casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.967 items

   

Bérangère Maximin
Dangerous Orbits (Made To Measure Vol. 41)
Ambient - Avant-Garde - Dark Ambient - Drone - Experimental
24/08/2015 : Bérangère Maximin - Dangerous Orbits (Made To Measure Vol. 41)
Crammed Discs
24/08/2015, Dimi Brands

Halverwege de jaren ‘80 tot halfweg de jaren ‘90 kwam het van zichzelf toch al experimenteel zijnde (Belgische) Crammed Discs label op de proppen met de ‘Made To Measure’-reeks, die ze beschreven als het auditieve equivalent van een kunstboek.

Oftewel: muziek die bedoeld was, of bedoeld zou kunnen zijn voor andere mediavormen (zijnde film, theater, dans, video,...made to measure, op die manier dus.).

Er verschenen 35 delen, van artiesten zoals Minimal Compact, Peter Principle (Tuxedomoon), John Lurie (Lounge Lizards), Hector Zazou, David Cunningham (The Flying Lizards),...

In 2006 was er een kortstondige wedergeboorte van deze reeks middels Tuxedomoon’s ‘Bardo Hotel Soundtrack’, dat trouwens op veel bijval kon rekenen.

In die mate zelfs, dat er blijkbaar terug vraag was naar deze opmerkelijke reeks, want Crammed Discs besloot in 2013 Made To Measure terug nieuw leven in te blazen.

Wat ons momenteel deel 41 oplevert, van de Franse artieste Maximin Bérangère, geboren in 1976, op het Franse Réunion Eiland (in Afrika, tussen Madagaskar en Mauritius). Ze studeerde electroakoestische compositie in Lyon met Denis Dufour, een pioneer in dit genre die op zijn beurt pupil was van musique concrète initiatiefnemer Pierre Schaeffer.

Logischerwijs had Maximin alzo een breed inzicht in Frankrijk’s rijke innovatieve geschiedenis inzake musique concrète, electroakoestieke en acousmatische muziek.

Hoewel ze haar eerste tapes enkel maakte met Revox recorders en een mengpaneel, groeide Maximin ook op in het tijdperk van repetitieve beats, toen elektronische muziek ook zijn intrede deed in de mainstream van kunstzinnige muziek.

Dat maakt haar palet aan invloeden er alleen maar kleurrijker op, want naast artiesten uit het elektroakoestische en musique concrète genre zoals François Bayle, Luc Ferrari en Eliane Radigue, noemt ze in een adem ook vroege electronica en glitch artiesten zoals Pan(a)Sonic, Mouse On Mars en Autechre als belangrijke artiesten in haar ontwikkeling.

Maar nog interessanter is het feit dat er in haar muziek ook duidelijke echos te horen zijn van het subtiele verontrustende en het duistere uiteinde van de hersenen prikkelende dark ambient genre, zoals ook :zoviet*france: en Thomas Köner dit doen.

Dangerous Orbits is Maximin’s vierde album, en is net als zijn voorganger Infinitesimal een introspectief album te noemen, misschien speelt het feit dat ze voornamelijk in haar eigen Home Sweet Home studio opneemt hierin wel een grote rol.

Slechts vijf nummers op deze toch wel lijvige plaat (70 minuten), met nummers van rond de 12 minuten, en uitschieter ‘OOP (Our Own Planet)’ dat afklokt op 22 minuten maakt deze Dangerous Orbits geen makkelijk verteerbare kost, niet iets wat je als achtergrondmuziekje opzet, maar de tijd moet gunnen om te groeien in zijn onheilspellendheid.

Opener ‘Cracks’ begint nog ingetogen, en is gebaseerd op een loop van een eindgroef op een vinylplaat, versneld door middel van gefluister, om een aandringende sfeer te creeëren.

Maximin zegt zelf over haar werkwijze dat ze geluiden opneemt in een geïsoleerde omgeving, ze gebruikt alledaagse gebruiksvoorwerpen door ze zeer dicht voor de microfoon te plaatsen, waardoor ze verschillende kleuren en morfologie onthullen, die hen op die manier uit hun oorspronkelijke context rukken.

‘Glow’ doet het met afbrekende gong-achtige impulsen gehuld in een electroakoestische krans dat het in- en uitademen oproept, als equivalent voor eb en vloed. Het industrieel gekletter van deze windgong echos klinkt hierdoor enorm nabij.

Ook in ‘A Day Closer’ zijn duidelijk herkenbaar menselijke ademgeluiden te horen, maar ook andere niet zo makkelijk te plaatsen geluiden, zoals schrammen en spleten van metaal of glas en veelgelaagde sfeerstukken, allen verbonden door een onverbiddelijk mechanisch geklop. Van de vijf stukken op deze plaat, is deze het meest expliciet verankerd in audio concrète.

Eerder genoemd, langste stuk, tour de force ‘OOP (Our Own Planet)’, begint lieflijk met exotische vogel- en insektengeluiden, en flirt zo met een tropische sfeer, maar kan ook niet ontsnappen aan de aantrekkingskracht van het geroffel en de ritmische drone die in verschillende vormen meermaals de revue passeert op dit album.

‘OOP’ bereikt echter een zwaartekracht die op de rest van het album zijn gelijke niet kent, dankzij een langzaam, viscieuze, roterende loop dat het aan dark ambient relateert.

Op ‘No Guru Holds Me’ duikt een drone uit een sinus-dunne toon op, waarna deze van koud en dun naar diep en resonant gaat, en weer terug.

Ook hier meer van deze scheurende schaafwonden, kieren en gebroken glas geluiden, met tussenpozen speelt een cello een eenvoudig lijklied, en wat klinkt als vervormde uitstrijkjes van een gedempte trombone hangt stroef aan elkaar als een monotone geluidsdraad.

De geloopte locked groove van de albumopener ‘Cracks’ komt terug in het spel, en zo is de cirkel rond.

Deze herhalingen die her en der terug te vinden zijn op Dangerous Orbits geven het geheel een wonderlijk gevoel van samenhang. Een plaat die speelt op het onderbewuste van de luisteraar, mijmerend, of in een half-slaap verkerend.

De filosofie van de Made To Measure reeks indachtig, zou dit de perfecte soundtrack zijn voor een bevreemdende nachtmerrie, de denkbeeldige film die ik me hierbij zou voorstellen, is alvast eentje van het soort dat ik met graagte zou zien, want dat moet er eentje van het donkerste soort dat je je kan inbeelden zijn.

Maar met deze denkbeeldige soundtrack neem ik alvast meer dan genoegen, een opmerkelijke artieste, deze Bérangère Maximin, misschien niet iets voor dagelijkse consumptie, maar wanneer de nood naar bevreemding en huivering groot is, zal dit plaatje voor de muzikale omlijsting zorgen.

Bérangère Maximin

Dimi Brands
24/08/2015

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : Lacrimosa: Celebrate The Darkness

Leven is lijden. Het is een oude boeddhistische wijsheid die ook Lacrimosa zich eigen gemaakt heeft. Neen, het leven is niet altijd prettig, en houdt ook pijn en teleurstelling in. Maar aangezien we daar toch niets aan kunnen doen, vatten we het beter goed op. Meer zelfs: laten we de duisternis in ons leven vieren. Daar komt de boodschap van ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : Nieuwe Terra Relicta-compilatie: Call Me Darkness

Dark Entries mag dan al het grootste Nederlandstalige gothzine zijn, we zijn op geen enkele manier het enige interessante gothzine. Hebt u al gehoord van onze Sloveense collega's van Terra Relicta? Zij doen het in het Engels. Hun website is zeer aanbevelenswaardig, vooral daar ze niet enkel besprekingen en interviews doen, maar ook een ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : 400ste Dag des oordeels

Kunt u geloven dat we al 399 Dagen des oordeels hebben gekend? Met De dag des oordeels bedoelen we natuurlijk het radioprogramma van onze collega Danny Quetin, die elke maandagavond tussen 22 en 24u de beste post-punk, gothic en electro uitzendt op Radio Benelux. Dat staat gelijk aan 8 jaar hard labeur, en voor aflevering 400 heeft Danny dan ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuw live audio-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven' van Wardruna

Een jaar na de release van zijn meest recente studio-album 'Kvitravn' (en als opmaat naar de komende live data), presenteert Nordic/dark folk/ambient band Wardruna zijn live-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven'. Dit is een luxe release op 2CD en op digitale formaten waaronder het originele studioalbum ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuwe single van Darkher

Darkher laat terug van haar horen met de single ‘Lowly Weep’. En we krijgen daarbij ook wat inkijk in een nieuw album ‘The Buried Storm’. Het debuutalbum ‘Realms’ (2016) werd door Dark Entries alvast goed onthaald! Deze nieuwe storm geeft vorm aan de duisternis die op de loer ligt aan de rand van het ...