casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.653 items

   

Art Of Empathy
End Of I
Dark Folk / Apocalyptic Folk
19/02/2020 : Art Of Empathy - End Of I
Eigen beheer  Eigen beheer
19/02/2020, Dimi Brands

Ik neem u even mee terug in de tijd, zo een slordige 25 jaar maar liefst. Het was een tijd dat ondergetekende actief met muziek bezig was. Het is te zeggen: veel meer dan het verplicht meebrullen met nationalistische hymnes (de Vlaamse Leeuw, De Blauwvoet,...) bij de KSA moet u zich hierbij niet voorstellen.

In die tijd kraaide daar nog geen kat naar, tegenwoordig staat het gelijk aan je reinste kindermishandeling en wil men ons doen geloven dat deze kinderen voor het leven getekend zijn. Larie, want hoewel onze nogal fanatieke hoofdleider het wellicht graag anders had gezien bleven er onder deze lichting wel vrienden doch echter geen schilden over.

Een van die vrienden die bleven plakken luistert naar de naam Jef Janssen (onze hoofdleider knikt goedkeurend bij deze oer-Vlaamse naam), met wie ik tijdens onze jeugdbewegingsjaren een muzikale band had die verder reikte dan de hitparade der vendelzwaaiers.

Jef was in die tijd wel actief bezig met muziek. De naam van dat groepje is me ondertussen ontglipt, al weet ik wel nog dat hij in die tijd vooral bezig was met doom metal. Veel van onze vrienden zaten die tijd in een groepje, en was het in Bree en omstreken vooral punk, hardcore en nog wat grunge-naweeën troef halverwege de jaren 90.

New wave kenden we in die tijd alleen van de Club Classics compilaties die we gretig op cassette overzetten, gothic of laat staan een uitgaanscultuur in deze subcultuur daar hadden we in deze internetloze tijden simpelweg geen weet van.

Jef was in die tijd een gigantische fan van Type O Negative, iets wat voor ons in die tijd, ook bij gebrek aan beter weten, zowat synoniem stond voor gothic.

Zoals het vaak gaat, scheidden onze wegen, maar Jef bleef gebeten door de muziekmicrobe. Ik denk dat het nog via MySpace was (of was het al Facebook?) dat ik leerde dat zijn nieuwe (eenmans)project de naam Art Of Empathy droeg. Groot was mijn verbazing toen ik hoorde dat Jef door dezelfde microbe gebeten was die me ook al geruime tijd in de tang had: neofolk.

Toen ik uiteindelijk ontdekte dat er dus wel degelijk een gothic subcultuur bestond, werd al vrij snel duidelijk dat de vertakking neofolk het genre was dat me het meest aansprak, en dit tot op vandaag nog steeds.

Zou dit dan toch te maken hebben met ons verleden in de jeugdbeweging, zou je je dan lachend afvragen. Nee, zoals gezegd heeft dit geen sporen nagelaten, toch zeker geen muzikale.

Nog groter was mijn verbazing toen ik op een woensdag (ergens anno 2010) naar de wekelijkse podcast Aural Apocalypse uit Amerika zat te luisteren, en Art Of Empathy het daar met lovende woorden van presentatrice Merrick bovenop haalde tot in de playlist. De kwaliteit van Jefs muziek was het niet die deze verbazing opriep want het jarenlang bezig zijn met muziek uit zich in het vakmanschap dat van zijn nummers straalt. Maar je moet het toch maar doen, als Belg die bovendien ook nog alles in eigen beheer doet en zonder enige vorm van winstbejag (al zijn albums kan je gratis downloaden) mooi staan te blinken tussen kleppers als Death In June, Blood Axis en Sol Invictus.

Niet dat onze goede vriend hiervan naast zijn schoenen begon te lopen, integendeel. Art Of Empathy is en blijft vooral een hobbyproject van iemand die enorm gepassioneerd is door muziek, maar die daarnaast ook nog de rollen die het dagelijkse leven eisen minstens zo gepassioneerd op zich neemt.

Art Of Empathy zou dan misschien een leuke bijverdienste kunnen zijn, maar niet dus, empathische Jef wil niet dat u ook maar 1 eurocent uitgeeft aan zijn artistieke uitingen. Hiermee weerlegt hij in een keer de stelling dat gratis gelijk zou staan aan van mindere kwaliteit.

We waren dan ook maar wat blij dat er na Evening Sessions (2007) en Posthuman Decadence (2010) Jef eindelijk nog eens de tijd gevonden had voor een (lijvige – goed voor 71 minuten muziek) nieuwe langspeler: End Of I.

Plastiek romantisch gewauwel durft al eens in cliché’s te spreken zoals “ik eindig waar jij begint”, de muziek van Art Of Empathy valt ook als (donker) romantisch te catalogiseren, doch gelukkig ver verwijderd van de prefab producties die deze associatie vaak oproept.

We hadden het al over Jefs liefde voor de muziek van Peter Steele, en wat al meteen opvalt bij opener (single) ‘Where Souls Shine Brightest’ valt meteen de enorm diepe stem op. Aangezien ik wegens de persoonlijke band kan vergelijken was het wel even schrikken want deze stem klonk heel anders dan de vertrouwde. Jef wist me te vertellen dat hij enkele jaren geleden in een koor gezongen had, en daar de bas was. Maar het bereik van Steele is volgens hem toch nog wat te hoog gegrepen. Hij wist me te vertellen dat voor de koortjes in de songs verschillende zangpartijen over elkaar gezet werden, wat ineens de diep- en zwaarheid ervan verklaart.

En nu we toch over Type O bezig zijn: ‘Karma’s Little Helpers’ mag dan misschien minder erotisch klinken dan wat de groep bracht op succesalbum Bloody Kisses, het nummer in kwestie roept op een gegeven moment toch echt wel associaties op met een stukje uit ‘Too Late: Frozen’ van dit album.

Netjes in het midden vinden we ‘Legion’, waarin een vriendin van Jef mag meezingen. Slim uitgekiend noemen we dat: na de loodzware eerste vier nummers (Jefs doomverleden is nooit ver weg, de overstap van elektrische naar akoestische gitaar ervaren wij als een stevige stap voorwaarts) zorgt de harmonieuze samenzang voor een bijna totaal andere sfeer. De dame in kwestie heet Nina Van Der Auwera, en ze heeft een hoop zangervaring en talent, dat is alles wat we van haar weten. Wat ons betreft mag deze samenwerking in de toekomst nog een staartje krijgen.

‘Cynicism Left For Dead’, doch niet gevreesd: schoonheid is dat niet. Dat is immers het etiket dat we op deze (uitgezonderd van door enkele samples opgefleurde) instrumentale compositie met epische proporties plakken.

Samples vormen over heel het album een absolute meerwaarde. Netjes gedoseerd zorgen ze voor hetgeen ze bedoeld zijn: het scheppen van (een bepaalde) sfeer.

‘Revelation Of Ignorance’ opent met een stem die verwijst naar het “right wing, left wing, chicken wing”-citaat van Woody Guthrie nadat critici hem rond 1940, na het schrijven van ‘This Land Is Your Land’ een socialist en communist noemden.

Jef heeft het hart op de juiste plaats en laat dit spreken op dit mooie apolitieke neofolk nummer. Inderdaad, critici die net zoals in 1940 tegenwoordig een neofolkzanger automatisch een nazi of fascist noemen, leggen beter hun oor eens te luister bij Art Of Empathy.

‘Hugging Strangers’, we zien het iemand als Bart Peeters met zijn overdreven ADHD afwijking nog doen. Het verband met het nummer in kwestie en deze iets te tegenwoordige mediafiguur is dat ze beiden perfect zouden passen in de programmatie van Radio 1. Een duidelijk meer lichtvoetige afsluiter voor dit album, dochters Liv en Finne mogen zelfs mee aanschuiven als achtergrondkoortje.

Duitse samples in het midden van de song lijken alsnog hun weerhaakjes te willen zetten, maar al bij al blijft het vrij humoristisch en blijft de drang om te huppelen bij dit vrolijke gefluit vrij hoog.

Hoewel Art Of Empathy vrij uniek te noemen is in zijn aanpak binnen het neofolk genre, kunnen we op dit afsluitende nummer en tevens op ‘Legion’ een vergelijking met Spiritual Front maken, bij de meer ingetogen nummers denken we dan eerder aan pakweg :Of The Wand And The Moon:.

End Of I is een warme oproep om empathischer door het leven te gaan, iets wat in huidige tijden tot een kunst verworden is. Verpakt in een fraai neofolk omhulsel, grijpen we deze uitdaging gretig met beide handen beet. Neem zeker ook eens een kijkje op de website van Art Of Empathy, aldaar kan je tevens de boekjes van de (ik zeg het nogmaals: gratis) te downloaden albums eveneens downloaden. Zo lezen we in het boekje van End Of I tal van geponeerde filosofische stellingen die, alsof we nog niet genoeg verwend werden, garant staan voor nog enkele extra uren diepzinnigheid.

Art Of Empathy

Dimi Brands
19/02/2020

HomeContactSitemap
lees meer...
INTERVIEW : ENZO KREFT - Ik denk niet dat we ooit volledig opgewassen zullen zijn tegen de verrassingen die moeder natuur voor ons in petto heeft.

Enzo Kreft – Eric Vandamme voor de vrienden – heeft alweer een plaat afgewerkt, en zoals gewoonlijk gaat het om een conceptalbum. Nadat hij op ‘Wasteland’ de milieuproblemen thematiseerde en op ‘Control’ de gevaren van de moderne technologie, gaat hij nog een stapje verder op ‘A Different World’. ...

lees meer...
NIEUWS 06/03/2021 : Your Life On Hold maakt tweede lockdown-ep: Imprisoned and exorcised

De Belgische gothic rock stelt het goed en één van de redenen daarvoor is de hyperproductiviteit van Jan Dewulf, die sinds 2017 al drie platen uitgebracht heeft met Your Life On Hold. Daarnaast heeft hij ook nog meegewerkt aan de laatste Dive-plaat en werkte hij een plaat af met zijn electroproject Mildreda, die binnenkort bij ...

lees meer...
NIEUWS 06/03/2021 : Ahrayeph bloedt dood

En dat het goed gaat met de Belgische gothic rock hebben we ook aan de nieuwe van Ahrayeph gemerkt. Hier is het de eerste uitgave sinds augustus 2020, toen de 'Heaven No 7'-ep uitkwam. Het gaat slechts om één nummer, maar wat een nummer! 'Bloodletting' is een dijk van een song met een beukende bas, tegendraadse ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Euphemia Rise presenteert eerste EP.

Farewell To Greatness is de eerste officiële EP van het Belgische project Euphemia Rise. We berichtten reeds dat de man hierachter Wim Lankriet is, zie ook Syrenomelia. De EP is meteen een introductie van de ambitie die Lankriet naar voor wil schuiven: een meer experimentele benadering van alternatieve rock brengen en op die manier, ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Mildreda tekent bij Dependent!

Jan Dewulf is een bezige bij. Zijn gothic rock project Your Life On Hold doet het flink bij cult label Solar Lodge en de Oostendenaar pakt met Mildreda, zowat het eerste electro project van deze veelzijdige muzikant (meneer De Wulf was een jochie van 16 toen hij het uit de ondergrond stampte), binnenkort uit met een album bij, jawel, Dependent. Dependent ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Cover 'Forever Young' kondigt nieuw Blutengel-album aan

De lockdown is geen reden voor Blutengel om het werk neer te leggen. Ze lieten verschillende keren van zich horen, onder meer door een samenwerking met Massive Ego en door het zijproject van meesterbrein Chris Pohl: She Hates Emotions. Dat project wou reeds de voorliefde van Pohl voor de wave uit de jaren 80 uitdrukken, maar nu betuigt ook ...

lees meer...
INTERVIEW : WÜLF7 - We verdienen deze aarde niet en ik ben ervan overtuigd dat we haar verder gaan vernielen.

Wie zijn electro graag compromisloos hard heeft, als een avalanche van harde beats zonder rustpauze en zonder tragere stukken, moet beslist zijn oor lenen aan WÜLF7. Dit duo begon in 2019 en bracht al snel de ep 'The Night Of The Wolves' uit, met een veelbelovende mix van EBM en dark electro die ze 'Dark Electro Body Melancholic' ...