casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.451 items

   

Atrium Carceri
Archives I-II
Dark Ambient
15/09/2017 : Atrium Carceri - Archives I-II
Cryo Chamber  Cryo Chamber
15/09/2017, Dimi Brands

Klokkengelui, een sfeerschepper van jewelste waarvan dankbaar gebruik gemaakt wordt in het dark ambient genre mag deze wandeling doorheen de archieven van Atrium Carceri inleiden.

Wat volgt is een langgerekte track van 43 minuten, die verschillende ‘songs’ in zich herbergt maar waarbij men het niet nodig achtte om ze netjes van elkaar af te zonderen. Jammer voor de liefhebbers van overzichtelijkheid, maar we kunnen zeggen dat de indruk gewekt wordt dat deze ‘untitled track’ (‘Archives I’ gedoopt) een lange track is. Voor neuroten is er dus geen kalf verdronken, en we kunnen jullie geruststellen dat het geheel opwindend genoeg is om in een ruk uit te luisteren. ‘Archives I’ blinkt namelijk uit in onderhuidse spanning.

Geklop van een vertraagd ritme en subtiele achtergrondgeluiden krijgen na een achttal minuten steun van een spookachtig (woordeloos) zingende vrouwenstem. Dit sp(r)ook(jes)achtige moment is even vluchtig opgelost achter het nevelgordijn dat Atrium Carceri eerder liet opkomen.

‘Archives I’ lijkt een samenraapsel van geluiden en technieken an sich te zijn, die later het geluid van Atrium Carceri zouden bepalen. In dat opzicht kunnen we spreken over ‘interessant’ plaatwerk.

Gelukkig zorgt de hand van de vakman er voor dat ook als geheel nog aangenaam luisterbaar blijft en zo is iedereen (de nieuwkomer als de fan) tevreden gesteld.

Vanaf minuut 13 dalen we een zevental minuten af in donkere spelonken, vakkundig weergegeven door de Zweed (de eerste zes albums van Simon Heath kwamen uit op het legendarische Cold Meat Industry), en dit met behulp van heel subtiele, haast onhoorbare klankverschillen. Zalvende klanken tijdens de 20ste minuut zorgen voor het spreekwoordelijke licht aan het einde van de tunnel.

Hier toont Heath aan dat het vaak een dunne lijn betreft tussen dark ambient en het reguliere ambient genre. De troostende, warmere klanken zijn echter slechts een interludium want na amper vijf minuten worden we verder de dieperik ingezogen. Tot in de ware hel komen we echter niet. Atrium Carceri toont zich genadig en is onze gids in het veel spannendere voorgeborchte, alwaar ons reeds meer dan duidelijk gemaakt wordt wat ons te wachten staat (de vervormde jammerklanken tijdens minuut 28 bijvoorbeeld) en die door hun subtiliteit des te meer impact hebben. In het spelen met licht en duister blinkt Heath uit, meteen ook de grote trekpleister van ‘Archives I-II’.

Atrium Carceri de Brian Eno van het dark ambient genre noemen is misschien net een brug te ver, maar we willen wel benadrukken dat het hier een artiest betreft waarvan je iets in huis moet hebben indien het dark ambient genre je na aan het hart ligt.

Het tweede schijfje met werk uit ‘s mans archiefkasten (logischerwijs ‘Archives II’ gedoopt), vangt eveneens aan in het graag gefrequenteerde voorgeborchte. Er hangt gedurende 39 minuten een spanning in de lucht die moeilijk te plaatsen is. Je hebt geen idee wat je te wachten staat, maar dat er iets zal gebeuren is een certitude.

Vervormde stemmen en pianoklanken tijdens de eerste vijf minuten benadrukken ook hier weer het contrast tussen licht en donker waarmee Atrium Carceri graag auditieve kunstwerkjes schildert.

Rond minuut 8 gaat het meer de reguliere ambient toer op en zorgen ijle stemmen er voor dat we er alsnog het adjectief ‘dark’ voor kunnen plaatsen. De veelzijdigheid van Heath komt nog meer uit de verf, en dit na zo een minuut of 8 wanneer hij een zijsprongetje maakt van het geijkte dark ambient pad.

Vanaf minuut 16 krijgt de lichtknop terug een draai en zetten we onze tocht richting hel en verdoemenis gestaag verder. Toch zorgen even later weer de zalvende, hemels mooie pianoklanken dat ons angstzweet geen buitenmaatse proporties aanneemt.

Lang blijf je echter niet in dezelfde sfeer hangen, want de meester in contradicties zet je ook hier weer constant op het verkeerde been, zoals reeds aangegeven een opvallende competentie van Heath.

Het laatste kwartier van dit nummer is bestemd voor een flinke streep drone dark ambient die ook hier weer uitblinkt in subtiliteit en waarbij een hoofdtelefoon een bruikbare en aan te raden optie is.

Wat in archiefkasten blijft liggen, ligt daar vaak nog met een reden. De term ‘niet goed genoeg’ is met betrekking tot deze release gelukkig niet van toepassing.

Archives I-II (welke titel haast impliceert dat we nog meerdere delen mogen verwachten -laat maar komen, zouden we zeggen!) kan dienen als eerste kennismaking met de muziek van Atrium Carceri, doch daarvoor raden we eerder albums als Cellblock (2003) of The Old City-Leviathan (2015) aan.

Wij zijn Archives I-II eerder als een aanvulling op het reeds vlekkeloze parcours dat Heath ondertussen al zo’n 15 jaar lang aflegt.

Atrium Carceri

Dimi Brands
15/09/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
INTERVIEW : JO QUAIL - Ik denk dat ik een beetje moeilijk te categoriseren ben.

Tijdens de tweede editie van Black Easter, in 2016, waren we met verstomming geslagen na het concert van Jo Quail. Enkel met haar cello (en een ingenieus looping-systeem) wist ze de zaal in te palmen en aardig wat nieuwe zieltjes te winnen. Organisator Ward De Prins had een goede band met de Londense, en zag er niet tegen op reisjes te maken ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

lees meer...
INTERVIEW : Wave Tension, de passie van Marc Frijns - Voor mij is een digitale release een bijproduct van een fysieke vinyl of cassette release.

Er zijn kwatongen die beweren dat de muziekbusiness dood is, anderzijds blijven de nieuwe groepjes bij Dark Entries binnen druppelen en blijven vooral underground labels, die nog worden opgericht uit liefde voor muziek, uit de grond schieten. Is deze dood dan wel zo definitief? Of is er nog hoop na de bombarderie van klaagzangen en negativiteit. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...