casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.163 items

   

Bérangère Maximin
Dangerous Orbits (Made To Measure Vol. 41)
Ambient - Avant-Garde - Dark Ambient - Drone - Experimental
24/08/2015 : Bérangère Maximin - Dangerous Orbits (Made To Measure Vol. 41)
Crammed Discs
24/08/2015, Dimi Brands

Halverwege de jaren ‘80 tot halfweg de jaren ‘90 kwam het van zichzelf toch al experimenteel zijnde (Belgische) Crammed Discs label op de proppen met de ‘Made To Measure’-reeks, die ze beschreven als het auditieve equivalent van een kunstboek.

Oftewel: muziek die bedoeld was, of bedoeld zou kunnen zijn voor andere mediavormen (zijnde film, theater, dans, video,...made to measure, op die manier dus.).

Er verschenen 35 delen, van artiesten zoals Minimal Compact, Peter Principle (Tuxedomoon), John Lurie (Lounge Lizards), Hector Zazou, David Cunningham (The Flying Lizards),...

In 2006 was er een kortstondige wedergeboorte van deze reeks middels Tuxedomoon’s ‘Bardo Hotel Soundtrack’, dat trouwens op veel bijval kon rekenen.

In die mate zelfs, dat er blijkbaar terug vraag was naar deze opmerkelijke reeks, want Crammed Discs besloot in 2013 Made To Measure terug nieuw leven in te blazen.

Wat ons momenteel deel 41 oplevert, van de Franse artieste Maximin Bérangère, geboren in 1976, op het Franse Réunion Eiland (in Afrika, tussen Madagaskar en Mauritius). Ze studeerde electroakoestische compositie in Lyon met Denis Dufour, een pioneer in dit genre die op zijn beurt pupil was van musique concrète initiatiefnemer Pierre Schaeffer.

Logischerwijs had Maximin alzo een breed inzicht in Frankrijk’s rijke innovatieve geschiedenis inzake musique concrète, electroakoestieke en acousmatische muziek.

Hoewel ze haar eerste tapes enkel maakte met Revox recorders en een mengpaneel, groeide Maximin ook op in het tijdperk van repetitieve beats, toen elektronische muziek ook zijn intrede deed in de mainstream van kunstzinnige muziek.

Dat maakt haar palet aan invloeden er alleen maar kleurrijker op, want naast artiesten uit het elektroakoestische en musique concrète genre zoals François Bayle, Luc Ferrari en Eliane Radigue, noemt ze in een adem ook vroege electronica en glitch artiesten zoals Pan(a)Sonic, Mouse On Mars en Autechre als belangrijke artiesten in haar ontwikkeling.

Maar nog interessanter is het feit dat er in haar muziek ook duidelijke echos te horen zijn van het subtiele verontrustende en het duistere uiteinde van de hersenen prikkelende dark ambient genre, zoals ook :zoviet*france: en Thomas Köner dit doen.

Dangerous Orbits is Maximin’s vierde album, en is net als zijn voorganger Infinitesimal een introspectief album te noemen, misschien speelt het feit dat ze voornamelijk in haar eigen Home Sweet Home studio opneemt hierin wel een grote rol.

Slechts vijf nummers op deze toch wel lijvige plaat (70 minuten), met nummers van rond de 12 minuten, en uitschieter ‘OOP (Our Own Planet)’ dat afklokt op 22 minuten maakt deze Dangerous Orbits geen makkelijk verteerbare kost, niet iets wat je als achtergrondmuziekje opzet, maar de tijd moet gunnen om te groeien in zijn onheilspellendheid.

Opener ‘Cracks’ begint nog ingetogen, en is gebaseerd op een loop van een eindgroef op een vinylplaat, versneld door middel van gefluister, om een aandringende sfeer te creeëren.

Maximin zegt zelf over haar werkwijze dat ze geluiden opneemt in een geïsoleerde omgeving, ze gebruikt alledaagse gebruiksvoorwerpen door ze zeer dicht voor de microfoon te plaatsen, waardoor ze verschillende kleuren en morfologie onthullen, die hen op die manier uit hun oorspronkelijke context rukken.

‘Glow’ doet het met afbrekende gong-achtige impulsen gehuld in een electroakoestische krans dat het in- en uitademen oproept, als equivalent voor eb en vloed. Het industrieel gekletter van deze windgong echos klinkt hierdoor enorm nabij.

Ook in ‘A Day Closer’ zijn duidelijk herkenbaar menselijke ademgeluiden te horen, maar ook andere niet zo makkelijk te plaatsen geluiden, zoals schrammen en spleten van metaal of glas en veelgelaagde sfeerstukken, allen verbonden door een onverbiddelijk mechanisch geklop. Van de vijf stukken op deze plaat, is deze het meest expliciet verankerd in audio concrète.

Eerder genoemd, langste stuk, tour de force ‘OOP (Our Own Planet)’, begint lieflijk met exotische vogel- en insektengeluiden, en flirt zo met een tropische sfeer, maar kan ook niet ontsnappen aan de aantrekkingskracht van het geroffel en de ritmische drone die in verschillende vormen meermaals de revue passeert op dit album.

‘OOP’ bereikt echter een zwaartekracht die op de rest van het album zijn gelijke niet kent, dankzij een langzaam, viscieuze, roterende loop dat het aan dark ambient relateert.

Op ‘No Guru Holds Me’ duikt een drone uit een sinus-dunne toon op, waarna deze van koud en dun naar diep en resonant gaat, en weer terug.

Ook hier meer van deze scheurende schaafwonden, kieren en gebroken glas geluiden, met tussenpozen speelt een cello een eenvoudig lijklied, en wat klinkt als vervormde uitstrijkjes van een gedempte trombone hangt stroef aan elkaar als een monotone geluidsdraad.

De geloopte locked groove van de albumopener ‘Cracks’ komt terug in het spel, en zo is de cirkel rond.

Deze herhalingen die her en der terug te vinden zijn op Dangerous Orbits geven het geheel een wonderlijk gevoel van samenhang. Een plaat die speelt op het onderbewuste van de luisteraar, mijmerend, of in een half-slaap verkerend.

De filosofie van de Made To Measure reeks indachtig, zou dit de perfecte soundtrack zijn voor een bevreemdende nachtmerrie, de denkbeeldige film die ik me hierbij zou voorstellen, is alvast eentje van het soort dat ik met graagte zou zien, want dat moet er eentje van het donkerste soort dat je je kan inbeelden zijn.

Maar met deze denkbeeldige soundtrack neem ik alvast meer dan genoegen, een opmerkelijke artieste, deze Bérangère Maximin, misschien niet iets voor dagelijkse consumptie, maar wanneer de nood naar bevreemding en huivering groot is, zal dit plaatje voor de muzikale omlijsting zorgen.

Bérangère Maximin

Dimi Brands
24/08/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
INTERVIEW : SIEBEN - De Europese Unie is te verkiezen boven wat we dreigen te krijgen, nu we veinzen geen deel uit te maken van de wereld.

De Brexit laat de gemoederen weer oplaaien. Eén van de mensen die er niet over uitgeraasd raakt, is de Brit Matt Howden van Sieben. Dat heeft zelfs een prachtplaat opgeleverd met ‘Crumbs’, een verzameling nummers over de stand van zaken in de wereld. Een woedende plaat, aangelengd met een flinke portie humor. We deden een ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Aanstaande zaterdag Dwaalspoor.

Liefhebbers van een portie dark ambient, neofolk, death industrial, martial en meer van dit bombastische lekkers hebben al lang 17 november met dikke viltstift in hun agenda aangekruist. Dan kan u immers in het Nederlandse Alpen aan den Rijn genieten van de -helaas- laatste editie van het fijne festival Dwaalspoor. Op de affiche het Noorse ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Underviewer en the obsCURE in Retie

In de Stille Kempen hoeft het niet altijd rustig te blijven. Het is een organisatie als Dark Balloon gegund om op gepaste tijden de orde aldaar te verstoren. Een organisatie die er in slaagt gedurfd te programmeren in thuisbasis Retie. Zaterdag 17 november mag het JK2470 in Retie dan ook weer het heimat zijn voor twee uitzonderlijke ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Killing Joke en Tyske Ludder op W-fest

U dacht dat W-fest reeds alles had om te imponeren. Wel, het kan nog altijd beter. De afgelopen dagen werden nog twee kleppers aan de affiche toegevoegd. Killing Joke is een absolute klepper in het post-punk genre. Ze begonnen eind jaren 70 met de rauwe punk van 'Requiem', deden het later wat zachter aan en scoorden een wereldhit met ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Zaterdag So What Fest met Funeral Dress, Bollock Brothers en Sex Pistols Experience

So What Fest. Na een eerste editie verleden jaar, geven ze er ook dit jaar een lap op. Op zaterdag 17 november gaat de tweede editie door, en er is weer een keure aan punkgroepen uitgenodigd. Met zelfs een specialeke: Funeral Dress heeft aangekondigd een sabatical te nemen in 2019 en speelt zodoende voor de laatste keer in een club tot 2020 ...

lees meer...
FOTO'S : Theatre of Hate - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Tv Smith - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 13/11/2018 : Vrijdag Dark Entries Night met La Scaltra (gothic rock)

Op vrijdag 16 november gaat de 25ste Dark Entries Night door in de Gentse Kinky Star. En we breken daarbij de regels. Op de affiche staat uitzonderlijk slechts één groep en dan nog een buitenlandse, terwijl we doorgaans twee Belgische groepen programmeren. Verwacht van ons geen zure oprispingen over het behouden van onze tradities, ...

lees meer...
INTERVIEW : 40 JAAR THE NAMES - We hebben het geluk dat iedereen nog in leven is, in tegenstelling tot veel van onze vrienden bij Factory Records.

40 jaar new wave is ook 40 jaar The Names, de Belgische groep die het tot op Factory Records schopte en hits had met ‘Calcutta’ en ‘Nightshift’. De verjaardag wordt gevierd met een groots jubileumconcert met tal van verrassingen op 24 november in Drogenbos. Zanger Michel Sordinia tilde al een tip van de sluier op voor ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LENE LOVICH BAND, MORGAN KING, KIRSTEN MORRISON - 40 jaar Lucky Number, B52, 1/10/2018

40 jaar new wave. Aan het indrukwekkende lijstje namen van groepen die in 1978 gevormd zijn – we vermelden slechts The Cure, Bauhaus, DAF, OMD, Siglo XX, De Brassers, The Names, Clock DVA, Dead Kennedy’s, Echo & The Bunnymen en Minny Pops – voegen we graag Lene Lovich toe. De dame – intussen 68 – viert dit ...