkbeeldige soundtrack neem ik alvast meer dan genoegen, een opmerkelijke artieste, deze Bérangère Maximin, misschien niet iets voor dagelijkse consumptie, maar wanneer de nood naar bevreemding en huivering groot is, zal dit plaatje voor de muzikale omlijsting zorgen.

Bérangère Maximin

Dimi Brands
24/08/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/02/2019 : 'Robotman' neuwe clip en single van De Delvers

De Delvers hebben een nieuwe clip uit. Met “Robotman” delen De Delvers een Nederlandstalige postpunk-uppercut uit aan een maatschappij waar ‘robots’ regeren die alle menselijkheid en realiteitszin zijn verloren. Recht op de kin. Robotman is een oproep voor meer ongehoorzaamheid met een warm en groot hart! In deze tijden, met alles ...

lees meer...
INTERVIEW : AMUND MAARUD - AMGALA TEMPLE - Muziek maakt me gelukkig, laat me voelen dat ik leef.

Vóór het afnemen van een interview ga ik gewoonlijk zoeken op het wereldwijde net naar informatie en al reeds gepubliceerde gesprekken met de betrokken artiest, kwestie van wat beslagen op het ijs te komen. In het geval van Amgala Temple was de info schaars. Meer dan een twee minuten durend interview op de site van gitarist ...

lees meer...
NIEUWS 18/02/2019 : Twee Britse power electronics legendes trekken de stekker uit.

Vrijdag liet Lee Howard weten dat zijn project Iron Fist Of The Sun het voor bekeken houdt. Verantwoordelijk hiervoor is een dramatische verschuiving in zijn persoonlijk leven, een alleenstaande vader zijn en de plotselinge groei van zijn bedrijf waardoor het creëren van muziek praktisch onmogelijk geworden is. Het is beter de arena ...

lees meer...
NIEUWS 17/02/2019 : Posh Isolation strijkt neer in Brussel.

Wie geregeld onze reviewpagina uitpluist is ongetwijfeld al op het Deense experimentele label Posh Isolation gebotst. Het label, dat in Copenhagen ook zijn eigen winkel heeft, werd opgericht door Christian Stadsgaard en Loke Rahbek met als doelstelling werk van Scandinavische artiesten en speciale samenwerkingen een platform te geven. Buiten ...

lees meer...
INTERVIEW : MILITIA - Tijdens de opnames voelden we continu de priemende ogen van Ambiorix over onze drummende armen meekijken.

Het doek valt over Militia. Van 1988 tot 2018 heeft de anarchistische industrialgroep zijn stempel gedrukt, wat zeg ik: geslagen, met zware metalen percussie, op de Belgische scene. Het eind 2018 verschenen ‘Ambiorix’ zal voor de rest van de eeuwigheid de laatste plaat zijn van de groep. Een buitengewone plaat, die de strijd van ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
FOTO'S : Kælan Mikla - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Fantastique.Night LVII: Kælan Mikla, Some Ember & Turquoise - Een bezwerende heksensabbat

Het is best verwonderlijk hoe snel Kælan Mikla groot geworden is. Natuurlijk had hun titelloze debuut uit 2016 al voor wat sensatie gezorgd in minimal wave-middens, maar het IJslandse trio – dat overigens in zijn eigen moedertaal zingt – bleef toch vooral een tip voor ingewijden. Succesvolle tournees met King Dude en Drab ...

lees meer...
FOTO'S : Some Ember - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Turquoise - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : R.I.P. Willy Willy (59) (Stagebeast, Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios, Willy Willy & The Voodoo Band) - 'Een gitarist zo groot dat je hem twee maal moest noemen'

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

lees meer...
NIEUWS 15/02/2019 : Kælan Mikla video: Draumadís

Het is absoluut niet zo dat we alles wat Robert Smith goed vindt zelf ook goed vinden, maar in het geval van het IJslandse Kælan Mikla doen we dat wel. Het meisjestrio maakt een frisse mix van punk, wave en poëzie en heeft op Cure-voorman zoveel indruk gemaakt dat deze hen uitnodigde op het Meltdown festival dat hij mocht cureren, ...

lees meer...
NIEUWS 14/02/2019 : R.I.P. Willy Willy (59) (Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios)

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...